LOGINShare
UNBREAK MY HEART CHAPTER 88
publish date:
2026-04-22 22:43:44
Latest chapter
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 159
Sa loob ng chalet, ang hangin ay mabigat na parang puno ng mga hindi nasasabing salita. Lahat ay nakaupo sa malaking living room. Si Sophia ay nakaupo sa gitna ng couch, si Teddy ay katabi niya at mahigpit na nakahawak sa kamay niya. Si Maria Cecilia ay nakaupo sa kandungan ni Teddy, ang maliit na mukha ay puno ng curiosity pero tahimik na tahimik. Sa kabilang side, si Jane ay nakaupo nang nanginginig, si Victor ay katabi niya, at si Lola Elena ay nasa wheelchair sa gitna, ang caregiver ay nakatayo sa likod.Walang nagsasalita sa unang ilang minuto. Tanging ang mahinang paghikbi ni Jane at ang mahinang paghinga ni Sophia ang naririnig.Si Jane ang unang bumukas. Ang boses niya ay garalgal, puno ng sakit na hindi na niya kayang pigilan.Jane: (umiiyak nang mahina) Sophia… kapatid ko… hindi namin alam. Hindi namin alam na may kapatid pala kami. Si Victor at ako… hindi namin alam na may bunso kaming kapatid. Nang maghiwalay sina Mama at Papa, nahati ang mundo namin. Si Papa ang nag-alaga
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 158
Si Sophia ay nanginginig habang hawak ang plato. Ang amoy ng adobo ni Lola Elena ay kumalat sa buong kusina ang pamilyar na lasa ng bawang, toyo, at dahon ng laurel na parang bumalik sa kanya mula sa isang buhay na hindi niya kailanman naalala nang lubusan. Ang luha ay patuloy na tumutulo sa kanyang pisngi habang tinusok niya ang isang piraso ng manok.Sophia: (umiiyak nang mahina, ang boses ay basag) Parang… parang alam ko ‘to. Parang naranasan ko na ‘to noon… noong bata pa ako. Bakit ganito ang lasa? Bakit parang may bahay na matagal ko nang hinintay?Dahan-dahan niyang inilapit ang kutsara sa bibig. Nang makagat niya ang unang subo, parang may kung anong bumalik sa kanyang alaala — isang kusina na maliwanag, isang matandang babae na ngumingiti habang nagluluto, at isang maliit na batang babae na nakaupo sa mesa na naghihintay ng pagkain.Ang luha niya ay tumulo nang mas malakas. Napahawak siya sa mesa.Sophia: (umiiyak nang todo) Teddy… masarap. Sobrang sarap. Parang… parang lasa n
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 157
Kinabukasan, ang sinag ng araw sa Swiss Alps ay parang maputlang liwanag na sinusubukang basagin ang makapal na ulap ng takot na bumabalot sa chalet. Si Sophia ay maagang nagising muli, ang katawan ay nananakit sa sobrang pag-iisip at kakulangan sa tulog. Nakaupo siya sa gilid ng kama, ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanyang tiyan habang ang isa ay hinahaplos ang ulo ni Maria Cecilia na natutulog pa rin sa tabi niya.Ang maliit na mukha ng bata ay payapa, ang labi ay bahagyang nakabukas, walang alam sa bagyong unti-unting lumalapit sa kanilang tahanan.Sophia: (bulong sa sarili, ang luha ay namumuo) Baby… Mommy is so scared. Paano kung kunin ka nila? Paano kung kunin nila si Ate Cecilia mo? Paano kung…Hindi niya natapos ang salita. Ang hikbi ay biglang sumabog sa kanyang dibdib. Mahigpit niyang niyakap ang anak, parang ayaw nang bumitaw kahit kailan.Sa kusina, si Teddy ay abala na sa pagluluto ng breakfast. Ang mukha niya ay seryoso, ang mga mata ay may dark circles mula
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 156
