Mag-log inAUDREYNakatayo kaming tatlo sa malaking main driveway ng aming Forbes Park estate habang ang sikat ng hapon ay dahan-dahang tumatama sa mga mamahaling sasakyan ng aming security convoy.Narito kami upang ihatid si Sherwin na pabalik na ng London para asikasuhin ang kaniyang mga malalaking international business branches, and to be honest, medyo nabawasan na ang tindi ng aking hiya mula noong nakaraang araw dahil sa kaniyang napakagandang pag-uugali.Lumapit sa akin si Sherwin na may dalang malaking ngiti sa kaniyang mukha, looking very professional in his designer corporate suit, habang bitbit ng kaniyang personal assistant ang kaniyang mga premium flight luggage.“Audrey, Shane, kailangan ko na kayong iwanan dito sa Pilipinas dahil naghihintay na ang aking board of directors sa United Kingdom para sa ating global expansion layout. Maraming salamat sa napakainit na pagtanggap ninyo sa akin dito sa mansiyon kahit na medyo nagkaroon tayo ng kaunting structural surprise noong unang umag
SHANEHindi ko na lang binanggit pa kay Audrey ang matinding tension na naramdaman ko kanina sa loob ng nursery room upang hindi na mas lalong lumala ang kaniyang hiya at operational stress ngayong umaga.Kitang-kita ng aking dalawang mata kung paano siya nagkamali at aksidenteng nahalikan si Sherwin sa labi, but I completely know deep inside my heart na hindi naman niya iyon sinadya dahil wala naman talagang alam ang asawa ko na may kakambal pala ako sa pamilyang ito.Masyadong naging kumplikado ang mga nakaraang buwan dahil sa kademonyohan nina Miranda at Marian, kaya naman ayokong madagdagan pa ng panibagong emosyonal na problema ang isip ng aking asawa habang nagpapagaling pa siya sa kaniyang mga sugat.Pagkatapos ng aming almusal sa dining area kung saan nanatiling tahimik at halatang balisa si Audrey, hinintay ko munang makapanhik siya muli sa itaas bago ko lihim na kinausap ang aking kapatid dito sa loob ng aking private home office.Umupo ako sa aking leather chair habang sery
AUDREYMasayang magkayakap kaming natulog ni Shane sa loob ng aming master bedroom pagkatapos ng napakahabang gabi ng pag-aalala at takot. Ramdam ko ang tibok ng kaniyang puso habang nakasandal ang aking ulo sa kaniyang malaking dibdib, providing me with the absolute safety and comfort that I desperately needed after everything we went through with Miranda.Nang magising ako kinaumagahan dahil sa sikat ng araw na tumatama sa aming malaking bintana, napansin kong wala na si Shane sa aking tabi kaya naman agad akong bumangon upang ayusin ang aking sarili.Dahil sabik na sabik pa rin akong makasama ang aking mga sanggol, mabilis kong pinuntahan ang mga anak natin sa nursery room sa kabilang dulo ng pasilyo upang i-check ang kanilang kalagayan.Pagtulak ko ng pinto, agad kong nakita ang pamilyar na likod ni Shane na nakatayo malapit sa crib ni Tyler, so I quickly smiled and hugged him tightly from behind, wrapping my arms around his waist.“Good morning, my love. Ang aga mo namang nagisin
AUDREY“Shane, pakiusap naman, tapusin na natin ang ganitong klaseng setup dahil natatakot ako para sa kaligtasan ng mga anak natin kung mananatili silang nakakulong sa ilalim ng bahay natin.”Huminga nang malalim si Shane habang seryosong nakatingin sa akin, his eyes scanning my pale face before he slowly nodded his head to show his corporate agreement. He tapped the shoulder of his head security guard and gave the final executive order to move the prisoners out of our property immediately.“Sige, Audrey, kung iyan talaga ang tanging paraan para mapalagay ang isip mo, gagawin ko ang gusto mo. Carlos, dalhin ninyo ang mga medical restraints sa ibaba at kunin ang dalawang iyan ngayon din.”Nang buksan ng mga armadong tauhan ni Shane ang mabigat na bakal na pinto ng basement suite, isang napakabahong amoy ng dumi at nabubulok na elemento ang agad na sumalubong sa amin sa pasilyo. Sumama ako sa pagbaba dahil gusto kong makita ng sarili kong mga mata ang opisyal na pag-alis ng aking mga k
