LOGINHindi ko na hinintay si Mira at dire-diretso akong naglakad pabalik sa quarters namin para kunin ang medical kit ko. Tan was right, natuloy ang mission ngayon pero ang daming pagbabago. Dahil sa kaguluhan sa command post kagabi, nagkaroon ng kompromiso, lilipat kami sa mas ligtas na perimeter pero hahatiin ang team. At ang pinakamasakit? Hindi ang unit ni Tan ang mag-eescort sa trak na sasakyan ko. Kaya ko pinili na lumipat ng sasakyan. Ayokong makita niya akong nag-aalangan, at ayokong ma-distract siya sa duty niya dahil lang sa akin.Ang tanging nasa isip ko ngayon ay 'yong iwasan siya."Rina! Sandali nga!" Habol sa akin ni Mira, hinihingal pagkatapos isara ang pinto ng kwarto. "Ano ba talagang problema? Kagabi lang halos magkandakuba si Captain sa pag-alaga sa'yo, tapos ngayon para kang nakakita ng multo tuwing dadaan siya? Huwag mo nga akong ma-wala-wala diyan, kilala kita."Napaupo ako sa gilid ng kama ko, mahigpit na nakahawak sa strap ng backpack ko. "Mira, I asked him... hind
"Doc Javier, Doc Rina, it's late. Anong ginagawa niyo rito sa labas? Medical staff must remain inside their quarters for their own protection," Tan stated coldly, stepping closer to us.He glanced down at me for a split second before fixing his eyes back on my senior doctor."I was just having a chat with Doc Rina, Captain. Nag-aalala rin siya sa mission bukas," sagot ni Doc Javier nang walang kabuhay-buhay. "Sige, mauna na ako sa inyo. Rina, magpahinga ka na."Nang makalayo si Doc Javier, agad na hinawakan ni Tan ang braso ko at hinila ako nang kaunti patungo sa mas madilim na bahagi ng hallway."Sabi ko sa'yo huwag kang lalabas, 'di ba?" paanas na bulong niya, pero ramdam ko ang pagod sa kaniyang boses. "At bakit kasama mo na naman ang lalaking 'yon?""Nagkataon lang na kumuha ako ng tubig, Tan. Huwag ka namang mag-isip ng kung ano-ano," bulong ko rin pabalik at hinawakan ang t-shirt niya para pakalmahin siya. "Anong balita sa meeting? Tutuloy ba tayo bukas?" Hinalik-halikan ko siya
"Shiit," bulong ni Tan, sabay tigil sa ginagawa niya.Doon ko lang naramdaman kung gaano kabilis ang paghinga naming dalawa. Sobrang wrong timing naman ng kumatok na 'to. Hindi ko alam kung maiinis ako o matatawa na lang.Dahan-dahan siyang umalis sa ibabaw ko habang ako naman ay mabilis na inayos ang maluwag na t-shirt ko na medyo naangat na pala dahil sa ginagawa niya kanina. Medyo nanghihinayang ako, pero mas nangingibabaw ang kaba sa dibdib ko dahil sa narinig kong emergency meeting.Ano kaya ang pagmemeetingan nila?Umupo si Tan sa gilid ng kama at hinilot ang tukt0k ng ilong niya, halatang nabitin at naiirita sa istorbo. Hinarap niya ang pint0 pero hindi niya ito binuksan. "Susunod ako. Ihanda ang comms room," mariin at seryoso niyang sagot sa sundalong nasa labas."Copy, Captain!" narinig kong sagot ng sundalo, rinig ang papalayo nitong yabag palayo sa quarters namin.Tumingin sa akin si Tan, nawala na ang mapaglaro at malambing na expression sa mukha niya. Bumalik na naman ang
"Sabi niya kasi... nakita ka raw niya kagabi na labas-masok sa hallway namin. Alam niya na ikaw ang nag-alaga sa akin," paliwanag ko habang pinapanood ang reaksyon niya.Bahagyang nag-angat ng balikat si Tan, parang walang pakialam. "Let him know. Wala naman akong ginagawang masama. Inalagaan ko lang ang girlfriend ko na may sakit. May batas ba sa militar na nagbabawal doon?"Napangiti ako nang marinig ko ang salitang 'girlfriend' mula sa kaniya. It was so nice to hear, especially now that I had the Tanjiru I knew back, not the cold, stern Captain I met on my first day here."Wala naman," sagot ko habang pabalik ang tingin sa screen ng laptop. "Success! Na-send na lahat.""Good," sabi niya. Lumapit siya sa likod ko at ipinatong ang mga kamay niya sa balikat ko, dahan-dahang hinilot ang mga kalamnan kong medyo naninigas pa dahil sa lamig. "Ngayong tapos ka na sa trabaho mo... pwede na ba kitang solohin?"Lumingon ako sa kaniya nang bahagya, nakataas ang kilay. "Anong solohin? Baka buma
