LOGIN“Don’t close your eyes yet. Look at me,” utos niya kaya nanatili akong nakamulat, tumingin sa mga mata niya.
“This is the right way of kissing. Make it clear you wanted him!”
Sa isang iglap, muli niyang sinakop ang mga labi ko.
Hindi ito katulad ng mga halik ni Lukas na madalas ay mabilis. Ang halik ng lalaking ito ay malalim, mapang-angkin, at tila hinihigop ang lahat ng lakas ko.
Ang dila niya ay mapangahas na pumasok sa loob ng bibig ko, sinusuyod ang bawat sulok na tila ba pag-aari niya ako.
“Uhm...” napaungol ako sa loob ng kaniyang bibig. Ang mga kamay kong nakatali ay pilit na kumakapit sa kaniyang polo, nilulukot ito ng bahagya.
Humiwalay siya nang bahagya, sapat lang para makahinga kami pareho, pero hindi niya binitawan ang baywang ko.
“Your hands…” saad niya habang tinititigan ang mga kamay ko na nakatali ng kaniyang necktie. “Use your hands. Make him feel that you’re desperate for his touch.”
Iginaya niya ang nakatali kong mga kamay pababa sa kaniyang tiyan, paakyat sa kaniyang matitigas na muscles sa dibdib, hanggang sa mapadpad ang mga daliri ko sa kaniyang batok.
“Ganyan... put your hands here,” giya niya sa akin. “Hilahin mo siya papalapit sa ’yo. Ipakita mong gutom ka sa kaniya.”
Hindi ko mapigilang mapakagat-labi. Sobrang init ng pakiramdam ko! Sobrang nakakabaliw ng sensasyong bumabalot sa sistema ko.
“Good girl,” anas niya, na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan.
Inilayo niya nang kaunti ang kaniyang katawan at tinitigan ang aking kabuuan. “Then… response. Kapag hinahaplos ka niya, h’wag mong pigilin ang boses mo, don’t afraid to moan his name. Ang ungol mo ang pinakamagandang musika sa pandinig ng isang lalaki. It tells him he’s doing it right.”
Dahan-dahan niyang ibinaba ang kaniyang kamay mula sa aking baywang, dumaan sa gilid ng aking hita, hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang palad na humahaplos sa ibabaw ng aking silk dress, saktong-sakto sa gitna ng aking mga hita.
Napasinghap ako at napakapit nang mahigpit sa kaniyang balikat. “W-Wait...”
“Shh... listen to me…” bulong niya habang mas dinidiin ang kaniyang palad sa pagitan ng aking mga binti. “Is it burning? Does it feel good?”
“Yes...” halos hindi ko na makilala ang sarili kong boses. Paos ito at puno ng kakaibang pagnanasa.
God! I’m losing my mind.
“Then let it out. Don’t be a perfect housewife tonight. Be the woman who wants to be ruined by fire,” saad niya bago siya lumuhod sa harap ko at isinampa ako sa balikat niya.
“H-hey…”
Hindi ito sumagot. Naglakad ito papunta sa kama at maingat akong ihiniga doon. Mabilis siyang pumaibabaw sa katawan ko, hinawakan ang nakatali kong kamay at inangat papunta sa uluhan ko.
Sinimulan niyang halikan ang aking leeg pababa sa aking collarbone, habang ang isang kamay niya ay muling naglakbay pababa sa mga hita ko.
Sa bawat dampi ng kaniyang labi sa aking balat, para bang unti-unting nawala sa isip ko na aatras pala dapat ako.
Unti-unti kong nakakalimutan na isa akong asawa at hindi ko dapat ginagawa ‘to. Na wala na akong pinagkaiba kay Lukas kapag nangyari to.
But the sensation this gigolo gaves me. Tama ang babaeng matanda kanina. Hindi ka magsisisi. He’s too good. He’s actually giving me tips, pero sa mga tips na iyon parang ako mismo ang nalulunod.
I’m actually wet! Basang basa na ang sa pagitan ng mga hita ko.
And I’m actually wanting more. Ngunit saglit na pumasok sa isip ko ang asawa ko at ang katutuhanang mahal ko ito.
