THE ALTAR WE BURNED

Scarlett is a quiet, loving wife married to Elijah, a cold CEO who never valued her. Nagluto si Scarlett ng mga paboritong pagkain ni Elijah. It’s been five years simula nang maikasal siya kay Elijah pero hanggang ngayon wala pa rin silang anak. Sinusubukan naman nila magkaroon ng anak pero hindi pa rin ito ipinagkakaloob sa kanila.

Nang matapos siyang magluto ay naghain na rin siya. Napangiti siya ng marinig niya ang pagbukas ng pintuan. Lumabas siya kaagad sa kusina para salubungin ang asawa pero nawala ang ngiti sa mga labi niya ng ang dumating ay ang mother-in-law niya.

“Mom, anong ginagawa mo dito?” magalang niyang tanong. Tinaasan naman siya ng kilay ng mother-in-law niya.

“Nasaan si Elijah?” tanong ng hindi man lang sinasagot ang tanong niya.

“Hindi pa siya umuuwi,” sagot ni Scarlett. Dumiretso namang umupo si Hazel sa sofa.

“Siguro nagsasawa na rin ang anak ko sayo kaya palagi ng late umuuwi sayo. Bakit kasi hindi mo man lang gayahin ang pinsan mong si Camila? Napakagaling niya sa business. Kung alam ko lang na wala kang pakinabang para sa anak ko, sana ang pinsan mo na lang ang pinakasalan ng anak ko. Kaya siguro pati ang kompanya ng mga magulang mo ay iniwan sa mga magulang ni Camila dahil wala kang alam.” Napayuko naman si Scarlett. The words hit like stones, each one sharper than the last. Napapakagat labi na lang siya. Tinitiiis ang pang-aalipusta sa kaniya ng mother-in-law niya. She had no strength to defend herself—not when Hazel was attacking her with the same old truths. She knew she wasn’t as accomplished as Camila. She knew she didn’t have a company anymore. She knew she had nothing left except Elijah.

“Itimpla mo na lang ako ng kape para naman may pakinabang ka.” Utos pa ni Hazel sa kaniya. Tumango naman si Scarlett saka ito nagtungo sa kusina para magtimpla ng kape. Mabilis niyang pinunasan ang mga luha niya saka siya nagpakawala ng malalim na buntong hininga.

Ibinigay niya kaagad ang kape kay Hazel nang tikman niya iyun ay idinura niya rin iyun saka niya masamang tiningnan si Scarlett na nakayuko sa harap niya.

“Anong kape ba ‘to, Scarlett?” Hazel glared at her with disgust.  “Ganitong kape ba ang ipinapainom mo sa anak ko? Mabuti pa ang katulong may silbi. Nandito ka na nga lang sa loob ng bahay, hindi mo pa magawa ng maayos ang trabaho mo. Bakit hindi ka na lang maghanap ng trabaho mo para naman may silbi ka at matulungan mo ang anak ko sa mga bills niyo dito sa bahay?” patuloy ni Hazel sa pangmamaliit kay Scarlett.

Scarlett pressed her lips together, accepting every word like a punishment she deserved. She said nothing. She never did.

Moments later, the front door opened again. Footsteps echoed across the floor. Elijah was finally home.

Scarlett immediately moved to greet him, taking his bag and suit jacket before he even looked up. Hazel rolled her eyes at the display.

“What are you doing here mom?” blangkong tanong ni Elijah nang hindi man lang tinitingnan ang asawa niya. Isinabit kaagad ni Scarlett ang suit ni Elijah saka inilagay sa sofa ang bag ng asawa niya.

“Pinapakain ka ba ng maayos ng asawa mo? Bakit mukhang pumapayat ka yata? Hindi ba masarap ang mga luto niya?” tanong ni Hazel saka nilapitan ang anak. Pagod na pagod naman si Elijah kaya naupo na ito. Tiningnan ni Hazel si Scarlett na nakatayo lang.

“Anong hinihintay mo diyan? Ikuha mo siya ng tubig!” utos nito. Mabilis namang tumango si Scarlett at nanguha ng tubig sa kusina. Ibibigay niya na sana iyun sa asawa niya nang agawin iyun ni Hazel at ito ang nagbigay ng tubig kay Elijah. Scarlett lowered her head, swallowing every humiliation silently.

Nang makainom si Elijah ay napansin niya ang basa sa center table nila.

“Bakit basa ang center table? Hindi ka ba naglinis?” baling ni Elijah kay Scarlett. Nahihiya naman si Scarlett na sabihin na hindi siya ang may gawa nun. Napatingin si Scarlett sa mother-in-law niya na napapairap sa kaniya.

