LOGINSa loob ng VIP booth, ang hangin ay naging kasing bigat ng isang paparating na bagyo. Habang nakatitig si Jace sa mga mata ni Zoe, sa likuran nila ay parang mga batang nanonood ng sine ang dalawa pang miyembro ng Quad. Ang kanilang mga bulungan ay nagsilbing background noise sa tensyong bumabalot sa dalawang bida.
"Hoy, Drake, tingnan mo. 'Yung ugat sa leeg ni Jace, parang puputok na," bulong ni Dylan habang humihigop ng scotch, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa. "Si Doc na laging 'clinical' at 'precise,' mukhang nakatagpo ng pasyenteng hindi niya kayang i-sedate." "Tsk. Five minutes? Masyadong matagal ang five minutes para sa isang Jace Villareal kapag na-challenge ang ego," sagot ni Drake, habang inilalapag ang kanyang platinum card sa mesa bilang hamon. "Dagdagan ko ang pusta. If Jace kisses her in less than a minute, you owe me that vintage watch you won last week." "Deal!" mabilis na sagot ni Dylan. "Pero kapag si Zoe ang unang humalik, akin 'yung bagong sports car mo." Hindi sila naririnig ni Jace. Para sa kanya, ang ingay ng bar at ang asaran ng mga kaibigan ay naglaho. Ang buong mundo niya ay lumiit at naging kasing lawak na lang ng espasyo sa pagitan nila ni Zoe. Ang bango ng babae—isang halo ng jasmine, vanilla, at panganib—ay tila unti-unting nilalason ang kanyang katinuan. "Control is a choice, Zoe," panimula ni Jace, ang kanyang boses ay bumaba sa isang mapanganib na octave. Ang kanyang kamay, na mahigpit pa ring nakahawak sa beywang ng dalaga, ay ramdam ang init ng balat nito sa kabila ng manipis na seda ng pulang damit nito. "And right now, I’m choosing to see how far you’re willing to go." Zoe let out a soft, melodic laugh that vibrated against Jace’s chest. Inilapit niya ang kanyang mukha, sapat para ang dulo ng kanyang ilong ay bahagyang dumampi sa ilong ni Jace. "Is that so? O baka naman natatakot ka lang na kapag sinimulan mo, hindi mo na alam kung paano tatapusin?" "You have no idea who you're talking to," ungol ni Jace, ang kanyang mga mata ay dumidilim sa pagnanasa at inis. "I know exactly who you are, Jace. You’re the man who thinks he’s a god because he holds a scalpel," bulong ni Zoe, ang kanyang hininga ay humahaplos sa mga labi ni Jace. "But tonight... you’re just a man. And I’m the forbidden fruit you’re dying to taste." Sa background, halos mag-cheer na si Dylan. "Galaw na, Doc! Sayang ang relo ko!" Doon na naputol ang huling pisi ng kontrol ni Jace. He didn't like being read, and he hated being teased. Bilang isang surgeon, sanay siyang siya ang nagdidikta ng daloy ng operasyon. To him, this wasn't just attraction; it was a battle for dominance. At sa bawat laban, kailangang siya ang panalo. Without another word, Jace’s hand moved from her waist to the nape of her neck, his fingers tangling in her soft, dark hair. He tilted her head back, exposing her long, elegant throat, before his gaze locked onto her red lips. He crashed his lips onto hers. It wasn't a gentle kiss. It was possessive, hungry, and filled with the arrogance of a man who refused to lose. Zoe gasped into his mouth, her hands flying to his chest, grabbing the fabric of his expensive polo as if to keep herself from falling. "Whoa!" sigaw ni Dylan, muntik nang mahulog sa upuan. "Thirty seconds! Drake, akin na 'yung