LOGINHindi na ako nag aksaya ng panahon, tumayo ako at humarap sa kanila. Pinahid ko ang luha kong ayaw tumigil. Huminga ako ng malalim at inayos ang sarili bago nagsalita sa harap nila. Halos hindi na nga ako nag e-exist eh!!! What for para ayusin ang relasyong ito? Sa kanya na siya....
"Ipapabalik ko na lahat ng mga gamit mo bukas, lahat ng alaala natin buburahin ko na. Let's call it quits, kunin mo na tong sing sing na to at ibigay mo sa haliparot mong babae..." ani ko at binato sa kanya pagka hubad ko sa aking daliri.
"No, let's talk and fix this-" sabi niya pero hindi ko na siya pinatapos pa. Tumakbo akong umalis sa kanyang condo. Nagtitinginan ang mga taong nakakasalubong ko pero hindi ko sila pinansin. Ang sakit sakit ng kanyang ginawa. Paano na ang aming mga pangarap? Hanggang sa ganito na lang ba magtatapos ang lahat ng masasaya naming pinagsamahan. Napakaraming tanong ang bumabagabag sa akin, hindi ko namalayan na nakauwi na pala ako.
Nagtitinginan ang mga taong nadadaanan ko dahil sa hitsura kong to, nagkanda leche leche na ang aking make up dahil sa luha kong ayaw paawat. Iyak ako ng iyak na halos lahat na sila napapatingin sa akin, hindi ko alam kung saan ako nag kulang sa kanya. Aaminin ko, hindi ko naibigay sa kanya ang full time ko dahil inuna ko ang trabaho ko. Alam naman niya noon pa na para din lang sa future namin lahat ng mga ginagawa kong ito.
Nagsumikap ako at nag ipon para tulungan siya sa gagastusin namin para sa nalalapit naming kasal. Ayoko namang iasa lahat sa kanya. Nakapunta na ako sa kanilang bahay ilang beses na. May kaya ang kanyang pamilya pero mababait naman sila sa akin kaya nagtiwala naman ako sa kanyang hinding hindi niya ako lolokohin. Nagsumikap akong makapag aral para walang masabi ang kanyang mga magulang at para maipag malaki niya naman ako.
Sinunod ko mga payo ng kanyang mga magulang na mag aral muna kami bago magpakasal. Hindi ako umangal sa kanilang lahat kahit na minsan nasasakal na rin ako. Napakarami nilang pinagbabawal lalo na sa aking kasuotan, kesyo hindi daw ako pwedeng mag suot ng napaka ikling damit at kung ano ano pang sinasabi nilang mga bawal. Hindi ako nagreklamo sa kanila sa mga bagay na yun dahil ginagalang ko sila. Halos magmukha na akong manang sa mga kaibigan ko pero ok lang.
Pinagtatawanan na nga nila ako, patay na patay daw ako sa aking boy friend na lahat ng kanyang mga sinasabi at ng kanyang pamilya'y sinusunod ko which is true naman. Pinagbawalan nila kaming magtabi muna dahil yun daw ang dapat. Sila din ang nagsabi na pagkatapos daw ng kasal saka ko lang daw pwedeng ibigay ang aking sarili sa kanya, yon daw ang pamahiin nila na gusto ko naman dahil kahit hindi nila sabihin yun talaga ang gagawin ko. Umiiyak akong naglalakad papasok sa aking nirentahang apartment ng biglang mag ring ang aking cellphone.
"Hello girl...pwede mo ba akong samahan sa Night Bar, wala akong kasama. Kaylangan kong makipagkita sa aking pinsan, yung kinukwento ko sa inyo lagi ni Cheska. Sige na samahan mo na ako please," deretsong sagot ni Jam. Siya pala ang tumatawag, basta ko na lang kasing sinagot.
"H- h hello Jam...S- s sige pupunta ako, anong oras ba?" Sagot kong pautal utal dahil sa hindi maampat ampat ang luhang lumalabas sa aking mga mata.
