LOGINMATAPOS ang tensyonadong hapunan kanina ay nagkanya kanya ng nagsipasok ang mag ama sa bawat kuwarto nila. Si Eros deretsyo sa kuwarto niya, habang si Papa Magnus naman ay dumeretsyo sa Master Bedroom, kung saan ang kuwarto niya.
Habang ako kasama si Tesa ngayon at tinutulungan siyang maghugas ng mga pinagkainan. "Ayos ka lang ba Ma'am?" tanong ni Tesa, hindi ako sumagot bagkus ay nginitian ko na lang siya. Sobra akong nahihiya sa father in-law ko ngayon, unang araw pa lamang niya ulit dito sa mansyon niya ganito na agad ang bungad sakaniya. "O Ma'am kanino tsaa yan? kay Sir Eros?" tanong ni Tesa sakin, habang pinapanuod ako sa pag prefer ng tsaa. "Para kay Papa Magnus, nakakahiya naman kasi na ganito ang naabutan niya... Mag sosorry lang ako." saad ko. "Ang bait mo talaga madam, ikaw na ang the best!" ani Tesa at siniko ako sa tagiliran. Nang matapos ako sa pagprepare ay agad na akong umakyat pataas, sa dulo ng hallway ay naroon ang master bedroom, kaya naman dahan dahan akong naglakad hawak ang tray na may lamang tasa ng tsaa. Nang marating ko ang pinto ay agad akong kumatok. "Papa, may dala po akong tsaa para sayo" matamlay kong tawag. "Come in" utos niya at agad naman akong pumasok. Pagsara ko ng pinto ay muntik ko ng mabitiwan ang hawak kong tray dahil sa pagkamangha sa katawan ni Papa Magnus. Grabe mas matikas pala ang dibdib at balikat niya pag sando lang ang suot... Kitang kita rin ang naghihimutok niyang mga biceps, kung titignan sa unang tingin hindi mo aakalaing 52 na siya. "Ahh- d-dinalhan ko po kayo ng tsaa." naka ngiti kong sabi at naglakad palapit sakaniya. "You should rest Eve, hindi maganda sa'yo ang laging puyat." bilin ni Papa Magnus. "And... about earlier, wag mo nalang isipin ang sinabi ni Eros, he didn't mean that okay?" pang aalo nito, tumango nalang ako at ngumiti kahit sa kaloob looban ko, alam kong alam ni Eros ang sinabi niya and i know he mean it. "Maupo ka muna rito Eve, may itatanong lang ako sayo." ani Papa Magnus. agad naman akong umupo sa upuan sa harap ng desk niya at prenteng umupo lang. "Mahal mo ba si Eros?" tanong nito na ikinagulat ko. "O-opo.." sagot ko. "Mahal kaba niya?" tanong naman nito... Hindi ako agad nakasagot, nakakahiyang sabihing ‘oo’ kahit alam namana ng nakakakita kung paano niya ako tratuhin. "Hindi ko po alam Pa." natatawa kong sambit pero deep inside gusto kong umiyak. "Ganito na ba siya noon pa man?" tanong ni Papa Magnus sakin. "Kung ganito na po siya noon pa man, hindi ko na po siya magagawang pakasalan. If i knew his true color at the very first place, hinding hindi ko hahayaang maitali sakanyan..". sagot ko. "Then bakit ayaw mo pa siyang iwan? i can't help to see my son insulting a woman." Saad pa nito. "Because.... i love him?" hindi ko siguradong sagot. "You're such a sweet girl Eve. I hope, matauhan soon ang anak ko." nakangiting sabi nito, kaya ngumiti narin ako. "M-mauna na po ako Pa." saad ko, at agad na tumayo hindi ko alam na babangga pala ako sa mesa kaya malakas itong umugong dahilan para matapon ang tsaa kay Papa Magnus. Dali dali akong tumayo at lumapit sakaniya, kumuha ako ng maraming tissue sa desk niya at dali daling pinunasan ang nabasa niyang hita, hindi ko tinigilan iyon hanggang hindi ko napifeel na kaunti nalang ang basa nito. Mas pinunasan ko pa ang mga parte na natapunan gamit ang tissue at nagulat nalang ako ng makuskos ko ang parte ng kahabaan ni Papa Magnus. Napalunok ako bigla dahil, nakaumbok iyon, ng tignan ko si Papa Magnus ay nakatitig na ito sakin. "S-sorry po, Pa..." saad ko at tumayo, pero dahil sa kaba ay natapilok ako at agad na nasalo ni Papa Magnus at naikulong ako sa mga