relo!" "Shut up, Dylan!" asar na sagot ni Drake, pero hindi rin niya maalis ang tingin sa dalawa. "Look at Jace. He’s not just kissing her. He’s claiming her." The kiss deepened. Jace felt a surge of adrenaline that no successful surgery could ever provide. Zoe was responding, her tongue dancing with his, her body melting into his hard frame. Ang bawat haplos at bawat pag-ungol ay tila isang deklarasyon ng digmaan sa pagitan ng kanilang mga puso. Nang humiwalay si Jace, kapwa sila habol ang hininga. Zoe’s lipstick was smudged, and her eyes were hazy with desire. Jace smirked, his ego fueled by the sight of the untouchable actress looking so disheveled because of him. "Game over, Zoe," bulong ni Jace, ang kanyang hininga ay mainit pa rin sa labi ng babae. "No, Jace," Zoe replied, a wicked glint returning to her eyes as she regained her composure. "The game is just beginning." Zoe leaned in closer, her lips brushing his ear. "Gusto mong patunayan na ikaw ang hunter? Prove it somewhere more... private. Unless, hanggang dito lang ang kaya mo?" Jace’s grip on her tightened. He looked back at his friends—Dylan was busy counting his "winnings" and Drake was shaking his head in disbelief. "I’m leaving," Jace announced, his voice firm and leaving no room for argument. "Opa! Saan ang punta, Doc? Sa Operating Room?" asar ni Dylan, may nakakalokong ngisi sa mukha. "Ingat sa 'glitch' ha! Baka mag-crash ang system mo!" "Shut the hell up, Dylan," Jace muttered, not even glancing back as he led Zoe out of the VIP lounge. Habang naglalakad sila palabas, ramdam ni Jace ang bawat mata na nakatingin sa kanila. Ang pinakasikat na neurosurgeon at ang pinakamagandang aktres ng bansa. It was a scandal waiting to happen. Sumakay sila sa kanyang itim na Lamborghini. The engine roared to life, echoing the turbulence inside Jace’s chest. He drove fast, the city lights blurring outside, while the tension inside the car was so thick it was suffocating. Walang nagsasalita, pero ang bawat sulyap ni Jace sa hita ni Zoe na nakalitaw sa ilalim ng pulang seda ay sapat na para lalong bumilis ang takbo ng sasakyan. Nang makarating sila sa kanyang penthouse, hindi na nila nahintay na makasara ang pinto nang tuluyan. Jace pushed Zoe against the cold mahogany door, his mouth finding hers again with a ferocity na tila galing sa mga buwan ng pagpipigil. "Tonight, Zoe..." Jace whispered against her skin as his hands began to wander. "You’ll learn that I don’t just operate. I conquer." "Then conquer me, Jace," Zoe moaned, her head falling back as she surrendered to the man she intended to break. "Show me the mistake I’m about to make." Little did Jace know, this "mistake" would be the only thing in his life that he could never fix with a scalpel.Ang bawat segundo ay tila tumigil sa loob ng tahimik na penthouse, ngunit ang init na namumuo sa pagitan nina Jace at Zoe sa tapat ng posteng dingding ay mas lalo pang nag-aalab. Ang marangyang sala ay saksi sa mabibigat at gagaralgal na paghinga ng dalawa habang ang mga labi ni Jace ay patuloy na naglalakbay mula sa panga ni Zoe pababa sa hubog ng kanyang leeg. Ang bawat dampi ng labi ng doktor ay may kasamang kakaibang kuryente na nagpapakatal sa tuhod ng aktres. Ang mga palad ni Jace na nakabaon sa makinis na binti ni Zoe ay dahan-dahang humihigpit, itinataas ang binti ng dalaga upang mas lalo itong pumulupot sa kanyang balakang. "Ah... Jace..." Isang mahinang daing muli ang nakawala sa bibig ni Zoe. Ang kanyang mga daliri ay mariing nakasabunot sa makapal at malambot na buhok ng doktor, pilit itong isinusubsob palapit sa kanyang balat dahil sa labis na sarap at sensasyong hindi niya kayang pigilan. Bahagyang huminto si Jace. Ang kanyang mukha ay ilang milimetro lang ang lay
