LOGINNapatingin ako sa likuran ko, medyo malayo layo na rin pala ang nilakad ko. B-weset kasing hukluban na 'yon, akala mo kung sino, pasalamat siyang guwapo siya na ko kung hindi pinatulan ko talaga 'yon. Kakagigil..
Pero nasaan pala ako? naliligaw na yata ako. Napansin ko ang mga kalalakihang nagdaan at linapitan ko sila at nag tanong. "Mga pogi saang lugar ba 'to?" tanong ko. Pero tila mukhang maling tao ang napag tanungan ko, dahil mga tambay ito na nag-iinuman at nang lumapit ito saakin langhap na langhap ko ang lambanog na ininom niya. Medyo kinilabutan ako sa huling sinabi nito. "Hello, shexy shema kana lang shamin, mag e-enjoy ka pa. Hik! hik! Puwede tayo threesome." wika nito. "Ano sha tingin niyo mga pare, mukhang masharap ang babaeng 'to." dagdag na sambit nito. "Oo pare, laman tiyan din yan." sang ayon pa nang dalawang manyak na kasama nang mga ito. Sabay tingin saakin mula ulo at hanggang paa na may pagnanasa. Jusko po! tulungan nyo ako. Ayokong mawarak ang pagkato ko sa mga taong 'to. usal ko. Napa pikit na lang ako at nanalangin na sana may lalaki o taong mag ligtas saakin. Dahil malapit na akong umiyak sa takot. Napahawak na lang ako sa dib-dib ko nang hilahin ng isang manyak na lalaki ang kamay ko, at amoy amuyin ito. "Shariwa pa ito mga pare. Bilis tulungan niyo ko nang malantakan na natin ito." wika niya sabay tawa na parang de***** Hinahawakan na nang dalawang lalaki ang dalawa kong kamay at mabilis nila akong naihiga sa buhanginan. Hinaltak nito ang blusa ko at nalaglag ang mga butones sa buhangin at nahantad ang cleavage ko na mapuputi sakanilang harapan na lalong nagpatakam at sa mga ito. "Jackpot tayo mga pare." wika nito sabay tawa. Juskoo po! tulungan nyo ako. Huwag nyo pong hayaan na maghari ang kasamaan, usal ko. Napapikit na lang ako at tinanggap na ang posibleng maging kapalaran ko sa kamay nang nga hayok sa laman na mga lalaking ito. Mga ilang minuto na akong nakapikit at naghihintay sa mga susunod nilang gagawin saakin. Gustuhin ko mang pumalag pero anong magiging laban ko. Apat sila at isa lang ako, at isa sa liit kong ito baka ihagis lang nila ako. Ngunit ilang minuto na ang nakakalipas wala pa rin akong maramdaman na kakaiba, hanggang sa nakarinig na lang ako bigla nang ingay at pag dilat ko kitang kita ko ang tito ni Alianna ay nakikipag buno na sa mga manyak na lalaki, hindi ko maiwasang hangaan ito dahil sa galing niyang makipag suntukan. Para siyang action star na idol ko sa television. Kilig na kilig ako habang nakikipag laban ito, pakiramdam ko may knight in shining armour ako. Sasapakin pa sana niya ang mga ito nang biglang kumaripas nang takbo ang mga ito. "Ano, bakit natakbo kayo. Mga duwag pala kayo." sigaw nito, sabay tingin saakin. Nginitian ko siya pero inismiran niya lamang ako, dahil sa pagkapahiya umiwas na lang ako nang tingin rito. Hindi ko namalayan ang pag lapit niya. "Ikaw sa susunod huwag kang flirt, para hindi ka napapahamak." panunuya nito. Ang kilig na nadarama ko kanina napalitan nang galit at inis. Akala ko pa naman mabait 'to, ayon pala masama talaga ang ugali. "Hoy, le**e kang hukluban ka, kung wala kang magandang sasabihin, itigil mo yang bibig mo at puro basura ang nalabas." bulyaw ko. Wala akong paki kong matanda pa siya saakin, sobra na kasi siya masiyado niya na akong binabastos. "What did you say? ikaw kutong lupa ka, baka nakakalimutan mo nasa teritoryo kita. Kaya matuto kang gumalang sa nakakatanda