hot love พิษรักเพลิงอัคคี

hot love พิษรักเพลิงอัคคี

last updateLast Updated : 2025-09-13
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
140Chapters
9.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"อุ๊ยคุณเป็นบ้าอะไรอีก" "อยากได้ฉันมากไม่ใช่เหรอ" "เมาหรือเปล่าเนี่ย" กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเขามีมากจนเธอสัมผัสได้ "จริงๆ เธอไม่ต้องวางแผนอะไรก็ได้นะ ถ้าต้องการฉันก็แค่บอกมา" "อะไรของคุณ ถอยไปนะฉันจะเข้าห้อง..ถ้าเมาแล้วก็เข้าไปนอนอย่ามาหาเรื่อง" "ไม่ต้องเล่นละครอีกแล้วฉันรู้หมดแล้วล่ะ" "รู้หมด?" "เรื่องทุกอย่างเธอกับเพื่อนจัดฉากขึ้นมาไม่ใช่เหรอ" "คุณรู้??.. ไม่สิ คุณรู้ได้ยังไง" ตอนที่ระย้าพูดเขาเดินไปไกลแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วเขาจะได้ยินสิ่งที่เธอกับระย้าคุยกันได้ยังไง จุดนั้นก็ไม่มีกล้องวงจรปิดสักหน่อย "จะเข้าห้องหรือเอาตรงนี้เลย" "พูดบ้าอะไรของคุณ" ข้าวปุ้นใช้แรงดันเขาออกอีกครั้งจนอีกฝ่ายเซเธอถึงได้รีบเดินตรงไปทางห้องนอน แต่พอเปิดประตูร่างของเธอก็ถูกเขาดันเข้าไปจนล้มลงบนเตียง "โอ๊ยปล่อยฉันนะ" จากที่นอนหงายอยู่เมื่อครู่กลายเป็นร่างเธอคว่ำลงกับที่นอน ส่วนเขาคร่อมอยู่ด้านบน "ไม่ต้องมารยาแล้วฉันรู้ว่าเธอต้องการ" "คุณเข้าใจผิดแล้วเรื่องนั้นมันไม่ได้เป็นแบบ.. อืมมม"

View More

Chapter 1

บทที่ 1

—Te creo.

Miré a Jorge y le hablé con total calma.

Al oírme, me observó con atención, estudiando cada gesto de mi rostro.

Cuando vio que de verdad no había ni rastro de enojo en mi cara, por fin aflojó el ceño.

Sonrió, me rodeó con un brazo y dijo:

—Me alegra que lo entiendas. Leticia siempre ha sido muy caprichosa y, con su abuelo gravemente enfermo, a mí tampoco me quedaba otra.

Me recosté obediente contra su pecho, aunque por dentro no hacía otra cosa que burlarme de él.

En mi vida pasada, justamente por no entender esa supuesta falta de opciones, le armé un escándalo.

Y, para cobrármelas por lo de Leticia, se ensañó con la empresa de mis padres hasta llevarla al borde del colapso. Mis padres acabaron arrojándose de un edificio.

Él me encerró a la fuerza en un hospital psiquiátrico. Ahí me obligaron a tomar medicamentos, me sometieron a electrochoques y dejaron que me golpearan.

A veces, Leticia iba a verme.

Se acurrucaba en los brazos de Jorge y se reía de mí, diciendo que parecía una perra.

Al final, morí en una noche helada de invierno.

Por eso, desde el día en que renací, empecé a planear en secreto cómo transferir los bienes que estaban a su nombre.

Esta vez, ya no iba a creer en el amor de ningún hombre. Solo iba a creer en el dinero que pudiera tener en mis propias manos.

Jorge seguía hablando, completamente metido en su papel:

—Por cierto, hoy es nuestro tercer aniversario. Te lo voy a compensar como se debe, te lo prometo. Esta noche no dejaré que nadie vuelva a interrumpirnos.

Levantó la mano, jurando con solemnidad.

Yo asentí y respondí con docilidad:

—Está bien. Como tú digas.