“W-wai—”
“Stop thinking about him,” bulong niya sa gitna ng paghalik sa aking panga. “He’s not in this room and you are not here to be a wife. You are here to be a woman he wanted, right?”
Humiwalay siya nang bahagya at tinignan ako sa mga mata. Ang lalim ng kaniyang titig ay tila binabasa ang bawat hinanakit na nakatago sa puso ko.
“Intimacy is not just a duty... It’s power. If you want to drive a man crazy, you have to realize that you hold the power over his senses.”
Dahan-dahan niyang kinuha ang isa kong kamay na nakatali pa rin at ipinatong ito sa kaniyang leeg, hinila niya ako paupo habang siya ay nananatiling nakaluhod sa pagitan ng aking mga hita.
Ang posisyon namin ay sobrang lapit na halos magpalitan na kami ng hininga.
“Feel my heartbeat,” utos niya. “This is because of your touch, lady. Ganito kabilis ang epekto mo. Do you think a boring woman can do that?”
Umiling ako nang bahagya, hindi makapagsalita. Ang tanging naririnig ko ay ang dagundong ng puso niyang sobrang bilis. How come?
“Then show me,” anito na parang nanghahamon. “Show me that you’re hungry for more. Be wild tonight and forget the innocence. Who are you tonight?”
Napalunok ako. Tila ba may kung anong apoy na sumiklab sa loob ko.
Sa halip na matakot, mas hinigpitan ko ang kapit ng nakatali kong mga kamay sa kaniyang batok.
“I want to be the woman he’ll never forget,” pabulong kong sagot. “I want to be... wild.”
Isang matamis at misteryosong ngiti ang sumilay sa mga labi nito. “Then let’s start the real lesson, Lady. But I warn you... once I was in, I’m not going to pull it out until we're done.”
JUNE 11, 2026 - 8:50 PMHola! Long time no see here. Namimiss ko po kayong lahat, I hope andito parin po kayo :)****************************************************************HUNTER AND RYE.Book 3 is currently under revision. Napagdisesyunan kong erevise ang book 3 dahil kailangan kong ibalik ang balance ng genre ng book. I hope you all understand po. I'm doing this for the better po. I still hope to see you po once I'm done revising na po. Thankyou so much, mga ma's
Ang nangyari sa library ay hindi ako pinatahimik.Paulit-ulit itong nag-play sa isip ko.Kinabukasan, naramdaman ko ang matinding bigat ng aking katawan. Ang trauma mula sa nasaksihang pagpatay at ang matinding pagod ay nauwi sa isang mataas na lagnat. Bawat paghinga ko ay mainit.Ang paningin ko ay umiikot.Ngunit natatakot ako. Natatakot akong magpahinga.Natatakot akong maparusahan kapag nalaman ni Hunter na hindi ko ginagawa ang trabaho ko.Pinilit kong tumayo. Pinilit kong ikalma ang nanginginig kong mga tuhod.Kailangan kong maglinis sa kwarto niya.Dala ang mga gamit sa paglilinis, tahimik akong pumasok sa malawak at malamig na master suite ni Hunter.Wala siya roon. Sinimulan kong punasan ang kaniyang malaking desk. Ngunit sa bawat paggalaw ko, parang tinutusok ng libu-libong karayom ang ulo ko.Umiikot ang kwarto. Naging malabo ang paningin ko. Ang huling naramdaman ko ay ang pagkawala ng lakas sa aking mga binti bago ako tuluyang bumagsak sa sahig at nawalan ng malay.Mainit
