LOGINHello, matatapos na po si TITZSO this month, before or mga 500 chapters. Then, may new book po na under lang din po sa book na ito. Story na po ng anak nila. Tingin niyo, buhay pa si Cassian? Sino ang dumukot sa kanya? maraming-maraming salamat sa sumusuporta kina Damion at Czarina <3
“SI MEREDITH ANG TINUTUKOY MO?”Base sa ekspresyon at mga ikinuwento ni Cassidy, tila naging totoo ang hinala ni Wendy.Unti-unting lumalayo si Damion sa impostor. At kasabay niyon, lalo naman itong lumalapit kay Meredith.“Hindi gagawin ni Damion ang ganoon kung wala siyang espesyal na nararamdaman para kay Meredith…” bulong niya sa sarili.Lalo pa’t nasa bahay na rin nila ang babaeng pinaniniwalaan niyang si Czarina.“Nasa tabi na niya ang "asawa" niya… bakit hinahanap pa rin niya si Meredith?”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Wendy.“Don't tell me… Alam na ni Damion na iisang tao lang sina Meredith at Czarina?” Napayuko siya. “Pero… Dapat ko bang sabihin ito kay Zari?”“Sino pa ba?” mariing sabi ni Cassidy. “Who else could be that shameless?”Mariing kinuyom ang kumot. “She acts all innocent, as if wala siyang balak sa buhay. Pero habang tahimik siyang nagpapanggap, isa-isa niyang inaagaw ang lahat ng dapat ay akin.”Namumula ang mga mata nito. “Dad’s love... Damion... even you
DAHIL SA NALAMAN NI Wendy tungkol sa imposter ni Czarina, gusto niya ring makatulong sa kaibigan. Kaya naman kahit hindi pa masyadong magaling, nagpumilit siyang puntahan ito kasama ang caregiver na ibinigay sa kanya ni Damion.Pagdating niya sa mga Marquez ay nagulat si Alejandro na makita siya. Agad itong pinapasok sa loob. Napansin agad ng matanda na malaki ang ipinayat nito.“Long time no see.” Pinagmasdan niya ito mula ulo hanggang paa. “You've lost so much weight.”Napatawa si Wendy at tinakpan ang sariling pisngi. “Really? Then I guess successful ang pagda-diet ko.”Mahinang natawa si Mr. Marquez. “Alam kong gusto ninyong mga kabataan na maging presentable, pero mas importante pa rin ang kalusugan.” Bahagya siyang ngumiti. “You’re here to see Zari, aren’t you? She's upstairs.”Tumango si Wendy. “Kung gano’n, aakyat na po ako, ha.”“Sige.” Tumango rin ang matanda. “Magpapadala ako ng tsaa at meryenda sa inyo mamaya.”“Thank you, Tito.”Dahan-dahang lumakad si Wendy patungo sa ha
“BE CAREFUL!”Nanlaki ang mga mata ni Cassidy. Agad niyang nilibot ng tingin ang paligid. Ngunit wala siyang nakitang kahit sino. Tahimik ang buong kalye. Walang tao. Walang anumang kahina-hinalang kilos. Napatitig siya sa cellphone na hawak niya. Ilang segundo siyang nag-alinlangan bago mabilis na alisin ang SIM card. Binali niya ito sa dalawa. Pagkatapos ay isinunod niyang itinapon ang cellphone sa basurahang nasa tabi ng kalsada.Nang matiyak na wala nang bakas, ibinaba niya ang sumbrero upang matakpan ang mukha at dali-daling umalis pabalik sa bahay ng mga Marquez.Ilang sandali matapos siyang mawala… Isang anino ang dahan-dahang lumabas mula sa likod ng pader.Tahimik itong tumingin sa direksiyong nilakaran ni Cassidy bago tuluyang naglaho sa makapal na tao sa kalsada.SAMANTALA, bitbit ang kahon ng cake, bumalik si Czarina sa ospital. Pagkakita pa lang sa kanya, napakunot na ang noo ni Wendy.“Anong nangyari sa ‘yo?”Napabuntong-hininga si Czarina. “Nakasalubong ko si Damion.”
