LOGINAudrey
Pagbukas ko ng pinto ng kwarto ay halos mahulog ang panga ko sa gulat. Literal rin na parang nadurog ang puso ko sa sakit.
Si Luis kasi at yung babae na mukhang p****k na muntik ko ng masagaan ay nasa kama at mainit na nagkakantutan.
“Ang sarap mo talaga k******n babe! Ang init ng puke mo!” libog na libog na sabi ni Luis habang nakakakapit sa mga u***g ng babae at binabayo ng pa-dogstyle.
“Mas masarap ang puke ko sa jowa mo diba? Kaya nga lagi mong hinahanap hanap ang butas ko. Sige lang bayuhin mo ako ng todo! Paluwagin mo ang puke ko! Sa’yo lang ‘yan!” sagot naman ng babae na sinasabayan ang indayog niya.
“Oo, puke mo ang naiisip ko tuwing k********t si Audrey. Parang robot naman ‘yun. Maganda nga, kulang naman sa libog. Ikaw ang nasa utak ko para lang labasan, ang puke mong madulas ang gusto ko nabatan palagi,” sabi ulit ng gagong boyfriend ko. Ex na pala.
“Iputok mo ang t***d mo sa puke ko, safe ako ngayon, ang sarap mo talaga kumantot!” sigaw ng babae na tumirik na ang mga mata.
“Sige malapit na akong labasan! Kakagigil ang puke mo!” sigaw pabalik ni Luis.
Pero hindi ko sila hahayan na mapunta sa langit! Gusto ko silang masunog sa impyero kaya agad kong hinagis ang sapatos ng babae sa ulo ni Luis.
Tumama ang matulis na takong nito sa batok niya kaya nahinto sa malahayop na pagbayo sa mukhang p****k na babae.
“Walanghiya kayo! Manloloko ka Luis! Gago ka! Sa loob pa ng bahay ko talaga dinala ang p****k na ‘yan!” galit na sigaw ko.
Pero demonyo nga yata talaga si Luis dahil mukhang nabitin ay galit pa itong nilapitan ako at sinampal saka sinakal pero sinipa ko ng malakas ang bayag niya kaya nabitawan niya ko.
Natatawa naman ang babae na nakuha pang haplusin ang tinggil at mabilis na nag finger hanggang labasan habang pinapanood kami saka ito nagbihis at umalis.
“Binigay ko sa’yo ang lahat! Pinaglaban pa kita sa mama at mga kaibigan ko kahit sinasabi nilang wala kang silbi pero ito ang isusukli mo sa akin?” sigaw ko na umiiyak.
“Putang ina mo sinusumbatan mo ako? Anong pinagmamalaki mo? Na makakapag abroad kang puta ka?” galit na hiyaw ni Luis saka binuksan ang drawer ko at kiinuha ang mga folders at enevelop ko.
“Anong gagawin mo diyan? Huwag mo ‘yan pakielaman!” kinakabahan ko na sabi pero mabilis na lumabas si Luis ng kwarto kahit hubot hubad pa ito at nagpunta sa garahe.
“Ito ang pinagyayabang mo na puta ka?” sigaw niya saka hinagis nito sa basurahan ang mga papeles at iba ko pang importanteng gamit saka mabilis na sinindihan ng apoy.
“Huwag!” malakas kong sigaw dahil naroon ang lahat ng aking mga documents kahit pa mga ID, TOR, maski birth certificate at mga certificate of employment ko sa mga naging trabaho.
Pumasok ulit si Luis sa bahay at nagbihis habang abala ako kung paano papatayin ang apoy. Kumuha ako ng timba ng tubig pero natigilan ng makita na kinuha ni Luis ang mga alahas, gadget at iba pang natatago ko na pera sa kanyang bag.
Hindi ko tuloy malaman kung ano ang uunahin, ang patayin ang sunog o pigilan si Luis na nakawin ng mga ari-arian ko.
Inuna kong buhusan ng tubig ang basurahan pero huli na daihil natupok na ng tuluyan ang lahat at halos abo na ang mga ito. Mabilis akong itinulak ni Luis ng harangin ko siya para hilain ang bag kaya muntik ng tumama ang ulo ko sa pader.
