เข้าสู่ระบบจะเป็นยังไงเมื่อการเจอกันครั้งแรกดันเกิดอาการรัทจนเผลอสร้างพันธะ แต่ทว่าพอได้สติคนที่พึ่งจะสร้างพันธะดันหนีไปซะแล้วที่แย่กว่านั้นเขาดันจำหน้าคนคนนั้นได้เพียงเลือนลางแต่ที่จำได้แม่นมีเพียงกลิ่นที่ฉุน
ดูเพิ่มเติม"อื้อห์ อ่าาาส์ เจ็บ เบาหน่อย อ่าาส์"น้ำเสียงครางหวานร้องบอกคนตัวสูงที่ขยับกายถาโถมเข้าหาคนร่างบางที่หันหลังพิงใบหน้าเข้าหาผนังห้องน้ำอย่างบ้าคลั่ง
กลิ่นเหม็นฉุนและกลิ่นหอมของดอกไม้สีขาวถูกปล่อยออกมาเรื่อยๆ เมื่อความต้องการของคนทั้งสองที่กำลังนัวเนียนกันปะทุเพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามสัญชาตญาณของอัลฟ่าและโอเมก้าที่เกิดอาการรัทและฮีทขึ้นพร้อมกัน
ร่างสูงของอัลฟ่ายีนเด่นขยับตอกอัดเข้าหาร่างกายขาวเนียนของโอเมก้าที่ส่งกลิ่นเหม็นฉุนออกมาหลอกล้อเขาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ อัลฟ่าตัวสูงที่ตอนนี้ห้ามฟีโรโมนของตัวเองไม่ได้เช่นกันก็ปล่อยกลิ่นหอมของดอกมะลิฟุ้งกระจายออกมาไม่ต่างกัน
พับ พับ พับ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงร้องครางกระเส่ายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เมื่อคนตัวสูงที่ไร้สติยังคงกระแทกตอกอัดลำเอ็นเข้าออกช่องทางสีสวยที่ตอนนี้ได้บวมช้ำอย่างชัดเจน
"หื้มมม"เสียงครางต่ำในลำคอดังขึ้นจากอัลฟ่าที่มีกลิ่นฟีโรโมนเป็นดอกมะลิ พลางเอวสอบก็ยังคงกระแทกกระทั่งลำเอ็นเข้าออกช่องทางสีสวยของโอเมก้าที่หันหลังโก่งก้นให้ตัวเขาไม่หยุดหย่อน"อ่าาส์ อย่า อย่ากัดนะ อื้มม"น้ำเสียงครางหวานสลับกับร้องห้ามดังขึ้นจากร่างบางที่โดนคนด้านหลังกระแทกเข้ามาอย่างหนังหน่วงพร้อมกับใบหน้าหล่อก้มลงมาซุกไซ้ที่ต้นคอขาวพลางแลบเรียวลิ้นร้อนออกมาไล่เลียที่ลำคอระหงอย่างหลงใหล
เรียวลิ้นร้อนแลบเลียลำคอขาวพลางเอวสอบก็ยังคงขยับเข้าออกไม่หยุด พลันเขี้ยวฟันอันแหลมคมผลุดขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ก่อนที่คนตัวสูงที่ไม่มีสติเท่าไหร่นักจะใช้ฟันกัดลงที่ลำคอขาวอย่างแรงเพื่อสร้างพันธะความเป็นเจ้าของพร้อมกับที่เอวหนากระแทกเข้าหาบั้นท้ายสวยอย่างรัวเร็วแล้วปลดปล่อยน้ำรักของตัวเองเข้าในตัวของร่างบาง
"อื้อออม์"
แต่ทว่าอัลฟ่าที่พึ่งปลดปล่อยและสร้างพันธะเสร็จเป็นต้องแช่ค้างแท่งเอ็นไว้สักพักและคลายริมฝีปากออกจากลำคอขาวแล้วใช้ลิ้นแลบเลียตามรอยกัดที่มีเลือดไหล ก่อนที่จะดันตัวยืนตรงแล้วใช้แขนแกร่งสอดประคองเอวของร่างบางที่ตอนนี้หายใจหอบเหนื่อยไว้ไม่ให้ล้มทรุดลงพื้น ด้วยเพราะตอนนี้ เขาดันเกิดอาการน็อต ทำให้เขาถอดแท่งเอ็นออกมาตอนนี้ไม่ได้จนกว่าการหลั่งจะเสร็จสิ้น