Al verme tan obediente, se puso de muy buen humor. Durante las horas siguientes empezó a prepararlo todo a toda prisa.

Lo escuché hablando por teléfono en el balcón, en voz muy baja.

—Quiero la mejor mesa del restaurante. Sí, una desde la que se vea toda la ciudad iluminada. ¿Los fuegos artificiales ya están listos? Tienen que ser espectaculares. Es una sorpresa para ella.

Al verlo de espaldas, tan ocupado, por un instante me quedé en blanco.

Casi llegué a pensar que el Jorge que me amaba tres años atrás había regresado.

Aparté la mirada, saqué la laptop y abrí la plataforma de operaciones.

Con eso, Jorge acababa de agotar una de sus oportunidades.

En apenas unos minutos, me llegó la notificación del cambio de titularidad.

La mansión y los autos que figuraban a su nombre pasaron a quedar registrados bajo el fideicomiso offshore que yo había creado de antemano.

Tan solo esos activos valían más de trescientos millones de dólares.

Tomé la taza de café que ya llevaba rato fría sobre la mesa y le di un sorbo.

El sabor amargo se extendió por toda mi boca, pero, lejos de incomodarme, me hizo sentir más lúcida y más satisfecha que nunca.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เคลียร์ไม่ลง ก็คงต้องลุยฯ
เคลียร์ไม่ลง ก็คงต้องลุยฯ
ขออีกตอนค่าาา
2025-09-13 08:48:18
2
1
140 Chapters
บทที่ 1
ณ.โรงแรมอัครเทวีทรัพย์ โรงแรมแห่งนี้มีผู้บริหารสองท่าน ชื่อเพลิงและอัคคี ทั้งสองเป็นพี่น้องที่เกิดจากพ่อแม่เดียวกัน แต่พวกเขาไม่ได้มีพี่น้องแค่นี้เพราะพ่อยังมีบ้านเล็กอีกหลัง กว่าจะมารู้ความจริงก็ตอนที่พ่อหมดลมหายใจไปแล้วเพราะงานศพของท่านลูกอีกคนมาร่วมงานศพทุกคนถึงได้รู้ แต่นั่นมันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว พวกเขาไม่ได้ติดต่อกับบ้านเล็กของพ่อตั้งแต่จบงานศพ ที่ไม่ติดต่อเพราะห่วงความรู้สึกของแม่และค่ำคืนนี้โรงแรมก็มีงานเลี้ยงฉลองงานมงคลสมรสของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวถึงสองคู่พร้อมกัน และเจ้าบ่าวก็เป็นฝาแฝดที่ใบหน้าคล้ายคลึงกันมากจนแทบจะแยกไม่ออกในงานแต่งคืนนี้อัคคีเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาแอบขโมยจูบเธอในคลับคืนนั้น