MasukRing ng ring ang phone ko kaya sinagot ko nalang ang tawag,Kaya umiinit na talaga ang ulo ko sa kakulitan niya ang sabi ko sa kanya. Okay you want to know the truth?You need to listen I'm sick and tired to those people liar and scammer with same photo but different name Ace,Benjamine,William Johnson and Pilot Bright.Who are you?Just tell me the truth..You know I'm tired all of you scammers,why you do this to me? S*** all of you.Iyak ako ng iyak ang sakit nang mata ko kaka iyak kahit na ang daming dumadaan sa harap ng bahay wala akong pakialam sa kanila kahit marinig pa nila.Are you done?Then you need to listen to me.Why I do that to you? I don't know what are you talking about,I'm the real one.Liam explain to me but this is what I said to him. "Scammer". Am the real one please don't cry and hear me also,I like you when I first time saw you.Don't say I'm a wrong person am the right person for you.Liam explain with dramatic tone akala naman nito basta basta ako maniniwala agad sa mga kadramahan niya."Maybe"sagot ko habang umiiyak iwan ko ba bakit ang sakit ng nararamdaman ko,una nung tinawag niya akong poor girl akala ko revenge lang ang gusto ko,hindi ko alam,hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko sa kanya ngayon habang tumatagal lalong umuusbong. I call you again if your not crying.sabi ni Liam sakin sa kabilang linya habang ako naman humihikbi.Naalala ko pa noon kung paano kami gumawa ng bagong account.Pov:"Dc tulongan mo nga ako binalock na niya ako una sa Ace,sumunod sa benjamin at ngayon wala na akong communication sa kanya tapos tinawag pa niya ako na Poor Girl,hindi pwede na gaganitohin nalang niya ako ang kapal ng pagmumukha niya para laitin niya ako na poor.galit na galit ako habang naglilitanya sa kaibigan ko. Ano ba ang nangyari may sinabi ka ba sa kanya kung bakit ka na block? Dc asked me. Para yon lang yung sinabi ko sa kanya na baka isa siya sa mga scammer,syempre sino ang hindi mag iisip na ganyan diba na scam ka nga ganyan na ganyan din tatanongin ka kung ano ang gusto mo cellphone?bag or shoes..Edi sagot ko sa kanya mang iiscam lang siya.Kaya ayon nagalit binalock ako agad.Hindi ko naman sukat akalain na block agad.paliwanag ko sa kaibigan ko na busy sa kaka cellphone. Saan ka binlock sa Maria na account mo? Oo dito eh kung i add ko siya uli sa ibang account niya baka mamukhaan niya ako at hindi ako kakausapin.Worried kung sabi sa kanya. Edi gagawa tayo ng panibagong account iba ang name tapos picture mo. Paano kung makilala niya ako baka hindi rin makipag usap? Edi picture ni Ate o sa ibang tao? Paano kung i-search niya tapos tatanongin mahirap baka magka-problema lang tayo. Sige na nga picture ko nalang tapos pag okay na delete nalang natin papalitan ko nalang ng luma mong picture beckla. Sige basta pag tumawag ikaw muna kumausap ha baka ma-bosesan niya ako. Sige-sige basta huwag ako lahat para masanay siya sa boses mo at sayo naman talaga yan.Sabi pa nito sakin ako naman syempre nakakaramdam ng kunting saya na parang nawawalan na ng pag asa kung mahahanap pa ba siya at umaasang magkausap pa kami pero sa hindi sinasadyang paghahanap ng mga bagong pangalan na pare-parehas ang litrato at yun siya din ang original talaga bang meant to be kami? Ring ng ring yung cellphone ko at nung tinignan ko na si Liam nga tumatawag talagang,pinanindigan niya na yung sinabi niya kanina na tatawag siya. Hello..bati ko sa kanya. Hey..Are you okay now? How's your feeling?tanong niya sakin. Still I'm not good.tipid kung sagot sa kanya. You know what? I'm also the victim here they used my name and photo so don't mad at me okay? I will try.. Believe me when I first saw you i like you,I will make up to you.Don't cry I don't want to heard there's a woman who cry for me i feel hurt. Okay I will.. So are you okay now? Maybe.. Okay you need to trust me let's build trust and believe to each other I call you back.At ang kasunod noon ang tunog ng cellphone na nag end na ang call.Pagkalipas ng limang minuto biglang may dumating na message galing kay Liam. From Liam: Am up to work now I will talk to you later Love.Is this you?tinutukoy niya yung photo na sinend ko sa kanya last two