LOGINChapter 168
Binuksan ni Celine ang kanyang cellphone at malamig na nagsalita, “Hindi mo pa ako pinapakinggang tapusin ang video.”
Iniabot niya ang cellphone kay Argus para siya mismo ang makapanood.
Hayaan kitang makita kung gaano kalupit ang perpektong si Ysabel.
Chapter 595Maagang-maaga kinaumagahan.Kagigising lang ni Amara nang may kumatok sa pinto. Nagsuot siya ng amerikana at lumapit para buksan ito.Nakatayo si Tygar sa may pinto, may dalang almusal sa kanyang kamay."Good morning," bati ni Tygar."Good morning," tugon ni Amara.Pumasok si Tygar at ibinaba ang hawak niyang almusal."Halika na at mag-almusal," aya ni Tygar.Kinamot ni Amara ang kanyang mahaba at magulong buhok na naging hitsura niya matapos matulog nang buong gabi."Maghihilamos at magsisipilyo muna ako," sabi ni Amara."Sige," sagot ni Tygar.Nang lumabas si Amara, naihanda na ng lalaki ang almusal.Lumapit si Amara, at kahit hindi pa niya tinititigang mabuti, nakita niyang lahat ng iyon ay ang mga paborito niyang pagkain. Hindi na nag-atubili si Amara. Pagkaupong-pagkaupo niya, napansin niya agad ang sugat sa kamay ni Tygar."Ano'ng nangyari sa kamay mo?" tanong ni Amara."May binugbog ako," maikling sagot ni Tygar."Binugbog... si Damien?" paninigurado ni Amara."Oo,"
Chapter 594"Maniwala ka sa akin, hindi patay si Amara. Buhay siya, at bumalik siya para maghiganti dala ang recording... Bianca! Bianca! Makinig ka sa akin, kailangan mong makuha ang pangalawang bahagi ng recording, kailangang-kailangan mo... kung hindi ay mamamatay ka, mamamatay kayong lahat..." sigaw ni Tessa habang pilit na nagpupumiglas.Naglalaman ang recording ng ebidensya kung saan hayagan niyang kinikilala na si Bianca ay anak ni Jones Baldwin. Kung malalaman ito ni Tomas, mawawala ang lahat ng pagmamahal nito para kay Bianca, at mawawasak din si Jones Baldwin. Pareho silang mawawalan ng lahat.Tumingin si Bianca sa nagngangalit na anyo ni Tessa at nakaramdam ng kaunting takot. Naguguluhan ang kanyang isip, kaya naman tumalikod siya at patakbong lumabas.Sumisigaw pa rin si Tessa mula sa kanyang likuran."Kailangan nating mahanap ang recording! Kailangan nating mahanap 'yon! Bianca! Bianca!" habol na sigaw ni Tessa.Patakbong lumabas si Bianca, kung saan naghihintay pa rin sa
Chapter 593Ipinadala si Tessa sa isang mental hospital.Matatagpuan ang mental hospital na ito sa isang liblib na lugar, kung saan may nagtataasang mga bushes sa gilid ng daan, kaya naman mukha itong madilim at nakakatakot. Nabalitaan na ang mental hospital na ito ay napakahusay at kaya nitong turuan ang mga pasyente doon na maging ganap na masunurin.Sadyang pinili ito ni Tomas.Tumayo si Tomas sa labas ng consultation room, habang ang kanyang kalmadong mukha ay malamig na nakatitig kay Tessa na sumasailalim sa electroconvulsive therapy sa loob.Sa tabi niya ay naroon si Bianca, na desperadong nagmamakaawa at hindi mapigil ang paghagulgol.Ang taong nasa harap naman niya ay ang direktor ng ospital na nakayuko at magalang na nangangako na pagagalingin ang pasyente.Isa lang ang hiling ni Tomas."Gawin mo siyang masunurin sa akin at magsalita sa loob ng tatlong araw," malamig na utos ni Tomas."Tatlong araw?" natigilang ulit ng direktor ng mental hospital, na tila ba medyo nahihirapan
