LOGINHi! This myth is not real HAHAHA gawa-gawa ko lang—literal na myth. I’m from Bohol so let mee take you around Bohol~ Please bear with me with this arc (more chapters)—it might fix Damion & Czarina’s relationship or worsen it. To find out, keep reading~
“SI MEREDITH ANG TINUTUKOY MO?”Base sa ekspresyon at mga ikinuwento ni Cassidy, tila naging totoo ang hinala ni Wendy.Unti-unting lumalayo si Damion sa impostor. At kasabay niyon, lalo naman itong lumalapit kay Meredith.“Hindi gagawin ni Damion ang ganoon kung wala siyang espesyal na nararamdaman para kay Meredith…” bulong niya sa sarili.Lalo pa’t nasa bahay na rin nila ang babaeng pinaniniwalaan niyang si Czarina.“Nasa tabi na niya ang "asawa" niya… bakit hinahanap pa rin niya si Meredith?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Wendy.“Don't tell me… Alam na ni Damion na iisang tao lang sina Meredith at Czarina?” Napayuko siya. “Pero… Dapat ko bang sabihin ito kay Zari?”“Sino pa ba?” mariing sabi ni Cassidy. “Who else could be that shameless?”Mariing kinuyom ang kumot. “She acts all innocent, as if wala siyang balak sa buhay. Pero habang tahimik siyang nagpapanggap, isa-isa niyang inaagaw ang lahat ng dapat ay akin.”Namumula ang mga mata nito. “Dad’s love... Damion... even you
DAHIL SA NALAMAN NI Wendy tungkol sa imposter ni Czarina, gusto niya ring makatulong sa kaibigan. Kaya naman kahit hindi pa masyadong magaling, nagpumilit siyang puntahan ito kasama ang caregiver na ibinigay sa kanya ni Damion.Pagdating niya sa mga Marquez ay nagulat si Alejandro na makita siya. Agad itong pinapasok sa loob. Napansin agad ng matanda na malaki ang ipinayat nito.“Long time no see.” Pinagmasdan niya ito mula ulo hanggang paa. “You've lost so much weight.”Napatawa si Wendy at tinakpan ang sariling pisngi. “Really? Then I guess successful ang pagda-diet ko.”Mahinang natawa si Mr. Marquez. “Alam kong gusto ninyong mga kabataan na maging presentable, pero mas importante pa rin ang kalusugan.” Bahagya siyang ngumiti. “You’re here to see Zari, aren’t you? She's upstairs.”Tumango si Wendy. “Kung gano’n, aakyat na po ako, ha.”“Sige.” Tumango rin ang matanda. “Magpapadala ako ng tsaa at meryenda sa inyo mamaya.”“Thank you, Tito.”Dahan-dahang lumakad si Wendy patungo sa ha
“BE CAREFUL!”Nanlaki ang mga mata ni Cassidy. Agad niyang nilibot ng tingin ang paligid. Ngunit wala siyang nakitang kahit sino. Tahimik ang buong kalye. Walang tao. Walang anumang kahina-hinalang kilos. Napatitig siya sa cellphone na hawak niya. Ilang segundo siyang nag-alinlangan bago mabilis na alisin ang SIM card. Binali niya ito sa dalawa. Pagkatapos ay isinunod niyang itinapon ang cellphone sa basurahang nasa tabi ng kalsada.Nang matiyak na wala nang bakas, ibinaba niya ang sumbrero upang matakpan ang mukha at dali-daling umalis pabalik sa bahay ng mga Marquez.Ilang sandali matapos siyang mawala… Isang anino ang dahan-dahang lumabas mula sa likod ng pader.Tahimik itong tumingin sa direksiyong nilakaran ni Cassidy bago tuluyang naglaho sa makapal na tao sa kalsada.SAMANTALA, bitbit ang kahon ng cake, bumalik si Czarina sa ospital. Pagkakita pa lang sa kanya, napakunot na ang noo ni Wendy.“Anong nangyari sa ‘yo?”Napabuntong-hininga si Czarina. “Nakasalubong ko si Damion.”
