MasukDahil hindi itinanggi ni Sebastian ang balita, lalong naging curious si Kristine. "Seryoso ba siya? Ang kambal niyo, hundred days pa lang, tapos gusto na niyang makipag-divorce? Hindi man lang ba niya inisip si Lolo? O kahit ang sarili niyang mga anak?"
Alam ng lahat na ulila na si Celestine. Mag-isa lang siya sa buhay, at kung matutuloy ang divorce, malabong makuha niya ang mga bata dahil wala naman siyang kakayahang buhayin ang mga ito.
"Tsaka, nung pumunta si Ninang Victoria sa Azure Bay kaninang umaga, wala siya roon. Iyak nang iyak ang kambal dahil gutom na, pero tanghali na siya nakauwi. Sabi ko na nga ba, hindi siya kasing-pure ng tingin ni Lolo sa kanya," dagdag pa ni Kristine.
Biglang nainis si Sebastian. "May milk powder sa bahay, at may frozen breast milk sa ref. Hindi magugutom ang mga bata. At si Celestine? Matanda na siya. May karapatan siyang lumabas paminsan-minsan."
Natigilan si Kristine. "Sebastian... bakit mo siya pinagtatanggol?" Gusto sana niyang itanong kung bakit nagbago ang ihip ng hangin, pero pinili niyang manahimik. Naalala niya ang sinabi ni Celestine sa ospital kaya bigla siyang nakaramdam ng guilt o baka takot na mawala ang balanse nila ni Sebastian.
"Sebastian... sorry. Kasalanan ko," mahinang paumanhin ni Kristine.
"Wala kang kasalanan sa akin. Don't think about it. Busy pa ako," maikling sagot ni Sebastian bago binaba ang tawag. Agad niyang tinawagan ang housekeeper na si Mang Enteng para sibakin ang mga katulong na mahilig mag-tsismis.
Samantala, naramdaman ni Kristine na may nagbago. Dati, siya ang laging unang nagbababa ng tawag. Pero ngayon, si Sebastian na. Totoo nga kaya na kapag nanganak ang isang babae, kahit hindi mahal ng asawa, nag-iiba ang trato rito? Napaisip siya—siguro nga dapat na silang magka-anak ni Adrian.
Pag-uwi ni Celestine para magpadede, nadatnan niyang nagkakagulo sa baba. Tinanong niya si Yaya Belen at nalamang sinisante ni Uncle Hong ang dalawang katulong dahil sa pagnguya ng dila at pag-offend kay Donya Victoria.
Alam ni Celestine na wala siyang sabi sa mga desisyon sa mansyon, kaya nanahimik na lang siya. Noong hapon, habang tulog ang mga bata, binuksan niya ang kanyang laptop para maghanap ng trabaho.
Seryoso siya sa divorce. Pero dahil mahina pa si Lolo, kailangan niyang itago muna ito—pero dapat handa na siya sa buhay-single. Naghahanap siya sa administration, marketing, at legal departments. Sa sobrang pagmamadali nung nagising ang kambal, naiwan niyang bukas ang laptop.
Gabi na nang makauwi si Sebastian. Dumiretso siya sa taas para mag-shower at magpalit ng loungewear. Lalapitan sana niya ang mga bata nang mapansin ang laptop sa gilid.
Pagbukas ng screen, tumambad sa kanya ang mga job recruitment pages.
Napangisi nang malamig si Sebastian. Seryoso nga siya. Pero hindi niya ma-gets—nakatira siya sa mansyong nagkakahalaga ng daan-daang milyon, may luxury cars, pitong katulong, at lahat ng luho. Ano pa ba ang hindi niya sapat? Bakit kailangan niyang mag-divorce? Tama nga si Kristine, may tama yata sa utak ang babaeng 'to.
Sa hapag-kainan, mas matindi ang lamig kaysa sa aircon. Ramdam ni Celestine na alam ni Sebastian ang nangyari sa ospital at ang pagbisita ni Donya Victoria. Pero dahil ayaw niyang may masibak na naman na katulong, nanatili siyang tahimik.
Pagkatapos kumain, dumiretso si Celestine sa kwarto para patulugin ang kambal. Maya-maya, nag-vibrate ang phone niya. Text mula kay Floriece tungkol sa mga apartment na tiningnan nito kanina.
Natawa nang mahina si Celestine sa mga hirit ng kaibigan. Two years siyang walang makausap, kaya sobrang saya niya ngayon. Saktong pagpasok ni Sebastian, nakita niya si Celestine na tawa nang tawa habang nakatingin sa phone.
Ngayon ko lang siyang nakitang ganyan kasaya, isip ni Sebastian. Sino'ng ka-chat niya? May iba na ba siyang lalaki? Kaya ba atat na atat siyang makipag-divorce para sa true love niya?
Biglang sumeryoso ang mukha ni Celestine nang makita si Sebastian.
[Matulog na ako, baka magising pa ang mga bata. Rest ka na rin.] text niya kay Floriece.
Floriece replied with a teasing emoji: [Nandiyan na ba si Hubby? Sige na, hindi ko na kayo iistorbohin sa good time niyo!]
Namula si Celestine at agad na tumalikod para matulog. Sa mata ni Sebastian, ang kilos na ito ay guilty conscience. Hindi niya matanggap na habang sila ay kasal pa, ay may iba na itong kinahuhumalingan—to the point na kaya nitong iwan ang mga anak nila.
Dama ni Celestine ang paglubog ng kama sa likod niya. Huminga siya nang malalim at nagtanong nang mahigpit:
"Sebastian... hindi ka ba lilipat sa kabilang kwarto?"
Dahil sa panibagong hype sa pagbebenta ng kanilang mga produkto, muling dumami ang followers at nag-trend ang official page na "Santuario Stopover". Kahit ang iba't ibang content creators at self-media bloggers ay gumagawa na ng mga breakdown videos para i-explain ang tagumpay ng business model nila!Dati pa man ay hilig na talaga ni Celestine ang magsulat. Marami siyang nakatagong draft at kwento, pero kailanman ay 'di pumasok sa isip niyang pwede palang maipublish ang mga 'to, mabasa ng mas maraming tao, at higit sa lahat—pagkakitaan.Dahil sa paulit-ulit na pag-udyok ni Tricia, inilabas ni Celestine ang mga lumang draft niya, inayos, at naghandang i-publish ang mga 'to.May isa pa siyang naisulat na romance novel na mahigit 100,000 words ang haba! Nang accsidenteng mabuklat 'yun ni Tricia, halos mag-isip 'to ng papuri."Sabi ko na sa'yo, may talent ka talaga, e! Pwedeng-pwede 'tong ipublish. Baka mamaya magustuhan pa 'to ng malalaking publishing house at maging physical book!"Medy
Bago pa man niya matapos ang pagmumura niya, nanliit ang mga mata ni Sebastian at tila sumabog ang galit nito. Isang kamay nito ang humawak nang mahigpit sa likod ng ulo ni Celestine at marahas siyang hinalikan!Pumapalag at umiilag si Celestine, pero nakakulong na ang buo niyang katawan sa braso ng lalaki. Cold, domineering, at napakapowerful—walang siyang takas.Amoy na amoy niya ang pamilyar at mabangong amoy ni Sebastian.Dati, ang amoy na 'to ang pinakagusto ni Celestine. Sa dalawang taong pagsasama nila, tuwing may business trip ito o hindi nakakauwi sa gabi, kailangan pa niyang amuyin ang unan ni Sebastian para lang makatutog.Pero ngayon? Ang pamilyar na amoy na 'to ay nagdudulot na lang sa kanya ng matinding sakit.Nasasaktan ba siya?Sobra.Si Sebastian Riego ang first love niya. And no matter what happens, a woman always holds a soft spot for her first love.Pero hindi ibig sabihin niyon ay hahayaan niya ulit ang sarili niyang magpakagaga.Ang tagal niyang pinaghirapan na m
Isang malaking pagkakamali talaga na nandito siya sa kabilang kwarto.Gising na gising ang diwa ni Celestine habang nakatitig sa kisame. Hindi siya makakalma. Paano siya makakatulog kung alam niyang ang lalaking 'yun—si Sebastian Riego—ay pwedeng-pwedeng pumasok bigla sa kwarto niya? Baka mamaya gumawa na naman 'to ng katarantaduhan at tabihan siya.Napaupo siya sa kama, napabuntong-hininga, at tuluyang tumayo para i-lock ang pintuan.Wala siyang paki kung saan 'to matutulog. Wala siyang paki kung lumamig man doon o manginig 'to sa ginaw. Bahala 'yung psychopath na 'yun sa buhay niya!Sa guest room, binuksan ni Sebastian ang pinto. Napatingin siya sa kama—walang kahit anong kumot o unan. Buka-buka lang 'yung foam. Kumunot ang noo niya.Kung tag-init lang, gagaan pa loob niya na tiisin 'to nang isang gabi. Pero grabe ang lamig ngayon—gitna ng taglamig!Bumalik siya sa tapat ng master bedroom at inikot ang doorknob. Lock.Kumatok siya nang mahina. "Celestine... Pahingi naman ng kumot. P
