Kabanata 376

Hi, everyone!

Napansin ko po ang ilan sa mga comments na nagsasabing medyo bumabagal na raw ang pacing o kaya ay nagiging boring na ang story. Naiintindihan ko po kung bakit may ilan na nakakaramdam ng ganoon, at nagpapasalamat pa rin ako dahil honest kayo sa pagbibigay ng feedback.

Gusto ko lang po sanang ipaliwanag kung bakit ganito ang direksyon ng kuwento.

Sa timeline ng story, kaka-annul pa lang nina Marikit at Mikael. Para sa akin, kung bigla silang magkakabalikan pagkatapos ng lahat ng nangyari, parang mawawalan ng bigat ang lahat ng sakit, galit, at paghihirap na pinagdaanan nila.

Gusto kong magkaroon muna ng healing si Marikit. Gusto kong maramdaman niyang kaya niyang maging masaya kahit wala si Mikael. Gusto kong makita ninyo ang unti-unti niyang pagbangon bilang isang babae.

Kasabay noon, gusto ko ring ipakita ang natural na paglapit ni Kent sa kanya. Hindi dahil sila ang endgame, kundi dahil gusto kong makita ninyo kung paano unti-unting mararamdaman ni Mikael ang tunay na pagkawala ni Marikit.

Hindi sapat na magselos lang siya. Gusto kong dumating sa punto na mapipilitan siyang ipaglaban ulit ang babaeng minsan niyang binitawan—lalo na kapag nandiyan na sina Kent at Raiko.

Ayoko pong biglain ang transition na iyon. Mas gusto kong unti-unti ninyo itong maramdaman kaysa isang chapter lang, okay na agad ang lahat.

May mga readers din pong nagsasabing kulang daw sa SPG kaya parang nawawala ang kilig.

Actually, kung mapapansin ninyo, halos wala pa talaga tayong ganoong eksena.

At sinasadya ko po iyon.

Sa isip ko kasi, kung magkakaroon man ng ganoong klaseng moments, gusto kong kay Marikit at Mikael ko lang talaga ibigay iyon kapag dumating na tayo sa tamang punto ng kuwento.

Tanungin ko lang kayo...

Gugustuhin n'yo ba talagang magkaroon ng intimate scenes sina Marikit at Kent para lang masabing may SPG?

O kaya naman sina Mikael at Celine?

Sa tingin ko, mas masasaktan kayo kaysa kikiligin. 😅

Kaya hangga't maaari, gusto kong ilaan ang mga espesyal na eksenang iyon sa tamang tao at sa tamang panahon.

Hindi ko man mapapasaya ang lahat ng readers sa pacing na pinili ko, pero ipinapangako ko na bawat chapter ay may dahilan. Lahat ng nangyayari ngayon ay paghahanda para sa mas mabibigat na eksena at sa mga susunod na revelations.

Konting tiis lang po. Hindi ko gustong madaliin ang kuwento kung ang kapalit naman ay mababaw ang magiging ending.

Maraming salamat pa rin sa lahat ng patuloy na sumusuporta, kahit sa mga nagbibigay ng constructive criticism. Binabasa ko po ang comments ninyo, at naa-appreciate ko ang bawat opinyon.

Sana ay samahan ninyo pa rin sina Marikit at Mikael hanggang sa huli.

— Genn Writes 🤍