Se connecterKINABUKASAN... Mas maaga kaysa sa karaniwan ang pagdating ni Ashton sa Salvatore Shipping Tower. Tahimik niyang tinapos ang mga dokumentong naiwan mula sa board meeting na bigla niyang iniwan kahapon. Isa-isang pumirma siya sa mga kontrata habang tahimik na nagre-report si Marco tungkol sa mga naging desisyon ng board. "...At approved na rin po ang Visayas expansion." Tumango si Ashton. "Good." "May isa pa po." Napatingin siya sa assistant. "Nag-message po ang legal department." "Bakit?" "Tungkol po sa proposal na ipinagawa ninyo." Tahimik siyang napabuntong-hininga. "Ipadala mo rito." "Yes, sir." --- MAKALIPAS ang ilang minuto... May inilapag na manipis na blue folder si Marco sa ibabaw ng mesa. Nakasulat sa cover nito ang “CONFIDENTIAL, Private Domestic Agreement.” Tahimik iyong binuksan ni Ashton. Isa-isa niyang binasa ang bawat pahina. Hindi iyon business contract. Hindi rin corporate acquisition. Isa iyong personal agreement. Isang kasunduang siya mismo ang nagpahan
KINABUKASAN...Maaga pa lang ay tahimik na ang buong Santiago residence.Nasa Batangas ang mga magulang ni Bea para sa isang foundation outreach na ilang araw ding tatagal. Si Mia naman ay nasa university para sa major examinations, habang si Talia ay umalis kasama ang asawa nitong si Caden para sa isang business luncheon.Sa unang pagkakataon matapos ang ilang linggo, halos mag-isa si Bea sa malaking bahay. Ang tanging kasama niya ay ang ilang kasambahay na abala sa kani-kanilang gawain.---MAG-AALAS-DIYES na ng umaga.Tahimik na nakaupo si Bea sa nursery habang inaayos ang maliliit na damit ng sanggol. Anim na buwan na ang tiyan niya. Mas mabigat na itong dalhin kaysa dati, kaya mas madalas na rin siyang magpahinga.Napangiti siya habang maingat na tinutupi ang isang maliit na puting onesie."Baby..." mahina niyang bulong habang hinahaplos ang tiyan. "Ilang buwan na lang..."Pero hindi pa niya natatapos ang sasabihin nang biglang napasinghap siya nang maramdaman ang mas malakas na
MAKALIPAS ang ilang linggo...Lumaki na nang bahagya ang tiyan ni Bea. Anim na buwan na ang ipinagbubuntis niya. Mas halata na ngayon ang kanyang baby bump, at kahit simpleng oversized dress lang ang suot niya ay hindi na iyon natatakpan.Ayon sa doktor, maayos ang lagay nilang mag-ina. Kailangan lang niyang iwasan ang sobrang pagod at stress. At iyon mismo ang dahilan kung bakit halos araw-araw nang may dalang kung anu-anong pagkain si Ashton.---LUNES ng umaga.Eksaktong alas-nuwebe. Tahimik na bumukas ang pinto ng executive boardroom ng Salvatore Shipping Tower. Dalawampung executives ang agad na tumayo."Good morning, sir.""Morning."Diretso ang lakad ni Ashton papunta sa dulo ng mahabang conference table. Inilapag niya ang tablet. "Let's begin."Walang paligoy-ligoy.Sa loob ng susunod na isang oras, sunod-sunod niyang tinalakay ang financial reports, expansion projects, shipping schedules, at negotiations sa bagong international partners."Move the Cebu launch to next month."