Tamang tama gusto kong uminom para mawala ang sakit na aking nararamdaman. Gusto kong magwala as in, sisinghot singhot ako kaya napansin ni Jam na umiiyak ako.
"Aya, umiiyak ka ba? Your voice trembling...tell me girl, what happen?" Sunod sunod niyang tanong kaya hindi ko napigilan ang aking sarili. Pumalahaw na ako ng iyak, hindi ko siya masagot sagot kaya nataranta ito sa kabilang linya.
"Aya...listen to me...do what I have to tell you to do ok! Now, breath in and breath out," aniya na ginawa ko naman.
"Now, talk girl...we are here for you, kung ano pa man yan share with us." Sabi pa niya kaya sisinghot singhot akong sumagot sa kanya.
"G- g girl, pwede ko bang sabihin na lang mamaya. Hindi ko kayang sabihin ngayon dito," utal kong paliwanag.
"I will guess...related ba to kay Jake... am I right?...hula niyang sagot sa akin na hindi naman nagkamali. Ever since pa ayaw nila kay Jake, pinapakisamahan lang nila dahil sa akin.
"Gonna tell you later please stop asking," pagsusumamo ko. narinig kong napabuntong hininga siya bago sumagot.
"Ok, if that's what you want...just tell to us later all the details...and by the way, I am so happy for you dahil lalabas ka na diyan sa lungga mo... that's a good news especially to us. Kaylangan mong lumabas para naman maging makabuluhan ang iyong buhay. Kaylangan mo naman ding mag enjoy hindi puro na lang sa boyfriend mo nakalaan ang iyong oras...hellloooowwww...maarte at mahaba niyang paliwanag.
Napangiti ako sa kanyang sinabi at talagang lantaran niya nang pinapahayag sa akin ang kanyang pagka disgusto kay Jake. Sana nakinig na lang pala ako sa kanila dati, hindi sana ako nasasaktan ngayon ng ganito.
"Wait, one more thing, wear something sexy hindi yang puro pang manang ang isinusuot mo at baka mamaya pagkamalan ka nilang yaya namin ni Cheska," pambubuska niya pero hindi ko pinatulan dahil wala ako sa mood ngayon.
"Yah, I know!!! Don't worry magsusuot ako ng sexy para naman hindi kayo mapahiyang dalawa sa akin," sabi ko kaya narinig ko ang kanyang palatak.
"May damit ka ba diyan, baka naman ang sinasabi mong sexy ay yung hanggang tuhod na palda mo at blouse na akala mo si Ma'am Matilda kung umayos," pang aasar niya.
"Che!!!! May damit dito ng kapatid ko na naiwan niya at may dress din na binili pa ni kuya sa ibang bansa noong may conference siya sa Korea last time. Hindi ko lang sinusuot", ani ko.
"Ang sabihin mo, ayaw lang ni Jake na magsuot ka ng ganon, alam mo ba kung bakit ayaw ka niyang mag suot ng mga sexy dahil natatakot siya na baka palitan mo siya," palatak pa niya.
