LOGINWala nang sinabi pa si Alvert. "Sige."Pagkatapos noon, ibinaba na ang tawag.Tumingin si Aerial kay Gabriel. "Ihatid mo na ako pabalik."Sumagot si Gabriel, "Nakarating na rin tayo rito. Hindi pa naman gabi, pwede pa tayong maglibot sandali bago umuwi."Habang papalayo na si Alvert, bigla niyang nakasalubong ang isang grupong papalapit.Karga ni Diego si Danica , habang kasunod naman nila sina Yanah at Anne. Masayang nagkukuwentuhan ang dalawa, at para silang isang masayang pamilya.Agad na naisip ni Alvert kung ano ang sitwasyon.Napansin siya ni Anne. Nang makita niya ito, sandali siyang natigilan. Ganoon pa rin ito—gwapo at elegante.Walang pakialam na binawi ni Alvert ang tingin niya at nagpatuloy sa paglalakad.Tahimik namang pinanood ni Diego ang papalayong lalaki.Nakahanda na ang sasakyan sa labas.Una munang inupo ni Diego si Danica sa child seat at isinara ang seatbelt nito.Pagkatapos ay hinarap niya si Anne at mahinahong sinabi, "Ihahatid ko muna si Danica sa bahay. Mag
Napatingin si Aerial kay Diego.Lumingon si Yanah at sinulyapan ang kanyang anak bago binalaan si Aerial."Miss Evelynn, mas mabuting sarilinin mo na lang ang sinabi ko. Huwag kang gagawa ng bagay na pagsisisihan mo."Pagkasabi noon ay dumiretso siya sa banyo.Pagkaalis ni Yanah, sina Aerial at Diego na lamang ang naiwan.Malamig lang siyang sumulyap sa lalaki. Wala siyang balak makipag-usap dito."May kailangan akong asikasuhin kaya mauuna na ako. Pakisabi na lang kay Mr. Natividad kay Danica."Pagkalabas ni Aerial, narinig niyang sinabi ng lalaki,"Ikaw na mismo ang magsabi kay Danica."Napahinto siya.Pagbalik niya sa pribadong silid, agad na nawala ang masayang ngiti ni Danica."Aunt Evelynn, ang kaunti lang ng kinain mo."Ngumiti si Aerial nang bahagya."Pasensya ka na, Danica. May kailangan talaga akong asikasuhin.""Sige po. Sa susunod na lang kita iimbitahan ulit para mag-dinner, ha?" tanong ni Danica habang puno ng pag-asa ang mga mata.Tumango si Aerial. "Sige."Muling ngumi
Walang nagawa si Diego. Pinisil niya ang pagitan ng kanyang mga kilay at saka nagsalita, "Dahil pumayag ka na, wala na akong masasabi."Sinabi ni Yanah, "Sige. Gusto ko ring makita kung anong klaseng tao si Evelynn. Isang beses ko pa lang siya nakikita, pero sobrang gusto na siya ni Danica. Mabait din sa kanya si Anne, pero ngayon lang ako nakarinig na may inimbitahan siyang maghapunan sa bahay."Tumango si Diego. "Ikaw na ang bahala sa lahat."Kinabukasan, nakatanggap si Aerial ng tawag mula sa isang hindi kilalang numero. Kunot-noo niya itong sinagot."Hello? Sino ito?"Ilang sandali lang, narinig niya ang masayang boses ni Danica mula sa kabilang linya."Auntie Evelynn!"Nagulat si Aerial."Danica!"Mahinahon ngunit puno ng pag-asa ang tanong ni Danica."Aunt Evelynn, libre po ba kayo mamayang gabi? Gusto niyo po bang sabayan akong maghapunan?"Natigilan si Aerial. Naalala niyang hiningi ni Diego ang contact number niya kahapon. Pero kahit hindi niya ibigay iyon, madali lang naman
Palagi na lang tila nagkakataon na nagkikita sila. Parang mahilig talagang paglaruan ng tadhana si Aerial.Umorder si Diego ng isang tasa ng kape. Mukhang may hinihintay rin siyang tao roon.Abalang-abala si Aerial sa pagtitig sa screen ng kanyang laptop at hindi man lang pinansin ang taong nasa harapan niya.Maya-maya ay tumawag si Alvert at sinabing darating siya sa loob ng sampung minuto."Sige."Pagkababa ng tawag, tumayo si Aerial at nagtungo sa banyo.Pagbalik niya, may isang taong nakaupo na sa tapat ng kanyang mesa.Natigilan siya.Tahimik siyang tinitigan ni Diego gamit ang malamig at malalim nitong mga mata.Natauhan si Aerial. Lumapit siya at malamig na sinabi, "President Natividad, may tao na po rito."Kinuha ni Diego ang kanyang cellphone at mayabang na nagtanong, "Ano ang phone number mo?"Nanlaki ang mga mata ni Aerial.Malamig ang boses ng lalaki nang sabihin nito, "Huwag kang magkamali ng iniisip. Hindi ako interesado sa'yo. Ang anak ko ang gustong..."Hindi pa man ni
