ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / UNBREAK MY HEART / UNBREAK MY HEART CHAPTER 150

แชร์

UNBREAK MY HEART CHAPTER 150

ผู้เขียน: MIKS DELOSO
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-27 21:19:47

Kinabukasan, ang sinag ng araw sa Swiss Alps ay parang maputlang liwanag na sinusubukang basagin ang makapal na ulap ng takot na bumabalot sa chalet. Si Sophia ay maagang nagising muli, ang katawan ay nananakit sa sobrang pag-iisip at kakulangan sa tulog. Nakaupo siya sa gilid ng kama, ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang tiyan habang ang isa ay hinahaplos ang ulo ni Maria Cecilia na natutulog pa rin sa tabi niya.

Ang maliit na mukha ng bata ay payapa, ang labi ay bahagyang nakab
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 151

    Ang luha ni Sophia ay walang tigil. Ang katawan niya ay nanginginig sa sobrang emosyon na parang bawat hibla ng kanyang pagkatao ay sumisigaw ng sakit, galit, takot, at pagkalito na sabay-sabay na sumasabog sa kanyang dibdib. Sa likod niya, si Maria Cecilia ay lumabas mula sa loob ng chalet, ang maliit na mukha ay puno ng pagtataka at bahagyang takot nang makita ang ina na umiiyak nang ganito.Maria Cecilia: (mahina, ang maliit na kamay ay hinawakan ang damit ni Sophia) Mommy… bakit po umiiyak kayo? Sino po sila? Bakit po sila nandito sa gate natin? Masama po ba sila?Si Sophia ay agad na yumakap sa anak nang mahigpit na parang buhay na buhay na ang takot sa kanyang mga braso. Ang hikbi niya ay hindi na mapigilan. Ang luha ay basa sa buhok ni Maria Cecilia habang ang kanyang mga labi ay nanginginig, sinusubukang magsalita pero ang sakit ay sobra na parang binasag ang lahat ng depensa niya.Sophia: (umiiyak nang todo, ang boses ay basag at puno ng takot) Baby… Mommy is okay… Mommy is j

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 150

    Kinabukasan, ang sinag ng araw sa Swiss Alps ay parang maputlang liwanag na sinusubukang basagin ang makapal na ulap ng takot na bumabalot sa chalet. Si Sophia ay maagang nagising muli, ang katawan ay nananakit sa sobrang pag-iisip at kakulangan sa tulog. Nakaupo siya sa gilid ng kama, ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang tiyan habang ang isa ay hinahaplos ang ulo ni Maria Cecilia na natutulog pa rin sa tabi niya.Ang maliit na mukha ng bata ay payapa, ang labi ay bahagyang nakabukas, walang alam sa bagyong unti-unting lumalapit sa kanilang tahanan.Sophia: (bulong sa sarili, ang luha ay namumuo) Baby… Mommy is so scared. Paano kung kunin ka nila? Paano kung kunin nila si Ate Cecilia mo? Paano kung…Hindi niya natapos ang salita. Ang hikbi ay biglang sumabog sa kanyang dibdib. Mahigpit niyang niyakap ang anak, parang ayaw nang bumitaw kahit kailan.Sa kusina, si Teddy ay abala na sa pagluluto ng breakfast. Ang mukha niya ay seryoso, ang mga mata ay may dark circles mula

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 149

    Si Teddy ay pumasok sa chalet na parang may mabigat na pasa sa dibdib. Ang snow sa kanyang balikat ay natunaw agad sa init ng fireplace, pero ang lamig sa kanyang kaluluwa ay nanatili. Ang mga kamay niya ay nanginginig pa rin habang isinasara ang pinto nang marahan. Sa loob, ang tahimik na bahay ay parang isang mundo na biglang nagiging mas maliit, mas delikado.Si Sophia ay nakaupo pa rin sa couch sa harap ng fireplace. Ang kumot ay nakabalot sa kanyang balikat, ang isa niyang kamay ay mahigpit na nakahawak sa tiyan. Hindi siya nakatulog. Ang mga mata niya ay namumula at puno ng pag-aalala. Nang marinig ang pagbukas ng pinto, agad siyang tumingin, ang mukha ay puno ng takot at pag-asa na halo.Sophia: (nanginginig ang boses) Teddy... kanina ka pa. Nasaan ka? May nakita ka ba? May van pa rin ba sa labas?Hindi agad sumagot si Teddy. Lumapit siya sa kanya, umupo sa tabi niya, at hinawakan ang dalawang kamay nito. Mainit ang mga palad niya, pero ramdam ni Sophia ang panginginig. Ang mga

