CHAPTER 5

ARIA POV

Mabilis ang tibok ng puso ko habang pababa kami sa grand staircase ng Imperial Manor. Ngayong gabi ang charity ball kung saan magaganap ang merger announcement ni Julian, pero sa isip ko, ito ang gabi ng pagtakas ko. Suot ko ang isang kulay emerald na gown—masyadong magarbo para sa isang "assistant," pero saktong-sakto para sa isang fiancée.

"You look tense, Aria," pansin ni Julian habang pinagbubuksan ako ng pinto ng sasakyan.

"Maraming tao, Julian. Hindi ako sanay na ipinapakita sa lahat," sagot ko nang hindi tumitingin sa kanya.

"Get used to it. After tonight, everyone will know exactly who you are to me." Sumakay siya sa tabi ko at hinawakan ang kamay ko. Malamig ang mga daliri ko, pero hindi niya binitiwan.

Pagdating sa venue, mas marami ang press kaysa noong nakaraang linggo. Ang flash ng mga camera ay parang kidlat na bumubulag sa akin. Sinalubong agad kami ni Monica, na mukhang handang-handa na sa kanyang role bilang COO.

"Julian, the board is waiting. Alexander Vyrios is already inside. He brought his legal team," bulong ni Monica, pero sapat na para marinig ko.

Lumingon si Julian sa akin. "Stay with Monica. I need to settle the final signatures. Do not leave her side, Aria. Isang pagkakamali mo lang, alam mo ang mangyayari sa ospital."

Tumango ako. Hinayaan ko siyang maglakad palayo kasama ang mga bodyguards niya. Si Monica naman ay lumingon sa akin, may dala siyang baso ng wine.

"So, the little bird finally learned how to wear a gown," pang-aasar niya. "Don't think that just because he's announcing you tonight, you’re special. Julian only keeps what is useful to him."

"Alam ko 'yun, Monica. Hindi mo na kailangang ipamukha sa akin," sagot ko. "Excuse me, pupunta lang ako sa powder room."

"I'm coming with you. Sabi ni Julian, huwag kitang iiwan," pigil niya.

"Seriously? Pati sa banyo? Sige, sumama ka kung gusto mong panoorin akong umihi," inis kong sabi.

Napairap siya. "Fine. I'll wait right here at the entrance. Five minutes, Aria. Or I'm calling Julian."

Mabilis akong pumasok sa powder room, pero sa halip na humarap sa salamin, dumeretso ako sa dulo kung saan may maliit na service door para sa mga staff. Binuksan ko iyon at tumambad sa akin ang isang madilim na hallway. Doon, nakatayo si Alexander Vyrios, nakasuot ng all-black suit, tila hinihintay talaga ang pagdating ko.

"You're late," bungad niya.

"Hirap tumakas sa mga bantay niya. Nasaan ang mga records?" hingal kong tanong.

Inabot niya sa akin ang isang tablet. May mga scanned documents doon. "Look at the dates, Aria. Your father's company didn't go bankrupt because of bad investments. Julian bought all the suppliers and forced them to stop delivery. He choked your father's business until he had no choice but to borrow from Julian."

Nanlambot ang mga tuhod ko habang binabasa ang mga pirma. Julian orchestrated the whole thing. He created the debt para magkaroon siya ng karapatang kunin ako. Hindi siya savior—siya ang sumira sa pamilya ko simula't simula pa.

"Bakit mo 'to ginagawa, Alexander? Bakit mo ako tinutulungan?" tanong ko habang ibinabalik ang tablet.

"Because Julian is getting too powerful. And because I don't like seeing a beautiful woman being kept as a trophy by a psychopath," sagot niya habang lumalapit sa akin. "I can help you, Aria. I have a safe house, and my doctors can move your Lola to my private facility tonight. But you have to make a choice now."

"Anong kapalit?"

"Work for me. Be the face of Vyrios Plaza. At gusto kong makita ang mukha ni Julian kapag nalaman niyang ang 'property' niya ay nasa kamay ko na."

Huminga ako nang malalim. "Gawin mo na. Move my Lola. Now."