weeks,sinend ko yung naka maroon blouse at naka pants plus naka rubber shoes ako syempre bagong rebond din ako diyan may panlaban na ako mga mars simula ng tinawag niya akong poor girl nag ayos talaga ako. Yes ofcourse am matured right now. Paliwanag ko sa kanya oh bakit ba?Talaga naman na matured na ako siya lang naman to sa amin na dalawa ang childish. Yes you are but I love you that way.Sabi pa nito sa picture ko akala ko lalaitin na naman niya yung itsura ko sa photo naku try niya ulit gawin sakin yun this time kahit i block niya ako ulit hindi siya matatahimik sa kinaroro-onan makakatikim din siya ng salitang maanghang pa sa ugali niya. Dear are you a choosy?tanong ko kay Liam. Really am?sagot nito. Honey I'm this is not Lyka Montenegro,Am Habibi Fatima my friend Lyka found someone he love..She told me lastnight she send you a message for saying goodbye.Lyka is Lyka Habibi Fatima is Habibi Fatima so it's me we're different person love.Mahabang paliwanag ko sa kanya. Oh I think am done with this I don't even know who's am talking now.reply niya sakin sana pala hindi nalang ako nagpalit ng pangalan at picture para hindi na ulit kami hahantong sa pag babangayan pero it's too late na malay ko ba sa kumag na'to. Who is Lyka and who is Habibi? sunod-sunod niyang tanong sakin sa chat. If you don't like me as a Habibi Fatima I will not force you.. Am not sure if the person I'm talking now can be a trusted,How can I trust you?Pabalik kung tanong sa kanya sa lagay na'to siya lang ang may ganang magalit? No way ako din maka mando siya akala mo siya yung General at Lieutenant lang ako Aba! Aba! dito sa bahay pagtama ako sa lahat ng bagay tahimik ang mga kasama ko samantala itong lalaki na 'to quota na quota na sakin 'to sa dami niyang kasalanan tapos siya pa ang may ganang magalit. Huh..don't me mister hindi mo pa ako lubosan na kilala. I don't force people to trust me what is the meaning you talking chat with me,and other people with me with same f******k account.I don't just understand everything. Pakiusap niya sakin ano ka ngayon huh?Akala ko ibablock mo nanaman ako edi na confuse kana ngayon.. Your public display picture I saw it on other account scattered name Pilot Bright,Clint,Alex and Henderson. What's your true name?Sabi ko sa kanya oh diba na hot seat ka ngayon..This time hindi muna kayang I resist ang beauty ko swerte ko din napa-amin kita agad nung una ang arte-arte mo may pa poor girl kapang nalalaman sa poor girl din pala ang bagsak mo.Screenshot the profile and send to me if you meant it.I send my screenshot photo of him in every different f******k account kasi pag hindi ko gagawin ako na-naman ang pagbibintangan nito na pinagtitripan ko lang siya. I guess you are happy now,Am sorry for whatever has happened I hope you find a place in your heart to forgive me.Pakiusap nito sakin akala ko matigas pa sa bato yung pagkatao nito dahil kung manlait ito ng kapwa ubod sa kahanginan at maypagka mata-pobre. Maybe.tipid na sagot ko. Am really sorry for making you cry am really serious about you. Really serious your face samantalang noon walang ka abog-abog pag magsalita ka na poor girl.Pasalamat ka at nasa mood ako ngayon. You don't know about me but I knew who really you are.Sabi ko sa kanya. Really? Well..I don't even know what to say anymore. So tell me your exact name? My real name is Liam..Really?So tell me about you Liam? What are you trying to imply?Galit ba 'to? Don't do this to me sweetheart it's hurt you know,I thought you love me?Pakime kung tanong kay Liam sana effective charot.I promise I won't,Yes I do love you.But why you don't come here bring me in your castle?Saad ko sa kanya.Tignan natin kung gaano siya ka seryoso at hindi lang laro ang lahat sa kanya.What is the picture you sent?tanong niya sakin pero hindi ko nireply-an. I told you am making arrangement for that everything is step by step.Do you want to come to me?What about your job?Hoy!grabe kung makatanong ah isa isa lang pwede? mahina ang kalaban mag antay ka diyan nagtatype pa ako ng message.Yes one hundred percent,About my work I can manage my job I have laptop to use I can do that through online.Sagot ko sa kanya.