“Ako ang may gawa niyan. Pinagtimpla ko siya ng kape pero balak pa yata niya akong patayin sa sobrang pait.” Sagot naman ni Hazel.

“Magtitimpla na lang ng kape ang hinihingi sayo ng mommy ko, Scarlett. Hindi mo pa magawa?” ani ni Elijah. The ache in Scarlett’s chest tightened. She bowed her head again, her fingers curling into the fabric of her apron.

Hindi pa dun natapos si Hazel.

“Bakit ba kasi hindi mo pa siya hiwalayan? Wala naman kayong anak kaya wala kang responsibilidad sa kaniya. I’m sure mas may silbi pa ang pinsan niyang si Camila sayo. Ano bang naitulong ng babaeng yan sayo? Wala naman diba?” hindi magawang ipagtanggol ni Scarlett ang sarili niya dahil totoo naman ang sinasabi nito.

Wala man lang siyang naitulong kay Elijah. Nang mawala na ang mga magulang niya, tila ba tinalikuran na rin siya ng lahat. Naging walang kwenta na siya dahil ang kompanyang dapat ipapamana sa kaniya ay nakuha ng mga magulang ng pinsan niyang si Camila. Wala naman siyang alam sa business pero may talent naman siya.

“Mom, I’m tired. Umuwi ka na.” blangkong wika ni Elijah sa kaniyang ina. Napapabuntong hininga naman si Hazel. Minsan pa nitong sinamaan ng tingin si Scarlett.

“Nakaluto na ako love, kumain na tayo para iready ko na ang hot shower mo.” Malambing na wika ni Scarlett. Tumayo naman na si Elijah saka nito kinuha ang bag niya.

“Pagod na ako, kumain na rin ako sa office. Ikaw na lang ang kumain. Iready mo na lang ang bath tub ko.” Malamig na sagot ni Elijah. Napatango naman si Scarlett saka ito pumasok sa kwarto nila. Napapabuntong hininga na lang siya.

Siya pa naman ang nagluto ng dinner nila ngayon pero kumain na pala si Elijah. Mapait siyang ngumiti, kailan ba siya papahalagahan ng asawa niya? Napakacold ng pakikitungo nito sa kaniya.

Nang matapos niyang punuin ang bath tub ay nilagyan niya na ito ng mga petals ng bulaklak.

“Ready na yung paligo mo.” Nakangiting saad ni Scarlett. Hindi naman nagsalita si Elijah at dumiretso na itong pumasok ng bathroom. Iniready niya na rin ang isusuot ni Elijah bago siya bumaba ng kwarto nila para kumain.

Malamig na ang mga pagkain nang kumain siya pero hindi niya na ito pinainit pa.

“Kumain na ba kayo?” tanong ni Scarlett sa mga katulong nila.

“Hindi pa ma’am,” sagot ng isa.

“Mabuti naman, kayo na lang ang kumain nito dahil kumain na si Elijah.” Wika ni Scarlett. May sariling kusina ang mga katulong at dun kumakain ang mga ito. Kaunti lang din nakain ni Scarlett saka niya ibinigay sa mga katulong ang iniluto niya.

Nang matapos siyang kumain ay pumasok na rin siya sa kwarto nila pero hindi pa rin lumalabas si Elijah. Nagready na rin siya ng mga isusuot niya pagkatapos niyang magshower.

Pumasok din siya sa loob ng bathroom. Iminulat naman ni Elijah ang mga mata niya ng maramdaman niya ang presensiya ni Scarlett.

“What are you doing?” tanong ni Elijah. Napangiti naman si Scarlett saka niya minassage-massage ang mga kamay ng asawa niya.

“Gusto mo bang—”

“Pagod ako, Scarlett. Huwag ngayon.” Pagpuputol kaagad ni Elijah sa sasabihin ni Scarlett. “Lumabas ka muna, gusto kong mapag-isa. Mamaya ka na magshower pagkatapos ko.” Malamig na saad ni Elijah. Tumango naman si Scarlett saka siya lumabas ng bathroom.

Gusto niya sanang makipag-intimate sa asawa niya ngayon pero palagi na lang itong pagod. Sumasakit ang puso ni Scarlett dahil unti-unti na talagang nagiging cold sa kaniya si Elijah. Hindi niya alam kung ano bang dahilan pero isa lang ang naiisip niya. Siguro ay gusto na ni Elijah na magkaanak sila pero hanggang ngayon ay hindi pa rin nabubuntis si Scarlett.