bisig niya habang ang mukha ko ay nakasubsob sa dibdib niya. "Careful" bulong ni Papa Magnus, kaya napangat ako ng tingin sakaniya at bigla nalang nagtama ang mga mata namin. Napalunok ako sa di malamang dahilan ay napatitig ako sa mata niya, pababa sa ilong niya at sa mga mapupulang labi niya. At sa isang iglap, ang tanging nasa isip ko lang dapat ay hindi ko akalaing nagawa ko... Sinunggaban ko ng halik ang father in-law ko, at hindi siya pumalag, bagkus ay hinawakan niya ang batok ko at mas diniinan ang paghalik sakin, kaya napaakyat ako sa lap niya at kumandong ako paharap sakaniya at muling itinuloy ang halikan naming dalawa. Nagpagiling ako habang nakakandong sakaniya dahil sa naramdaman kong pag umbok ng alaga niya, sarap na sarap ako habang ginagayod ko ang sarili sa matigas na ari ni Father in law "Pa!" ungol ko ng halikan ni Papa Magnus ang leeg ko at s******n ito. Hindi ko alam kung bakit pero hindi ko na napigilan ang sarili ko ngayon, tila ako mismo ang unang natukso sa mga oras na 'to. "Fvck me Pa" bulong ko habang nakayakap sakaniya at sinisipsip nito ang leeg ko. "I will My dear Eve." asik niya at binuhat ako paupo sa mesa at doon ay mabilis na hinubad niya ang suot kong cycling at panty. Ibinuka niya ang dalawang hita ko, at marahas na sinunggaban agad ang pagkabábae ko.Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili ko habang isinusukbit ang backpack ko sa isang balikat. Marahan kong hinila ang susi ng kotse ko mula sa bulsa at naglakad na rin pababa patungo sa parking lot. Sobrang bigat ng hangin sa buong campus, o baka ako lang talaga ’tong hindi matanggap na bumalik kami sa pagiging estranghero sa loob lang ng isang gabi.Pinaandar ko ang Audi ko at dahan-dahang binaybay ang daan patungo sa main gate. Dahil saktong alas-singko na ng hapon, barado ang trapiko sa labas ng university. Nag-uunahan ang mga estudyante at mga sasakyan sa makipot na kalsada.Habang umaandar ang kotse ko malapit sa pedestrian lane sa labas mismo ng gate, doon ko natanaw ang pamilyar na bulto ni Roxie.Nakatayô siya sa may lilim ng puno, yakap-yakap ang sariling bag habang nakayuko. Ilang sandali pa, isang itim na Mercedes-Benz ang dahan-dahang huminto sa tapat niya. Halos mag-counter flow pa ito sa tindi ng traffic para lang makatabi sa pwesto ni Roxie.Akmang
Tahimik na ang sumunod na dalawang oras. Walang kibuan, walang asaran. Ang tanging naririnig lang sa pagitan naming dalawa ay ang mabilis na pagtipa ni Roxie sa keyboard ng iPad niya tsaka ’yung kalasgas ng ballpen ko sa papel habang nagda-draft ng financial tables.Pero kahit walang nagsasalita, ramdam ko na unti-unting bumabalik ’yung pamilyar na chemistry namin pagdating sa trabaho. Hindi namin kailangan mag-usap nang mahaba para magkaintindihan. Kapag may tinapos siyang part sa marketing strategy, itutulak niya nang bahagya ’yung iPad sa gitna ng mesa para maregula ko ’yung budget alignment. Isusulat ko ’yung sugestion ko sa gilid ng notebook ko, ituturo ko sa kaniya, at tatango naman siya bilang pagsang-ayon.Ganoon lang kami. Isang kakaibang diskarte para sa isang 'professional discussion' na gusto niya."I-check mo ’tong part ng operational timeline," mahinang basag ni Roxie sa katahimikan habang inihaharap sa akin ’yung screen. "Nilagay ko sa six-month buffer ’yung contingency