โรงแรมมีโปรเจคจะขยายกิจการให้ครบวงจรหนึ่งในนั้นมีสถานบันเทิงอยู่ด้วย อัคคีต้องไปดูงานด้วยตัวเองว่าการที่จะทำสถานบันเทิงหลักๆ ต้องมีอะไรบ้างเรื่องราวของคืนนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไรมาก แค่เขาคิดว่าเธอเป็นเด็กเอนเตอร์เทนของร้าน อยู่ดีๆ เธอเล่นมานั่งข้างๆ แถมชงเหล้าให้ใครจะรู้ล่ะว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นถึงผู้ช่วยผู้จัดการ แถมยังเป็นคนที่จะมาช่วยดูงานโปรเจคใหม่นี้ด้วย แต่เขาก็ไม่ผิดเพราะเธอไม่แนะนำต
Read more
บทที่ 2
บ่ายคล้อยของวันต่อมา.. พวกเธอเป็นคนทำงานกลางคืน และเวลากลางวันคือเวลานอน กว่าจะตื่นมาอีกทีก็ตอนที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้โอ๊ยตายแล้วกว่าจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอีก ลืมตั้งนาฬิกาใหม่เลยข้าวปุ้นรีบเก็บของส่วนตัวที่นำมาเมื่อคืนนี้ใส่กระเป๋า แล้วก็ลงมาแจ้งกับทางพนักงานว่าเธอจะออกแล้ว ห้องทุกห้องของแขกเมื่อคืนนี้ทางเจ้าบ่าวเป็นคนรับผิดชอบ แต่ก่อนออกก็ต้องไปเช็คเอาท์ออกก่อน"ขอโทษนะคะคุณชื่ออะไรคะ""ชื่อข้าวปุ้นค่ะ ต้องยื่นบัตรด้วยไหมคะ""ไม่ต้องหรอกค่ะ ถ้าคุณชื่อข้าวปุ้นเชิญทางนี้ก่อนนะคะ""ค่ะ..?" ถึงแม้จะสงสัยแต่ข้าวปุ้นก็ยอมเดินตามพนักงานไปพนักงานพาเธอเข้ามานั่งอยู่ในห้องรับรองแขก และบอกว่าให้นั่งรอก่อนเดี๋ยวจะมีคนมาหาหน้าห้องรับรองแขกในเวลาต่อมา.."คนที่มาขอพบผมอยู่ที่ไหน""รออยู่ในห้องรับรองแขกค่ะ""ใครเหรอ""คุณอัคคีเข้าไปดูเถอะค่ะ" ว่าแล้วพนักงานก็เดินกลับไปประจำจุดทำงานของตัวเองคล้อยหลังพนักงานอัคคีก็เปิดประตูเข้าไปในห้องรับรองแขกชั้นหนึ่งของโรงแรม"??""......." ข้าวปุ้นหันไปมองก็เห็นว่าเป็นผู้ชายคนนั้น เขามีอะไรจะคุยกับเรา หรือเรื่องงานที่จะให้มาช่วย แต่มันใช่เวลาไหมเพราะถ้าช
Read more
บทที่ 3
"ขอโทษนะคะทางเราจะเปลี่ยนอาหารให้ แต่ลูกค้าก็ต้องจ่ายค่าอาหารเอง""อะไรวะไหนมึงบอกจะพากูมากินฟรีไง" เพื่อนอีกคนที่มาด้วยกันกระซิบถาม"เดี๋ยวค่อยหาวิธีใหม่" คลับแห่งนี้รองรับลูกค้าได้เยอะมาก พนักงานเลยจำไม่ได้ว่าคนไหนที่เคยมีปัญหา แถมครั้งนั้นคนที่เข้ามาเคลียร์ก็ไม่ใช่ข้าวปุ้นด้วยเลยไม่รู้ปัญหานี้"ทำไมถึงไม่ทวนเมนูให้แน่ใจก่อน" ข้าวปุ้นเรียกพนักงานคนนั้นมาตำหนิ เพราะถ้าจะไม่พูดเลยก็ไม่ได้"ทวนแล้วค่ะ แต่พอยกอาหารมาลูกค้าบอกไม่ได้สั่ง""ช่างมันก่อนไปบอกพ่อครัวจัดอาหารมาเปลี่ยนให้ลูกค้า""ค่ะ"ข้าวปุ้นมองไปดูลูกค้ากลุ่มนั้นเธอเชื่อพนักงานของตัวเอง แสดงว่าลูกค้ากลุ่มนั้นต้องมีปัญหาแน่"สวัสดีค่ะเสี่ย คิดว่าเสี่ยจะไม่มา" เวลาเดียวกันนั้นหน้าคลับ เด็กที่รอรับแขกจำเสี่ยกระเป๋าหนักคนนี้ได้เลยรีบเข้ามาต้อนรับ "วันนี้ห้องพิเศษไม่ว่างแล้วค่ะ คราวหลังเสี่ยโทรมาหาจอยก่อนก็ได้นะคะ""ไม่เป็นไรฉันจะนั่งโต๊ะข้างนอก" งานก็เยอะแต่ยังปลีกตัวมาที่นี่ได้ คำตอบที่ให้กับตัวเองเวลานี้คือแค่จะมาดูงานเพื่อไปปรับใช้กับสถานบันเทิงของตัวเองที่กำลังจะเปิดตัว"ถ้างั้นตามจอยมาทางนี้เลยค่ะ"หลังจากที่อาหารถ้วยใหม่มาบ
Read more
บทที่ 4
หลังจากที่หายตกใจข้าวปุ้นก็ก้มลงไปเก็บชุดของคุณผู้หญิงขึ้นมาแล้วรีบเดินตรงไปที่ห้องรับรองแขกโดยไม่ได้หันกลับไปมองผู้ชายคนนั้นอีกก๊อกๆ "ข้าวเองค่ะ""ทำอะไรของเธออยู่ชักช้าไม่เข้าเรื่อง" เกตุแก้วเปิดประตูออกมาแล้วคว้าเอาชุดในมือของข้าวปุ้น "รอเอาชุดเก่าไปเก็บด้วย"คนที่พูดปิดประตูทันทีเพราะต้องรีบไปเปลี่ยนชุด ส่วนข้าวปุ้นก็ต้องยืนรออยู่หน้าห้อง"คุณรู้จักผู้หญิงคนนั้นเหรอครับ" โกสินทร์ก็คือผู้ช่วยส่วนตัวของอัคคี"ผู้หญิงที่อยู่ในห้องเป็นใคร" เขาไม่ได้ตอบคำถามผู้ช่วยหรอก แต่สงสัยทำไมผู้หญิงคนนั้นถึงใช้น้ำเสียงวางอำนาจกับเธอ"เดี๋ยวผมเช็คให้ครับ" โกสินทร์เดินไปที่เคาน์เตอร์แล้วก็ถามรายละเอียดว่าตอนนี้ใครใช้ห้องรับรองแขกอยู่ ไม่นานผู้ช่วยก็เดินมาแจ้งว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นภรรยาของคุณอรรจน์ที่จองห้องจัดเลี้ยงในคืนนี้ผ่านไปเพียงชั่วครู่ข้าวปุ้นก็รับชุดที่เกตุแก้วส่งออกมาให้เดินกลับออกมา เธอไม่กล้ามองไปรอบๆ หรอกกลัวว่าเขาจะยังอยู่แถวนี้ แต่ในระยะสายตามองไม่เห็นก็ถือว่าดีมากแล้ว"เราจะไปกันได้หรือยังครับ" โกสินทร์ไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนั้นก็หน้าตาดีอยู่หรอกแต่ดูจะซกมกเกินไป คนอะไรใส่ชุดนอนตั้งแต่เ
Read more
บทที่ 5
พนักงานต้อนรับเรียกคนให้มาพาข้าวปุ้นขึ้นไปพบบอสที่พูดถึงเธอตามพนักงานเข้ามาในลิฟต์แล้วกดขึ้นชั้นบน ไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าขึ้นชั้นไหน นอกจากร่างกายจะเหนื่อยล้าแล้วจิตใจยังเป็นกังวลอีก คิดว่าต้องใช่ยังไงก็ต้องใช่แน่ๆ"ตามมาทางนี้เลยค่ะ" ประตูลิฟต์เปิดออกพนักงานก็เดินนำหน้าไปที่ห้องผู้บริหาร ข้าวปุ้นมองไปรอบๆ ชั้นนี้คงเป็นชั้นผู้บริหาร