Tanging pag-iyak na lamang ang aking nagawa habang nakatingin sa usok na nagmumula sa basurahan. Nang medyo mahimasmasan ay pinili ko sa basurahan kung may maisasalba pa pero wala ni isa.
Mahihirapan ako na makakuha ulit ng mga papeles ko pero mas mahirap pala na malaman na ang lalakeng minamahal mo ay niloko ka lang.
Pumasok ako sa bahay at nakita na halos itaob ni Luis ang cabinet. Nagkalat ang mga damit ko at wala ng laman ang mga box ng relo, alahas kahit ang mga naitabi kong emergency fund na pera ay ubos.
Luhaang iniligpit ko ang mga damit ng may makita akong envelop. Nang buksan ko iyon ay halos manghina ako. Mga iba’t ibang loans kasi iyon at lahat ay sa akin ipinangalan ni Luis. Yung iba naman ay co-maker ako. Sa total ko ay mahigit isang milyon ang utang nito.
Mabuti na lamang ay ang tablet ko na nakacharge ay hindi niya nakuha kaya agad kong binuksan iyon para palitan sana ang password ng ATM card pero laking panghihina ko na dahil zero balance na ito.
“Hayop ka Luis! Napakasama mo!” iyak nalang ang aking pwedeng magawa dahil para saan pa ba? Nilimas na niya lahat at iniwan ako.
“Halika magpunta na tayo sa police station para makasukan si Luis!” galit na sabi ni Melody ng tawagan ko. Agad itong pumunta at kahit siya ay umuusok ang ilong sa nalaman.
“Sige, pero please huwag mong sabihin muna kay mama. Natatakot ako na atakihin siya. Ako na ang magsasabi,” sagot ko habang paalis kami para magpunta sa presinto.
“Fine, pero dapat ngayon pa lang ay malinis mo na ang pangalan mo dahil tiyak ikaw ang sisingilin ng mga pinagkakautangan ng demonyong yun!” galit pa rin na sabi ni Melody.
Hindi nga siya nagkamali dahil wala pang ilang araw ay iba’t iba na ang tumatawag, nag e-email at pumupunta sa townhouse para maningil. Hindi naniniwala ang mga ito na wala si Luis roon at ako ang pinipilit magbayad.
Wala akong pera, walang trabaho at nauubusan na rin ng pag-asa. Umalis ako sa apartment para matigil ang mga sumisingil at umuwi ulit sa bahay ng mama ko. Inaasahan ko na magagalit ito pero isang mahigpit lang na yakap ang ibinigay sa akin.
“Bata ka pa anak, pwede ka pang bumangon ulit, kalimutan mo na ang lahat ng masasakit na nangyari sa iyo, magsimula ka at mabuhay ng masaya,” bulong nito habang tinatapik ang likod ko. Malakas lang na hagulgol ang naisagot ko hanggang makatulog.
Ibenta ko ang aking kotse pra kahit papano ay may maging pang gastos pa rin kami ni Mama sa araw araw habang naghahanap ako ng trabaho. Tumulong naman si Melody at nagrefer ng abogado na pwedeng mag-ayos sa mga utang na dawit ang pangalan ko.
Nalaman ko rin na hindi talaga binebenta nung mark yung shop niya, bagkus ay nalulong sa sugal si Luis. Ang p****k naman na babaeng kasama niya sa kama ay literal na GRO na naging kabit niya.
Pinadalan ng sulat ni Attoryney ang lahat ng pinagkakautangan ni Luis kung saan sinasabi na solo si Luis umutang at wala akong alam na ginamit ang aking pangalan at ginawang rin co-maker o guarantor nito.
Kaya medyo nabawasan ang mga unwanted na pagtawag sa akin dahil kasama sila sa mga pinablotter ko.
Hindi ko na alam kung nasaan ngayon si Luis pero mas mabuti na iyon dahil puno ng galit ang puso ko para sa kanya. Nagkaroon na tuloy ako ng takot na magmahal at magtiwala ulit. Mas mabuti pa na mag-isa at magpayaman.
Nagpacheck-up rin ako dahil baka mahawa ng tulo o STD kay Luis dahil p****k ang naging bagong babae niya. Mabuti at negative ako sa anuman na sakit.