Ang pribadong elevator ng penthouse ay bumukas nang may swabeng tunog, na tila ba hudyat ng pagpasok sa isang mundong sila lang dalawa ang may alam. Pumasok sina Jace at Zoe sa loob ng malawak at tahimik na sala. Tulog na si Baby Zia sa kanyang silid kasama ang yaya, kaya naman ang buong paligid ay nababalot ng isang nakabibinging katahimikan—katahimikang lalong nagpapainit sa hanging nakapalibot sa kanila. Ang tanging maririnig lang ay ang banayad na ugong ng centralized aircon at ang mabibigat nilang paghinga. Ibinaba ni Jace ang kanyang susi sa console table, ang tunog ng bakal ay bumasag sa katahimikan. Ngunit bago pa man siya tuluyang makaharap nang maayos para hubarin ang kanyang suit jacket, isang biglaang lakas ang humila sa kanyang kwelyo at polo. Hindi nakapaghanda ang tanyag na doktor nang angkinin ni Zoe ang kanyang mga labi. Ito ay isang mapusok, emosyonal, at ganting halik mula kay Zoe—isang halik na naglalaman ng lahat ng shock, kaba, selos, at lihim na pagnanas
Tahimik na umuusad ang Rolls-Royce Phantom sa ilalim ng mga ilaw ng kalsada. Ang amoy ng mamahaling leather at ang banayad na aircon ay hindi sapat para pawiin ang matinding tensyon na namumuo sa loob ng sasakyan. Si Zoe ay nakasandal sa passenger seat, ang kanyang dalawang kamay ay nakahawak sa kanyang ulo, at ang kanyang dibdib ay mabilis na tumataas-baba dahil sa matinding shock. Hindi pa rin magproseso sa utak niya ang senaryo kanina. Sa harap ng direktor, ng mga crew, at higit sa lahat, sa harap ni Ethan—tinawag ni Jace ang leading man na asong ulol habang umaawra ng parang isang hari. "Nababaliw ka na ba talaga, Jace?!" sa wakas ay sumabog na si Zoe, lumarap siya sa doktor na kasalukuyang prenteng nagmamaneho gamit ang isang kamay. "Bakit mo ginawa 'yun sa harap ng lahat?! Walang bodyguard, walang tago-tago, at may pa-Rolls-Royce ka pang nalalaman!" Bahagyang sumulyap si Jace sa kanya, ang isang kilay ay nakataas bago ibinalik ang tingin sa kalsada. "Ginawa ko lang ang s
Eksaktong alas-siyete ng gabi nang ideklara ng direktor ang huling "Pack up!" para sa araw na iyon. Ang buong cast at crew ng Astrid-Luxe Productions ay nagsimula nang mag-ayos ng kanilang mga gamit sa main entrance ng studio. Kasabay ni Zoe si Ethan na naglalakad palabas, habang si Maya naman ay may kausap sa di-kalayuan. Bakas sa mukha ni Ethan ang labis na kuryosidad habang pasulyap-sulyap kay Zoe, na tila naghihintay pa rin ng sagot sa mga tanong niya kanina sa tent. Subalit ang lahat ng bulungan at ingay sa set ay biglang naputol nang isang malalim at marangyang ugong ng makina ang umalingawngaw sa labas ng main gate. Dahan-dahang pumasok at pumarada sa mismong tapat ng red carpet entrance ang isang nakasisilaw at naglalakihang Rolls-Royce Phantom. Ang makintab nitong charcoal-black na pintura ay sumalamin sa mga ilaw ng studio, nagbibigay ng isang awra ng karangyaan na tanging ang pinakamayayaman lang sa bansa ang kayang magmay-ari. "S-Sino 'yan?" mahinang bulong ng dire
