LOGIN
POV: Chantal
Hilong hilo na ako. Masamang masama ang aking loob. Hindi ko akalaing tatraidurin ako ni Jansen ng dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan sa kama! Sisiguraduhin kong nagkakamali siya ng akala, na hahabulin ko siya! Hinding hindi ko na gagawin ang mga katawa tawang bagay na iyon.
Sumusuray ang aking katawan, at nagko-cross ang aking mga paa. Naparami ang aking inom. Kailangan kong makalimot!
Kailangan ko lang magtungo sa silid na sinabi ni Leila. May surpresa daw siya saking hungarian sausage!
Ang babaeng iyon talaga, alam na malungkot ako, kaya bibigyan ako ng lalaki!
Ayoko sana, subalit dahil galit ako sa walang hiyang Jansen na yun, sige na, igagrab ko na ang pagkakataon.
Nanlalabo ang aking paningin. Kaya bahagya ko na lang naaaninag ang mga numero sa pintuan.
Hindi ko masyadong napansin ang pagbagsak ng numero.
839!
Nakahilig ang dulo ng numero, kaya nag aatubili ako, kung ito nga ba iyon.
Sinubukan kong pihitin ang seradura, at hindi iyon nakakandado!
‘Malamang, ito na nga yun,’ sabi ko sa aking sarili.
Malamlam ang liwanag na nagmumula sa lampshade sa tabi ng kama, at agad na bumungad sa akin ang isang lalaking nakaupo doon.
Parang gulat na gulat siya ng makita ako, subalit hindi ko na iyon pinagtuunan ng pansin. Pamilyar sa akin ang kanyang anyo, ngunit malabo ko lang siyang naaaninag.
“Ikaw ba ang sorpresa sa akin ni Leila?” nabubulol kong tanong sa kanya. Isinipa ko ang aking paa upang tumalsik ang suot kong heels.
“Ha?” tila ba nagulat siya sa sinabi ko.
Napaisip ako bigla, kung pati ba mga lalaking bayaran ay nagiging pakipot din.
“Hahaha..” natawa ako bigla, saka ako sumaklang sa kanyang mga hita at naupo paharap sa kanya.
Pinadausdos ko ang aking hintuturo, mula sa kanyang noo, pababa sa kanyang ilong, patungo sa kanyang labi, hanggang sa kanyang baba.
“Hmmm.. ang guwapo mo naman.. Mukhang jackpot naman ang ibinigay sa akin ni Leila.. Sigurado ka bang kaya mo akong paligayahin?”
Kitang kita ko ang paglunok ng lalaki, ng gumalaw ang kanyang adam’s apple. Dala na rin ng alak, naging walang hiya na lang ako. Ako ang nagbigay ng unang move sa kanya.
Hinalikan ko ang kanyang adam’s apple.. Paulit ulit.
Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang hininga sa aking mukha, at ang tibok ng kanyang puso.
Kanina, malamig ang silid, bigla na lang itong naging mainit.
Natigilan ako.
May naramdaman akong kakaiba. Biglang may bumukol sa bandang ibaba. Napatingin ako doon, saka dahan dahan akong napatingin sa kanya.
Namula ng husto ang aking mukha, subalit mukhang huli na ang lahat.
Hinawakan niya ang aking batok, saka niya ako siniil ng halik sa labi. Mapaghanap, mapag angkin at punong puno ng pagmamahal ang halik na iyon.
Ang kasanayan sana sa paghalik, ay nais kong i-share kay Jansen. Subalit ang scumbag na yun, ginago lang ako.
Ginaya ko lang kung ano ang ginagawa niya. Maya maya, narinig ko ang bahagyang pagtawa ng lalaki, at pag alog ng balikat nito, saka unti unting lumayo sa akin. Hawak pa rin niya ang aking batok.
“May– karanasan ka na ba?” natatawa niyang tanong sa akin.
Natigilan ako saglit. Pero hindi naman ako ipinahiya ng alak sa katawan ko, sinalubong ko ang kanyang tingin, at hindi nahihiyang sumagot, “Mahalaga pa ba iyon?”
“Ituturo ko sayo– kung paano ang tamang paghalik. Gayahin mo lang ako.”
Kitang kita ko ang kanyang pagngisi, saka muli niyang inangkin ang aking labi. Parang naging tutorial lesson iyon.
