LOGINWalang nagawa si Diego. Pinisil niya ang pagitan ng kanyang mga kilay at saka nagsalita, "Dahil pumayag ka na, wala na akong masasabi."Sinabi ni Yanah, "Sige. Gusto ko ring makita kung anong klaseng tao si Evelynn. Isang beses ko pa lang siya nakikita, pero sobrang gusto na siya ni Danica. Mabait din sa kanya si Anne, pero ngayon lang ako nakarinig na may inimbitahan siyang maghapunan sa bahay."Tumango si Diego. "Ikaw na ang bahala sa lahat."Kinabukasan, nakatanggap si Aerial ng tawag mula sa isang hindi kilalang numero. Kunot-noo niya itong sinagot."Hello? Sino ito?"Ilang sandali lang, narinig niya ang masayang boses ni Danica mula sa kabilang linya."Auntie Evelynn!"Nagulat si Aerial."Danica!"Mahinahon ngunit puno ng pag-asa ang tanong ni Danica."Aunt Evelynn, libre po ba kayo mamayang gabi? Gusto niyo po bang sabayan akong maghapunan?"Natigilan si Aerial. Naalala niyang hiningi ni Diego ang contact number niya kahapon. Pero kahit hindi niya ibigay iyon, madali lang naman
Palagi na lang tila nagkakataon na nagkikita sila. Parang mahilig talagang paglaruan ng tadhana si Aerial.Umorder si Diego ng isang tasa ng kape. Mukhang may hinihintay rin siyang tao roon.Abalang-abala si Aerial sa pagtitig sa screen ng kanyang laptop at hindi man lang pinansin ang taong nasa harapan niya.Maya-maya ay tumawag si Alvert at sinabing darating siya sa loob ng sampung minuto."Sige."Pagkababa ng tawag, tumayo si Aerial at nagtungo sa banyo.Pagbalik niya, may isang taong nakaupo na sa tapat ng kanyang mesa.Natigilan siya.Tahimik siyang tinitigan ni Diego gamit ang malamig at malalim nitong mga mata.Natauhan si Aerial. Lumapit siya at malamig na sinabi, "President Natividad, may tao na po rito."Kinuha ni Diego ang kanyang cellphone at mayabang na nagtanong, "Ano ang phone number mo?"Nanlaki ang mga mata ni Aerial.Malamig ang boses ng lalaki nang sabihin nito, "Huwag kang magkamali ng iniisip. Hindi ako interesado sa'yo. Ang anak ko ang gustong..."Hindi pa man ni
Lumambot ang boses ni Diego habang sinasabi, "Gusto ba ni Danica na pilitin ni Daddy ang ibang tao na gawin ang mga bagay na ayaw nilang gawin?"Nang marinig iyon, napatingala si Danica sa kanyang ama."Paano kung magkaroon siya ng sama ng loob kay Danica dahil dito?"Yumuko si Danica at nanahimik sandali bago sumagot."Sa tingin ko, hindi naman magagalit si Aunt Evelynn sa akin."Pero sa totoo lang, hindi siya sigurado.Sinabi naman ni Aunt Evelynn na abala ito sa trabaho. Kaya naisip ni Danica, kung ipipilit niyang samahan siya nito, baka hindi talaga ito matuwa.Nang maisip niyang maaaring sumama ang loob ni Aunt Evelynn o hindi na siya magustuhan nito, bigla siyang nalungkot.Maya-maya, narinig ang boses ni Yanah mula sa labas ng pinto."Sige na, mag-almusal muna tayo."Tahimik na sumunod si Danica sa kanyang ama palabas ng silid.Pagdating nila sa restawran, nakita ni Danica ang kanyang mga lolo't lola.Masaya siyang bumati."Grandpa, Grandma."Lumapit si Henry at binuhat ang ka
Ang proyektong nakuha ni Anton ay isang malaking pakikipagtulungan sa Xinyuan, at si Diego mismo ang nag-ayos ng lahat ng koneksyon para rito.“Padalos-dalos po ako. Nagkamali ako,” agad niyang inamin.Mukhang may napansin si David kaya nagsalita rin siya.“Sige na, Anton. Mabuti at alam mong nagkamali ka. Dalawampu't walong taong gulang ka na. Hindi ka na bata kaya dapat mas maging maingat ka sa mga ginagawa mo. Panahon na rin siguro para humanap ka ng taong makakasama mo habang-buhay.”Tahimik na tumango si Anton bilang pagsang-ayon.Samantala, sumakay si Aerial sa kotse ni Alvert. Sumandal siya sa upuan at dahan-dahang ipinikit ang kanyang mga mata.Lalo niyang naramdaman ang pagod, at tila mas lumala pa ang tama ng alak sa kanya.Sinulyapan siya ni Alvert, ngunit hindi muna siya nagtanong. Tahimik niyang pinaandar ang sasakyan at umalis sila.———Bandang alas-diyes ng gabi.Dahan-dahang pumasok ang isang Rolls-Royce sa isang eksklusibo at mahigpit ang seguridad na subdivision.Hum
