LOGIN"Tifanny... please..." garalgal nitong pakiusap. "Bumalik ka na sa asawa mo... para mailigtas na si Jolie."Parang may pumunit sa dibdib niya. Ngunit... mas matimbang pa rin ang sarili niyang kalayaan."NO!!!" Malakas na sigaw niya.Nagulat ang lahat. Pati si Victor ay napatingin sa kanya. "Ano'ng sinabi mo?" malamig nitong tanong.Mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakasakal kay Jolie. Napangiwi ang babae habang pilit na kumakapit sa braso ni Victor."Victor..." nanginginig ang boses ni Tiffany, ngunit matatag ang kanyang mga mata. "Hindi na ako babalik sa'yo."Tahimik ang buong rooftop, halos hindi makapaniwala sa narinig. Ngunit wala na siyang balak umatras."Oo! May relasyon kami ni Tyler!"Nagulat si Tyler. "Tiffany!""Nobyo ko siya!" pagpapatuloy niya habang pilit na pinapaniwala si Victor. "Mahal namin ang isa't isa! Kaya tama na! Hayaan mo na ako! Hayaan mo na akong sumama kay Tyler!""Shut up, Tiffany!" galit na sigaw ni Tyler. Halatang nauunawaan nito ang maaaring mangyari ka
TIFFANY'S POVNamutla si Tiffany habang nakatitig kay Victor sa hindi kalayuan. Sa paanan nito ay si Jolie, nakahandusay sa malamig na sahig at wala pa ring malay.Nanigas ang buo niyang katawan. Hindi niya inakalang hahantong sa ganito ang lahat.Binalaan na siya noon ni Victor.... "Kapag hindi ka nagpakita, si Jolie at si Tyler ang pagbabayarin ko."At ngayon... Tinupad nito ang banta.Naging malikot ang kanyang mga mata habang palihim na sinusuri ang paligid. Kung ganoon... alam na ba ni Tyler kung sino talaga si Victor? Alam na ba nitong... asawa ko ang lalaking ito?Hindi... hindi maaari. Hindi niya maaaring malaman ang katotohanan!Kapag nalaman ni Tyler na totoong kasal na sila ni Victor, tuluyan nang mawawala ang kahit katiting na pag-asang magkabalikan pa silang dalawa."Anong nangyari, Tiffany?" malamig na saad ni Victor habang nakangising nakatingin sa kanya. "Natameme ka na yata?"Napalunok siya. "Victor..." nanginginig ang boses niya. "A-anong ginagawa mo rito?"Mahinang
Biglang may naisip si Tyler.Parang may munting sinag ng pag-asa na sumilay sa gitna ng desperasyong unti-unti nang lumalamon sa kanya.Mabilis siyang napatingin sa lalaki."Huwag mong saktan si Jolie." Halos pakiusap na ang boses niya. "Tatawagan ko si Tiffany. Siya mismo ang magpapatunay na wala kaming relasyon. Kapag nakausap mo siya, malalaman mong mali ang iniisip mo. Kapag gusto niyang bumalik sa'yo, hindi akong hahadlang. Pakawalan mo lang si Jolie."Hindi sumagot ang lalaki, nanatili lang itong nakatitig habang mahigpit ang pagkakahawak sa baril.Dali-dali niyang inilabas ang cellphone mula sa bulsa. Hindi siya pinigilan ng lalaki. Marahil ay gusto rin nitong marinig ang sasabihin ni Tiffany. Agad niyang hinanap ang numero nito.Matagal na rin silang walang komunikasyon. Ang huling balita niya ay nasa Singapore ito para sa isang proyekto. Sana... sana ay sumagot siya.Pinindot niya ang call button. Pakiramdam niya ay bawat segundo ay katumbas ng isang oras. Lalong bumibigat an
"Anong ibig mong sabihin?"Pinigil ni Tyler ang panginginig ng kanyang boses. Gusto niyang sugurin ang lalaki at bulyawan ito, ngunit ang malamig na nguso ng baril na nakatutok sa ulo ni Jolie at ang pumipigil sa bawat galaw niya. Isang maling kilos lang... maaaring mapisil nito ang gatilyo.Mariin siyang lumunok. "What do you want?" mahinahon niyang tanong, pilit na kinokontrol ang kaba sa dibdib.Dahan-dahang ngumisi ang lalaki. Isang ngiting puno ng panunuya at kabaliwan. Ngunit hindi ito sumagot, nanatili lang itong nakatitig sa kanya, na para bang ine-enjoy ang pagkalito at takot na unti-unting bumabalot sa kanya.Lalong nainis si Tyler. "Sino ka? Ano bang kasalanan ko... o ni Jolie sa'yo? Hindi kita kilala."Tahimik na humugot ng malalim na hininga ang lalaki. Mula sa bulsa ng jacket nito ay inilabas nito ang isang vape. Walang pagmamadali itong humithit bago marahang ibinuga ang makapal na usok sa hangin. Sandaling nabalot ng usok ang paligid.Pagkatapos ay muli itong ngumisi.