แต่ก็มีฉากกั้นมองไปดูคิดว่าคงเป็นฝ่ายธุรการ หรือฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับการโรงแรมก๊อกๆ "บอสคะคนของคุณผู้หญิงคนนั้นมาแล้วค่ะ""ให้เข้ามา""........." ประตูเปิดเข้ามาสิ่งแรกที่เธอมองไปก็คือบอสของที่นี่ แล้วมันก็ไม่ได้เกินความคาดหมายเลย"นั่งสิ" ชายหนุ่มค่อยๆ เอนหลังพิงเก้าอี้ที่นั่งอยู่ สายตาจ้องมาที่เธอเขาพอจะรู้แล้วล่ะว่าใครที่จะมาคุยเรื่องนี้ ตกลงเธอมีกี่ร่างกันแน่ ทั้งทำงานกลางวันและกลางคืนเลยเหรอ"สวัสดีค่ะ ฉันมาในนามของคุณเกตุแก้ว เมื่อคืนนี้ได้ยินว่าท่านทำแจกันของที่นี่แตก""ใช่" ดวงตาของเขายังคงจ้องมาที่เธอจนอีกฝ่ายรู้สึกประหม่าจะมองอะไรนักหนา แต่ถ้าไม่มองหน้าก็ไม่รู้จะให้เขามองที่ไหนเพราะกำลังคุยเรื่องสำคัญกันอยู่"คุณอยากให้ทางเรารับผิดชอบยังไงคะ""ก็ลอ
Read more
บทที่ 6
"จะไปไหน""คุณให้เวลาฉันสามวันไม่ใช่เหรอคะ"ชายหนุ่มยักไหล่เล็กน้อยเหมือนว่าอนุญาตให้เธอออกไปได้ เราจะเอายังไงดี ห้ามบอกคุณผู้ชายด้วย ถ้าจะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับคุณทรงอัปสรก็ไม่กล้า เพราะเธอใกล้จะคลอดลูกแล้ว ถ้าคิดมากขึ้นมาเดี๋ยวก็เป็นอันตรายกับเด็ก คุณนเรศวร.. จริงด้วยเราจะไปปรึกษาท่านดีไหม ข้าวปุ้นตัดสินใจแล้วว่าจะปรึกษาเรื่องนี้กับนเรศวร แต่ต้องรอคุยกันต่อหน้าไม่อยากจะโทร คืนนี้ไม่แน่ใจว่าท่านจะเข้ามาที่ทำงานไหมแต่พอมาดูเวลาก็บ่ายคล้อยแล้วนอนก็ยังไม่ได้นอน ถ้ากลับไปกว่าจะถึงบ้านก็ค่ำอีก แต่ช่างมันแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้ได้ก่อนแล้วกัน เนื้อก็ไม่ได้กินหนังก็ไม่ได้รองนั่งแถมยังต้องเอากระดูกมาแขวนคอตัวเองอีกพอรถของข้าวปุ้นจอดเท่านั้นแหละคนที่มองทางอยู่ก็รีบเดินตรงออกมาหา"เป็นยังไงบ้าง""ทางนั้นไม่ยอมลดให้ค่ะ""เธอไปพูดให้เขาไม่พอใจใช่ไหม ทำไมเรียกราคาโหดขนาดนั้น"แทนที่จะโทษตัวเอง ทำไมต้องไปทำของโรงแรมเขาเสียหายด้วยยังมาโทษเราคนที่ไปเจรจาให้อีก"มองอะไร" เกตุแก้วรู้ว่าที่ข้าวปุ้นมองหน้าตัวเองคงกำลังด่าในใจ"ทางนั้นให้เวลาสามวันค่ะ คุณผู้หญิงหาทางเองแล้วกัน""อีข้าวปุ้น" ตอนที่ข้าวปุ้นก
Read more
บทที่ 7