Lumipas ang mga araw na para akong hangin sa loob ng mansyon. Isang multong naglalakad sa mga pasilyo. Walang pumapansin sa akin.Ang ibang mga katulong ay nagbibigay sa akin ng silent treatment.Umiiwas sila dahil alam nilang mainit ang dugo sa akin ng Boss nila. Takot silang madamay sa galit ni Hunter.Ngayong hapon, inatasan akong maglinis sa pinakaliblib at pinakamadilim na bahagi ng mansion... ang old library.Amoy alikabok at lumang papel ang sumalubong sa akin pagbukas ko ng mabibigat na pinto. Kakaunti lang ang ilaw rito, tanging ang sinag ng araw mula sa maliliit na bintana ang nagsisilbing liwanag.Nagsimula akong magpunas ng mga matataas na estante. Tahimik ang paligid. Masyadong tahimik.Biglang bumukas ang pinto.Lumingon ako at nakita ang isang lalaki. Isa siya sa mga tauhan o guard ng mansyon. Pamilyar ang mukha niya, ngunit hindi ko alam ang pangalan niya.Isinara niya ang pinto sa likuran niya at ni-lock ito.Bumilis ang tibok ng puso ko. Napaatras ako habang hawak ang
Ang lamig.Iyon ang unang sumalubong sa akin pagdilat ng aking mga mata. Ramdam ko ang matinding hapdi sa bawat kalamnan ng aking katawan habang nakahiga ako sa manipis at matigas na kutson sa lapag.Nagising ako sa maid's quarters. Walang bintana. Walang sapat na liwanag.Pilit kong iginagalaw ang aking mga daliri. Bumigat ang dibdib ko. Sa tuwing pumipikit ako, nakikita ko ang duguang katawan ni Hannah.“Hoy. Tumayo ka na diyan.”Napasinghap ako at napatingin sa pinto. Nakatayo doon ang head maid, matalim ang mga matang nakatingin sa akin. May hawak siyang isang simpleng uniporme. Inihagis niya iyon sa mukha ko.“Wala ka na sa ospital. Katulong ka na rito. Magbihis ka na dahil kailangan mong magsilbi sa dining hall. May mahalagang meeting si Boss Hunter at wala kaming oras para sa kabagalan mo,” malamig niyang utos bago tinalikuran ang pinto.Nanginginig ang mga kamay ko habang isinusuot ang uniporme.Pagpasok ko sa malawak na dining hall, halos tumigil ang pagtibok ng puso ko. Nakau
“At... p-paano kung... hindi siya magising?” pabulong na tanong ko, takot na takot sa sagot na ibibigay niya.Ang kaniyang mga mata ay lalong dumilim. Isang mapanganib na ngisi ang sumilay sa kaniyang mga labi.“Kung hindi siya magigising... mananatili kang alipin ko hanggang sa mamatay ka. Hanggang sa durugin ko ang buong pagkatao mo, araw-araw, hanggang sa ikaw na mismo ang magmakaawa na patayin kita.”Halos hindi ako makahinga.Ang kalupitan sa kaniyang boses ay totoo… malayong malayo sa Hunter na nakikipag-asaran lang sa akin no’n. Na iinisin ako at pagtatawanan.Tama nga ang kasabihang mas masama magalit ang taong katulad ni Hunter.“P-Paano kung... tumanggi ako?” nanginginig kong tanong, mahigpit ang hawak sa mga papel.Mabilis pa sa alas-kwatro, bumunot siya ng baril mula sa kaniyang likuran at itinutok ito nang direkta sa aking noo.CLICK.Kinasa niya ito.“Then I will put a bullet in your head right here, right now,” malamig na bulong niya, ang dulo ng malamig na bakal ay idin
Galit… galit na galit siya.“You look pathetic,” mababa at gasgas niyang boses ang bumasag sa nakakabinging katahimikan ng kwarto.Napalunok ako. Pinilit kong itayo ang aking sarili. Nanginginig ang aking mga tuhod, ang aking mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa gilid ng aking hospital gown.“H-Hunter...” nanginginig kong tawag sa pangalan niya.BLAG!Isang malakas na hampas sa mesa ang ginawa niya, dahilan upang mapatalon ako at mapaatras.“Don't call me by that fucking name!” dumadagundong na sigaw niya. Ang boses niya ay parang kidlat na yumanig sa buong kwarto.Dahan-dahan siyang tumayo. Ang bawat hakbang niya palapit sa akin ay parang pagbilang ng huling mga segundo ng buhay ko. Matangkad, malapad ang balikat, at may awrang pumapatay.Napaatras ako hanggang sa maramdaman ko ang malamig na pader sa aking likuran.Tumigil siya sa mismong harapan ko. Ang amoy ng alak, usok, at panganib ay pumulupot sa aking paghinga. Itinaas niya ang kaniyang kamay at marahas na hinawakan ang aking







