C4:

Kalaliman ng gabi.

Laking gulat ni Aerial nang makita si Diego. Hindi ito umuuwi sa villa sa gabi. Dadaan lang ito sa umaga at kukumustahin ang batang dinadala niya kung maayos lang ba ito.

"Ikaw…"

"Igawa mo ako ng isang mangkok ng sopas para sa hangover at dalhin mo sa aking study room."

Pagkatapos sabihin iyon ay umakyat si Diego sa kanyang study room.

Natauhan si Aerial at pumunta sa kusina para magluto ng sopas para sa hangover para kay Diego, na dinala niya sa study room.

Binuklat ng Diego ang mga dokumentong hawak nito, malamig at malungkot ang ekspresyon, na nagpapakita ng isang aura ng walang pakialam sa kanya.

Hindi niya ito ginulo at tumalikod na para lumabas ng study room matapos niyang dalhin dito ang sopas na niluto niya.

Kahit nasa bahay si Diego, natulog naman sila na magkahiwalay ang kwarto.

Sa master bedroom sa ikalawang palapag natutulog si Diego., habang siya ay natulog sa isang guest room sa unang palapag.

…..

Kinabukasan.

Dahil nasa bahay si Diego, naghanda ang yaya ng masarap na almusal.

Naupo siya sa pangunahing upuan at hindi niya nakita si Aerial.

Dati siyang nasa bahay.

Hindi lamang nagplantsa at naghanda ng damit para sa susunod na araw si Aerial, kundi personal din niyang inihanda ang almusal para sa kanya. Isa nga itong masunurin at responsableng asawa.

Kaninang nagising siya, wala siyang nakitang naplantsa na damit, at ang yaya ang naghanda ng almusal niya.

"Nasaan siya?" naiinip na tanong ni Diego.

"Tinawagan ko siya kaninang madaling araw, pero ayaw niya talagang bumangon. Kailangan namin siyang dalhan ng pagkain sa kwarto niya araw-araw. Hindi niya kami pinapansin at hindi nagsasalita kapag tinatanong namin siya kung ano ang gusto niyang kainin. Hindi kami mahilig magbasa ng isip. Pagbubuntis lang 'yan. Noong buntis pa si Ginang sa inyo, young master, napaka-deboto niya sa inyong ama. Pero kapag kasama niya, talagang nag-eenjoy siya." mahabang sago ng katulong.

"Tawagin mo siya."

"Opo."

Matagal nang gising si Aerial, hinihintay na lang niya ang pag-alis ni Diego.

Sa sandaling iyon, hindi man lang kumatok ang katulong na itinulak ang pinto at pumasok. Nang makita si Aerial na nakaupo sa sofa, naiinis pa itong nagsalita.

"Kaya ikaw talaga ang batang kerida na naghihintay na tawagin, akala mo naman kung sino ka dito sa bahay."

Kunot ang noo na umangat ang mukha ni Aerial at tumingin sa katulong.

"Kung hindi ako, sino ka?"

Sa nakalipas na ilang buwan, nanatiling tahimik si Aerial at nakayuko. At wala siyang balak patulan ang walang kwentang sinasabi ng mga ito sa kanya pero hindi siya makatiis dahil somosobra na rin ito sa pambabastos sa kanya.

"Kung patuloy mo akong tratuhin nang walang respeto, huwag mo akong sisihin sa pagsasabi ko kay Lola Daniela na ganyan niyo ako pakisamahan sa bahay na ito.”

Dahil makikipaghiwalay naman siya kay Diego, wala na siyang dapat ipag-alala. Bakit pa niya ito titiisin sa natitirang dalawang buwan?

Nanlaki ang mga mata nitong napatingin sa kanya.

"Ikaw..."

Kahapon, tinawagan ito ng matandang babae at hiniling sa kanila na alagaan siyang mabuti. Bagama't buntis siya ng isang anak na babae, siya lang ang nag-iisang babae sa tatlong henerasyon ng pamilyang Natividad. Maswerte siya na ang kanyang anak na babae ay pinahahalagahan ng matandang babae.

Napalunok na lang ang katulong sa galit.

"Hinihintay ka ng young master sa hapagkainan." Gigil na sabi nito sa kanya bago siya iniwan.

Hindi na siya nagsalita. Lumabas na siya ng kanyang silid. Narating niya ang hapagkainan sa mabagal na mga hakbang.

Kumakain si Diego nang tumingala ito sa kanya. Nakasuot siya ng puting mahabang damit, na ang tela ay nabibinat dahil sa kanyang malaking katawan. Hindi matatag ang kanyang mga hakbang at nahihirapan siyang maglakad. Ang kanyang malaking tiyan ay parang buntis sa maraming anak.