Sa loob ng chief of surgery office, katatapos lang mag-round ni Jace sa kanyang mga huling pasyente. Nakaupo siya sa kanyang desk, nakasandal, at kasalukuyang binabasa ang text message na kadarating lang mula kay Zoe. “Jace, mag-ingat ka mamaya sa pagpunta rito. Halos alam na ng buong set ang tungkol sa sundo kagabi. Nagtatanong na rin si Ethan tungkol sa'yo. Huwag kang gagawa ng kahit anong eksena, kundi patay ka sa akin.” Napatitig si Jace sa pangalan ni Ethan sa mensahe. Ang pamilyar na kislap ng selos at ang pagiging control freak ay muling gumising sa kanyang sistema. Ngunit sa pagkakataong ito, walang bakas ng galit sa kanyang mukha. Sa halip, isang mababa, mapanganib, at napakagwapong ngisi ang dahan-dahang sumilay sa mga labi ng doktor. Dahan-dahan niyang inikot ang kanyang mamahaling panulat sa pagitan ng kanyang mga daliri. Nagtatanong na si Ethan? sa loob-loob ni Jace. Mas mabuti. Sa isip ni Jace, ang babala ni Zoe ay hindi isang pigil, kundi isang imbitasyon para
Sa loob ng tent na nagsisilbing standby area ni Zoe sa set ng Astrid-Luxe Productions, hawak niya ang kanyang phone habang hinihintay na matapos ang pag-aayos ng susunod na set-up para sa gabi. Nang mabasa niya ang text message ni Jace, hindi niya napigilan ang marahang pagpapakawala ng isang tipid ngunit napakatamis na ngiti. “Sinasabi nilang may misteryosong bilyonaryo na nagnakaw sa'yo kagabi. Handa ka na bang magpanakaw ulit sa akin mamayang gabi, o kailangan ko pang magdala ng 500 rosas naman?” Napailing si Zoe. Sial, napakayabang talaga ng doktor na 'to, sa loob-loob niya. Pero kaagad ding nagwawala ang kanyang puso sa kilig. Ang imahe ni Jace kagabi na nakasandal sa SUV, suot ang black turtleneck, at hirap na hirap bitbitin ang tatlong daang rosas ay tila permanenteng nakatatak na sa utak niya. Mabilis na nag-type ng reply si Zoe. [To: Monster Doctor] "Sobrang yabang mo, Dr. Villareal. Isang gabi ka pa lang nanliligaw, akala mo naman sinagot na kita. At huwag ka ng
Tahimik na bumukas ang private elevator ng penthouse. Bitbit pa rin ni Zoe ang dambuhalang bouquet ng tatlong daang pulang rosas, habang si Jace naman ay nasa likod niya, bitbit ang bag ng aktres. Ngunit pagkabukas ng pinto, napatigil si Zoe sa mismong kinatatayuan niya. Ang marangyang penthouse
Mag-aalas-onse na ng gabi nang dahan-dahang bumukas ang private elevator ng penthouse. Iniluwal niyon si Zoe—pagod, nangangawit ang balikat mula sa maghapong script reading at pakikipag-negosasyon sa mga direktor, at may kaunting kaba sa dibdib. Buong biyahe niya pauwi ay iniisip niya kung ano ang
Hindi pa rin natatapos ang tensyon sa sala ng penthouse. Habang si Zianna Jade ay himbing na sa kanyang rocking cradle, ang dalawang naglalakihang lalaki sa harap nito ay tila mga aso’t pusa na handang magsakmalan. Si Jace ay nakatayo nang tuwid, suot ang kanyang "God of Surgery" look, habang si Dyl
Ang VIP lounge ng Eclipse ay hindi lamang isang bar; isa itong arena kung saan ang amoy ng mamahaling tabako, wood-aged scotch, at kapangyarihan ay humahalo sa madilim na kuryente ng gabi. Para sa karaniwang tao, nakakasuffocate ang bigat ng awra rito, pero para kay Zoe Mondragon, ito ang kanyang na