Chapter 592Hindi na nagpunta sa kung saan-saan pa si Tygar, kundi bumalik siya para hanapin si Damien. Ang usaping ito ay hindi maaaring ituring na isang hiwalay na isyu lamang.Nang pumasok si Tygar sa hotel, nakaupo na si Damien sa sofa sa loob ng silid. Katatapos lang nitong mag-salin ng red wine at tila ba kanina pa siya hinihintay."Nandiyan ka na pala? Maupo ka!" bungad ni Damien."Maupo ka riyan, pakyu ka," sagot ni Tygar."Iisa lang ang ina natin," paalala ni Damien.Bogsh!Kararating lang ng huling salita ni Damien nang isang mabigat na suntok ang tumpak na dumapo sa kanyang mukha. Hindi iniwasan ni Damien ang suntok; sinalo niya ito nang hayagan, dahilan upang tumagilid siya kasama ang sofa.Nagmamadaling lumapit ang kanyang mga tauhan para tulungan siyang tumayo.Tumayo si Damien, ipinagpag ang kamay ng kanyang tauhan, pinunasan ang dugo sa sulok ng kanyang labi, at tumingin kay Tygar."Hindi ka pa ba nakakahalata?" tanong ni Damien.Hindi nagsalita si Tygar, malamig ang k
Chapter 591Isang kumpas ng kamay ang ginawa ni Donya Luciana patungo kay Tygar, na nakatayo sa tabi ng dalaga at nagbabantay na parang isang kabalyero.Naintindihan naman ito ni Amara; nagkamali ng akala si Donya Luciana na may ugnayan sila ni Tygar."Wala kaming relasyon, Tita," paglilinaw ni Amara."Wala? Mabuti naman kung ganoon, mabuti naman," nakahingang-maluwag na sabi ni Donya Luciana.Ayaw na ring pakinggan ni Tygar ang mga pangaral ni Donya Luciana, kaya lumapit siya, hinawakan ang kamay ni Amara, at hinila ito palayo."Magmadali ka na, napakalamig dito," pagmamadali ni Tygar."Kung giniginaw ka, ibabalik ko na itong damit mo. Maayos naman ako," sabi ni Amara."Kung ganoon, mas pipiliin ko pang mamamatay sa lamig," sagot ni Tygar.Nakinig lamang si Donya Luciana sa kanilang usapan habang ang kanyang mga mata ay napuno ng pag-aalala. Nanatili siyang nakatayo roon at hindi maialis ang kanyang tingin sa dalawa."Paano naman si Argus, na palaging nakadikit kay Amara?" bulong ni
Chapter 590Hindi pa rin makapaniwala si Donya Luciana na nangyari ang ganitong uri ng himala.Palaging sinasabi ni Argus na hindi patay si Amara at babalik ito, at ngayon nga ay nagbalik talaga siya.Hindi alam ni Amara kung paano ipapaliwanag ang mga nangyari sa nakalipas na dalawang buwan."Mahabang kuwento po. Unti-unti ko pong ikukuwento sa inyo kapag may oras na tayo," sagot ni Amara.Tumango si Donya Luciana."Kung ganoon... paano naman ang bangkay? Kung hindi ka patay, kanino ang bangkay na iyon?" tanong ni Donya Luciana.Naalala ni Donya Luciana na may suot na singsing ang bangkay, na malamang ay ibinigay ni Argus kay Amara. Iniwan ni Argus ang singsing na iyon nang ilibing ang katawan."Kay Ysabel po iyon!" sagot ni Amara."Kay Ysabel?" gulat na tanong ni Donya Luciana."Opo, kinuha niya ang singsing ko at isinuot sa sarili niyang daliri. Dahil sa singsing na iyon kaya naniwala si Argus na akin ang bangkay," paliwanag ni Amara."Oo, takot na takot kaming lahat noong oras na
Chapter 20Limang oras ang lumipas.Sa wakas ay lumapag na ang private plane ni Argus sa isang eksklusibong helipad ng Imperial Manila International Airport.Pagbaba sa eroplano ay napalingon si Amara sa paligid—sa pamilyar na tanawin ng siyudad na matagal na niyang iniwasan.Ang dating tahanan ay
Kabanata 11: Hindi Niya Ipinalaglag ang SanggolNamutla ang mukha ni Amara. Mukhang wala na siyang ligtas. Tapos na ang pagtatago niya.“Amara, sasama ka ba?” Boses iyon ni Celine mula sa kabilang linya.“Mommy…” bulong ni Levi sa kabilang linya tinatawag at hinahanap siya.Parang tinusok ng karayo
Chapter 25Medyo malayo ang agwat nina Amara at Elara sa hallway. Mahinang tumawag si Elara, kaya hindi iyon narinig ni Amara. Wala rin siyang lingon-lingon, deretso siyang tumalikod at nagsimulang bumaba ng hagdanan.Nagmadaling tumakbo si Elara para habulin siya, pero mabilis siyang naharang ng k
Chapter 22De Luca MansionMakalipas ang isang oras ay huminto na ang sasakyan sa malawak na bakuran ng De Luca mansion. Matagal na panahon na ang lumipas mula nang huling tumapak si Amara rito—limang taon. Pero nanatili pa rin itong kasingganda at kasingsosyal ng dati. Isang sulyap pa lang sa gate