Matapos niyang galugarin ng dila ang aking bibig, inalis niya iyon, ibig sabihin, ako naman. Inilabas ko ang aking dila at ginaya siya, ngunit nagulat ako, ng salubungin iyon ng dila niya. Parang nag espadahan ang aming mga dila sa loob ng aming mga bibig.
“Ito ang tinatawag na, french kissing..” mahina niyang bulong ng humiwalay ang labi niya sa akin.
“Ha? May iba pang tawag sa– halikan?” Napaawang ang aking labi ng marinig iyon.
“Yes.. at marami pa akong ituturo sayo.. baby..” saka niya ako muling hinalikan.
Nalulunod ako sa kaligayahang hatid at kiliting dulot ng kanyang labi.
Inihiga niya ako sa kama, at umibabaw siya sa akin.
“Sabihin mo, Chantal, na gusto mo ito..” mahina niyang utos habang hinahalikan niya ang aking leeg.
Kilala pala niya ako? Pero mukhang pamilyar naman nga ang taong ito sa akin.
Ibig sabihin, hindi siya isang call boy!
Nagkamali kaya ako ng pinasok na silid?
Gulong gulo na ang aking isipan, subalit ang inis na nararamdaman ko para kay Jansen, ay mas nangingibabaw, higit kanino man!
“Chantal..” tila ba naghihintay siya ng kasagutan mula sa akin, habang patuloy na sinasamba ang aking leeg.
“Oo– gusto ko ito..” medyo bulol pa ang aking tinig ng mga sandaling iyon, dala ng hilo mula sa alak, at hilo sa aking nararamdamang sensasyon.
Ang mainit na hininga niya na bumubuga sa aking balat, ay mas nakakadagdag sa kiliting nag uumapaw na dumadaloy sa aking katawan.
Lumayo siya saglit sa aking katawan. Nakaramdam ako ng pagkadismaya, dahil akala ko, hindi niya na itutuloy ang ginagawa niya.
Pero naramdaman ko, na itinataas niya ang suot kon dress, saka iyon hinubad ng tuluyan.
Wala akong suot na bra, tanging manipis na panty lace lang ang ang natira sa akin.
Napansin ko ang bahagyang pagkagulat at pagkamangha sa mga mata ng lalaki.
“Napakaganda mo..” sabi niya. Malinaw na kinukuha talaga niya ang aking loob, upang maging matagumpay siya sa pag angkin sa akin.
Mabilis niyang hinubad ang buo niyang suot, maging ang kanyang pang ibaba.
‘Tang *na!’ napamura ako sa aking isipan, ‘Ano ang bagay na iyon na parang kambiyo ng sasakyan?’
Napakalaki.. Parang nakaramdam ako ng kaba sa aking nakita. Ngunit huli na ang lahat. Mukhang hindi na papayag ang lalaking ito na hindi ituloy ang lahat.
Hinila niya ng dahan dahan ang aking lace panty na kulay pula, saka iyon ihinagis sa upuan sa gilid.
Mui siyang umibabaw sa akin, saka sinakop muli ang aking labi.
Naging malikot na ang kanyang kamay sa pagkakataong ito. Kung saan saan humahawak at pumipisil.
Nag umpisa ng gumapang paibaba ang kanyang mainit na labi at dila. Hanggang sa tumigil iyon sa kanyang dibdib.
Dahan dahan niyang isinubo ang isa kong n*pple, at ang isa ko namang s*so ay sakop ng kanyang isang kamay.
Nagmamasahe at pinaglalaruan ang maliit na koronang nasa tuktok niyon.
HIndi ko na mapigilan ang mapaungol at mapasabunot sa kanyang buhok.
Iba pala ang pakiramdam, na maging isang ganap na babae.
“Oooh.. sige pa..” hindi ko alam kung saan ako humugot ng kapal ng mukha para umungol ng ganoon.
Mas naging mapusok pa siya sa kanyang ginagawa. Nilalam*tak niya ang parehas kong s*so.
Maya maya pa, naramdaman kong parang lumagkit at may umagos na kung ano sa aking maselang bahagi.
Hindi ko alam kung ano iyon, pero ramdam ko ang init.
Bahagya pa akong napakislot ng hawakan niya ang parteng iyon ng aking katawan.
“Basang basa ka na..” nakangiti niyang sabi, “mukhang ready a na.. hanggang dito na muna ang paglalaro natin, pumunta na tayo sa exciting part.”