Nagpatuloy silang mag-usap habang naglalakad patungo sa pribadong silid.Pagdating nila roon, naghihintay na si Anton.Pag-aari ni Anton ang bar na iyon."Diego, Xian, sa wakas dumating na rin kayo."Samantala, sa harap ng bar...Kapag may mga lalaking sumusubok na makipagkilala kay Aerial, hindi niya pinapansin ang mga ito.Ang mga may sapat na pakiramdam ay kusang umaalis nang bigo.Ngunit mayroon ding mga makakapal ang mukha. May ilang nagtangkang hipuan siya nang hindi naaangkop.Agad na dinampot ni Aerial ang isang bote at ibinagsak iyon sa ulo ng isa sa kanila.Sa loob ng pribadong silid...Nag-iinuman at nagkukuwentuhan sina Diego at Xian.Maya-maya ay nagmamadaling pumasok ang manager.Matapos magbigay-galang, nagsalita ito."Sir Xian, may nangyaring gulo sa ibaba. Sinaktan si Sir Gonzalez."Dumilim ang mukha ni Anton."Mauuna na akong titingin," sabi niya kina Diego at Xian.Agad siyang sumunod sa manager palabas ng silid.Tumayo rin si Xian."Tara, tingnan natin kung ano'ng
Walang ipinakitang emosyon si Aerial. Bahagya lamang siyang ngumiti.“Auntie Anne, kailan ka dumating?”Napansin ni Danica ang pagtataka sa mukha ni Anne.Lumapit si Anne, bahagyang yumuko, at ngumiti.“Kadarating ko lang. May dala akong tanghalian para sa’yo. Ang ganda naman ng korona mo.”Hinawakan ni Danica ang korona sa ulo niya at masayang sinabi,“Si Auntie Evelynn ang gumawa nito para sa akin.”“Nagpasalamat ka na ba kay Auntie Evelynn?”Sa paraan ng kanyang pagsasalita, para siyang tunay na ina ng bata.“Opo, nagpasalamat na ako.”Tumayo si Anne at tumingin kay Aerial.“Napakahusay naman ng mga kamay mo, Miss Evelynn.”Mahinang ngumiti si Aerial.“Masaya ako at nagustuhan ito ni Danica.”Tumakbo si Danica papunta sa kanyang ama upang ipakita ang korona.Palaging puno ng pagmamahal ang mga mata ni Diego kapag tinitingnan ang kanyang anak, na para bang hindi sapat kahit ibigay pa niya rito ang lahat ng kayamanan sa mundo.Tahimik na pinagmasdan ni Anne ang mag-ama.Bagama’t mahu
"Ikaw..."Nagbago ang mukha ni Anton at mahigpit niyang ikinuyom ang mga kamao."Anton."Napalingon siya sa pinanggalingan ng boses.Nakatayo si Diego sa hindi kalayuan, suot ang itim na business suit. Matangkad siya at may malamig at makapangyarihang presensya na imposibleng hindi mapansin.Dahan-
Ngumiti si Aerial.“Kung hindi ako naging mahigpit sa sarili ko, hindi ko mararating kung nasaan ako ngayon. At saka, sanay na rin ako.”Hindi na nagsalita pa si Alvert.Habang kumakain, pinag-usapan nila ang summit at kung gaano ito kalaki ang magiging epekto sa kanilang uri ng investment firm.Pa
Sunod na nagtungo ang dalawa sa silid-kainan.Mainit ang mga pagkain sa mesa at masayang-masaya ang lahat.Karga ni Matandang Natividad si Danica.Ang dating seryoso at mahigpit na pinuno ng pamilya ay ngayon nakangiting nakatitig sa kanyang apo sa tuhod.Samantala, nilalaro naman ni Ginang Nativid
Gusto na talaga niyang isama ang kaniyang anak at umalis.Ngunit sa kasalukuyan, wala siyang kakayahang gawin iyon.Pinipigilan niya ang mga luha, ngunit napansin iyon ni Belen.Umupo ito sa tabi niya at niyakap siya. “Umiyak ka kung gusto mo. Laging nasa tabi mo si Aunt Belen.”Hindi na napigilan