Hindi nga nagbiro si Roxie. Pagtapos ng usapan namin sa library, literal na naging hangin lang ako sa paningin niya sa loob ng campus. Kung hindi tungkol sa slides o sa mga natitirang breakdown ng budget sa project, hindi siya nagsasalita. At kapag nagtatanong siya, napakapormal—mas pormal pa sa prof namin.Pero mukhang hindi yata sang-ayon ang tadhana sa gusto niyang distansya.Pagpasok namin sa susunod na major subject pagkatapos ng break, pumasok si Prof na may bitbit na panibagong set ng mga syllabus. "Okay, class. Dahil nakuha ng block niyo ang pinakamataas na average para sa market analysis, early application tayo para sa strategic implementation plan. At gaya ng dati, by partners pa rin."Narinig ko ang mahinang pagbuntong-hininga mula sa likod. Alam kong alam ni Roxie ang ibig sabihin nito."I want all partners to submit their initial corporate strategy blueprint before 5:00 PM today. No extensions. Mag-usap na kayo ngayon ng mga ka-partner niyo habang nandito pa ako," dagdag
Sa buong tatlong oras ng lecture, hindi ako nakinig sa prof namin. Nakatitig lang ako sa white board pero ang utak ko, lumilipad. Ramdam na ramdam ko ’yung distansya namin ni Roxie kahit nasa iisang kwarto lang kami. Ni hindi siya tumitingin sa direksyon ko, at tuwing matatapos ang klase, siya ang unang-unang lumalabas ng pinto na parang may tinatakasan.Nung mag-dismiss para sa mahabang break, hindi ko na kayang tiisin ’tong cold treatment niya. Nakita kong bitbit niya ’yung iPad niya patungo sa dulo ng university—sa pinakatahimik na bahagi ng main library kung saan kakaunti lang ang estudyante.Agad ko siyang sinundan.Naabutan ko siyang nakaupo sa isang isolation cubicle sa pinakasulok, napapaligiran ng matataas na bookshelf. Nakaharap siya sa iPad niya, pero halata namang hindi siya nagbabasa dahil pabalik-balik lang ang pag-swipe ng mga daliri niya sa screen. Halos mag-isa lang siya sa row na ’to dahil bihira talagang may magawi rito.Dahan-dahan akong lumapit at umupo sa bakante
Buong biyahe ko pabalik ng Casa Eyrie, hawak ko lang nang mahigpit ang manibela habang pilit na nagpapakalma. Mabuti na lang at naisipan kong tawagan si Kuya Gado kanina nung magkasama pa kami ni Roxie para sabihing malalate ako ng uwi, kaya hindi na sila nag-abang sa sala.Pagkapasok ko sa mansyon, madilim na ang buong sala. Tulog na panigurado si Ate Faith tsaka si Kuya Zaitan dahil maagang natatapos ang mga schedule nun. Diretso lang ako sa kwarto ko, hindi na binuksan ang mga ilaw sa daan para walang makapansin ng putok sa labi ko.Pagkasara ko ng pinto ng kwarto ko, doon ko lang naramdaman ang hapdi sa panga ko. Lumapit ako sa salamin sa banyo at binuksan ang maliit na ilaw. May kaunting natuyong dugo sa gilid ng labi ko at medyo namamaga na ’yung kanang bahagi ng mukha ko. Napamura ako nang mahina habang kumukuha ng ice pack sa mini-fridge ko rito sa kwarto tsaka ito idiniin sa panga ko.Buti na lang talaga tinuruan ako ni ate na wag papatol sa matanda eh, kung hindi baka nagan
Putsa. Parang biglang huminto ’yung ikot ng mundo ko nung marinig ko ’yung bulong ni Roxie. Tiningnan ko siya sa passenger seat, at literal na bumalik ’yung pamumutla ng mukha niya gaya nung nasa storage room kami kanina. Nanginginig na naman ’yung mga daliri niya habang nakahawak sa strap ng bag niya."K-Kairo... anong gagawin natin? Bakit nandiyan si Papa? Sabi niya next week pa ang uwi niya," natatarantang bulong niya, halatang takot na takot.Huminga ako nang malalim para pakalmahin ang sarili ko. "Huwag kang mag-alala, Ventura. Ako ang bahala. Huwag ka munang aalis sa tabi ko," seryosong sabi ko sa kaniya habang dahan-dahan kong pinapatay ang makina ng Audi ko.Sabay kaming bumaba ng kotse. Pagkatapak ko sa semento, naramdaman ko agad ’yung napakabigat na aura ng Papa ni Roxie—si Mr. Ventura. Nakatayo siya doon, nakapamulsa ’yung isang kamay, habang ’yung matatalim niyang mga mata ay seryosong nakatitig sa amin. Sa tabi niya, nakatungo lang ’yung driver at ang dalawang kasambahay







