Mag-log inMabilis na napabalikwas sa pagkakahiga sa malambot na kama si Cassandra nang maramdaman niyang nasusuka siya, ngunit hindi siya natuloy sa gustong pagtayo mula sa kama nang maramdaman ang pananakit ng gitna niya. Nang tingnan niya ang buong sarili, mabilis siyang kumunot ang noo at umawang ang labi nang makitang ibang damit na ang suot niya.
“The fuck?!” Hindi niya napigilan ang sarili niyang hindi magmura. Hindi niya magawang isara ang bibig sa gulat. “A-Anong nangyari?! Kaninong damit itong suot ko?!” sigaw niya pa at nilibot ang mga mata sa buong paligid.
Sunod-sunod na malalakas na mura ang pinakawalan niya nang mapansin na wala siya sa kwartong kinuha niya. Hindi niya maintindihan ang nararamdaman niyang naghahalong hiya, takot, at pangamba. She is not innocent; she knows the reason why she feels like that. Alam niya kung bakit masakit ang pagkababae niya. Maybe she was a virgin, but she is not innocent after all.
Malaking paglunok ang ginawa niya nang marinig niyang bumukas ang pinto ng suite na tinutuluyan niya. Pumasok doon ang isang matipuno, gwapo, moreno, at matangkad na lalaki. May hawak itong dalawang paper bag sa magkabilang kamay at seryoso siyang tiningnan nang makita siya.
“Finally, you are awake,” aniya. “I bought you new clothes and food.”
“Sino ka?” tanong niya. “Anong ginagawa ko rito? Bakit ako napunta rito?!”
“I don’t clearly remember too, but both of us were naked, Darling,” sabi nito at malaking ngumisi. “Eat first. Saan ba ang room mo?”
Umawang ang mga labi ni Cassandra. Napasinghap siya. “Darling?”
“Yes, Darling?”
“Hindi nga kita kilala!” sigaw ni Cassandra. Broken siya, niloko siya, tapos ganito pa ang mangyayari sa umaga niya. Mababaliw na yata siya. “Can we just forget what happened between us?!”
“Why?” he asked. “I like it.”
“Let's just forget it,” seryosong sabi ni Cassandra. Akmang tatayo siya nang mariin siyang mapamura nang maramdaman ang hapdi ng kanyang pagkababae. “Ouch…”
Kitang-kita niya kung paano mabilis na lumakad palapit sa kanya ang lalaki. Gulat siyang napakapit sa leeg nito nang bigla siyang buhatin nito at dinala sa isang mahabang sofa. Inilapit nito ang isang mesa sa harap niya at inilapag doon ang dalang pagkain. Seryoso lang siyang pinanonood ng dalaga habang inaasikaso siya. Nang subuan siya nito ay hindi na siya nakapagreklamo, dala na rin ng gutom. Maingat siya nitong pinakain at inalagaan.
Hindi mapigilan ni Cassandra ang pagmamangha at pagkagulat. She never felt like this. No one cares about her, not even her ex-fiance. Never siyang inalagaan o trinato nang ganoon ni Leon, ang madalas mag-asikaso ay siya pa. She was so touched. She couldn’t even move her eyes; tutok na tutok lamang ang mga iyon sa lalaking abalang alagaan siya. Matapos siya nitong pakainin ay niligpit nito ang kinainan at binigyan siya ng gamot at inumin.
“Drink this, makakatulong iyan para mabawasan ang sakit ng buong katawan mo,” paliwanag nito at maayos na naupo sa tabi niya. Napaatras ang dalaga kaya nakangisi siyang nilingon nito. “What’s your name?”
“Cassandra. Ikaw?” Hinayaan niyang bumaba ang kanyang depensa. “How old are you?”
“Call me Theo. I am thirty-four. You?”
Napapikit-pikit si Cassandra. “Thirty-four?!”
“Why?” kunot-noo niyang tanong. “Do I look too old or too young to you?”
“I-I am just twenty-four…” Hindi alam ni Cassandra ang sasabihin sa gulat. She was so shocked. She did not expect to have sex with someone older than her! Almost ten years' gap! “I can’t believe this!” sigaw niya, inis na inis.
“Chill,” aniya. “You want to watch television?” tanong ni Theo. Tumango na lamang si Cassandra dahil masyado pa siyang gulat para magsalita. Kita niyang may kinuhang remote si Theo at binuksan ang malaking television na nasa harap nilang dalawa.
Agad na nalukot ang mukha ni Cassandra nang makita ang palabas. Balita iyon, at halos malaglag ang panga niya nang makita kung tungkol saan iyon.
Breaking news: Leon Hernandez and Veronica Lim are engaged! Wedding to be expected next year!