หลังจากที่ผสมเครื่องดื่มให้แล้วข้าวปุ้นก็ขยับแก้วนั้นมาวางลงตรงหน้าของแขก"ดื่มสิคะ""เอาวางไว้ก่อน""คือ..ฉัน.." เราจะเริ่มพูดยังไงดีล่ะ"พูดอะไรนะไม่ได้ยิน" จริงๆ ในห้องก็ไม่ได้เสียงดังมากหรอกแต่เธอนั่งไกล ..ข้าวปุ้นเลยขยับเข้ามาใกล้ "คือ..ฉันอยากคุยเรื่องแจกันที่แตกค่ะ""คุยมาสิ""ฉันคิดว่าราคาที่คุณเรียกมามันแพงเกินไปไหมคะ แจกันอะไรตั้งหลายล้าน""คุณคงไม่รู้จักคุณค่าทางใจ""คะ?""แจกันคู่นั้นเป็นฝีมือของแม่ฉันเอง""........." ถึงว่าทำไมมีแค่คู่เดียว "ให้ท่านปั้นขึ้นใหม่ไม่ได้เหรอคะ""ท่านไม่อยู่แล้ว"ได้ยินคำพูดต่อมามันทำให้เธอจุกในอก ที่บอกว่ามันประเมินค่าไม่ได้คงเพราะเหตุนี้ ทำไมเธอจะไม่รู้ล่ะ เพราะเธอเสียทั้งพ่อและแม่ไป เขายังดีที่มีสมบัติมากมาย แต่เธอต้องถูกส่งไปอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า"จะคุยอะไรอีกไหม" เห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไปคงกำลังหาทางเจรจา"คุณผู้หญิงบอกว่าท่านจ่ายให้ไม่ได้ค่ะ" ในเมื่อเขาไม่ลดให้เธอก็ต้องบอกไปตามความจริง"ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมจะคุยกับคุณอรรจน์เอง""มะ.. ไม่ได้นะคะ" จะเอายังไงต่อดีเนี่ย ทำไมมันเหมือนว่าเธอเป็นคนทำแจกันของเขาแตกยังไงยังงั้นเลย หรือจะปล่อยให้เขาไ
Read more
บทที่ 8
"พูดตามตรงนะคะ เรื่องแจกันที่เสียหายมันไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลย ฉันแค่เป็นคนกลางมาไกล่เกลี่ยให้""ไม่ได้เกี่ยวกับคุณ? ผมกลับคิดว่ามันเกี่ยวกับคุณสะอีกเพราะคนทำแตกยังไม่เห็นโผล่หน้ามาเลย""ฉันเป็นเด็กในบ้านนั้น ท่านเป็นนายผู้หญิง และท่านก็มีสิทธิ์ใช้ฉัน""ก็นี่ไงเราก็วนกลับมาเรื่องเดิม ถ้าคุณอยากให้เรื่องนี้มันจบ คุณต้องไปทำงานกับผมเท่านั้น หรือไม่ก็เอาเงินตามที่ผมบอกมาคืนภายในสองวัน""เดี๋ยวก่อนสิคะ" อยู่ดีๆ เขาก็ลุกเดินออกไป ข้าวปุ้นเลยต้องรีบเดินตามหลัง"หรือคุณมีเงินจะมาชดใช้ผมแล้ว""เงินเยอะขนาดนั้นฉันไม่มีหรอกค่ะ ไหนๆ ฉันก็จะได้ไปช่วยงานคุณอยู่แล้ว""มันไม่เหมือนกัน""ฉันเข้าใจค่ะฉันก็จะช่วยงานคุณให้นานหน่อยไง ฉันคงลาออกจากที่นี่ไม่ได้ เพราะฉันมีคนที่ต้องทดแทนบุญคุณ""ก็ได้ ถ้างั้นคุณก็ช่วยงานจนกว่าผมจะเป็นคนบอกให้พอ""ถ้ามันนานหน่อยคุณก็คุยกับเจ้านายฉันเองแล้วกัน""แล้วเรื่องที่พักเหมือนกันผมจะให้คุณมาพักด้วย""คุณจะบ้าเหรอ""ถ้างั้นก็ยกเลิก""ฉันเป็นผู้หญิงคุณจะให้ไปพักด้วยได้ยังไง""ผมพักอยู่โรงแรม หรือคุณคิดว่าผมจะให้คุณพักห้องเดียวกัน""เอ่อ.." ถ้าเป็นแบบนี้ก็คงดีย้ายออกจากบ้าน
Read more
บทที่ 9