Lumambot ang boses ni Diego habang sinasabi, "Gusto ba ni Danica na pilitin ni Daddy ang ibang tao na gawin ang mga bagay na ayaw nilang gawin?"Nang marinig iyon, napatingala si Danica sa kanyang ama."Paano kung magkaroon siya ng sama ng loob kay Danica dahil dito?"Yumuko si Danica at nanahimik sandali bago sumagot."Sa tingin ko, hindi naman magagalit si Aunt Evelynn sa akin."Pero sa totoo lang, hindi siya sigurado.Sinabi naman ni Aunt Evelynn na abala ito sa trabaho. Kaya naisip ni Danica, kung ipipilit niyang samahan siya nito, baka hindi talaga ito matuwa.Nang maisip niyang maaaring sumama ang loob ni Aunt Evelynn o hindi na siya magustuhan nito, bigla siyang nalungkot.Maya-maya, narinig ang boses ni Yanah mula sa labas ng pinto."Sige na, mag-almusal muna tayo."Tahimik na sumunod si Danica sa kanyang ama palabas ng silid.Pagdating nila sa restawran, nakita ni Danica ang kanyang mga lolo't lola.Masaya siyang bumati."Grandpa, Grandma."Lumapit si Henry at binuhat ang ka
Ang proyektong nakuha ni Anton ay isang malaking pakikipagtulungan sa Xinyuan, at si Diego mismo ang nag-ayos ng lahat ng koneksyon para rito.“Padalos-dalos po ako. Nagkamali ako,” agad niyang inamin.Mukhang may napansin si David kaya nagsalita rin siya.“Sige na, Anton. Mabuti at alam mong nagkamali ka. Dalawampu't walong taong gulang ka na. Hindi ka na bata kaya dapat mas maging maingat ka sa mga ginagawa mo. Panahon na rin siguro para humanap ka ng taong makakasama mo habang-buhay.”Tahimik na tumango si Anton bilang pagsang-ayon.Samantala, sumakay si Aerial sa kotse ni Alvert. Sumandal siya sa upuan at dahan-dahang ipinikit ang kanyang mga mata.Lalo niyang naramdaman ang pagod, at tila mas lumala pa ang tama ng alak sa kanya.Sinulyapan siya ni Alvert, ngunit hindi muna siya nagtanong. Tahimik niyang pinaandar ang sasakyan at umalis sila.———Bandang alas-diyes ng gabi.Dahan-dahang pumasok ang isang Rolls-Royce sa isang eksklusibo at mahigpit ang seguridad na subdivision.Hum
MAY ilang estudyanteng napapahinto habang naglalakad upang lingunin ang dalawa, bakas ang paghanga sa kanilang mga mata.Oras pa iyon ng trabaho, at karaniwang abalang-abala si Diego. Ngunit ngayon, nagkaroon siya ng oras para samahan ang taong mahalaga sa kaniya.Ibinaba ni Aerial ang tingin at pi
SUMULYAP si Aerial sa oras; tamang-tama lang iyon para umidlip muna bago umalis.Pagkagising na pagkagising niya, saka siya naghanda upang lumabas.Sakto namang nakasalubong niya ang isang lalaking pababa ng hagdan.Tiningnan niya ito at nagtanong, “Aalis ka ba?”Gaya ng dati, malamig na bumagsak k
Sa harapan ng matanda, tila nawalan ng liwanag si Aerial.“Grandma,” magalang niyang bati.Tiningnan siya ni Madam Natividad bago nagsabing, “Mas maayos ang hitsura mo ngayon kaysa dati.”Mahinang tumango si Aerial.Sa pananatili niya sa bahay ng kanyang mga magulang, wala siyang kailangang gawin.
Napailing na lamang sina Madam Lopez at Madam Natividad habang nakangiting pinapanood ang dalawa.Bago maghapunan—isa-isang dumating sa lumang mansyon ang mga miyembro ng pamilya Lopez mula Manila.Dumating din ang panganay na anak at manugang ng pamilya Natividad, kasama si Yanah.Gabi na nang dum