ในตอนนี้พวกเขาทั้งสองต่างไม่มีสติครบ100%และควบคุมตัวเองไว้ไม่ได้ สิ่งล่าสุดที่พวกเขาจำได้มีเพียงพวกเขาต่างต้องการมาเข้าห้องน้ำและจะกลับกันเพราะผับใกล้จะปิดแล้ว
แต่ทว่าอยู่ๆ ผักขาโอเมก้ายีนด้อย ที่พึ่งจะทำธุระของตัวเองเสร็จและกำลังจะออกไปจากห้องน้ำกลับต้องมาเกิดอาการฮีทขึ้นอย่างกะทันหัน ด้วยเพราะผู้ชายตัวสูงที่มีกลิ่นกายดอกมะลิเปิดเข้ามา
และหลังจากนั้นผักขาก็จำอะไรไม่ได้เลยมาได้สติก็ตอนที่ตัวเองและผู้ชายคนนี้ได้มีอะไรกันไปหลายครั้งแล้ว และที่สำคัญเลยตัวเขาถูกผู้ชายคนนี้กัดคอสร้างพันธะ!
แล้วทีนี้เขาจะต้องทำยังไง เขาที่เป็นเด็กบ้านนอกที่ขึ้นมาเรียนที่กรุงเทพและพึ่งจะเรียบจบ แล้วอีกไม่กี่วันตัวผักขาเองก็จะกลับไปดูแลกิจการหอพักของผู้เป็นแม่ที่ต่างจังหวัดแล้ว แต่อยู่ๆก็มาถูกคนแปลกหน้าที่คาดว่า น่าจะเป็นคู่โชคชะตาของเขา กัดคอสร้างพันธะซะได้แล้วเขาที่พึ่งอายุจะ22จะทำยังไงได้
นอกจากหนีไปจากตรงนี้ ในตอนที่ผู้ชายคนนี้ยังไม่ได้สติ
เมื่อเห็นแบบนั้นนายน์ก็รีบก้าวเดินไปตรงต้นเหตุทันที และทันทีที่เดินมาเห็นก้องเสื้อผ้าของตัวเองที่แทบจะเอาออกมาทั้งตู้และภายในกองเสื้อผ้าของเขาก็มีว่าที่คุณแม่ตัวน้อยอย่างผักขานอนขดตัวอยู่ นายน์ก็เบิกตากว้างขมวดคิ้วเข้าหากันทันที"ผักขาหนูทำอะไร"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอย่างกับคนเหม่อลอยพลางใบหน้าหล่อก็ยังคงแสดงสีหน้าไม่เข้าใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าด้านผักขาที่นอนขดตัวอยู่ใน รัง ที่ตัวเองสร้างเมื่อตอนเที่ยง เมื่อได้ยินเสียงทุ้มอันคุ้นเคยก็ลุกขึ้นนั่งหันไปมองคนรัก ก่อนที่จะถามขึ้นเช่นทุกวัน"กลับมาแล้วเหรอครับ วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ย"เป็นเช่นนี้มาตลอด ตั้งแต่ที่พวกเขาแต่งงานและย้ายมาอยู่ด้วยกันผักขาจะถามคนพี่แบบนี้ตลอดหลังจากที่นายน์กลับเข้าบ้านมา"ไม่เหนื่อยมากครับ ว่าแต่นี้คืออะไรเหรอครับ"เอ่ยตอบน้องพลางถามขึ้นอย่างสงสัย ก่อนที่จะก้าวเดินเข้าไปใกล้หวังจะก้มลงเอื้อมมือไปจับพวกเสื้อผ้าของตัวเองที่น้องเอามากองรวมกันแทบจะเป็นภูเขา แต่ทว่ายังไม่ทันที่มือหนาจะได้แตะเสียงเล็กก็ตวาดห้ามขึ้นพร้อมกับจ้องมองมาที่คนตัวสูงด้วยแววตาโกรธ"หยุดนะ! ห้ามมายุ่งกับรังของหนูนะ!""รัง?""ใช่! พี่นายน์ห้ามมายุ่งกับรัง