sayo." saad nito. "Yes lolo, mano po lolo." pang aasar ko, kasabay na pag blessed ko sakaniya. Nakita ko naman ang pag kunot nang noo nito. "Ako lolo? excuse me. I'm 43 years old, mukha ba akong lolo? ikaw kutong lupa ka. Akala mo naman ang tangkad mo, ang tapang tapang mo. Ikaw na nga tinulungan ikaw pa ang galit. Hindi ka man lang marunong mag thank you." wika nito." Wala kang manners." dagdag na sambit nito. At ang kanina kong mga luha na pinipigilan ay pumatak na nang tuluyan, marahil hindi ko na rin kinaya ang mga masasakit na paratang nito saakin na wala namang basehan. "Oh! anong tinitingin tingin mo diyan. Bilisan mo at sumakay kana, dahil magagalit saakin si Alianna kapag hindi kita sinama." bulyaw nito. Akala ko pa naman concern siya saakin. "Ayoko, maglalakad na lang ako. Salamat na lang ho." wika ko. At naglakad pabalik. Akala niya mauuto niya ako, anong tingin niya saakin bata. Neknek niya! "Fine, bahala ka sa buhay mo. Ikaw na nga isasabay, napaka arte mo pa." bulyaw nitong muli. Pero hindi ko na siya pinakinggan pa at nagpatuloy na ako sa paglalakad. Narinig ko na ang tunog nang makina ng sasakyan niya at napa stop ako, dahil hindi ko alam kung liliko ba ako o didiretso, naligaw na yata ako. Madilim na ang paligid at ni ilaw wala man lang. "Napaka kuripot nang hukluban na 'to, bilyonaryo nag ilaw lang hindi niya mapalagyan," inis na usal ko. Napansin kong patigil tigil ito at inaantay niya yata na sumakay ako, pero may prinsipyo naman ako. Tama na mga pang aalipusta niya saakin, akala mo kong sino. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad ngunit may bigla na lang humila nang kamay ko, bigla akong natakot. "Hindi ka lang pala flirt, e*** ka pa. Haixt! sumakay ka na nga at huwag nang mag inarte, kung ano pa mangyari sayo magtatampo pa saakin ang pamangkin mo. For your information hindi ko ginagawa 'to para sayo. Ginagawa ko 'to dahil ayokong mag tampo saakin ang pamangkin, dahil for the first time nag tampo siya saakin para lang sayo. Kaya bilisan mo kung ayaw mong kaladkarin kita." saad nito. "Hmmm ayoko, ayoko. Mag-isa kang umuwi at uuwi akong mag-isa." sigaw ko. Akala niya mapapasunod niya ako, neknek niya lelong niyang panot. Hindi na ito muling nagsalita at pinaharurot na ang sasakyan at dahil umulan natalsikan ng putik ang buong damit ko. "B-weset kang matandang hukluban ka." sigaw ko. Sinundan ko na lang kung saang way siya dumaan at doon rin ako dumaan. Pero nang tumigil ito, dire diretso lang ako at hindi ko siya pinansin bahala siya sa buhay nya. Nakakainis siya, akala niya ba nakakatuwa siya. Tanda tanda niya 'di pa siya mag tanda. Patuloy pa rin ako sa paglalakad nang biglang nakarinig ako nang kaluskos at bigla na lang may bumuhat saakin. Sa gaan kong ito madali niya akong nabuhat at hindi ko alam kung sino siya, dahil sa madilim ang bahaging parte nito, dahil diyan hindi ko nakita ang bumitbit saakin. Sigaw ako nang sigaw nang tulong, pero alam ko wala naman makakarinig saakin rito. Nanginginig na ako sa takot, juskoo ang malas ko naman ngayong araw. "Tulungan nyo po ako," usal ko. Dahil yan na lang ang tanging magagawa ko nang sandaling 'yon..2 Months later isinilang ko na ang quadruplets at masaya ako na normal delivery lahat ang mga ito.. Matapos kong maipanganak sina Karry, Kiel, July at Joanna. Magkakamukha silang apat lalo ang sina Kiel at July nakuha nila lahat sa daddy nila at sina Karry at Joanna dahil babae sila sa