"What happen here? Rein anak anong nangyari sayo," ani ng boses na kakilalang kakilala ko. Iisang tao lang ang tumatawag nito sa akin at hindi ko yun makakalimutan ang taong mahalaga sa buhay ko na walang iba na si Mang Kanor.Napa angat ako ng tingin at nagulat ng makita si Mang Kanor at Aling Nora na alalang alala sila sa amin. Tinakbo ako ni Mang Kanor at niyakap ng mahigpit habang buhat buhat. Napa iyak ako sa kaniyang ginawa, kitang kita ko ang kaniyang pag aalala sa akin. Nang makita ko siya doon ako naging emotional. Umiyak ako ng umiyak, hindi ko mapigil ang aking sarili ng maramdaman kong safe na ako dahil nandti na siya. Nang maramdaman ko ang mahigpit niyang yakap doon rumagasa ang lahat ng alaala ko sa kaniya. Kung sino siya sa buhay ko at lahat ng turo nito sa akin at pag aalaga niya hanggang sa lumaki ako. Galit at gigil ang nararamdaman ko sa kaniyang sarili ng makita niya ang nakakaawa kong kalagayan."Who did this to you?" Aniya sa galit na tono, kumalas siya sa pag
Kaya ang ginawa ko hinintay ko na matapos sila sa kakatingin sa aking laptop. Hanggang sa magsawa sila, mga laruan lang na mga offline game ang mga nandoon. Nagtatawanan nga sila ng makita ang laro kong plant zombie."Clear ma'am...no issues...only pure game here. Mukhang libangan niya ata," pahayag ng IT man ni mam. Napahiyaw si mom at napasabunot sa kaniyang ulo. Mukhang hindi niya ata matanggap na wala itong mahuthot sa akin. Natuwa ako sa kaniyang reaction, ganiyan nga para hindi ka mamihasa sabi ko sa aking isipan.Gusto niya pang kunin ang mga pingahirapan ko ng ilang araw samantalang ang napakalaking pera ko kinuha nila lahat. Mukhang hindi na ako kaylan man lalapit sa kanila kapag gumaling ako. Ang sakit sakit niyang magsalita sa akin. Tagos tagos lahat yun sa puso't isip ko.I am physically and emotionally hurt sa kanilang ginawa. Mukhang hindi ko na ito magagawang patawarin pa, sagad na sagad na sila sa akin. Nagwala siya lalo at ang hindi ko lalo matanggap ay ang ibato niy
Ganon lagi ang aking ginagawa kaya naging maaliwalas na rin ang aking mukha. Napatunayan ko sa aking sarili na kaya ko rin pala kahit na nawala man ang ibang alala sa aking isipan atleast may magandang dinulot din ito. Sa hirap ng pinagdaanan ko, naka survived pa rin ako. Patunay lang na hindi ako pinabayaan ng may kapal. At dahil na rin sa talino kong ito, hindi ko nga alam kung isa ba akong genius talaga or talagang marunong lang talaga ako nito. Nag sisimula na rin kasi akong ma stress ng malaman kong isang daang libo na lang ang natitira naming pera sa banko.Halos mawalan na ako ng bait, mabuti na lang ng isang araw nakatitig ako sa pinapanuod ni Manang Maria at nakita ko ang isang advertisement at by instinct nasabi ko sa aking sarili na kaya ko yun. Kaya nagpabili ako ng laptop at sinubukan yun.Na memorize ko naman ang ad na yun kaya alam ko na agad. Napakabilis gumana ng utak ko lalo na ng makita ko ang maraming mga kumpanyang naghahanap ng ganitong trabaho. Hindi naman ako
"Ok lang yan dahil nakagawa na ng paraan si Sir Steve. Hijo sabihin mo na sa kanila or ako na ang magsasabi," ika ni Aling Nora."Kayo na po ang bahala Aling Nora basta pagkatapos ninyong ma-isanla ang alahas na binigay ko. Ipagawa ninyo ang aking cellphone na ito," pahayag ko."Ok hijo...pagkatapos nating kumain mamaya...balik ulit tayo sa mall at ibenta natin ang alahas na bigay ni Steve sa akin. Masosolved na lahat ng problema natin pagka nabenta natin ito," masayang pahayag ni Aling Nora.Masayang masaya sila pagkatapos nilang kumain. Natuloga ako ng araw na yun at hinintay ang kanilang pagbalik. Yun nga pagbalik nila nasanla nila yun ng tatlong milyon. Sinabi ko kila Aling Nora na maghanap ng pwede naming tirahan sa natitirang pera na pinagbentahan ng alahas. Sinabi ko na kung pwede silang maghanap malapit lang sa hospital na ito. Hindi ko alam kung kaya ba ng budget pero may hawak pa naman akong ibang alahas kaya yun ang gagamitin na lang namin.Una sa lahat kaylangan ng matiti
