Mag-log inYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
SABADO. MARQUEZ’S MANSION.Nabigla si Wendy nang malaman na sasama ito. Nakipagtalo pa nga, pero sa huli ay wala na rin nagawa si Wendy. Naiiyak na lang ito sa ipinakitang pag-aalaga at pagmamahal ng kaibigan.Mabuti na rin iyon nang magkasama muli sila sa isang trip. Killing two birds with one stone, ika nga nila.Nang marating ang mansyon ng mga Marquez ay naghahanda na silang isakay sa sasakyan ang mga gamit nila.Tuwang-tuwa naman si Cassidy para sa trip na ito. Marahil ay marami siyang plano para kina Damion.Pero nang makababa at nakita si Czarina, agad na kumulo ang dugo niya.“Bakit ‘yan nandito?!” sigaw nito.Nanatiling kalmado si Damion; tila ba wala itong balak makialam. “They asked her to come.” Walang emosyon ang boses nito. “She'll be taking care of Wendy.”“What?” Napakunot-noo si Cassidy. “Nandito naman ako. Bakit kailangan pa siya?”Pagkatapos ay malamig nitong tiningnan si Czarina. “You’re not welcome here.” Itinaas nito ang baba. “Leave.”Bago pa makapagsalita si C
“…HABANG AKO ANG BAHALA KAY WENDY.”Umiling si Damion.“I’m the kind of person who always wants something in return.” Bahagya itong huminto. “Aside from taking care of Wendy, if I ask you to do something, you have to agree.”Napaatras nang bahagya si Czarina. Instinktibo niyang itinakip ang dalawang braso sa sarili. “A-Anong balak n’yong ipagawa sa akin?”Napangiwi si Damion na tila nadidiri. “Relax.” Tinaasan siya nito ng kilay. “I’m not interested in your body.”“Talaga lang?” bulong sa isip. Napasimangot si Czarina. “Kung hindi ka interesado, sino pala ang nanghalik sa akin sa hagdan?”Tila nabasa ni Damion ang iniisip niya, kaya nagsalita ito agad.“That was just punishment.” Kalmado ang boses nito. “Para matuto kang may mga salitang hindi dapat binibitawan… at may mga taong hindi mo dapat basta-basta binabangga.”Agad na napahawak si Czarina sa sariling mga labi.“Wait...” Nagkunwari siyang naguguluhan. “Nasabi ko ba ‘yon nang malakas?”“No.”Bahagyang ngumiti si Damion. “But I’m
LABIS NA NATUWA si Czarina nang hindi tumutol si Tito Fran. Ngunit hindi nagtagal ang saya niya.Plano lang naman niya ang lahat. Paano kung biro lang pala ang sinabi ni Damion? Ayaw niyang umasa sa maling akala.Sa huli, nagpasya siyang lunukin ang pride at tanungin mismo si Damion. Ngunit nang dumating na ang pagkakataon, bigla siyang nag-alinlangan. Kakakatanggi lang niya noon, tapos ngayon siya pa ang magtatanong. Nakakahiya.HABANG ABALA si Czarina sa pamamahagi ng mga dokumento sa iba't ibang departamento, paulit-ulit pa rin niyang iniisip kung paano kakausapin si Damion. Sa gitna ng paglalakad, muntik siyang madulas sa balat ng prutas mabuti na lang ay nakakapit siya bigla sa railings, pero bahagyang napilayan. Sakto namang dumating si Damion. Dahil ayaw niyang makita nito ang nakakahiyang sitwasyon, mabilis siyang nagkunwaring umiinom ng tubig habang palihim na nararamdaman ang paglapit nito. Nang mapansin siya ni Damion, nagkunwari si Czarina na napadaan lang at umiinom ng