Ibinuka pa niya ng malaki ang aking mga hita, saka siya lumuhod sa pagitan niyon.
Ikiniskis niya ang ulo ng alaga niya sa bukana ng aking yungib.
Gumalaw galaw siya, saka pinahalik halik ng may diin ang kanyang k*rgada sa aking pwerta.
HIndi naging madali ang sandaling iyon, dahil pareho kaming nahihirapan.
“Aray..” mahina kong daing, “ma–masakit..”
“Sandali na lang to..” sagot ng lalaki, na bahagya ng pinapawisan.
Pumatong siya sa ibabaw ko, at kinuha ang aking mga kamay, saka hinawakan niya sa aking ulunan, “just endure the pain. Panandalian lang iyan, mapapalitan din ng sarap..”
Saka niya muling siniil ng halik ang aking labi.
Dahan dahan siyang gumalaw.. paunti unti, pumapasok ang bagay na iyon sa akin.
Hindi ako makakilos, hindi ako makasigaw.
Napakasakit ng nararamdaman ko, na para bang mahahati na ang aking balakang.
"Hi-hindi ko na kaya!!"
“Malapit na.. kalahati na lang,” bulong niya.
Kalahati? Sa sobrang sakit ng nararamdaman ko, hindi pa pala buo ang nakapasok na iyon sa akin?
“UHHHM!” Impit kong daing habang sinisiil niya ako ng halik. Tumulo ang aking mga luha, ng bigla niyang ipasok ang kanyang alaga sa akin, saka biglang kumilos ng mabilis.
“Uuugh.. Chantal.. Chantal..” paulit ulit niyang tinatawag ang aking pangalan.
‘Sino ba ang taong ito? Bakit parang kilalang kilala niya ako?’ kahit naiiyak ako, ay nakuha ko pang isipin ang bagay na iyon.
Tama ang sinabi niya.. pagkalipas ng isang minuto, iba na ang nararamdaman ko.. sumasabay na ako sa kanyang galaw.
“Hmm. Masarap ba?” Malambing na bulong niya sa aking tainga.
“O–oo.. ang sarap..” binitiwan niya ang aking kamay.
“Yakapin mo ako..” utos niya.
Para akong tau tauhang sumusunod sa kanya. Agad kong iniyakap ang aking mga braso sa kanyang likuran.
“Uuughh.. uughh..” ungol niya, “Chantal.. umungol ka..”
Ewan ko ba, kung bakit sa lahat ng inuutos niya, sumusunod ako. Para akong nagagayuma. Hindi ako tumatanggi.
“Uuugh.. uughm. Sige pa.. bilisan mo pa..”
Nakita ko ang kanyang pagngiti. HIndi niya ako binigo, talagang binilisan nga niya. Hindi siya umaalis sa ibabaw ko sa loob ng labinlimang minuto. At sa mga sandaling iyon, hindi ko na mabilang, kung ilang beses kong naramdaman ang panginginig ng aking katawan, dahil sa mga kiliting hatid ng lalaking ito sa akin. Halos maubosna ang katas na aking inilalabas.
“Chantal.. akin ka.. akin ka lang..” paulit ulit niyang bulong sa aking tainga, hanggang maramdaman ko na lang, na bigla siyang tumigil, at mas ibinaon pa ng todo ang kanyang alaga sa aking kaloob looban.
“Aaaaah!!” Malakas na ungol ang kanyang pinakawalan, kasabay ng kakaibang init na pumasok sa aking kalooban.
Matagal iyon.. parang halos mapuno na niya ang aking bahay bata.
Nang matapos na siya, humiga siya sa aking tabi, kinuha ang aking ulo, saka iniunan sa kanyang isang braso.
HInalikan niya ako sa noo.
Ako naman ay hindi na makakilos, dahil pakiramdam ko, naubos ang aking energy.nanatili akong napikit
HInila niya ang kumot paitaas sa amin, saka niya ako niyakap.
Nais ko sanang magtanong, may gusto sana akong sabihin, ngunit pakiramdam ko, walang tunog na lalabas sa aking lalamunan.
“Magpahinga ka na.. mag usap na lang tayo bukas..” iyon ang huling salitang narinig ko mula sa kanya. Bago ako tuluyang lamunin ng karimlan.