"Done. My team is already at the hospital. By the time Julian finds out, she’ll be under my protection," sabi ni Alexander sabay abot ng isang maliit na earpiece. "Wear this. Listen for my signal."

Bumalik ako sa powder room at lumabas na parang walang nangyari. Nadatnan ko si Monica na inip na inip na sa labas.

"Let's go. Magsisimula na ang announcement," hila niya sa akin pabalik sa ballroom.

Umakyat si Julian sa stage. Ang lahat ng ilaw ay nakatutok sa kanya. Ang aura niya ay puno ng tagumpay.

"Good evening, everyone," simula ni Julian. "Tonight is not just about the merger of Imperial Holdings. Tonight, I want to introduce the woman who will be by my side as I lead this new empire."

Lumingon siya sa akin at inilahad ang kamay niya. "Aria, come here."

Naglakad ako paakyat sa stage. Ramdam ko ang bulungan ng mga tao. Paglapit ko sa kanya, hinawakan niya ang bewang ko at hinarap kami sa mga camera.

"I would like to announce our engagement," deklara ni Julian.

Narinig ko ang palakpakan, pero sa earpiece ko, narinig ko ang boses ni Alexander. "She's safe. Your Lola is in my van. Now."

Kinuha ko ang mic mula sa podium, dahilan para magulat si Julian. Tumingin ako nang diretso sa mga camera, pagkatapos ay kay Julian na ngayon ay nakakunot na ang noo.

"I have something to say," panimula ko, ang boses ko ay hindi nanginginig. "Julian Imperial is right. There is an engagement happening tonight. Pero hindi para sa kasal."

"Aria, what are you doing?" bulong ni Julian, mahigpit ang hawak niya sa braso ko.

"I am announcing that as of tonight, I am no longer part of the Imperial household. I am filing a case against Julian Imperial for illegal detention and fraud," sabi ko nang malakas.

Tumahimik ang buong ballroom. Ang mga flash ng camera ay mas lalong bumilis. Namutla si Julian, ang galit sa mga mata niya ay hindi na maikakaila.

"Guard! Get her off the stage!" sigaw ni Julian.

Pero bago pa makalapit ang mga bodyguards niya, bumukas ang malaking pinto ng ballroom. Pumasok ang mga tauhan ni Alexander Vyrios, kasama ang ilang pulis.

"Mr. Imperial, we have a warrant for your questioning regarding the suspicious bankruptcy of the Ortega firm ten years ago," sabi ng isang pulis.

Tumingin ako kay Julian. "The contract is void, Julian. You don't own me anymore."

"You think Vyrios will save you?" galit na sabi ni Julian habang pilit siyang pinapalayo ng mga pulis sa akin. "I created you, Aria! You will always be mine!"

Hindi ko siya sinagot. Bumaba ako ng stage at naglakad patungo kay Alexander na naghihintay sa gilid. Hinubad ko ang emerald necklace na ibinigay ni Julian at itinapon ito sa sahig.

"Is she really safe?" tanong ko kay Alexander.

"She's waiting for you at the facility," sagot niya habang inaalalayan ako palabas ng hotel.

Sumakay kami sa itim na SUV ni Alexander. Habang umaandar kami palayo, nakita ko sa side mirror ang gulo sa labas ng hotel—si Julian na pilit na isinasakay sa patrol car, at ang media na tila mga buwitreng nakapaligid sa kanya.

"Thank you, Alexander," sabi ko habang nakasandal sa upuan.

"Don't thank me yet, Aria," sabi niya habang binubuksan ang isang bote ng wine. "The war has just begun. At gaya ng sabi ko, everything has a price."

Tiningnan ko siya, at doon ko nakita ang parehong klase ng ngiti na nakita ko kay Julian noong una kaming magkita. Isang ngiti na nagsasabing nakatakas nga ako sa isang hawla, pero baka pumasok lang ako sa mas malaki at mas delikadong kulungan.

"I know," sagot ko. "Anong kailangan kong gawin?"

Alexander leaned closer, his voice dropping to a whisper. "Buksan mo 'yung compartment sa harap mo. There’s a new contract there. Pirmahan mo, at sisiguraduhin kong hindi na makakalapit sa 'yo si Julian, kahit kailan."