เนื้อหาในตอนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักและเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงแม้แต่น้อย*โปรใช้วิจารณญาณในการอ่าน*หลังจากจบการไปเที่ยวฮันนีมูนกัน ชนาธิปก็พาผักขามาหาคุณหญิงรตรีและประสิทธิ์ชัยผู้เป็นพ่อ เพื่อบอกข่าวดีว่าผักขาภรรยาตัวน้อยของเขาได้ตั้งท้องจริง ๆ แล้วไม่ได้หลอกเหมือนครั้งก่อนแต่ทว่าพวกท่านทั้งสองกับไม่ยอมเชื่อลูกชายตัวดีอย่างนายน์ เพราะเกรงว่าเจ้าลูกชายจะมาหลอกให้ดีใจเก้อเหมือนครั้งก่อน จนผักขาต้องเป็นคนพูดแทนและเอาภาพอัลตร้าซาวด์ที่ไปหาหมอและฝากครรภ์ก่อนที่จะมาหาพวกท่าน ให้ผู้ใหญ่ทั้งสองดูพวกท่านถึงได้เชื่อและต่างร้องดีใจแล้วพากันอวยพรให้ผักขาสุขภาพแข็งแรงกันยกใหญ่หลังจากที่แจ้งข่าวให้ทุกคนในครอบครัวทั้งฝ่ายของผักขาและของนายน์ได้รับรู้ว่าผักขากำลังตั้งท้องมีหลานให้ได้อุ้ม พอทุกคนรู้ต่างก็พากันดีใจเพราะจะได้อุ้มหลานสองคนในเวลาไล่เลี่ยกันแล้วในตอนนี้วันเวลาก็ผ่านมา 4 เดือนแล้วและตลอด 3-4 เดือนที่ผ่านมาตัวผักขานั้นไม่แพ้ท้องเลย ถึงแม้เดือนแรก ๆ ผักขาจะแพ้ท้องหนักมากก็ตามแต่กระนั้นก็ไม่ใช้ไม่มีเหตุผลที่ทำให้ตัวผักขาหายแพ้ท้องแล้วตัวของชน
มิหนำซ้ำคุณหมอยังถามหาคู่พันธะของปริ้นอีก พอปริ้นได้ยินอย่างนั้นก็ทำหน้างงใส่คุณหมอน่ะสิเพราะเจ้าตัวไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับอัลฟ่าคนไหนมาก่อน จะไปมีคู่พันธะได้ยังไง แต่ทว่าคุณหมอกลับบอกกับปริ้นว่าในตอนนี้ปริ้นได้ผูกพันธะไปแล้วแต่แค่ยังไม่สมบูรณ์ก็เท่านั้น แล้วก็ใช่ครับคนที่ทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือไอ้ข้าวเม่าน้องชายของเขาเองอีกนั่นแหละ เพราะมันดันไปเผลอกัดคอสร้างพันธะกับปริ้นตอนที่ร่างกายของมันกำลังเปลี่ยนแปลง ก็เลยเป็นการสร้างพันธะที่ยังไม่สมบูรณ์แบบไปโดยปริยายและหลังจากที่ไอ้ข้าวเม่ามันรู้เรื่องมันก็ออกตัวรับผิดชอบและยัดเยียดตัวเองให้ปริ้นสุดขีด จนท้ายที่สุดปริ้นที่ชอบข้าวเม่าไม่ต่างกันก็ยอมใจอ่อนให้"หนูผักเหม่ออะไรครับ อาหารมาแล้วนะกินข้าวกันเถอะ"เสียงทุ้มดังขึ้นเรียกสติผักขาที่กำลังเหม่อลอยในภวังค์ความคิดให้หันมาสนใจอาหารตรงหน้า"เปล่าหรอกครับ ผักแค่กำลังคิดเรื่องตลกของข้าวเม่าตอนมันยัดเยียดตัวเองให้น้องปริ้นตอนที่รู้ว่าน้องท้องน่ะ ตลกดี"ผักขาเงยหน้ามาเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบาง นายน์ที่เห็นคนน้องเผยรอยยิ้มแล้วก็ยกมือขึ้นลูบหัวทุยของคนรักเบา ๆ ก่อนที่จะเอ่ยพูดขึ้น"ยิ้มได้สักทีนะครับคนดี