Mabuti naman kundi ay katapusan ko na talaga.
AudreyLabing-walong taon ang mabilis na lumipas mula noong magarbong renewal of vows namin ni Shane, at ngayon ay opisyal nang grumaduate ng college ang aming mga kambal na anak na sina Tyler at Troy.Sobrang bilis talaga ng takbo ng panahon dahil parang kailan lang noong hawak-hawak ko pa sila sa loob ng nursery room habang nagpapagaling ako mula sa trauma, pero ngayon ay mga ganap na silang propesyonal na handang humarap sa high-society world.Masayang-masaya kami ni Shane habang pinagmamasdan ang kanilang mga graduation photos sa ibabaw ng aming piano, deeply feeling a different kind of parental pride dahil napatunayan ng mga anak namin na pareho silang certified genius.Sa kabila ng kanilang murang edad na dapat ay nasa early stages pa lang ng unibersidad, pareho na silang lisensyadong medical doctors ngayon dahil sa kanilang advanced accelerated curriculum at pambihirang talino sa science engineering applications.Umupo si Shane sa aking tabi dito sa loob ng aming malaking sala,
AUDREYNakatayo kaming tatlo sa malaking main driveway ng aming Forbes Park estate habang ang sikat ng hapon ay dahan-dahang tumatama sa mga mamahaling sasakyan ng aming security convoy.Narito kami upang ihatid si Sherwin na pabalik na ng London para asikasuhin ang kaniyang mga malalaking international business branches, and to be honest, medyo nabawasan na ang tindi ng aking hiya mula noong nakaraang araw dahil sa kaniyang napakagandang pag-uugali.Lumapit sa akin si Sherwin na may dalang malaking ngiti sa kaniyang mukha, looking very professional in his designer corporate suit, habang bitbit ng kaniyang personal assistant ang kaniyang mga premium flight luggage.“Audrey, Shane, kailangan ko na kayong iwanan dito sa Pilipinas dahil naghihintay na ang aking board of directors sa United Kingdom para sa ating global expansion layout. Maraming salamat sa napakainit na pagtanggap ninyo sa akin dito sa mansiyon kahit na medyo nagkaroon tayo ng kaunting structural surprise noong unang umag
SHANEHindi ko na lang binanggit pa kay Audrey ang matinding tension na naramdaman ko kanina sa loob ng nursery room upang hindi na mas lalong lumala ang kaniyang hiya at operational stress ngayong umaga.Kitang-kita ng aking dalawang mata kung paano siya nagkamali at aksidenteng nahalikan si Sherwin sa labi, but I completely know deep inside my heart na hindi naman niya iyon sinadya dahil wala naman talagang alam ang asawa ko na may kakambal pala ako sa pamilyang ito.Masyadong naging kumplikado ang mga nakaraang buwan dahil sa kademonyohan nina Miranda at Marian, kaya naman ayokong madagdagan pa ng panibagong emosyonal na problema ang isip ng aking asawa habang nagpapagaling pa siya sa kaniyang mga sugat.Pagkatapos ng aming almusal sa dining area kung saan nanatiling tahimik at halatang balisa si Audrey, hinintay ko munang makapanhik siya muli sa itaas bago ko lihim na kinausap ang aking kapatid dito sa loob ng aking private home office.Umupo ako sa aking leather chair habang sery
AUDREYMasayang magkayakap kaming natulog ni Shane sa loob ng aming master bedroom pagkatapos ng napakahabang gabi ng pag-aalala at takot. Ramdam ko ang tibok ng kaniyang puso habang nakasandal ang aking ulo sa kaniyang malaking dibdib, providing me with the absolute safety and comfort that I desperately needed after everything we went through with Miranda.Nang magising ako kinaumagahan dahil sa sikat ng araw na tumatama sa aming malaking bintana, napansin kong wala na si Shane sa aking tabi kaya naman agad akong bumangon upang ayusin ang aking sarili.Dahil sabik na sabik pa rin akong makasama ang aking mga sanggol, mabilis kong pinuntahan ang mga anak natin sa nursery room sa kabilang dulo ng pasilyo upang i-check ang kanilang kalagayan.Pagtulak ko ng pinto, agad kong nakita ang pamilyar na likod ni Shane na nakatayo malapit sa crib ni Tyler, so I quickly smiled and hugged him tightly from behind, wrapping my arms around his waist.“Good morning, my love. Ang aga mo namang nagisin
