登入ELIRA POVPagkapasok na pagkapasok namin sa gate ng mansyon sa Forbes Park, ramdam ko agad ang pagbabago sa buong paligid. Hindi na ganoon kabigat ang hangin. Kahit ang mga guards at si Jojo na seryosong nagbabantay sa labas, may kaunti nang rilaks sa kanilang mga galaw. Mission accomplished na kami sa korte, at hawak na ni Ramos ang opisyal na kopya ng Permanent Protection Order. Legally, Zander is completely crossed out of Elira and Zion’s lives."Tito Azriel! Pwede po ba nating i-set up 'yung bagong train tracks sa carpet sa sala?" tanong ni Zion habang tinutulungan ko siyang bumaba mula sa backseat ng SUV."Sure, Captain. Pero tulungan muna natin ang Mommy mo na ipasok 'yung mga pinamili nina Jojo para sa lasagna mamaya," sagot ko habang pinapasan sa isang balikat ko 'yung dalawang malaking paper bag ng groceries na binili ng team bago kami umuwi.Sumunod si Elira sa amin, dala ang kaniyang maliit na handbag at ang kaniyang cream cardigan na nakasampay na ngayon sa kaniyang braso.
ELIRA POVTumahimik ang buong courtroom nang pumasok ang judge. Isang matandang babae na may salamin, seryoso ang mukha, at hawak ang isang makapal na piraso ng opisyal na dokumento. Ramdam ko ang lamig ng kamay ni Elira sa loob ng palad ko. Mas lalo ko itong hinigpitan para ipaalala sa kaniya na anuman ang mangyari, hinding-hindi ko siya bibitiwan sa silid na ito."We are here today for the final ruling on the petition for a Permanent Protection Order filed by the petitioner, Elira Marquez, against the respondent, Zander Monteverde," panimula ng judge, ang boses niya ay umaalingawngaw sa apat na sulok ng silid.Tiningnan ko ang tatlong abogadong ipinadala ni Zander sa kabilang panig. Nakaupo sila nang matuwid, pero halatang balisa. Alam kong alam nila kung anong epekto ng mga huling mosyon na ginawa nila nitong mga nakaraang araw. Ang tangka nilang pagpigil sa kaso at ang ginawa nilang surveillance sa BGC ay naging patunay lang na wala silang respeto sa proseso ng batas.Sana lang ay
AZRIEL POVMaaga pa lang ay nakatayo na ako sa tapat ng full-length mirror sa aking dressing room, isinusuot ang aking navy blue na Tom Ford suit jacket. Habang inaayos ko ang aking necktie, napatingin ako sa aking repleksyon. Bakas sa aking mga mata ang kakulangan sa tulog, pero hindi ko maramdaman ang pagod. Masyadong maraming tumatakbo sa isip ko. Ngayong Martes ang nakatakdang paglalabas ng korte sa Permanent Protection Order para kay Elira at Zion. Ito ang araw na matagal kong pinaghandaan, ang araw na legal na puputol sa kakayahan ng kapatid kong si Zander na lapitan sila.Sumulyap ako sa aking desk kung saan nakapatong ang aking telepono. Ilang araw na ang nakalipas mula nung makuha ni Zander ang numero ni Elira sa pamamagitan ng pagbili sa assistant ni Atty. Ramos na si David. Noong gabing iyon, nung makita kong nanginginig si Elira habang hawak ang kaniyang phone, may kung anong galit ang sumiklab sa dibdib ko. Agad kong ipinatanggal si David at siniguradong hinding-hindi na
ELIRA POVBuong hapunan kaming walang imikan ni Azriel. Si Zion lang talaga ang nagpapasigla sa lamesa dahil sa kwento niya tungkol sa bagong train tracks na niregalo sa kaniya. Pagkatapos kumain, nagpaalam agad si Azriel na babalik sa study room niya dahil may aasikasuhin pa raw siyang international structural reports para sa kumpanya.Umakay na ako kay Zion paitaas para ihanda siya sa pagtulog. Habang tinutulungan ko siyang magpalit ng pajama na may tatak na mga astronaut, hindi ko mapigilang mapatingin sa kawalan.*Sino bang nagsabi sa'yo na responsibilidad lang ang tingin ko sa'yo rito, Elira?*Ayan na naman. Paulit-ulit na bumabalik sa utak ko 'yung mga sinabi ni Azriel bago kami bumaba para maghapunan. Ano ba dapat ang isipin ko roon? Kung hindi responsibilidad ang tingin niya sa akin, ano? Hindi naman pwedeng... hindi, Elira. Huwag mong bigyan ng kahulugan ang mga salita ng isang Monteverde. Baka nadadala lang siya sa sitwasyon. Baka dahil gabi-gabi kaming magkakasama rito at n