Dylan's POV Malamig ang gabi sa Australia. Tahimik ang buong bahay nina Marco. Tanging mahinang tunog ng telebisyon sa sala ang maririnig habang naghahanda na ang lahat para magpahinga. Katatapos lang naming maghapunan. Tahimik lang akong nakaupo sa dulo ng mesa, hawak ang isang baso ng tubig. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa cellphone kong nakapatong sa tabi ng plato.Hindi ko alam kung bakit parang may kakaiba akong nararamdaman buong araw. Parang may hinihintay. O baka umaasa lang ako. "Dylan." Napatingin ako kay Mama nang marinig ko ang boses niya. "O,ayos ka lang ba?" Pilitan akong ngumiti. "Oo, Ma. Pagod lang." Hindi na siya nagsalita. Kilala niya ako. Kahit anong pilit kong itago ang nararamdaman ko, nababasa pa rin niya iyon. Lumapit si Marco at tinapik ako sa balikat. "Huwag mong akuin lahat ng bigat, Kuya let go na." Tumango lang ako. Kung alam lang nila... Hindi pagod ang dahilan. Konsensya.Iyon ang unti-unting sumisira sa akin araw-araw. Matapos magligpit ng pi
Maria's POV (Part 1)Maaga akong nagising nang araw na iyon.Hindi na tulad noon na gigising akong mabigat ang dibdib at namumugto ang mga mata dahil sa kaiiyak. Unti-unti na akong natutong bumangon. Unti-unti na rin akong natutong tanggapin na may mga sugat na hindi kailanman tuluyang naghihilom. Natututo ka na lang mabuhay habang dala-dala ang mga peklat. Tahimik akong bumangon at inayos ang higaan. Mula sa bintana ng kwarto ay tanaw ko ang unti-unting pagsikat ng araw.Isa na namang panibagong umaga.Isa na namang panibagong araw para ipagpatuloy ang buhay. Huminga ako nang malalim bago lumabas ng kwarto.Pagdating ko sa kusina ay agad akong naghanda ng almusal.Nagprito ako ng itlog, hotdog at nagsaing ng kanin. Habang kumukulo ang tubig para sa kape ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto ni Jet. Lumabas siyang naka-uniporme na.Mas matangkad na siya ngayon.Sa edad na labing-anim ay halos ka-height na niya ang ama niya. Hindi ko maiwasang mapangiti. Napakabilis lumaki ng a
Dylan's POVNagising ako sa mahinang sinag ng araw na tumatagos sa kurtina ng guest room.Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko at ilang segundo akong nakatitig sa puting kisame. Hindi ko agad naalala kung nasaan ako.Hanggang sa marinig ko ang huni ng mga ibon sa labas at ang mahinang ingay ng mga sasakyang dumaraan. Australia.Napabuntong-hininga ako. Nasa Australia na nga pala ako. Dahan-dahan akong bumangon mula sa kama at lumapit sa bintana. Pagbukas ko ng kurtina, bumungad sa akin ang malinis na kalsada ng subdivision. Halos walang sasakyang dumaraan. Tahimik ang paligid. Napapalibutan ng matatandang puno ang magkabilang gilid ng daan. Hindi ko maiwasang humanga.Napakaiba nito sa Pilipinas. Tahimik. Maayos. At napakalinis. Ngunit sa kabila ng ganda ng tanawin... Hindi pa rin maalis sa isip ko ang isang tao. Maria. Napapikit ako sandali. "Hanggang kailan ba kita iisipin?" mahina kong bulong sa sarili. Napailing ako at pilit na inalis ang mga alaala sa isip ko. Hindi ako narito
