Masuk"What happen here? Rein anak anong nangyari sayo," ani ng boses na kakilalang kakilala ko. Iisang tao lang ang tumatawag nito sa akin at hindi ko yun makakalimutan ang taong mahalaga sa buhay ko na walang iba na si Mang Kanor.Napa angat ako ng tingin at nagulat ng makita si Mang Kanor at Aling Nora na alalang alala sila sa amin. Tinakbo ako ni Mang Kanor at niyakap ng mahigpit habang buhat buhat. Napa iyak ako sa kaniyang ginawa, kitang kita ko ang kaniyang pag aalala sa akin. Nang makita ko siya doon ako naging emotional. Umiyak ako ng umiyak, hindi ko mapigil ang aking sarili ng maramdaman kong safe na ako dahil nandti na siya. Nang maramdaman ko ang mahigpit niyang yakap doon rumagasa ang lahat ng alaala ko sa kaniya. Kung sino siya sa buhay ko at lahat ng turo nito sa akin at pag aalaga niya hanggang sa lumaki ako. Galit at gigil ang nararamdaman ko sa kaniyang sarili ng makita niya ang nakakaawa kong kalagayan."Who did this to you?" Aniya sa galit na tono, kumalas siya sa pag
Kaya ang ginawa ko hinintay ko na matapos sila sa kakatingin sa aking laptop. Hanggang sa magsawa sila, mga laruan lang na mga offline game ang mga nandoon. Nagtatawanan nga sila ng makita ang laro kong plant zombie."Clear ma'am...no issues...only pure game here. Mukhang libangan niya ata," pahayag ng IT man ni mam. Napahiyaw si mom at napasabunot sa kaniyang ulo. Mukhang hindi niya ata matanggap na wala itong mahuthot sa akin. Natuwa ako sa kaniyang reaction, ganiyan nga para hindi ka mamihasa sabi ko sa aking isipan.Gusto niya pang kunin ang mga pingahirapan ko ng ilang araw samantalang ang napakalaking pera ko kinuha nila lahat. Mukhang hindi na ako kaylan man lalapit sa kanila kapag gumaling ako. Ang sakit sakit niyang magsalita sa akin. Tagos tagos lahat yun sa puso't isip ko.I am physically and emotionally hurt sa kanilang ginawa. Mukhang hindi ko na ito magagawang patawarin pa, sagad na sagad na sila sa akin. Nagwala siya lalo at ang hindi ko lalo matanggap ay ang ibato niy
Ganon lagi ang aking ginagawa kaya naging maaliwalas na rin ang aking mukha. Napatunayan ko sa aking sarili na kaya ko rin pala kahit na nawala man ang ibang alala sa aking isipan atleast may magandang dinulot din ito. Sa hirap ng pinagdaanan ko, naka survived pa rin ako. Patunay lang na hindi ako pinabayaan ng may kapal. At dahil na rin sa talino kong ito, hindi ko nga alam kung isa ba akong genius talaga or talagang marunong lang talaga ako nito. Nag sisimula na rin kasi akong ma stress ng malaman kong isang daang libo na lang ang natitira naming pera sa banko.Halos mawalan na ako ng bait, mabuti na lang ng isang araw nakatitig ako sa pinapanuod ni Manang Maria at nakita ko ang isang advertisement at by instinct nasabi ko sa aking sarili na kaya ko yun. Kaya nagpabili ako ng laptop at sinubukan yun.Na memorize ko naman ang ad na yun kaya alam ko na agad. Napakabilis gumana ng utak ko lalo na ng makita ko ang maraming mga kumpanyang naghahanap ng ganitong trabaho. Hindi naman ako
"Ok lang yan dahil nakagawa na ng paraan si Sir Steve. Hijo sabihin mo na sa kanila or ako na ang magsasabi," ika ni Aling Nora."Kayo na po ang bahala Aling Nora basta pagkatapos ninyong ma-isanla ang alahas na binigay ko. Ipagawa ninyo ang aking cellphone na ito," pahayag ko."Ok hijo...pagkatapos nating kumain mamaya...balik ulit tayo sa mall at ibenta natin ang alahas na bigay ni Steve sa akin. Masosolved na lahat ng problema natin pagka nabenta natin ito," masayang pahayag ni Aling Nora.Masayang masaya sila pagkatapos nilang kumain. Natuloga ako ng araw na yun at hinintay ang kanilang pagbalik. Yun nga pagbalik nila nasanla nila yun ng tatlong milyon. Sinabi ko kila Aling Nora na maghanap ng pwede naming tirahan sa natitirang pera na pinagbentahan ng alahas. Sinabi ko na kung pwede silang maghanap malapit lang sa hospital na ito. Hindi ko alam kung kaya ba ng budget pero may hawak pa naman akong ibang alahas kaya yun ang gagamitin na lang namin.Una sa lahat kaylangan ng matiti