ELIRA POVMatapos ang deal namin ni Azriel sa kusina, parang may nagbago sa hangin sa loob ng mansyon. Hindi na ganoon kabigat ang pakiramdam ko kapag nagkakasalubong kami sa hallway o kapag sabay kaming kumakain kasama si Zion. Pero hindi ibig sabihin niyon ay kalmado na ang buong sistema ko. Lunes ng umaga, habang nakaupo ako sa tapat ng laptop ko para sa aking regular na shifting sa Singapore agency, mas lalo akong naging occupied."Elira, the client loved the initial content audit you submitted last weekend," mensahe ni Chloe sa Slack, kasunod ang isang thumbs-up emoji. "They want you to handle the localization project for their Philippine branch launch next month. Are you open for additional hours?""Yes, Chloe. I can take it," mabilis na reply ko habang mabilis na nag-ta-type sa keyboard.Ito na 'yon. Mas maraming hours, mas malaking sahod. Sa bawat task na natatapos ko, nararamdaman ko na unt-unting napupunan 'yung kulang sa plano kong pag-alis. Pero habang tinitingnan ko ang l
ELIRA POVLinggo ng umaga. Tahimik ang buong mansyon, at ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang pagbagsak ng ulan sa labas ng bintana. Bumangon ako mula sa kama at dahan-dahang inayos ang kumot ni Zion. Mahimbing pa rin ang tulog niya, nakayakap nang mahigpit sa paborito niyang unan.Habang nakatingin sa maamong mukha ng anak ko, hindi ko maiwasang balikan 'yung naging pag-uusap namin ni Azriel kahapon. Ang bigat ng tensyon sa pagitan namin pagkatapos kong sabihin ang plano kong paglipat sa Laguna. Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin 'yung lamig ng boses niya nung sinabi niyang hindi kami aalis dito.Naiintindihan ko naman kung saan siya nanggagaling. Gusto niya kaming maging ligtas. Sino ba namang tao sa tamang wisyo ang aalis sa isang lugar na may bente-kwatro oras na security at sasabak ulit sa labas kung saan naghihintay ang mga galamay ni Zander? Pero hindi niya kasi naiintindihan 'yung pakiramdam ng walang kontrol sa sariling buhay. Simula nung tumira kami rito, lahat ng ga
AZRIEL POVBumukas nang walang tunog ang pinto ng VIP elevator sa penthouse floor. Habang naglalakad kami sa hallway papunta sa boardroom sa dulo, naramdaman ko ang higpit ng hawak ko sa kamay ni Elira. Noong pumasok si Nadia sa mansyon ko noong isang araw at sinimulang sigawan si Elira, muntik na
ELIRA POVNapatitig ako sa pinto habang mabilis na humahakbang si Azriel pautos sa pwesto namin. Ang panga niya ay sobrang higpit ng pagkakatapi, at ang kaniyang mga mata ay nakatutok lang kay Nadia. Noong nasa ospital ako limang taon na ang nakararaan, paulit-ulit na sinasabi sa akin ni Zander na
ELIRA POVMabilis kong isinarado ang pinto ng unit at agad na pinihit ang lock. Sumandal ako roon, hinahabol ang hininga ko habang marahas na tinatapik ang dibdib ko. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng buong katawan ko mula sa engkwentro namin kay Azriel sa labas ng gusali."Mommy, why are you cry
AZRIEL POV"Sir, nasa elevator pa lang po si Ms. Marquez. Pababang lobby," ulat ng chief of security ko sa kabilang linya."Huwag niyo siyang hahawakan. Bantayan niyo lang kung saan siya pupunta, at siguruhin niyong hindi siya makakasakay ng taxi," utos ko bago ko ibaba ang telepono.Nanginginig an