akin naman lahat. Mabilis na lumipas ang bawat mga araw at heto na nga ang nakatakdang renewal vows naming dalawa ng aking mahal na asawa na dapat noon pa kung di lang naudlot. Nag simula na ang seremonyas at nag salita na rin ang priest. "Brothers and sisters. We are gathered here in the presence of God, family, and friends to unite Kiefer and Julianna in the holy matrimony. Marriage is an honorable estate, and is therefore not to be entered into lightly, but reverently, advisedly, soberly, and with God’s blessing. From today, they will receive God’s greatest gift; another person to share with, grow with, change with, be joyful with, and to stand with as one when trials and tribulations enter th
Nakarating kami ng ospital medyo kabado ako, dahil baka pagalitan ako ng ob-gyne ko at ngayon lang ako naka balik sa'kanya.. Pag pasok namin sa loob. Binati naman niya kami at pinahiga ulit ako sa bed. Kung noon dati ay may pinasok ito sa loob ng perlas ko, ngayon sa ibabaw ng tummy ko na niya inilagay. Pina ikot ikot niya ito hanggang sa may ipakita siya sa'amin sa screen. "Here's your babies." wika niya. Nagkatinginan kaming dalawa ng asawa ko. Babies, hindi baby. Ibig sabihin kambal ang anak namin. Pero mas nagulantang kaming dalawa nang sabihin nito na; "Congratulations parents! Your having a triplets." nakangiting sambit nito. "Quadruplets????" sabay pa naming sambit ng asawa ko. "Yes, quadruplets ang anak niyo." ulit nito. Nilapitan niya ako at hinalikan sa labi. Thank you, Lab.. usal niya.. Ngiti na lang ang isinagot ko sa'kanya. Dahil miski ako ay hindi pa rin makapaniwalang magkaka anak kami ng triplets. Masaya ako na may halong kaba. Dahil hindi ko alam kun
USA Time 3:00 pm in the afternoon. Mabilis lumipas ang bawat mga araw atfinally discharge na rin si Julianna.Almost One week rin kaming nasa hospital. Mabuti na lang na maayos lahat ng laboratory test niya at makakauwi na rin kami. Unti-unti ko na rin naku-kwento sa'kaniya ang mga tinagpi-tagpi kung istorya nang buhay namin. "Babe, kindly packed up my things." utos niya sa'akin. "Oh! Sure, babe. Are you feeling better now? We may stay more days, if your not really fine. Don't worry, our baby is safe.. Napabaling ito nang tingin sa'akin. Sabay ngiti! Napaka ganda talaga ng ngiti nito, mula noon hanggang ngayon walang nag bago sa ngiti niyang nakakatunaw sa'akin."I'm really fine ." tipid na sagot nito.Nang mapacked-up ko na lahat ng gamit niya. Inalalayan ko na siya sa pag-upo ng wheelchair, medyo mahina pa kasi siya kaya hindi muna siya pwede tumayo at baka mahilo pa siya. Tinulak ko na ang wheelchair palabas ng room. Naglalakad na ako sa hallway habang tulak tulak ko ang wheel
USA time 9:00 in the evening.Katatapos lang niyang bigyan nang anesthesia para muling makatulog, dahil nagwawala ito. Hindi ko pa siya masyadong makausap, kung totoo ngang hindi niya ako kilala. Magandang senyales 'to at mas mapapadali sa'aking itago siya dito sa America.I was checking my phone and trying to connect my ingrammble account here. But apparently I forgot my account so I can't access it for the mean time.Nag hintay akong mulis siyang magising. Para masigurado ko ngang hindi niya ako nakikilala. Nakaupo ako malapit sa hospital bed nito at binabantayan kung anong oras siya muling magigising. Binigyan na rin ako ng idea ng Doctor na baka nga talagang may Amnesia ito, kaya wala siyang maaalala miski na ako. Pag pwede na siyang i-discharge rito daldahin ko na siya sa bahay. Nabilinan ko na rin ang mga maid roon na may iuuwi akong girlfriend. Pina ligpit at linis ko na ang lahat. Maliban sa mga larawan nito na nasa room ko. "S-sino ka ba?" muling tanong nito na gising na p