MAKALIPAS ang ilang minuto...Tuluyan nang naging magaan muli ang atmosphere sa gazebo.Naubos na ang bibingka, halos kalahati na lang ang natitirang mangga, habang si Talia ay abalang-abala pa rin sa paghihiwa ng leche flan na kakadating lang mula sa kusina.Napatingin siya sa tatlo bago biglang napangisi. "Okay."Napabuntong-hininga si Bea. "Ano na naman?""I have another game."Napahawak agad si Bea sa noo. "Tal...""Hindi pa tayo tapos."Nag-sign naman si Mia habang natatawa. ["I support this."]Napailing si Bea. “Traitors."Tumawa si Ashton. "I think I'm starting to enjoy these games."Tinuro siya ni Bea. "Ikaw ang may kasalanan.""Ako?""Oo.""Bakit?""Kasi ine-encourage mo siya."Bahagyang natawa ang binata. "My mistake."Ngumisi si Talia. "Okay. New game. Future Father Auditions."Biglang natahimik ang buong gazebo. Si Bea ang unang napasinghap."Hala ka!"Napatawa si Mia at mabilis na nag-sign ["Interesting."]Napahawak si Ashton sa tungki ng ilong. "I have a bad feeling abou
LUMIPAS ang ilang minuto matapos ang masayang truth game.Unti-unti ring humupa ang tawanan sa gazebo. Tahimik na inubos ng bawat isa ang kanilang merienda. Tanging mahinang ihip ng hangin at kaluskos ng mga dahon ang maririnig sa paligid.Napansin ni Ashton na tila may iniisip na naman si Bea. Kanina lang ay malakas itong tumawa.Ngayon...Tahimik na naman itong nakatingin sa malayo."Anong iniisip mo?" mahina niyang tanong.Napakurap si Bea bago napangiti nang bahagya. "Wala."Bahagyang tinaas ni Ashton ang isang kilay. "Hindi ako naniniwala."Napatawa si Bea. "Hindi ka talaga madaling lokohin.""Practice.""Saan?""Sa'yo."Napailing si Bea. "Drama mo na naman."---MAYA-MAYA...Tumayo si Talia habang inaabot ang cellphone. "Mia, samahan mo nga ako sa loob."Napatingin si Bea. "Bakit?""Kukuha lang kami ng dessert."Nag-sign si Mia habang nakangisi. ["Five minutes. Promise."]Hindi na nakapagsalita si Bea. Magkatinginan silang dalawa ni Ashton habang papalayo ang dalawang babae.Tah
MAKALIPAS ang halos tatlumpung minuto... Huminto ang itim na sedan ni Ashton sa tapat ng Santiago residence. Hindi na siya nagulat nang makita niyang bahagyang nakabukas ang gate. Sanay na ang mga guwardiya sa pagdating niya. Sa mga nakalipas na linggo, halos naging bahagi na siya ng araw-araw na takbo ng bahay. Pagbaba niya ng sasakyan, agad niyang napansin ang katahimikan ng hardin. Sa gazebo, naroon si Bea. Nakahilig ang ulo nito sa sandalan ng upuan habang nakayakap sa isang pregnancy book. Hindi na yata nito namalayang nakatulog. Napangiti si Ashton nang marahan at at puno ng lambing. Tahimik siyang lumapit upang hindi ito magising. Nang makalapit siya, napansin niyang bahagyang gumagalaw ang mga hibla ng buhok ni Bea dahil sa malamig na hangin. Dahan-dahan niyang hinubad ang suit jacket. Marahan niya iyong ipinatong sa balikat ng dalaga. Subalit sa mismong sandaling iyon, bahagyang gumalaw si Bea. Unti-unti nitong iminulat ang mga mata. Napakurap ito nang ilang beses bago
HINDI agad sumagot si Talia. Saglit lang siyang tumitig kay Lucas, saka marahang ngumiti ng pilit.“Pagod lang ako,” sabi niya. “Ayokong dumagdag pa sa gulo.”Mariing huminga si Lucas. Kita sa panga niya ang pagpigil ng galit. “Magpahinga ka,” mahinahon niyang sabi. “Babalikan kita mamaya.”Matapos
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
KINABUKASAN, maalinsangan pero tahimik ang simoy ng hangin sa Tagaytay Highlands. Maaga pa, pero malinaw ang liwanag na pumapasok sa malaking bintana ng guest room na tinutuluyan ni Talia.Nagising siya nang maramdaman niyang hindi na masyadong masakit ang pagkabagsak niya kagabi. She gently moved
TUMITIG si Caden sa mga papel na hawak niya, pero pakiramdam niya’y bawat linya ng dokumento ay parang karayom na tumutusok sa mata niya.Sa unang pahina, malinaw ang mga nakasulat tungkol kay Talia.TALIA MARQUEZ – PERSONAL FILE• 24 years old, • Address: undisclosed.• Adopted by the Velasquez