Nanginginig akong kinuha ito ng iabot niya sa akin. Tinambol ako sa narinig na kaniyang sinabi. Hindi ko maalala kung kanino ito galing pero alam kong sa importanteng tao ito galing."Aling Nora alam niyo po ba kung kanino galing ang phone na to," tanong ko."Hindi mo rin ba naalala kung sino nagbigay niyan. Pinaka iingatan mo yan dahil yan ang kauna unahang regalo na natanggap mo mula kay Sir Kanor," aniya.Nagulat ako sa kaniyang sinabi, naluha ako ng marinig ko ang Kanor na yun. Hindi ko pa tuluyang naalala ito pero ramdam ko na importante siya sa akin kaya dali dali kong kinuha ang box na parang laruan at nilabas doon ang isang bagay na pinaka iingatan ko simula ng bata pa ako."Isanla mo muna ang diamond na to Aling Nora. Tawagan mo sila Manang Maria at Mang arthur para isanla niyo ito. Tutubusin ko na lang ito kapag naka recover na ako. Sa ngayon kaylangan na muna natin para sa mga kakaylanganin natin," ani ko dito."Dios ko naman hijo...natatakot naman ako sa singsing na diamon
"Kaylangan mong magpagaling hijo, kami na ang bahala sa mga babayaran dito sa hospital. Utang namin sayo ang aming buhay noon kaya hindi ka namin iiwanan. Ikaw na ang pamilya namin nila Arthur at Maria kaya huwag mo na kaming ipagtabuyan," ani Aling Nora.Naiyak ako sa kaniyang sinabi lalo na ng yakapin nila akong tatlo. Nahihiya ako dahil napaka baho ko na. Mapanghi narin ako dahil sa ilang araw na akong hindi pinapalitan ng caregiver na yun at sa tuwing nagagalit ako pinaparusahan niya ako. Kaya lalo akong nagkaroon ng matinding galit sa kanila at sa hospital pati na rin sa mga staff nila dun. Kaya nangako ako sa aking sarili na kapag naka recover ako at nakabalik ako sa dating ako babalikan ko silang lahat.Nahihirapan kaming tatlo ng palayasin kami ni mom sa sarili kong pamamahay. Kinuha niya lahat ng aking mga pera at araw araw daw itong nasa casino at nasa shopping. Yun ang na kwento nila Manang sa akin. Lalo akong nakaramdam ng galit dahil doon. Akala ko nga hindi na kami mak
"Shit shit shit dude...You already remove his very big dick...OMG, he can't enjoy anymore his life..." Peter said na ikinatawa ko.Kaya pala nagtatawanan sila Aya kasama ng kanyang kaibigan noong nagkwekwentuhan sila. Hindi ko naman alam na ang sinasabing maliit ang ari ay itong si Jake, ito ang
Pagdating namin sa inuupahan kong apartment, magkahawak kamay kaming pumasok dito ni Steve. Tinatanggal ko ang aking kamay sa kanya pero ayaw nitong bitawan kaya hiyang hiya ako sa mga taong kakilala ko na nakatingin sa amin. "Bitawan mo ang kamay ko at baka isipin nila na ako ang sumira sa aming
Nakahinga ako ng maluwag sa kanilang mga sinasabi, ibig sabihin lang nun na wala silang nahalata kanina. Hindi ko alam kung anong ginawa ni Steve sa kanila but I am beyond overjoyed. Ang bait bait talaga ng mga kaibigan kong ito. Niyakap ko silang dalawa at hinalikan both cheeks."Thanks mga best f
Kinikilig ako sa kanyang ginagawa pero hindi ko ito pinahalata. Hindi siya mahirap mahalin pero nag aalangan ako at baka kung ano ang masabi ng kaniyang mga magulang or baka naguguluhan muna siya. Binuhat niya ako at dinala sa banyo pagkatapos ng laplapan namin sa kama. Gustong gusto ko din siyang