“Well, that’s life. My ex-fiancé ran away and chose to leave me. Bakit ako magpapakalungkot, hindi ba?” nakangising sabi ni Leon sa media. Sa gilid nito ay si Veronica na nakakapit kay Leon. “I have Veronica. I am sure hindi niya ako iiwan,” mayabang na sabi pa nito.
“The hell?!” malakas niyang sigaw. Napatili pa siya nang makarinig ng nabasag na baso. Doon niya lang napansin na nabitawan niya ang hawak na tasa. “Sorry!”
“It’s fine,” kalmadong sabi ni Theo at tumayo. Mabilis itong kumuha ng panlinis.
Inis na inis na pinatay ni Cassandra ang television. Her heart sank again. She couldn’t help but cry. She couldn’t believe this! Her bastard ex-fiance is having the best day of his life, while she is suffering so much!
Mabilis akong nagpunas ng pisngi. Hindi pwedeng ganoon. Ang hina ko naman masyado!Dahan-dahan akong tumayo mula sa pagkakaupo sa sahig. Nang mapansin kong nakatayo pa rin siya roon at pinagmamasdan ako ay pilit ko pa rin tinatagan ang aking sarili.Huminga ako nang malalim tsaka dahan-dahang binuhat ang plato at naglakad papunta sa lababo. Ngunit hindi pa ako nakakarating doon ay nabitawan ko ang aking hawak. Mariin akong napapikit at inis na lumuhod.Akmang lilikumin ko na sana ang mga iyon nang hilahin ako bigla patayo ni Theo. Nanlalabo ang mga mata ko siyang tinignan."Ako na—""Maupo ka roon," malamig niyang utos sa akin habang mariin akong tininitigan. "Stay away from here. Maupo ka roon," dagdag niya pa.Hindi na ako nakipagtalo pa. Pero imbes na sundin siyang maupo lang doon ay lumakad na ako paakyat sa itaas. Pumasok ako sa kwarto naming mag-asawa at kumuha ng gamit tsaka naglakad papunta sa isang guest room. Ayoko sa kwarto ni Alessia dahil baka mas lalo lang akong maiyak d
Buong gabi kaming hindi nag-usap. Hindi na rin kami sabay kumain. Hindi kami tabi natulog. Iyon yata ang unang beses na hindi kami nagtabi sa isang kwarto, at ito na yata ang unang beses na natulog kami pareho nang hindi inaayos ang pinag-awayan namin. Sa kwarto ako ni Alessia natulog. Nang magising ako kinabukasan, wala na si Theo. Sabi ni Manang Lourdes, maaga raw itong umalis at baka nasa trabaho na. I am guilty. Aware ako at aminado rin akong may kasalanan din talaga ako. Mali ko na imbes tawagan siya ay pumayag agad ako sa gusto ni Ethan. I really know he hates that guy, pero ayoko kasing idamay si Ethan dahil lang may nararamdaman na iba si Theo sa kanya. I love my husband, I respect him. Pero may respeto rin ako kay Ethan. Gusto niya lang naman ng trabaho at wala naman siyang ginagawang masama kaya pinagtatanggol ko siya sa tuwing nagagalit si Theo dahil sa kanya. I just realized na imbes intindihin at kausapin nang maayos si Theo kagabi, sinabayan ko pa ang galit niya. Hind
Halos dalawang buwan ang lumipas at naging maayos at payapa ang buhay naming lahat. Walang paramdam o kahit anong balita kay Leon. Sa totoo lang nakakapagtaka, ngunit hindi na muna namin masyadong binigyang-pansin iyon. Lalo na't walong buwan na ang anak namin at mas lumalago ang negosyo ko.Napapadalas ang tao ko sa shop, halos hindi na kami nagkakasama mag-asawa dahil abala rin si Theo sa ospital. Tuwing uuwi kami, minsan ginagabi na ako nang sobra at umuuwi na akong mag-isa, minsan naman kapag siya ang ginagabi ng uwi ay tulog na kaming mag-ina."Ma'am, busy po ba kayo?" mabilis kong nilingon si Ethan na nasa kabilang lamesa lang."Hindi naman, bakit?" tanong ko. Wala naman ako masyadong ginagawa ngayon dahil halos si Ethan na ang gumawa ng lahat. Honestly, malaki ang pasasalamat ko dahil sa kanya. Mas naging magaan ang trabaho ko. Maalam siya sa lahat, mabait, at maasahan kaya madalas hindi ko na kailangan mag-alala pa. "Do you need anything?""Wala naman, Ma'am. Itatanong ko lang