“I’M SORRY… FOR MAKING YOU SUFFER.”Natigilan si Czarina.Ha?Kanina lang ay panay ang pang-aasar nito, tapos ngayon ay biglang seryosong humihingi ng tawad.Ano na namang pakulo nito?Hindi niya alam kung ano ang isasagot. Halata sa mukha niya ang lubos na pagkabigla.Napangiti si Damion sa inosente at natutulala niyang ekspresyon.Bahagya itong yumuko upang magpantay ang mga mata nila. “So...” mahina nitong sabi, “can you accept this cup of coffee now?”Doon lang napagtanto ni Czarina na nakatulala pala siya rito, bahagyang nakabuka pa ang bibig.Agad siyang umiwas ng tingin. “I don’t like coffee.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Damion. Hindi na ito nakipagtalo. Sa halip ay lumingon ito sa waiter. “Make this lady a mocha with sugar.”“Certainly, sir.”Napasimangot si Czarina. “Excuse me? Kailan ko sinabi na gusto kong magkape?”Ngumiti lang si Damion. “I think you’ll like it. Kanina pa kasi kita ino-observe. When you looked at the menu, you paused the longest on the mocha. And judgi
MATAPOS MAG-USAP nina Czarina at Wendy ay umalis na rin si Czarina at babalik na lang ito kapag may bakanteng oras siya. Pero bigla niyang naalala na naghahanap ng matatamis na pagkain si Wendy kaya naisipan niyang bilhan ito ng cake.Dumaan muna siya sa pinakamalapit na coffee shop. Minsan na siyang nakakain doon at nagustuhan niya ang pagkain. Baka magustuhan din iyon ni Wendy.Ngunit habang tatawid siya ng kalsada, may isang pamilyar na boses ang narinig niya mula sa likuran.“What a coincidence.”Nagulat si Czarina.Napaatras siya at muntik nang mawalan ng balanse. Sa kabutihang-palad, mabilis na may isang brasong pumalibot sa baywang niya at agad siyang nasalo.Nang makabawi siya, agad siyang nagsalita. “Salamat.”Ngunit natigilan siya nang makita ang taong nasa harapan niya.Sandali… Damion?Napatitig siya rito, halatang hindi makapaniwala.Lalong lumalim ang ngiti ni Damion nang makita ang natulala niyang ekspresyon.“What?” mapanukso nitong tanong. “Cat got your tongue?”Agad
PAG-UWI ni Tito Fran nang gabing iyon, nadatnan niyang naghahanda si Czarina ng instant noodles.“Bakit ang aga n’yong umuwi?” nagtatakang tanong nito.“Sinabi kong masama ang pakiramdam mo, kaya pinauwi ako ni Mr. Marquez para samahan ka.”Nang mag-alala si Czarina kung ano ang kakainin ng matanda sa bahay ng mga Marquez, sinabi lamang ni Tito Fran na puwede namang initin ang mga natirang pagkain.Nag-alok si Czarina na siya na ang magluluto ng hapunan, ngunit kinuha ni Tito Fran ang mga sangkap sa kamay niya.“Umupo ka na lang. Gagawa kita ng scallion oil noodles.”Masayang naghintay si Czarina. Hindi nagtagal, inihain ni Tito Fran ang isang mangkok ng mabangong scallion oil noodles na may kasamang golden poached egg. Napangiti siya. “Wow… ang sarap ng amoy.”Agad siyang kumain, halatang nag-e-enjoy sa bawat subo.Makalipas ang ilang sandali, naupo si Tito Fran sa tapat niya. Nagsalin ito ng isang basong tubig bago nagsalita.“You’re eating with such an appetite,” aniya habang pina
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
“DO YOU EVEN REMEMBER WHO YOU ARE?”May malalim na pahiwatig ang salita ni Damion, pero ni isa sa dalawang babae ang walang nakaintindi.Kalmado lang si Czarina. “I remember. Kaya nga inalagaan ko siya nang mabuti and dared not neglect her in any way.”Mas lalong nainis si Damion sa kalmadong kumpo
“THEN PROVE IT.”“Prove?!” bulong niya sa isip. Napahawak siya sa sentido at marahang hinilot iyon.Anong gagawin niya? Ayain ito manood ng movie at kumain sa labas? Mas mabuti lang na saksakin niya na lamang ang sarili; magiging madali pa ang lahat.Ano'ng klaseng patunay ba ang gusto nito? Aayain
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend

![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