Napakuyom si Tyler sa sobrang pagkadismaya. Halos manginig ang buo niyang katawan sa pagpipigil ng galit at takot."Damn it!"Sa isang malakas na sipa, tumilapon ang upuang nasa tabi ng mesa. Gumulong iyon sa sahig bago malakas na bumangga sa pader, kasabay ng nakabibinging kalabog na umalingawngaw sa buong suite."Boss..."Mabilis na lumapit si Yuki habang maingat na sinusuri ang bawat sulok ng silid. "May bakas na may tao rito."Agad na napalingon si Tyler. Unti-unti niyang inikot ang tingin sa paligid. Nagkalat sa sahig ang mga basag na wine glass, Nakabukas ang isang maliit na traveling bag, napunit ang isang bahagi ng kurtina, habang ang coffee table at sofa ay wala na sa dati nitong puwesto na para bang naitulak sa gitna ng isang matinding pakikipagbuno. Halatang may naganap na komosyon.Lumuhod si Daniel at maingat na sinuri ang sahig. "May gasgas..." aniya habang hinahaplos ang makinis na tiles. "Parang may mabigat na bagay na kinaladkad mula rito."Nanigas si Tyler. Maya-maya
Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan ni Tyler. Unti-unting nanghina ang kanyang mga tuhod. Muling bumalik sa kanyang isip ang mga pangyayaring muntik nang ikapahamak ni Jolie noon.Hindi... hindi maaaring mangyari iyon muli! Mariin niyang kinuyom ang kanyang mga kamao."Close all the entrances and exits. I-lock down ninyo ang buong building. Isa-isahin ninyo ang bawat kuwarto.""Sir, kahit occupied po?""I don't care!" sigaw niya, dahilan upang mapatingin sa kanya ang lahat. "Okupado man o hindi, buksan ninyo lahat! Search every single room!" Huminga siya nang malalim bago muling nagsalita. "Hanapin ninyo si Jolie. Now!"Muli na namang nagsipaghiwa-hiwalay ang kanyang mga tauhan."Mr. Blacksmith..." Muling lumapit ang host ng programa. Halata na rin ang pag-aalala sa mukha nito. "Wala pa rin po ba si Miss Jolie? Naghihintay na po ang mga bisita. Kanina pa nila hinihintay ang celebrant."Ngunit hindi na siya nakasagot. Paano siya makakasagot kung maging siya ay hind
Habang natutulog ay nakaramdam siya ng may humahalik sa kanyang pisngi at balikat.“Ahhhmmm,” ungol niya.“Hindi ka magtatagumpay sa pinaplano mo…”Bigla siyang napamulat ng mata. Pati ba naman sa panaginip ay andoon pa rin si Tyler.Pero nagulat siya nang biglang may humawak sa kanyang dalawang ka
Ngumiti si Clarkson pero hindi umabot sa tenga nito. Ramdam niya ’yon. Ramdam niya ang pilit na tapang sa likod ng ngiting iyon, ang takot na pilit ikinukubli, ang pangambang baka kahit anong sabihin niya ay hindi pa rin sapat. “Hindi gano’n kadali ’to sa bubuuin nating pamilya, Aria. May kulang sa
ARIA POV:Kasalukuyan siyang nasa kanyang opisina sa Blacksmith Hotel, abala sa ginagawa. Kailangan niyang i-divert sa ibang bagay ang kanyang sarili para hindi malungkot sa pag-alis ni Clarkson.Hindi pa din niya mapigilang umiyak, hindi na siya sanay na wala ang nobyo sa kanyang tabi lalo pa't ma
Tumigil siya sa paglalakad at bahagyang nagtago sa gilid ng pader, sapat lang para marinig ang usapan pero hindi siya makita. “Sigurado ka na ba, anak?” seryosong tanong ni Ninong Clark. “Opo, Dad. Kailangan malaman ni Ninong James ang lahat bago kami magpakasal ni Aria,” walang pag-aalinlangang s