“SO… YOU’RE REALLY NOT GOING TO HELP?”“It‘s not that I don‘t want to.” Kibit-balikat si Damion. “There‘s simply nothing I can do. Pero kung nag-aalala ka talaga, pwede ka namang sumama sa ‘min.” Bahagya itong ngumiti. “Though I doubt you have the guts.”Napairap si Czarina. “Tama ka. I don’t.” Tumaas ang isang sulok ng labi niya. “And don‘t bother using reverse psychology on me. Hindi gagana ‘yan.”Pagkasabi niyon, sumakay siya sa elevator. Nanatili namang nakatayo si Damion habang unti-unting nagsasara ang mga pinto. Lumalim ang ngiti nito. Coward.BUONG HAPON, hindi mawala sa isip ni Czarina ang naging usapan nila ni Damion.Hanggang sa makauwi siya… Halata pa rin ang pagkainis sa mukha niya. Napansin iyon ni Tito Fran.“Miss, may problema ba?”Tinanggap ni Czarina ang tasa ng tsaa at napabuntong-hininga.“Hay...” Umiling siya. “Si Wendy kasi. Alam na ngang hindi maganda ang kondisyon niya; gusto pa ring sumama sa trip nila dahil lang sa mga impostor na ‘yon.”“Narinig ko nga ang t
MARQUEZ FAMILY MANSION.Nang makabalik si Damion sa mansyon mula sa ospital, he looked somewhat lost and dejected. Para itong tuta na naligaw at hindi mahanap ang amo, o kaya'y basang sisiw na nawalan ng masisilungan. Gano’n ka-down ang mood niya matapos tumakbo palayo si Czarina sa kanya na para bang isa siyang halimaw na kailangan agad layuan.He badly misses her, and if only he could, poposasan niya ito at ikukulong sa tabi niya para hindi na muling makatakas.Pero nang makita ang babaeng nasa harapan niya, umaarte bilang asawa niya, wala siyang nagawa kundi ngumiti at maging mabait dito.“Damion...” agad na tanong ni Cassidy. “Okay na ba si Wendy?”“Nagising na siya.”Napabuntong-hininga si Cassidy.“Mabuti naman.” Napahawak siya sa dibdib. “Kung may nangyari kay Wenwen dahil sa akin, hindi ko mapapatawad ang sarili ko habang buhay.” Unti-unti na namang namuo ang luha sa mga mata niya. “Ano bang nangyari sa akin noon? How could I do something that horrible to her?”Umupo siya sa
“AND WHO SAID WE WOULDN’T TAKE RESPONSIBILITY?”Bahagyang ngumiti si Czarina. “Hindi na kailangang sabihin ‘yan. Nakikita naman.”Sandaling natahimik si Damion. Pagkatapos ay malamig itong ngumiti. “You really never think before you speak, do you?”Nanlaki ang mga mata ni Czarina. “Anong sabi mo?”“I said...” Bahagyang itinaas ni Damion ang isang kilay. “You're letting your emotions do all the thinking.”Halos mawalan ng pasensya si Czarina. “You—!”Bago pa tuluyang lumala ang argumento… Mahina ngunit nagmamadaling nagsalita si Wendy. “Um…” pilit siyang ngumiti. “Puwede ninyong tigilan ang pag-aaway? Sumasakit ang ulo ko sa inyo. Isa pa, kailangan kong magpahinga at katahimikan.”Nais lamang ni Wendy na kumalma silang dalawa upang maayos nilang mapag-usapan ang lahat.Itinaas ni Czarina ang baba at itinuro ang pinto. “Narinig mo naman siya, ‘di ba? Maaari ka nang umalis.”Bahagyang ngumisi si Damion. “Bakit ako lang ang aalis? Kung aalis man ako, sabay na tayong aalis.”“Sino bang gust
“AND PROBABLY BY NOW… HE’S DEAD.”Hindi na nagawa ni James sabihin pa ang iba, dahil kahit siya mismo ay hindi matanggap ang gano’ng posibilidad.Nanlabo ang paningin ni Czarina. Parang biglang nawala ang tunog sa paligid. Nakasandal siya sa pader, at dahan-dahang dumulas pababa hanggang sa maupo sa
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hind
“THE REAL PROBLEM IS… YOUR FEELINGS FOR HIM.”“Wala akong feelings para sa kanya,” madiin niyang sabi. “Matagal ko na siyang sinukuan.” Tapos bigla siyang bumuntong-hininga at padabog na tumayo. “Ugh. Hindi ba movie? Tara na. Manood na tayo.”Inakala ni Czarina na siguradong magiging komplikado ang
“…WHAT SHOULD I DO?” nanghihinang tanong ni Damion. “Ayaw nga ninyang akong kausapin.”Napatingin si Wendy sa kanya, parang naawa pero hindi bumigay.“Try again,” sabi niya, diretso. “That was before. Try it now.”Napatingin si Damion kay Wendy. At unti-unting may liwanag na sumindi sa mga mata niya
![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