“I’M SORRY… FOR MAKING YOU SUFFER.”Natigilan si Czarina.Ha?Kanina lang ay panay ang pang-aasar nito, tapos ngayon ay biglang seryosong humihingi ng tawad.Ano na namang pakulo nito?Hindi niya alam kung ano ang isasagot. Halata sa mukha niya ang lubos na pagkabigla.Napangiti si Damion sa inosente at natutulala niyang ekspresyon.Bahagya itong yumuko upang magpantay ang mga mata nila. “So...” mahina nitong sabi, “can you accept this cup of coffee now?”Doon lang napagtanto ni Czarina na nakatulala pala siya rito, bahagyang nakabuka pa ang bibig.Agad siyang umiwas ng tingin. “I don’t like coffee.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Damion. Hindi na ito nakipagtalo. Sa halip ay lumingon ito sa waiter. “Make this lady a mocha with sugar.”“Certainly, sir.”Napasimangot si Czarina. “Excuse me? Kailan ko sinabi na gusto kong magkape?”Ngumiti lang si Damion. “I think you’ll like it. Kanina pa kasi kita ino-observe. When you looked at the menu, you paused the longest on the mocha. And judgi
MATAPOS MAG-USAP nina Czarina at Wendy ay umalis na rin si Czarina at babalik na lang ito kapag may bakanteng oras siya. Pero bigla niyang naalala na naghahanap ng matatamis na pagkain si Wendy kaya naisipan niyang bilhan ito ng cake.Dumaan muna siya sa pinakamalapit na coffee shop. Minsan na siyang nakakain doon at nagustuhan niya ang pagkain. Baka magustuhan din iyon ni Wendy.Ngunit habang tatawid siya ng kalsada, may isang pamilyar na boses ang narinig niya mula sa likuran.“What a coincidence.”Nagulat si Czarina.Napaatras siya at muntik nang mawalan ng balanse. Sa kabutihang-palad, mabilis na may isang brasong pumalibot sa baywang niya at agad siyang nasalo.Nang makabawi siya, agad siyang nagsalita. “Salamat.”Ngunit natigilan siya nang makita ang taong nasa harapan niya.Sandali… Damion?Napatitig siya rito, halatang hindi makapaniwala.Lalong lumalim ang ngiti ni Damion nang makita ang natulala niyang ekspresyon.“What?” mapanukso nitong tanong. “Cat got your tongue?”Agad
PAG-UWI ni Tito Fran nang gabing iyon, nadatnan niyang naghahanda si Czarina ng instant noodles.“Bakit ang aga n’yong umuwi?” nagtatakang tanong nito.“Sinabi kong masama ang pakiramdam mo, kaya pinauwi ako ni Mr. Marquez para samahan ka.”Nang mag-alala si Czarina kung ano ang kakainin ng matanda sa bahay ng mga Marquez, sinabi lamang ni Tito Fran na puwede namang initin ang mga natirang pagkain.Nag-alok si Czarina na siya na ang magluluto ng hapunan, ngunit kinuha ni Tito Fran ang mga sangkap sa kamay niya.“Umupo ka na lang. Gagawa kita ng scallion oil noodles.”Masayang naghintay si Czarina. Hindi nagtagal, inihain ni Tito Fran ang isang mangkok ng mabangong scallion oil noodles na may kasamang golden poached egg. Napangiti siya. “Wow… ang sarap ng amoy.”Agad siyang kumain, halatang nag-e-enjoy sa bawat subo.Makalipas ang ilang sandali, naupo si Tito Fran sa tapat niya. Nagsalin ito ng isang basong tubig bago nagsalita.“You’re eating with such an appetite,” aniya habang pina
BOHOL AIRPORT.Lumabas ang mga gwapo’t magagandang pares sa arrival exit, at hindi naiwasang mapatingin ang mga tao. May mga nagbubulungan pa kung celebrities ba sila.Tinanggal ni Seth ang malaki niyang sunglasses, tumingala sa maaliwalas na langit, at napabuntong-hininga.“As expected of Bohol… an
“DAMION,” malambing niyang alok, kunwari inosente, “ang saya nila… maybe we should dance too?”Napabalik si Damion sa ulirat. Tiningnan niya si Cassidy nang malamig bago diretsong tumanggi, “You’re pregnant. It’s not suitable for you to dance.”Nanigas ang ngiti ni Cassidy. How could she forget?Per
“CASSY. SETH.”Paglingon ni Cassidy kay Damion, muntik na siyang lumapit para kumapit sa braso nito, pero naalala niya ang mga narinig niyang komento kanina.Huminto siya, pilit ngumiti, may bahid ng lungkot. “Damion… hindi nagustuhan ni Uncle ang gift ko. Mukhang may galit pa siya sa’kin.”Sumilip
“I WONDER… MAGKANO NGA BA ANG HALAGA NI MISS ILUSTRE?”Napatigil si Cassidy. Umangat ang init sa kanyang pisngi, pero malamig ang pakiramdam ng dibdib niya—parang sinampal sa harap ng lahat.Alam niyang tinutuya siya. Pinapaalala sa kanyang kahit anong pilit, hindi siya kabilang dito.Hindi niya tal