Sa loob ng chalet, ang init ng fireplace ay hindi na sapat para matunaw ang lamig na bumabalot sa buong bahay. Si Sophia ay nakaupo sa malaking couch, ang katawan ay nakabalot ng makapal na kumot, pero ang panginginig ay hindi pa rin tumitigil. Si Maria Cecilia ay nakayakap sa kanya, ang maliit na mukha ay basa ng luha dahil sa nakita niyang pag-iyak ng ina. Si Teddy ay nakaupo sa tabi nila, ang isang braso ay nakayakap sa dalawa, ang mukha ay seryoso at puno ng galit na pinipigilan.Tahimik ang loob ng bahay maliban sa mahinang paghikbi ni Sophia at ang mahinang paghinga ni Maria Cecilia na unti-unting nahihimbing sa dibdib ng ina.Sophia: (umiiyak nang mahina, sinusubukang maging malakas para sa anak) Baby… sila po… sila po daw ang pamilya ni Mommy. Sabi nila kapatid daw ni Mommy si Jane. At si Lola Elena daw ang lola ni Mommy. Pero… pero hindi pa po alam ni Mommy kung totoo ‘yon. Hindi pa po handa si Mommy na tanggapin sila. Natatakot po si Mommy. Natatakot po si Mommy na baka masa
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 155
Ang biyahe pabalik sa luxury hotel ay tahimik na parang libing. Walang nagsasalita sa loob ng itim na van. Tanging ang tunog ng snow na tumatama sa bubong at ang mahinang humihip ng hangin ang naririnig. Si Jane ay nakaupo sa likod, ang mukha ay nakayuko, ang mga kamay ay nakakuyom sa kanyang kandungan. Ang luha ay patuloy na tumutulo nang tahimik sa kanyang pisngi. Si Victor ay nagmamaneho, ang mukha ay seryoso at puno ng pagod. Si Wright ay nakaupo sa passenger seat, ang mga mata ay nakatitig sa madilim na daan sa harap, parang walang nakikita. Si Lola Elena ay nakaupo sa wheelchair na may oxygen tube, ang caregiver ay katabi niya, tahimik na sinusubaybayan ang vital signs ng matanda.Walang sinuman ang naglakas-loob na magsalita. Ang bigat ng nangyari sa harap ng gate ay parang nakadagan sa kanilang lahat.Nang makarating sila sa hotel, tahimik pa rin silang naglakad patungo sa pribadong suite sa pinakamataas na palapag. Ang mga hakbang ay mabigat. Ang hangin sa corridor ay malamig
UNBREAK MY HEART UNBREAK MY HEART CHAPTER 154
Si Sophia ay nanginginig pa rin sa harap ng gate. Ang yakap niya kay Maria Cecilia ay mas humigpit, parang ang buong katawan niya ay nagsisilbing kalasag sa anak. Ang luha ay patuloy na tumutulo sa kanyang pisngi, pero sa gitna ng sobrang sakit at galit, may isang bagay na unti-unting lumalabas sa kanyang dibdib isang determinasyon na hindi na niya kayang pigilan.Hindi siya handa.Hindi pa.Pero kailangan niyang harapin sila. Kahit ngayon lang. Kahit para sabihin na hindi pa siya handa.Sophia: (umiiyak nang mahina pero matatag, ang boses ay nanginginig) Tama na… tama na ang lahat ng ‘to. Kung gusto niyo talagang mag-usap… kung gusto niyo talagang sabihin sa akin na pamilya kayo… hindi ko kayo mapipigilan. Pero huwag niyo akong pipilitin na tanggapin kayo agad. Hindi ko pa kaya. Hindi ko pa kayang tawagin kayong pamilya. Hindi ko pa kayang yakapin kayo. Masakit pa. Sobrang sakit pa.Si Jane ay nanatiling nakaluhod sa snow, ang mukha ay basa ng luha. Si Lola Elena ay umiiyak din, ang
You may also like
The Tycoon's Triplets
Rhea mae807.7K viewsThe Spoiled Wife of Attorney Dankworth
Purple Moonlight2.9M viewsArranged Marriage with the Ruthless CEO
Lin Kong6.0M viewsSecret Wife Ako ni Professor Darien
Kaswal425.8K viewsPregnant By Her Contract Billionaire Husband
Hiraya_23185 viewsBILLIONAIRE'S EX-WIFE IS BACK, SHE'S PREGNANT?!
MR.ROMANTICO29 viewsThe Ruthless Billionaire's Vow
Quertoyou89 viewsThe Billionaire Married My Impostor
Black_Angel2033 views
