INICIAR SESIÓN"Tatandaan ko ito ngayon. Pag-uusapan natin at reresolbahin natin ito nang maayos kapag pwede ka na."
Natulala si Samantha. Hindi sya nakakilos agad.
Sa huli, umalis din si Lucien nang may matinding panghihinayang.
Kung mananatili pa siya roon, baka kailanganin niyang magbuhos ng hindi mabilang na malamig na tubig sa ka
Natawa nang mahina si Lucien, "Baby, sigurado namang matutulog ako pabalik sa 'yo. Gabi-gabi kung gusto mo. Pero hindi mo pa nga nababayaran ang huling nangyari, tapos magsisimula ka na naman ng bago?" Ikinaway niya ang pantalon sa kaniyang kamay, na parang hawak niya ang pinakamahalagang alas. "Ngayong araw, kailangan mo akong bigyan ng pwesto sa buhay mo. Isang malinaw at walang kalokohang sagot.""Huwag mong isipin na basta mo na lang ako matatakasan ngayon!" dugtong pa ng lalaki. "Kung hindi, wala akong balak na papasukin ka sa trabaho sa buong linggong ito. Dito ka lang sa kama."Anong ibig sabihin ng hindi papasukin sa trabaho?"Oo, kung ano ang iniisip mo, 'yun nga. Magpapatuloy lang tayo rito sa kama hanggang sa maisip mo ang tamang sagot at bigyan mo ako ng maayos na label," bulong ni Lucien malapi
"Wala... wala akong itinatago," mabilis na sagot ni Samantha habang ang kaniyang boses ay naging malambot at kabado siyang lumingon-lingon sa paligid.Iniisip niya sa kaniyang sarili na kailangan niya agad palitan ang password ng kaniyang cellphone pagkaalis dito. Bagamat hindi naman kailanman pinakialaman ni Lucien ang kaniyang mga chat history noon, paano kung bigla nitong makita ang mga mensahe isang araw? Siguradong tapos silang dalawa. "Kailangan ko talagang palitan 'yung password mamaya," bulong niya sa sarili.Sinubukan niyang kalman ang kaniyang sarili at nag-angat ng tingin. Doon niya lang malinaw na nakita na ang lalaki ay naka-suot ng isang itim na silk pajamas. Napatigil ang kaniyang paghinga; iyon ang kauna-unahang regalo na ibinigay niya rito noong bago pa lang silang magkasintahan. Mayroon pang maliit na burda sa may dulo ng manggas—L♡Y. Si
Tinitigan niya ang pink na pajamas sa tabi nito, hinila ang kumot hanggang sa kaniyang kilikili, at medyo nahihiyang iniunat ang kaniyang kamay."Akin na nga 'yan, ako na ang magsuot sa sarili ko."Hindi nagsalita si Lucien, pero hindi rin huminto ang kaniyang mga kamay. Kinuha niya ang pang-itaas na damit at dahan-dahang ipinatong sa mga balikat ng babae.Ang malamig na dami ng silk ay nagpasingkit sa katawan ni Samantha, kaya ang tanging nagawa niya na lang ay sumunod sa pamamagitan ng pag-unat ng kaniyang braso papasok sa manggas.Sa buong proseso, walang nagsasalita sa kanilang dalawa, at ang mga pisngi ni Samantha ay lalong nag-init.Yumuko si Lucien at isa-isang isinara ang mga butones ng kaniyang dami
Bagamat labis niyang inayawan ang ganitong paraan ng pagpapainom at nakaramdam ng matinding hiya, sa sobrang uhaw ay wala na siyang pakialam at pasibo na lang na tinanggap ito.Gayunpaman, ang simpleng pagpapainom ng tubig ay dahan-dahang nagbago patungong isang kakaibang kapaligiran habang ang kanilang mga labi at dila ay muling nag-ugnay.Ang mga halik ng lalaki ay unti-unting nag-iba...Nang mapansin ni Samantha ang pagbabago, mabilis niyang itinaas ang kaniyang kamay para tapikin ang likod nito.Malugod namang humiwalay si Lucien, ang kaniyang mga labi ay nagniningning. Tinitigan niya ang babae nang may buong lambing at sinabi,"Baby, bakit parang napakalakas mo pa rin? Napakabilis naman yatang bumalik n
Matapos sabihin iyon, sadyang iniwas niya ang kaniyang ulo pabalik para gumawa ng kaunting distansya sa pagitan nilang dalawa.Napasimangot naman si Samantha sa labis na kawalan ng kasiyahan, hinawakan ang mukha ng lalaki gamit ang kaniyang mga kamay, at sinubukang hilahin ito pabalik."Napakamahál ng alak na ito, gusto mo bang tikman din?""Paano mo naman gustong ipatikim sa akin?" tiningnan siya pababa ni Lucien, may nakatagong mapaglarong ngiti sa kaniyang mga mata."Ibabá mo ang ulo mo~" sumunod naman si Samantha, habang sinusubukang itaas ang kaniyang nahihilong maliit na ulo, ang mga mata ay malabo ngunit may pagmamadali,"Paano kita mapapakain kung iniiwas mo ang ulo mo pabalik?"
Ang assistant naman, na may napakatapat na ekspresyon, ay nagsabi ng totoo."Kayo po, Young Master. Nag-utos po kayo na may mahahalagang aasikasuhin ngayong gabi, at dapat po ang pinakamapansing kotse ang ihanda."Huminga nang malalim si Adam, pakiramdam niya ay mababaliw na siya sa sobrang tapat at prangkang assistant na ito.Sino ba ang kumuha sa napakatalinong assistant na ito noon?Wala man lang itong pakiramdam sa sitwasyon. Nagbigay na siya ng napakaraming hudyat, ngunit hindi pa rin nito napansin.Hindi pa rin naglakas-loob ang assistant na magtago ng kahit ano, habang itinutuwid ang kaniyang likod."Ka
"Sam? Ayos ka lang?" nag-aalalang sabi ni Hannah nang makitang tila nag-iba ang ekspresyon sa mukha ni Samantha. Sa isip niya'y baka bigla itong kinabahan nang marinig ang tungkol kay Lucien Reverio. "Huwag kang kabahan, ako ang magsasalita mamaya. Basta sa tabi lang kita at basahin mo ang mga iyan
Ngayon ang unang araw ni Samantha sa kanyang trabaho.Ang ARCN Studio ay isa sa mga pinakasikat na design company sa bansa at talagang masusing pinili niya ang kumpanyang pagtatrabahuhan niya. She applied to several prominent companies, but after careful consideration, ito ang pinakamaayos na kumpa
Ilang taon na mula nang huling makatulog nang mahimbing si Lucien Reverio.Simula nang mawala si Samantha, parang tuluyan na ring nawala ang katahimikan ng gabi para sa kanya. Madalas ay madaling-araw na siya nakakatulog, at kadalasan ay dahil lang iyon sa tulong ng sleeping pills. Kahit gaano kala
Hinawakan at inalalayan ni Lucien Reverio ang baywang ni Samantha dahil muntik na itong matumba."Damn, Samantha, you're too drunk!"Ang magaspang at halos paos na boses na iyon ay dinig na dinig nila pareho. Tila napapaso si Lucien sa bawat parte ng katawan nilang magkadikit sa mga oras na iyon.G







![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)