Chapter 7

“Fuck!" Naihilamos na lang ni Abraham ang kanyang palad nang mapagtanto niya ang kanyang ginawa. Sinundan niya ng tingin ang inaanak at dire-diretso lang itong umakyat hanggang sa makapasok sa sariling kwarto.

Hindi niya mapigilang mainis sa sarili dahil nawalan siya ng kontrol. Nainis kasi siya sa sinabi nito na kumakandong na ito sa boyfriend nitong si Brent. He felt a little pang of jealousy. Kaya gusto niya ring iparamdam kay Yvonne na mas komportableng kumandong sa kanya kaysa sa hita ng boyfriend nito. Pero mukhang iba ang naging reaksyon nito kaysa inaasahan.

Uminom na lang siya ulit ng alak saka tinitigan ang pumipintíg na bukol sa sentro niya. Nagwawala sa tigas ang kanyang alaga. At siguradong naramdaman ito ng dalaga kanina dahil pansin niyang napatingin ito rito. Napailing na lang siya nang maisip na baka mailang na ng tuluyan ang inaanak sa kanya, at baka iniisip na nito na pinagnanasaán niya ito... na totoo naman.

Pero kahit na totoong may pagnanàsa siya rito ay ayaw niya pa ring mahalata ito dahil baka ma-weirdo-han lang sa kanya ang inaanak.

“Ang tanga mo naman, Abraham!” gigil niyang sambit sa sarili saka siya tumayo at iniligpit ang bucket ng yelo at bote ng alak. Hindi dahil para matulog na, kundi dahil gusto niyang pumunta ng bar at uminom ng mas matapang na inumin.

Nang mailigpit niya ang mga ito ay umakyat na siya sa kwarto niya para kumuha ng jacket. Napahinto pa siya sa tapat ng pinto ng kwarto ni Yvonne. Kakatukin niya sana ito para makausap, pero naisip niya rin ang posibilidad na baka hindi naman ito nailang sa kanya.

“Bukas na lang,” aniya saka siya bumaba at dumiretso sa garage.

Balak niya sanang pumunta sa paboritong bar niya, pero dahil naalala niyang nag-text pala si Joseph, ay nagdesisyon siyang mag-iba ng pupuntahan. Baka kasi magtagpo ang landas nila ni Joseph, at ayaw niya munang mangyari ‘yon dahil gusto niya munang mapag-isa.

Naghanap siya ng magandang bar na malapit sa kinaroroonan niya at may nakita siyang kakabukas lang na bar. Agad siyang nagtungo rito, pero natigilan siya nang makita niyang halos lahat ng mga pumupunta ay higit na mas bata sa kanya. Tingin niya’y hindi para sa kanya ang bar.

Aalis na sana siya nang may makita siyang pamilyar na mukha. Naningkit pa ang mga mata niya para masigurong hindi siya nagkakamali.

It was Brent.

Inilapit pa niya ang sasakyan para kumpirmahin.

At si Brent nga, at may kausap itong isang babae na tingin niya’y ka-edad lang din ni Yvonne.

“Must be his friend…” aniya, dahil ayaw niyang pagdudahan ang lalaki. Kahit na naiinis siya rito ay hindi rin naman niya maitatanggi na magalang at mabait ito nang makausap niya. Disenteng binata.

Hahayaan na lang sana niya ito pero natigilan siya nang makitang inakbayan ni Brent ang kausap nitong babae at nakipagtitigan dito. At hindi lang doon natapos ang lahat dahil nagsimulang maghalikan ang dalawa.

Umawang ang bibig niya sa labis na galit.

Lalabas na sana siya sa kotse niya para komprontahin ang binata, pero naisip niya na wala siya sa posisyon para gawin ‘yon. At isa pa, baka baliktarin lang siya nito kung sakaling isumbong niya ito kay Yvonne. Kaya ang ginawa niya ay kinunan niya ng video ang kagagúhang ginagawa ng lalaki.

“Ang kapal ng mukha mong paglaruan si Yvonne…” gigil niyang sabi habang titig na titig sa nire-record niyang video. “Don’t expect that you can get away with this. Akala ko pa naman disenteng tao ka.”

Sinigurado niya talagang kita ang mukha ng binata at ng kahalikan nito para solid ang ebidensyang maipapakita niya sa inaanak.

“How dare you toy with Yvonne's heart?!” inis niyang sabi saka itinigil ang pagkuha ng video.

Hindi siya lubos na makapaniwalang may tinatagong kati rin pala ang binata. Mas lalo lang tuloy kumulo ang dugo niya nang maalala kung paano ito makipaglambingan kay Yvonne na para bang wala itong ginagawang kasalanan.

Sinayang nito si Yvonne!

Bago pa man tuluyang magdilim ang paningin niya ay nagdesisyon siyang umuwi na lang. At sa kalagitnaan ng galit niya ay bigla siyang natigilan nang may napagtanto.

Sumilay ang isang matagumpay na ngisi sa kanyang mga labi dahil nabuhayan siya ng pag-asa. Sa oras na malaman ni Yvonne na niloloko lang ito ng nobyo nito, malamang sa malamang ay iiwan nito si Brent. Mawawala ang sagabal sa kanilang dalawa.

He knows it was evil to destroy a relationship, pero hindi niya rin kayang sikmurain ang ginagawang panloloko ni Brent. He has to teach him a lesson. Dahil kung nagkataon na siya ang naging nobyo ni Yvonne, hinding-hindi niya ito lolokohin.

Mukhang gumagawa talaga ng paraan ang tadhana upang mapasakamay niya ang inaanak.

Dapat ba niyang kunin ang pagkakataong iyon?