AUDREY“Shane, pakiusap naman, tapusin na natin ang ganitong klaseng setup dahil natatakot ako para sa kaligtasan ng mga anak natin kung mananatili silang nakakulong sa ilalim ng bahay natin.”Huminga nang malalim si Shane habang seryosong nakatingin sa akin, his eyes scanning my pale face before he slowly nodded his head to show his corporate agreement. He tapped the shoulder of his head security guard and gave the final executive order to move the prisoners out of our property immediately.“Sige, Audrey, kung iyan talaga ang tanging paraan para mapalagay ang isip mo, gagawin ko ang gusto mo. Carlos, dalhin ninyo ang mga medical restraints sa ibaba at kunin ang dalawang iyan ngayon din.”Nang buksan ng mga armadong tauhan ni Shane ang mabigat na bakal na pinto ng basement suite, isang napakabahong amoy ng dumi at nabubulok na elemento ang agad na sumalubong sa amin sa pasilyo. Sumama ako sa pagbaba dahil gusto kong makita ng sarili kong mga mata ang opisyal na pag-alis ng aking mga k
AUDREYKahit na ramdam ko pa ang matinding pananakit ng aking buong katawan at ang bawat paghinga ko ay tila may kasamang mabigat na dagok mula sa nakaraang trauma, pinilit ko pa ring bumangon mula sa aking higaan sa loob ng VIP room.Hindi ko na kayang magtagal pa ng kahit isang oras sa loob ng ospital dahil ang tanging nasa isip ko lang ay ang makauwi sa aming mansiyon at makita ang aking mga anak. Alam kong nag-aalala ang mga doktor at maging ang mga nurse na nag-aasikaso sa akin, pero para sa isang inang tulad ko, walang gamot na mas makapagpapagaling kaysa sa presensya ng aking mga sanggol.Tinawag ko si Shane habang dahan-dahan kong inaayos ang aking sarili, at nang pumasok siya sa silid, nakita ko sa kaniyang mga mata ang pag-aalangan na agad namang napalitan ng pag-unawa at pagmamahal.“Shane, please, kailangan ko nang umuwi ngayon din. Hindi ko na kayang maghintay na hindi ko nayayakap ang ating mga anak habang narito ako sa loob ng malamig na kwartong ito.”“Audrey, kung iya
AudreyHindi ko alam kung babalikan ko pa si Melody o tatakas na ako. Gustong-gusto ko siyang tulungan pero alam kong mas lalo lang kaming mapapahamak kung babalik ako. Kung babalik ako, siguradong mahuhuli rin ako at pareho kaming magdurusa sa kamay ni Miranda."Melody, patawad," bulong ko sa sari
AudreyBinaril nila yung taxi. Rinig ko yung mga bala na tumatama sa likod ng sasakyan.Hindi ako tumigil. Patuloy lang ako sa pagmamaneho."Tumigil ka!" sigaw ng isa sa mga lalaki.Hindi ako nakinig. Mas binilisan ko pa yung takbo.Nakita ko sa rearview mirror na hinahabol nila ako. Sumakay sila s
Miranda"Mamatay na kayo!" sigaw ko habang sinasabunutan ko sina Audrey at Melody. "Wala na kayong silbi! Sa akin lang si Shane! Akin lang siya!"Pero bigla, may narinig akong boses. "Miranda!"Napalingon ako. Nakita ko sina Mama Agnes at Papa Billy. Natataranta sila."Mama? Papa? Anong ginagawa ni
LuisHalos manginig ako sa gulat nang mapanood ko sa TV yung press conference ni Shane Lincoln. Five billion piso? Five billion para sa kung sino mang makakahanap kay Audrey? Grabe!Pero pagkatapos kong isuko si Audrey, kulong naman ang bagsak ko. Patay!Sinilip ko si Audrey. Tulog pa rin siya. Nak