Magagaan at maiingat na halik ang ibinigay sa akin ni Theo dahilan upang kumalma ako. Mabilis akong nagdilat ng mata nang pakawalan niya ang labi ko. Halos habulin ko pa iyon sa sobrang dala at sabik sa labi niya. "You want more?" malambing niyang tanong sa akin. Agad akong tumango nang wala man lang pag-aalinlangan. Para akong nalalasing sa halik niya. Tanging si Theo lang talaga ang kaya akong pakalmahain nang ganito. Muli niya akong hinalikan at mas idinikit ang katawan namin sa isa't isa. Kusa akong yumapos sa leeg niya upang mas diinan ang halikan naming dalawa. Nang mapagod at malapit nang kapusin ng hininga ay tsaka lamang kaming tumigil dalawa. Titig na titig ako sa mga mata niya. Marahan niyang hinahaplos ang pisngi ko at nginitian ako. "You think you should focus more on your flower shop, hmm?" seryoso niyang tanong habang patuloy na hinahaplos ang pisngi ko. "You've been stressed lately... I think kailangan mo ring libangin ang sarili mo maliban sa anak natin." Bumunto
Halos dalawang linggo na ang lumipas at mas humigpit ang seguridad sa buong paligid namin. Kalat na rin sa lahat ng mga pahayagan, media, at mga balita ang tungkol kay Leon. He is the most wanted person at the moment. Marami pala talaga siyang nagawang kasamaan—nalaman din naming may pera siyang ninakawan noon at naging scammer din siya bago nito! Kung hindi pa siya maibabalita, hindi lalabas ang lahat ng baho niya! I really can't believe him! Hindi ko na rin maisip kung paano ko nagawang mahalin ang isang katulad niya noon! I thought he was an angel, but I was wrong! Demonyo siya—demonyo pa sa mas demonyo. "Wala akong alam," bagot na sagot ni Veronica. Masama ang tingin niya sa aming mag-asawa. Umirap pa siya sa akin nang makita ang tingin ko sa kanya. "Hindi pa ba kayo kuntento? Nakakulong na ako, okay? Nagbabayad na ako sa kasalanan ko. Wala na akong pakialam sa gagong iyon." "Kahit anong detalye, wala kang alam?" tanong ko ulit, umaasang may makuha pa rin sa kanya. "Wala nga
Halos isang linggo rin ang tinagal namin sa ospital bago nakalabas ang magulang ko. Laking pasalamat ko rin talagang nagising si Daddy matapos ang dalawang araw, kundi baka nasa ICU na siya at may nakalagay na tubo. He was really sorry. Iyak kami nang iyak nina Mommy noong isang araw. Ayokong mas palalimin pa ang sugat at kirot sa puso ko kaya hindi ko na pinalaki ang gulo sa pamilya namin. Para mas ligtas ang lahat, sa mansyon ng mga Hernandez muna namin pinatuloy sina Mommy. Okay lang sa pamilya at magulang ni Theo lalo na't para na rin sa kaligtasan ng lahat. Hindi namin alam kung nasaan si Leon, hindi rin namin alam kung sino ang kasabwat nito. Wala kaming ideya. Maski si Veronica na nasa kulungan, kundi pa namin sinabi na nakatakas si Leon ay hindi niya malalaman. "Sigurado ka bang okay lang sa kanila na nandito kami?" tanong ni Mommy sa akin. Nakahawak siya sa braso ko habang tulak-tulak naman ng isang nurse na kinuha ni Theo ang wheelchair ni Daddy. "Nakakahiya... Gumawa ka
Cassandra's Point of View.Buong dinner ay panay puri at tawanan lang ang nangyari. I didn't expect it. Akala ko ay sobrang strikto ng Lolo ni Theo ngunit nagkamali ako. He was kind, polite, and gentle to me. Hindi ko alam kung ganito ba talaga siya o sa akin lang siya ganoon. He even thanked me fo
Cassandra's Point of View.It's already been two months. Anim na buwan na akong buntis. Kitang-kita na talaga ang tiyan ko. Hindi ko minsan mapigilan ang sarili kong hindi ma-insecure. Pakiramdam ko kasi ay tumataba na ako, lumulobo, ganoon. Ang takaw ko kasi madalas. Kada madaling araw ay may mga
Theodore's Point of View.That asshole! He fucking did this?! Anong kapal ng mukha niyang guluhin ang negosyo ng asawa ko? He thinks palalagpasin ko 'to? Tangina lang ang walang ganti!Nang makalabas ako ng bahay namin ng mag-asawa ay agad kong kinuha ang cellphone ko. I dialed Carlo's number. One
Cassandra's Point of View.Sunod-sunod ang pagpatak ng luha ko at hinahapo na ako kakaiyak. Nanatili akong nakaupo sa gilid ng kama habang galit pa ring nakatayo si Theo sa harapan ko. Walang nagsasalita sa amin kanina pa. Pero kahit ganoon, ramdam kong pinipigilan niya lamang ang sarili na magsali