"Sa tent mo?" Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Automatic na pumasok sa isip ko 'yung mga bulung-bulungan sa mess hall kanina. "Tan, baliw ka ba? Kakasabi lang ni Doc Javier kanina na mag-ingat sa mga tsismis tapos isasama mo ako sa tent mo? Ano na lang ang sasabihin ng mga tao rito kapag nakita nilang pumasok ako roon?"The moment he heard Doc Javier's name, Tanjiru's expression changed instantly. He let go of my hand and took a small step back, his jaw tightening. Napakagat-labi ako.Sa itsura niya ngayon, tila hindi siya natutuwa o should I say, sumisipa na naman ang selos niya."Bakit ba apektadong-apektado ka sa sinabi ng lalaking 'yon?" medyo gasgas na ang boses niya sa inis. "Rina, I told you, I'm the Captain of this unit. Hawak ko lahat. At wala akong pakialam sa sasabihin ni Javier.""Pero ako, may pakialam!" medyo napalakas ang boses ko kaya napakagat-labi ako. Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. Ayokong mag-away kami lalo na't bago pa lang kami nag
Kanina pa ako kinukulit at tinutudyo ni Mira nang aminin kong kami na ni Tanjiru. Pero ngayon na papunta kami sa mess hall, hindi nakalagpas sa akin ang tinginan ng ibang nurse at doctor habang nagbubulungan.Alam kong ako ang topic nila, pero masyado akong masaya para pagtuunan 'yon ng pansin. There's nothing wrong being in a relationship with a Captain. Nagagawa naman namin ang tungkulin namin bilang doctor at sundalo.Anong gusto nilang mangyari? Maghiwalay kami? Ni hindi nga kami nakikita na magkaholding hands sa public tapos minsan lang din kami mag-usap."Huwag mo na lang sila pansinin, mga inggit lang 'yan," si Mira na nakataas ang kilay. Bawat nurse at doctor na nakakasalubong niya na nakatingin sa amin, sinasamaan niya ng tingin. "Kulang ang mga 'yan sa pansin. Magfocus ka na lang sa pagpapagaling. Hindi makakabuti na ma-stress ka. Kailangan mo ng lakas bukas kasi isasabak na naman tayo."Natawa ako ng mahina. "Grabe sa isasabak. Nakaka-enjoy nga, eh. Ang dami nating natulung
Sasagutin na sana ako ng mayordoma nang biglang bumalik ulit si Ark."Sir." Yumuko nang bahagya si Arabella.Tumingin ako kay Ark, pero pinanliitan lang niya ako ng mata sabay lipat ng tingin kay Arabella."Na-tour mo na ba ang babaeng 'yan sa mansyon, Arabella? Did you instruct her about her wo
"Bakit na naman, Sir?" reklamo ko, pero hinatak na niya ako sa braso at kinaladkad palayo sa lugar.Halos mapangiwi ako sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin. Pakiramdam ko mababali ang mga buto ko, pero tiniis ko. Ayokong makita niya akong nasasaktan. Kaya kong magtiis kahit masakit na talaga!
"Hindi," sagot ko, halos taasan ko na ng kilay. As far as I can remember, hindi kami close ng lalaking 'to para akbayan niya ako. "Sir, baka nakakalimutan mong kasambahay ang role ko rito, hindi close friend?" paalala ko sa kanya sabay tabig sa kamay niya.Napatingin sa amin ang ilan. Kahit si Jun,
Nakangiwi akong umiling sa babae. "Ha! Malabo po 'yon mangyari! Gurang 'yon, paano pa ako iibig?"Napapikit ako at napahawak sa braso nang bigla akong hampasin ni Rina. "Prenuhan mo nga 'yang bibig mo! Baka marinig ka ng amo natin, palayasin ka pa. 'Pag iyon nasagad ang pasensya, naku, baka tuluya