Pagbalik ko ng headquarters dinampot ko lang ang cellphone ko at lumabas na rin ako kaagad. Wala akong time para makipag plastikan sakanilang lahat. Lalo lang akong naiinis sa mga sinasagot nila sa'akin. Kung ayaw nilang kumilos ako ang gagawa ng paraan. Kaagad akong pumasok sa sasakyan ko at nag drive papalayo rito. Nagpatulong na rin ako sa mga ilang kaibigan namin at nagbabakasakali ako na kapag mas maraming mag hanap, may mas malaking chance na mahanap namin ang asawa ko. Kasalukuyang nagda drive ako nang tumawag si Ate, hayan na naman siya sa pangungulit sa'akin na umuwi nang Mansyon. Hindi niya ba maintindihan ang nararamdaman ko, nawawala ang asawa ko at pwedeng mapahamak ang mag-ina ko kapag mas lalong tumatagal na hindi ko ito nakikita. Nag off ako nang cellphone para walang maka istorbo sa'kin, papunta naman ako sa bahay ni Mackenzie doon na lang napag usapan ng brotherhoods na magkita kita at para pag usapan ang mga plano at hakbangin na gagawin namin sa paghahanap. Maswer
Habang nagtatakbo ako palayo sa bakanteng gusali kung saan ako dinala nang masamang taong yon. Hanggang sa naririnig ko na ang boses ng mga tauhan niya."Hoy! babae sabing tumigil ka," sigaw nito, pero hindi ako lumilingon kahit anong gawin nila hindi nila ako mahuhuli. Hanggang sa nagpa putok na ito ng baril para lang tumigil ako, pero hindi pa rin ako nag patinag. Bahala sila humabol ng humabol, kailangan kung umalis dito. Mas binilisan ko pa ang pag takbo, sapagkat hindi nila dapat ako maabutan, dahil mas manganganib ang buhay naming mag-ina kung sakaling makukuha nila ulit ako. Kahit masakit na at nagkanda paltos paltos na ang paa ko tuloy pa rin ako sa pag takbo. "Poon, tulungan niyo nawa akong maka alis sa lugar na 'to," mahinang usal ko. Dahil pagod na pagod na rin ang katawan ko at gusto ko nang sumuko pero hindi talaga pwede. Tumakbo pa ako ng mabilis hanggang sa hindi ko namalayan ang sasakyan na umaandar at nabangga ako. Napa higa ako sa sahig at bago ako mawalan ng malay
Aligaga akong palakad lakad sa kwarto ko ng bumukas ang pintuan. Sa gulat ko bigla ko na lang naibulalas ay XL.. "XL, ano po yon ate?" tanong ni Karina. "Wala yon. Bakit kasi hindi ka nakatok?" tanong ko rito. "Ah! Kasi po ate, pinapatawag ka ni Nay, may mga bisita ka sa ibaba." wika nito. Na
Bago pa niya ito gibain lumabas na ako. Nakakahiya sa may-ari. I know him totohanin niya talaga ang sinabi. Wala pa yata itong sinabi na nag mintis. Nagulat ako ng bigla niya akong niyakap. "Buti na lang safe ka Lablab, akala ko napano ka na sa loob. Hwag munang uulitin yan ulit. Alam mo naman na
Biglang nagpaputok na nang fireworks. Nawili ako kakatingala at nakalimutan ko nang mag tanong kung sino ang escort ko ng gabing 'yon. Lakad lang ako ng lakad hanggang sa makarating kami sa unahan. Natigil ang parada ng sagala ng nag salita si Mayor Carlos. Mas lalo akong hinintakutan ng makita ito
Maraming tao na ang nakiki usyoso. But I don't care anymore. Hindi nila ako mapapa alis rito. Sa wakas bukas ang pintuan. Nanlilisik ang mga mata ko at inundayan ko ng suntok na magkasunod si Alexis. "Talagang sinasagad mo ang pasensya ko." maangas na wika ko. Tumayo ito at bumuga ng dugo na.