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 148

    Hindi na nakatiis si Teddy.Buong araw na niyang pinipigilan ang sarili. Buong araw na niyang pinapanood si Sophia na balisa at tahimik, si Maria Cecilia na masaya pero walang kamalay-malay sa panganib, at ang tiyan ni Sophia na unti-unting lumalaki na parang paalala na may bagong buhay na kailangang protektahan. Sa bawat minuto na lumilipas, parang may kutsilyong dahan-dahang iniikot sa kanyang dibdib. Sapat na ang limang taon na pagtakbo. Sapat na ang takot na dala ng nakaraan. Sapat na ang mga gabing gising siya dahil sa bangungot ni Sophia na paulit-ulit na binabanggit ang pangalang “Jane”.Ngayon, sapat na.Pagkatapos ng hapunan, nang matulog na si Maria Cecilia sa kanyang maliit na kama na may stuffed toys sa paligid, at nang mahimbing na si Sophia pagkatapos ng mahabang yakap at maraming pangako ng “huwag kang matakot, nandito ako”, tahimik na lumabas si Teddy sa chalet. Suot niya ang itim na heavy jacket na may hood, ang mukha ay seryoso at puno ng galit na matagal nang pinipi

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 147

    Sa loob ng chalet, ang init ng fireplace ay hindi sapat para matunaw ang lamig na bumabalot kay Sophia. Nakaupo siya sa malambot na couch, nakabalot ng makapal na kumot, ngunit kahit gaano kainit ang paligid ay hindi maibsan ang panginginig sa kanyang dibdib. Ang kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa kanyang tiyan na unti unting lumalaki, para bang doon niya hinahanap ang katatagan na unti unti ring nawawala.Ilang araw na niyang pilit kinakalimutan ang imahe ng itim na van. Ilang araw na rin niyang pinipilit sabihin sa sarili na baka nagkataon lang. Pero hindi na niya kayang lokohin ang sarili niya.Paulit ulit.Iyon ang bumabalik.Ang van.Ang katahimikan nito.At ang pakiramdam na may mga matang nakatingin sa kanya kahit wala siyang nakikita.Sophia: bulong sa sarili, nanginginigMay tao doon… may tao talaga doon…Humigpit ang hawak niya sa kumot. Ang mga mata niya ay mabilis na lumilipat sa bintana kahit wala namang gumagalaw sa labas.Sophia: mahinaJane ba iyon… bakit siya nand

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 146

    Hindi niya alam kung bakit, pero sa salitang iyon ng anak niya ay may gumising na pakiramdam na matagal na niyang pilit na ibinaon sa pinakailalim ng kanyang isipan. Parang may isang pintuang matagal nang nakasarado ang bahagyang nabuksan, at sa kabila noon ay mga alaala na ayaw na sana niyang balikan.May babae. Umiiyak. Sa van.Paulit ulit na bumabalik ang mga salitang iyon sa kanyang isip. Simple lang para sa isang bata, ngunit para kay Sophia ay may bigat na hindi niya maipaliwanag. Hindi niya alam kung sino ang babaeng iyon. Hindi niya alam kung bakit iyon ang unang tumatak sa isip ng kanyang anak. Ngunit sa kaibuturan ng kanyang dibdib, may kakaibang kirot na parang may babalang hindi niya maintindihan.Dahan dahan siyang humawak sa gilid ng bintana ng chalet habang nakatingin sa malawak na puting tanawin sa labas. Ang snow ay patuloy na bumabagsak nang banayad, ngunit sa kanya ay parang mas mabigat ang hangin kaysa sa dati. Parang may presensya sa paligid na hindi niya nakikita

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 23

    Ang guard ay hindi sumagot agad sa halip, narinig niya ang mahinang usapan sa radio. Pagkatapos ng ilang segundo, bumukas ang maliit na side gate nang kaunti, at lumabas si Teddy Smith suot ang black casual shirt na yumakap sa kanyang maskuladong katawan, ang mukha ay kalmado ngunit ang mga mata ay

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-23

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 48

    Hindi na nagsalita si Wright. Sa halip, hinawakan niya ang mukha ni Jane nang parehong kamay at hinalikan siya nang marubdob—walang pagpigil, walang lambing na peke. Ang mga labi nila ay nagtagpo nang mainit at mapusok, ang dila ay naglalaro nang mapang-ari at mapang-akit, ang bawat haplos

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 49

    Ang apartment sa Salcedo Village ay tahimik sa gitna ng gabi, ngunit hindi payapa. Ang lamig ng aircon ay hindi sapat para palamig ang init ng kaba na sumasabog sa dibdib ni Sophia. Ang maliit na sala ay puno ng liwanag mula sa lampara sa sulok, ngunit ang bawat anino sa pader ay parang nagbabantan

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-05

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 47

    Ang mansion nina Wright at Jane ay tahimik sa gitna ng gabi, parang isang malaking larawan na nakapako sa oras. Ang malalaking bintana ay nagpapakita ng liwanag mula sa street lamps sa labas, ngunit sa loob, ang liwanag ay galing lang sa mga dimmed chandelier at floor lamps na nagbibigay ng mainit

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-04-04
บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status