Nanginginig akong kinuha ito ng iabot niya sa akin. Tinambol ako sa narinig na kaniyang sinabi. Hindi ko maalala kung kanino ito galing pero alam kong sa importanteng tao ito galing."Aling Nora alam niyo po ba kung kanino galing ang phone na to," tanong ko."Hindi mo rin ba naalala kung sino nagbigay niyan. Pinaka iingatan mo yan dahil yan ang kauna unahang regalo na natanggap mo mula kay Sir Kanor," aniya.Nagulat ako sa kaniyang sinabi, naluha ako ng marinig ko ang Kanor na yun. Hindi ko pa tuluyang naalala ito pero ramdam ko na importante siya sa akin kaya dali dali kong kinuha ang box na parang laruan at nilabas doon ang isang bagay na pinaka iingatan ko simula ng bata pa ako."Isanla mo muna ang diamond na to Aling Nora. Tawagan mo sila Manang Maria at Mang arthur para isanla niyo ito. Tutubusin ko na lang ito kapag naka recover na ako. Sa ngayon kaylangan na muna natin para sa mga kakaylanganin natin," ani ko dito."Dios ko naman hijo...natatakot naman ako sa singsing na diamon
"Kaylangan mong magpagaling hijo, kami na ang bahala sa mga babayaran dito sa hospital. Utang namin sayo ang aming buhay noon kaya hindi ka namin iiwanan. Ikaw na ang pamilya namin nila Arthur at Maria kaya huwag mo na kaming ipagtabuyan," ani Aling Nora.Naiyak ako sa kaniyang sinabi lalo na ng yakapin nila akong tatlo. Nahihiya ako dahil napaka baho ko na. Mapanghi narin ako dahil sa ilang araw na akong hindi pinapalitan ng caregiver na yun at sa tuwing nagagalit ako pinaparusahan niya ako. Kaya lalo akong nagkaroon ng matinding galit sa kanila at sa hospital pati na rin sa mga staff nila dun. Kaya nangako ako sa aking sarili na kapag naka recover ako at nakabalik ako sa dating ako babalikan ko silang lahat.Nahihirapan kaming tatlo ng palayasin kami ni mom sa sarili kong pamamahay. Kinuha niya lahat ng aking mga pera at araw araw daw itong nasa casino at nasa shopping. Yun ang na kwento nila Manang sa akin. Lalo akong nakaramdam ng galit dahil doon. Akala ko nga hindi na kami mak
Galit na galit si Waylen ng tinawagan ko. Kung ano anong mga pinagsasabi ng gago. Hindi na daw kami mga bata para gawin ang ganitong bagay. Naririndi ako sa kanyang mga pinagsasabi pero tiniis ko dahil gusto kong siya ang mag ayos ng ginawa namin ni William. Maraming mga back up ang lalaking ito sa
Napahanga na naman ako ng lalaking ito, maasahan talaga siya lalo na sa mga bagay na ganito. Halos mabaliw na kami sa kakatago pero lagi pa rin kami nahahanap agad yun pala may nanonood sa lahat ng galaw namin. Alam pala lahat nila ang mga ginagawa at mga plano namin.Mabuti na lang talaga at naala
Hindi ako makapaniwala na magkakaroon ako ng kaibigan na mga ganito. Hindi ko alam kung matutuwa ako or ano, ikaw ba naman magkaroon ng kaibigan na yung jowa magkakaibigan din. "Sigurado ka bang girlfriend ang turing sainyo ng magkakaibigan na yun ha," sabi ng isang bahagi ng isip ko.nky Napai
Maraming mga napinsala lalo na sa under ground . May mga business din kami diyan na kaming magkakaibigan ang magkaka-sosiyo pero dahil sa nangyayaring ito pati yung business naming yun nadamay. Sinira nila at sinunog, lahat ng mga kagamitan sa loob walang natira.Ang malala pa non sinunog nila ang