"Wala naman akong objection," bahagyang ngumiti si Fonze, isang matipid at pilit na ngiti. "May nais lang sana akong pag-usapan kasama si Attorney tungkol sa isang legal na usapin para sa bago kong proyekto, subalit mukhang wrong timing ako ngayon. Mas mabuting mag-usap na lang kayong magkasintahan. Babalik na lang ako sa ibang araw kapag hindi na kayo abala.""Fonze, sandali lang, makinig ka muna—" pakiusap ko, hahakbang sana ako para habulin siya ngunit mabilis na tumalikod si Fonze.Hindi ko na nakuhang magsalita pa o pigilan siya. Dire-diretso siyang naglakad patungo sa pinto ng lobby at tuluyang lumabas ng aming building nang hindi na lumingon pa. Naiwan akong nakatayo roon, nakatingin sa kawalan, at may mabigat na pakiramdam sa aking dibdib. Bakit ba tuwing magkakaroon ng pagkakataon na maging maayos ang takbo ng buhay ko, palaging may sumusulpot na gulo?Nang tuluyan nang mawala sa paningin ko si Fonze, marahas kong hinarap si Ephraim na ngayon ay nakatayo pa rin sa tabi ko, m
"Narinig mo 'yun, Konsehal?" pagmamalaki ni Ephraim na may kasamang malawak na ngiti. "Mas masaya siya sa akin. Kaya 'yang mga bulaklak na dala mo, mukhang hindi na bagay sa mesa ng girlfriend ko. Pwede mo na 'yan ialay doon sa mga poster mo sa daan, baka mas kailangan doon.""Ikaw—!" Akmang hahakbang pasulong si Edward nang may galit, ngunit bago pa man niya maitaas ang kanyang kamay, mabilis na nagbago ang tindig ni Ephraim. Ang kaninang mapagbiro niyang mukha ay biglang naging seryoso at matigas. Hinarangan niya ako ng kanyang katawan, itinago ako sa kanyang likuran habang matapang na nakatitig sa politiko."Huwag mong susubukan, Konsehal," mababa ngunit mapanganib ang tono ng boses ni Ephraim ngayon. "Nasa loob ka ng opisina niya, at tandaan mo, kasama niya ako ngayon. Hindi kita hahayaang gumawa ng gulo rito o saktan ang babaeng mahal ko."Natahimik ang buong lobby. Kahit ang mga staff na kanina pa nakikinig nang patago ay tila napatigil sa paghinga dahil sa biglaang tensyon sa p
Binuksan ni Ephraim ang pinto gamit ang kabilang kamay niya, at sabay kaming lumabas ng aking silid.Habang naglalakad kami sa pasilyo patungo sa lobby, ramdam ko ang mga tingin ng ilang staff sa aming opisina. Lahat sila ay tila nagulat nang makita ang kanilang matapang at seryosong Attorney na may kahawak-kamay na lalaki, at hindi lang basta sino—si Ephraim na kilalang palaging bumibisita at nanggugulo rito. Ramdam ko ang paghigpit ng hawak ni Ephraim sa kamay ko, isang senyales na narito siya para suportahan ako hanggang sa huli.Nang makarating kami sa lobby, agad na nakuha ng paningin ko ang isang lalaking nakatayo malapit sa reception desk. Nakasuot siya ng pormal na barong, maayos ang tindig, at may dalang isang pumpon ng mga bulaklak.Si Edward.Nang marinig niya ang tunog ng aming mga hakbang, mabilis siyang lumingon na may malawak na ngiti. Ngunit ang ngiting iyon ay biglang napawi, at ang kanyang mga mata ay unti-unting bumaba patungo sa aming mga kamay ni Ephraim na magka
Nanatiling tahimik ang buong silid habang nakatayo pa rin si Aria sa may pintuan. mukhang hindi niya naunawaan ang una kong sinabi, naghihintay ng aking utos. Ramdam ko ang matagal na pagtitig sa akin ni Ephraim. Ang kaninang mapagbiro at masayahin niyang mukha ay napalitan ng seryoso at tila nag-aalalang ekspresyon nang marinig ang pangalan ni Edward."Leila..." mahabang bigkas ni Ephraim sa pangalan ko, tila nagtatanong kung ano ang balak kong gawin.Gulong-gulo ang utak ko. Si Edward Johnson ang lalaking naging bahagi ng buhay ko bago muling sumulpot si Ephraim. Siya ang lalaking akala ko ay magpapatunay na mali ang mga takot ko tungkol sa pag-ibig, pero siya rin pala ang mag-iiwan sa akin ng matinding sugat pagkatapos kong malaman na may iba na siyang pamilya habang pinapaikot ako. Ang makita siya ngayon sa lobby ng sarili kong opisina ay isang bagay na hindi ko kayang palagpasin nang walang gulo, lalo na’t kilala siya sa pagiging mapilit.Wala na akong ibang pagpipilian. Kung hah