"เข้ามาสิ"ครั้งที่สองแล้วที่เธอเข้ามาห้องทำงานของเขา ครั้งแรกก็มาคุยเรื่องแจกัน อยากเห็นมากเลยแจกันเจ้าปัญหาเนี่ยว่ามันหน้าตาเป็นยังไง"เดี๋ยวจะให้คนพาไปดูที่ทำงาน""ค่ะ" แล้วจะพาเราขึ้นมาบนนี้ทำไม ที่ทำงานอยู่ด้านหลังของโรงแรมไม่ใช่เหรอข้าวปุ้นไปนั่งรออยู่โซฟารับแขกได้ครู่ใหญ่เขาก็ทำอะไรของเขาไม่รู้อยู่โต๊ะทำงาน ถ้าจะถามก็กลัวว่าจะขัดจังหวะการทำงาน แต่ไหนบอกจะให้คนพาเราไปดูที่ทำงานด้านหลังไงก๊อกๆ "ซัมเองค่ะ" เคาะแค่ส่งสัญญาณก็เปิดประตูเข้ามาเลย "ผู้หญิงคนนี้เข้ามาทำอะไรในห้องของคุณคะ""มันไม่ใช่ธุระของคุณ""ไหนบอกจะมาช่วยงานไงทำไมต้องมานั่งเฝ้า""คุณเข้ามามีอะไร""ตอนเที่ยงไม่ได้ไปทานข้าวด้วยกันก็ไม่เป็นไรค่ะ ตอนเย็นไปดินเนอร์กันนะคะ""เย็นนี้ผมมีนัดแล้ว" สิ้นประโยคคำพูดดวงตาคมก็ฉายแววมองไปดูคนที่นั่งรออยู่โซฟา"อัคคีคะ" ตัวเองยังไม่ได้เป็นแฟนเลยหึงเลยหวงมากไม่ได้ แต่ผู้ชายคนนี้ยังไงฉันก็จองแล้ว"คุณพ่อของคุณบอกให้เข้ามารับตำแหน่งไม่ใช่เหรอ ผมว่าคุณน่าจะทำงานเป็นกิจจะลักษณะได้แล้วนะ""ซัมบอกแล้วไม่ใช่หรือคะว่าถ้าไม่ได้เป็นผู้ช่วยของคุณซัมจะไม่ทำ""ตำแหน่งนั้นไม่ว่างแล้ว" สิ้นประโย
Read more
บทที่ 10
"คุณพักอยู่ห้องข้างๆ นี่เองเหรอ?""อืมใช่" ชายหนุ่มละสายตาจากจอโทรศัพท์ที่กำลังเขี่ยเล่นอยู่เพื่อมองไปดูใบหน้าคนที่ถาม "มีอะไรหรือเปล่า""ทำไมคุณถึงให้ฉันมาอยู่.." แล้วทำไมเขาไม่เปิดห้องใหม่ให้เธอล่ะ อยู่แบบนี้มันก็ไม่ต่างจากอยู่ห้องเดียวกัน"ห้องที่นี่ไม่ว่างหรอกนะ ถูกจองล่วงหน้าเป็นเดือน" โรงแรมของเขาอยู่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา แถมมีล่องเรือชมบรรยากาศยามเย็นด้วย ใครที่เป็นลูกค้าของโรงแรมได้ใช้บริการนั้นฟรีแถมมีบริการอาหารให้ด้วย คนเลยต้องจองล่วงหน้าถึงจะได้เข้าพักข้าวปุ้นต้องเปลี่ยนแผนใหม่เธอเลยกลับมาเอาเสื้อผ้าเข้าไปใส่ในห้องน้ำด้วย ทีแรกคิดว่าห้องนั้นยังไม่มีใครอยู่ ถ้าอาบน้ำเสร็จใช้แค่ผ้าเช็ดตัวคลุมร่างกายก็คงไม่เป็นไร แต่นี่เป็นห้องของเจ้าของโรงแรมเลยเหรอถึงแม้ห้องน้ำจะมีแค่ห้องเดียวแต่ก็อลังการมาก เพราะในห้องน้ำมีอ่างจากุชชี่แถมถ้าเปิดผ้าม่านก็จะเห็นวิวแม่น้ำเจ้าพระยาด้วยหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเธอก็เปิดประตูออกมา แต่พอออกมาก็ไม่เห็นเขานั่งอยู่ที่เดิมแล้วชั้นล่างของโรงแรม.. ข้าวปุ้นลงมาข้างล่างเพื่อจะไปหาอะไรทาน แต่พอออกมาด้านนอกก็เห็นบรรยากาศริมแม่น้ำมีทางเท้าให้คนเดิน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status