Napansin ni Aerial ang tingin ni Diego at sadyang lumayo sa kanya. Narinig niya  si Diego na nagsalita sa malamig na boses. 

"Sina Tiya Lin at ang iba pa ay mga matatandang katulong mula sa lumang bahay. Hindi mo maaasahan na papayagan ka nila sa lahat ng bagay. Buntis ka lang, hindi naman sa hindi ka makagalaw."

Napatitig siya dito. Hindi siya makapaniwala sa sinabi nito.

Buntis lang?

Oo! Buntis lang siya sa hindi inaasahang batang dinadala niya. At maaaring walang halaga para dito na nahihirapan siya sa pagbubuntis niya. Hindi siya nagreklamo, kahit na nasusuka na siya sa pinapakain sa kanya. At wala siyang sinabi sa kanila. Tinitiis niya ang kanyang hirap sa paglilihi noon. Tapos sasabihin lang nito na buntis lang siya?

“Hindi ko naman sila kailangan. Kung ayaw nila akong pagsilbihan ay pabalikin mo na sila sa lumang mansyon dahil kaya kong pagsilbihan ang sarili ko.”

Hinahalo ni Aerial ang lugaw sa mangkok habang sinasabi iyon sa napakahinahong tono.

Gayunpaman, siya mismo ang nagluluto ng sarili niyang pagkain, naglalaba ng sarili niyang damit, at naglilinis ng sarili niyang kwarto. Nagkukunwari lang silang maasikaso kapag nandyan si Diego.

Kumunot ang noo ni Diego.

Alam ni Aerial na senyales ito ng kaniyang pagkadismaya.

Sa trabaho man o sa buhay, kilala niya si Diego na hindi tumatanggap ng pagtutol.

"Pinapaalala ko lang sa'yo, hindi ko hinihingi ang opinyon mo."

Yumuko si Aerial at hindi na nagsalita pa.

Lalong naging malungkot ang ekspresyon ni Diego habang tinitingnan ang walang buhay nitong anyo.

Pagkatapos ay inutusan niya si Lin at ang iba pa na siya na ang bahala sa sarili niyang mga gawain mula ngayon at hindi na nila kailangang pagsilbihan siya.

…..

Pagkatapos ng almusal.

Umalis na rin agad si Diego.

Habang si Aerial nagpunta sa Standford University.

Narating niyaa sa opisina ni Professor Cortez.

Ang binatang professor na nakaupo sa likod ng mesa ay nakasuot ng suit, may salamin na nakasabit sa matangos na ilong. Isang gwapo at batang professor na nakikitaan ng mabait na aura.

Si Professor Cortez ay 29 taong gulang pa lamang ngayong taon. Ito ang pinakabatang ganap na propesor sa Kagawaran ng Panggagamot sa Unibersidad ng Standford at isang henyo na may kilalang reputasyon sa larangan ng panggagamot.

Itinaas niya ang kamay niya at kumatok sa pintong nakabukas.

Nang tumingala si Professor Cortez at makita ang babaeng nakatayo sa pintuan, sandali siyang natigilan at hindi niya ito nakilala hanggang sa magsalita si Aerial.

"Propesor Cortez."

Maingat na kinalma ni Professor Cortez ang sarili sa pagkagulat ng makita si Aerial.

 "Dumating ka na."

Hinubad ni Aerial ang kanyang face mask at pumasok sa opisina.

"Propesor Cortez, matagal na panahon na hindi tayo nagkita."

Magiliw na ngumiti si Professor Cortez kay Aerial.

"Ang tagal nating hindi nagkita, halos hindi na kita makilala."

"Halos napahiya ako nang husto na makita mo sa kalagayan ko ngayon." nahihiyang ngumiti naman si Aerial na sabi dito.

Tumayo si Professor Cortez at naglakad paikot sa mesa.

"Normal lang na magbago ang pigura mo habang nagbubuntis; magiging maayos din ang lahat pagkatapos mong manganak. Umupo ka muna!"

Naupo si Aerial sa sofa.

Nagsalin si Professor Cortez ng isang baso ng maligamgam na tubig para sa kanya.

"Heto, para mainitan ka."

Tinanggap ito ni Aerial. 

"Salamat."

Sinulyapan ni Professor Cortez ang nakausling tiyan nito at nagtanong.

 "Ilang buwan ka nang buntis?"

“25 weeks na,"

"Kung gayon, magsisimula ang pasukan sa katapusan ng Enero sa susunod na taon, at doon na ang takdang araw ng iyong pagpasok."

"Gusto ko sanang humingi ng tulong sa iyo, professor. Maaari ko bang ipagpaliban ang aking pagpasok?"

Hindi maiiwasan ang pagkakaroon ng anak, pero ayaw niya talagang palampasin ang pagkakataong ito.