"Ooh, ngumiti ka! Ngumiti ka, Attorney! Seryoso ba 'yan? Ngumiti ka talaga sa akin?" masayang-masayag sabi ni Ephraim habang itinuturo pa ang mukha ko na parang nakakita ng isang himala.Dahil sa reaksyon niya, biglang napawi ang maliit na ngiti sa aking mga labi, saka ako mabilis na napasimangot nang husto. Itinago ko ang aking mukha sa likod ng hawak kong baso ng kape. Nakakainis talaga ang lalaking ito. Hindi man lang marunong makisama o magkunwaring walang nakita para hindi ako mapahiya."Alam mo, Attorney, mas bagay talaga sa iyo ang laging nakangiti. Lalo kang gumaganda kapag hindi ka nakakunot ang mga kilay mo," sabi niya habang iniaayos ang kanyang buhok at nagpapasikat sa harap ko. Inilapit pa niya nang kaunti ang kanyang mukha, naniningkit ang mga mata na tila ba nagpapacute para lambigin ako.Akala mo naman talaga, magkarelasyon kaming dalawa kung umarte siya."Heh! Manahimik ka nga riyan," bara ko agad sa kanya sabay tulak sa noo niya gamit ang dulo ng aking ballpen para l
"Alam mo ba, Leila, 'yung isang kliyente namin kanina doon sa meeting, mayaman sana at mukhang bigtime, pero ang lakas ng time bomb sa kili-kili," tuloy-tuloy na kwento ni Ephraim habang nakataas pa ang isang kamay, na tila ba inaalala ang amoy ng kanyang nakasama. "Napakasakit sa ilong! Hindi na lang ako makapag-react o makapagsalita kanina dahil malaking investor siya sa binuubuo naming project, baka kapag nag-takip ako ng ilong ay bawiin ang milyun-milyong pera. Ganoon daw talaga ang natural na amoy niya sabi ng kasama ko, Arabic daw kasi na may pagka-Bombay ang lahi niyon."Napahinto ako sa pagsubo ng aking pasta at tiningnan ko siya nang may halong pandidiri. "Ephraim, pwede ba? Kumakain tayo tapos ganyan ang ikukuwento mo? Nakakawala ka ng gana!""Ay, pasensya na, napasobra lang sa detalye," tawa niya nang malakas na tila hindi man lang nahiyang pag-usapan ang ganoong bagay sa harap ng pagkain. "Pero seryoso, doon sa meeting na 'yun, may dala silang meryenda. Doon ko napatunaya
“Ano ba! Nasasaktan ako!” pilit kong sigaw habang tinatanggal ang kamay niyang mahigpit na nakahawak sa akin. Ngunit tila bakal ang kanyang mga daliri—hindi ko siya matinag. Mukhang wala siyang balak na pakawalan ako. Ano bang nangyayari sa kanya?Hindi ko na kinaya. Nagsimulang pumatak ang aking m
Hindi ko masalubong ang kanyang tingin. Para iyong tumatagos sa aking kaluluwa—malalim, malamig, at nakakakilabot. Para bang sa isang iglap, kaya niyang basahin ang lahat ng iniisip ko, pati ang mga bagay na pilit kong itinatago.Wala siyang salitang binitiwan. Dumaan lamang siya sa harapan ko, dir
Lahat sila ay humahanga sa aking bagong upuan. Ang sarap sa pakiramdam na habang nagtatrabaho, para kang minamasahe."Pa-try kami minsan ha," sabi ng iba kong katrabaho."Oo naman.. basta kayo lang. Hindi yung iba diyan.." saka ko tiningnan yung dalawa.Kita ko ang pagkainis sa mukha nila. Alam ko
KINABUKASAN..Naroon na silang lahat, halatang mga puyat. Ako naman ay pakanta kanta lang habang naglalakad."Dapat, tinatanggal na lang kapag hindi marunong makisama.." pasaring ni Geraldine."Oo nga.. mahirap yung ganyan hindi makakasundo ng iba.""Dapat ang pinapaalis ay yung mga tumatakas sa tr