Kinagabihan, tuluyan nang lumipat si Celestine sa kaniyang bagong tirahan.Tinulungan siya ni Tricia na maghakot ng mga bagahe, at habang naglalakad-lakad ito sa loob ng apartment, hindi nito mapigilang mamangha: “Palagi kang matipid sa buhay, pero sa pagkakataong ito, mukhang nagluwag ka yata sa upa—ang ganitong pwesto ay aabutin ng hindi bababa sa pito hanggang walong libo kada buwan.”Bumuntong-hininga si Celestine at hindi na ito itinago pa, pag-amin niya, “Ang totoo, pamana ito sa akin ng isang nakatatanda bago siya pumanaw. Noong una ay paulit-ulit ko itong tinanggihan dahil ayaw kong tanggapin, pero para na rin sa kapakanan ng mga bata para magkaroon sila ng maawak na matutuluyan sa hinaharap... Kaya tinanggap ko na rin.”Katatapos lang mag-ikot ni Tricia, at nang marinig ito, gulat siyang napalingon kay Celestine. “Ganoon ba? Ibig sabihin ba nito... pumayag na si Sir Sebastian na magkasama ninyong palakihin ang mga bata?”Mas lalong naging makahulugan ang ngiti ni Tricia, “Kah
Tuluyan namang natulala si Nikki nang marinig ang utos!“Sir Sebastian, ano po... Kung maramihang pagbili po ang gagawin natin, maaari pong makipagnegosasyon ang kompanya nang direkta sa supplier para makakuha ng mas mababang presyo.”Tiningnan siya nang bahagya ni Sebastian, “Kailan pa nawalan ng pera ang kompanya natin?”“Ay, hindi po, Sir. Hindi po ganoon ang ibig kong sabihin.” Napakahusay ng performance ng kompanya sa nakalipas na dalawang taon, at alam iyon ng lahat ng tao sa buong industriya.Naglangan nang ilang sandali si Nikki bago nagpatuloy, “Pero kung ganito po ang gagawin nating paraan ng pagbili, baka mapansin po ni Ma’am na may kakaiba—gusto niyo po ba na malaman niya, o mas mabuting itago natin?”Nag-isip nang sandali si Sebastian bago umayos ng upo. “Huwag mo nang ipaalam sa kaniya. Kaya naman, hayaan mo na ang bawat branch ang bumili nang kanya-kanya, pero siguraduhin mo na dadaan ang lahat ng orders sa link na ibinigay sa kaniyang public account.”Sa ganoong paraan
Bahagyang napangiti nang pilit si Rigor, “Ma’am, medyo maliit po ang apartment na ito, tsaka medyo simple lang po ang naging renovation dito.”Binalewala lang ni Celestine ang kaniyang komento. “Sa tingin ko naman ay maganda at maayos ito. Dito na lang tayo, ito na ang kukunin ko.”“Sige po, Ma’am. Ako na po ang bahalang mag-asikaso ng transfer procedures para sa inyo sa loob ng susunod na dalawang araw. Maaaring kailanganin niyo rin pong sumama sa akin para sa ilang pirma.”“Mm, maraming salamat sa tulong mo, Rigor.”Sa katotohanan, ang bahay na ito ay nakuha lang din ni Sebastian mula sa isang kliyenteng nagbayad ng utang. Hindi naman ito binibigyang-pansin ng lalaki kaya hinayaan lang niyang nakatambak doon nang mahabang panahon.Subalit talagang nagustuhan ito ni Celestine—may tatlong kwarto at dalawang sala, simple ngunit elegante ang dekorasyon, may kumpletong kasangkapan at gamit na, kaya naman pwedeng-pwede nang lipatan bitbit lang ang kaniyang mga bagahe.Sa kaniyang isip ay
Nagdilim ang mukha ni Sebastian Riego. "Sinasadya mo 'to. Pwede naman tayong lumabas ng highway para kumain sa disenteng lugar.""Mr. Riego, kaming mga ordinaryong tao, sumasabay lang kami sa agos. Ikaw lang naman itong pilit na 'tumatawid' ng klase para maranasan ang buhay-sibilyan, bakit ako ang
Bigla ring tumaas ang boses ni Celestine: "Sino ba sa ating dalawa ang hindi marunong makipag-usap nang maayos? Sino ba ang laging sarkastiko kung sumagot? Anong masama sa pag-uwi ko sa probinsya para magpalipas ng gabi? Kailangan mo ba talaga akong habulin dito para lang ipahiya sa harap ng ibang
Para kay Gabriel Domingo, ang lalakeng ito ay hindi itinuturing na tao ang sariling asawa. Isa siyang hayop—isang diktador na ginagamit ang kaniyang kapangyarihan para sa sariling libog. Alam ni Gabriel na kaya lang nagagawa ni Sebastian Riego ang ganitong kalapastangan ay dahil alam nitong ulila n
"Asawa ko..." Napa-twitch ang labi ni Celestine. Kailanman ay hindi naging ganoon ka-showy o malambing si Sebastian Riego sa harap ng ibang tao. Alam niyang ginagawa lang ito ni Sebastian para markahan ang kaniyang teritoryo. Ngumiti lang si Gabriel at sumagot, "Hindi na, dahan-dahan na lang ako