Beng's POVHindi ako dinalaw ng antok nang gabing iyon.Tahimik na ang buong bahay. Mula sa salas ay naririnig ko ang mahinang ugong ng air conditioner at ang paminsan-minsang tawanan ng mga apo ko na unti-unti ring nawala habang isa-isa silang nakatulog. Ako lang ang naiwan.Tahimik. Gising. At inuusig ng sarili kong konsensya. Mahigpit kong hawak ang tasa ng mainit na tsaa habang nakatanaw sa malaking bintana ng bahay nina Marco. Sa labas ay maliwanag ang mga ilaw sa kalsada. Tahimik ang buong subdivision. Walang tila nag-aalala.Pero ako... Hindi mapakali ang puso ko.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mukha ni Dylan kanina habang kumakain kami. Ang pilit niyang ngumiti. Ang kakaunti niyang isinubong pagkain. At ang mabilis niyang pag-akyat sa silid.Kilalang-kilala ko ang anak ko. Ako ang nagsilang sa kanya. Kapag ganyan siya katahimik, ibig sabihin ay may dinadala siyang sakit na hindi niya kayang sabihin kahit kanino. Napapikit ako.Hindi ko na kailangang magtanong.Alam ko
Dylan's POV Tatlong buwan. Tatlong buwan kaming magbabakasyon ni Mama sa Brisbane, Queensland, Australia. Hindi ko pa rin lubos maisip na matutuloy talaga ang biyahe namin. Nakatayo ako sa sala habang hawak ang passport ko. Nakalatag sa mesa ang mga printed airline tickets, travel documents, at iba pang requirements na ipinadala ng kapatid kong si Marco mula sa Australia. "Siguraduhin mong kumpleto lahat ng papeles mo," sabi ni Mama habang isa-isang inaayos ang mga dokumento. Tumango ako. "Kumpleto na, Ma." Napabuntong-hininga siya. "Mabuti naman." Tahimik kaming dalawa sa loob ng ilang sandali. Hindi ko maiwasang mapatingin sa airline ticket.Manila to Brisbane. Noon... Ako sana ang nasaAustralia. bAko sana ang unang aalis ng bansa. Naalala ko ang araw na tumawag sa akin si Marco halos limang taon na ang nakalipas. "Kuya," masaya niyang sabi noon sa telepono. "May taong naghahanap sayo hiring daw sa airport." "Naghahanap sila ng tao." "Hinahanap ka diba may license kana at na
The typing indicator appeared... then disappeared.A few seconds later, it appeared again.I couldn't help smiling.Liam was probably deciding whether he should tell me the truth.Finally, his message arrived.Promise me you won't get mad.I raised an eyebrow.That depends on your answer.A few moments later, another message popped up.DC told me.I blinked.Of course.It had to be him.I immediately replied.He told you everything?Liam answered honestly.Not everything.Just enough to let me know that you weren't taking care of yourself.Another message followed.Maria...Do you honestly think I could sleep peacefully knowing you were skipping meals?I looked down at my phone.No.I knew Liam too well.He worried over the smallest things.If I caught a cold...He would remind me to drink water.If I had a headache...He would call just to make sure I had taken medicine.