AUDREYKahit na ramdam ko pa ang matinding pananakit ng aking buong katawan at ang bawat paghinga ko ay tila may kasamang mabigat na dagok mula sa nakaraang trauma, pinilit ko pa ring bumangon mula sa aking higaan sa loob ng VIP room.Hindi ko na kayang magtagal pa ng kahit isang oras sa loob ng ospital dahil ang tanging nasa isip ko lang ay ang makauwi sa aming mansiyon at makita ang aking mga anak. Alam kong nag-aalala ang mga doktor at maging ang mga nurse na nag-aasikaso sa akin, pero para sa isang inang tulad ko, walang gamot na mas makapagpapagaling kaysa sa presensya ng aking mga sanggol.Tinawag ko si Shane habang dahan-dahan kong inaayos ang aking sarili, at nang pumasok siya sa silid, nakita ko sa kaniyang mga mata ang pag-aalangan na agad namang napalitan ng pag-unawa at pagmamahal.“Shane, please, kailangan ko nang umuwi ngayon din. Hindi ko na kayang maghintay na hindi ko nayayakap ang ating mga anak habang narito ako sa loob ng malamig na kwartong ito.”“Audrey, kung iya
SHANEHabang nakaupo ako sa tabi ng hospital bed ni Audrey at mahigpit na hawak ang kaniyang kamay, mabilis kong hinarap si Kevin na kapapasok pa lamang sa loob ng VIP room na may dalang mga nakakaalarmang dokumento.Agad kong nalaman mula sa kaniyang ulat na kahit kasalukuyang nasa loob ng pambansang kulungan ang mga tiwaling magulang ni Miranda na sina Agnes at Billy dahil sa kanilang mga naunang corporate crimes, nagawa pa rin ng mga ito na gumamit ng isang smuggled cell phone upang tumawag ng ilang reporter mula sa mga sikat na news agency.Ginamit nila ang pagkakataon na iyon para gumawa ng isang malaking eksena at sabihin sa publiko na dinukot ko raw ang kanilang anak na si Miranda pagkatapos nitong makalabas sa ospital.Ang aking buong katawan ay binalot na naman ng matinding galit dahil sa walang katapusang lakas ng loob ng pamilyang iyan na kalabanin ang aking kapangyarihan, and I knew that I had to execute an absolute news blackout immediately to protect the structural secur
MarianIlang araw na rin akong andito sa bahay ni Doc Loida, mula nung nailigtas niya ako ng muntik na akong mamatay dahil kay Miranda. Wala pa kong mapuntahan kaya dito muna ako nagtatago sa kanya. Buti na lang at hindi alam ni Miranda na buhay pa ako. Kung alam niya lang...Pero kahit nagtatago a
Miranda"Mamatay na kayo!" sigaw ko habang sinasabunutan ko sina Audrey at Melody. "Wala na kayong silbi! Sa akin lang si Shane! Akin lang siya!"Pero bigla, may narinig akong boses. "Miranda!"Napalingon ako. Nakita ko sina Mama Agnes at Papa Billy. Natataranta sila."Mama? Papa? Anong ginagawa ni
LuisHalos manginig ako sa gulat nang mapanood ko sa TV yung press conference ni Shane Lincoln. Five billion piso? Five billion para sa kung sino mang makakahanap kay Audrey? Grabe!Pero pagkatapos kong isuko si Audrey, kulong naman ang bagsak ko. Patay!Sinilip ko si Audrey. Tulog pa rin siya. Nak
MarianPaalis na sana kami ni Doc Loida sa hideout para sundan sina Miranda. Kailangan naming malaman kung saan nila dadalhin si Audrey. Kailangan naming makuha yung limang bilyong piso.Binuksan ko na yung pinto ng kotse. Paalis na sana kami nang biglang may sumigaw."Hoy! Saan kayo pupunta?!"Nap