เนื้อหาในตอนนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักและเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชีวิตจริงแม้แต่น้อย*โปรใช้วิจารณญาณในการอ่าน*เหตุการณ์หลังจากงานแต่งงาน1อาทิตย์ทินภัทรหลังจากที่พี่นายน์ได้ขอผมแต่งงานที่บ้านของเขาในวันนั้นและผมได้ตอบตกลงไป 2เดือนต่อมางานแต่งของผมและพี่นายน์ก็ได้จัดขึ้นอย่างอลังการ โดยงานแต่งในครั้งนี้ทางฝั่งพ่อแม่ของพี่นายน์เป็นฝ่ายรับผิดชอบเองทุกอย่างเลย ส่วนทางของผมทำเพียงแค่ลองชุดและรอเดินเข้าพิธีก็เท่านั้นแล้วถ้าจะถามว่าในตอนนี้ตัวผมกำลังทำอะไรอยู่ ก็กำลังนอนหมดสภาพอยู่บนเตียงในบ้านพักตากอากาศริมทะเลน่ะสิอ่ะ ๆ อย่าพึ่งคิดไปไกลกับคำว่าหมดสภาพของผมนะ ที่ผมบอกว่าหมดสภาพคือหมดสภาพในการอ้วกจนเหนื่อยและหน้ามืดต่างหากล่ะ แล้วก็ไม่ต้องสงสัยนะครับว่าทำไมผมถึงมีอาการแบบนี้ ผมรู้ว่าพวกคุณคงจะเดาออกกันได้ เพราะอาการแบบนี้มันมีไม่กี่อย่างหรอกใช่แล้วล่ะครับ ในตอนนี้ผมกำลังตั้งท้องลูกคนแรกกับพี่นายน์ และเจ้าตัวก็ยังไม่รู้ด้วยว่าในตอนนี้ตัวเองกำลังจะเป็นพ่อคน เพราะเรื่องที่ผมท้องนี้ผมก็พึ่งจะรู้ตัวก่อนจะแต่งงานเพียงสองวันเอง และผมเองก็ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์พ
"ขอโทษครับคุณน้า...."ผักขายังคงก้มหน้าเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงเบาหวิว"หื้ม หนูผักขอโทษน้าทำไมหรือจ๊ะ"ส่วนรตรีที่ได้ยินเด็กหนุ่มร่างบางขอโทษตัวเองก็เอ่ยถามขึ้นอย่างงงงวย แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะได้คำตอบอะไรคืนมาจากผักขาเสียงทุ้มเข้มที่ดูท่าจะไม่พอใจเอามาก ๆ จากลูกชายของเธอก็ดังขัดขึ้นมาซะก่อน"นี้มันเกิดอะ
"ครับว่ายังไง"เงยหน้าถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์"คนบ้า..."ผักขาที่ไม่รู้จะเถียงอะไรกับคนตรงหน้าแล้ว ก็ได้แต่ยอมแพ้แล้วทิ้งตัวลงนอนเอามือปิดหน้าตัวเองด้านนายน์ที่เห็นท่าทีของน้องก็ได้แต่ยิ้มเอ็นดูคนร่างบาง ก่อนที่มือหนาทั้งสองข้างจะเอื้อมไปจัดแจงท่าทางของร่างบางให้อ้าขาทั้งสองออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าไป
"ผักไม่เสียใจหรอก ตอนนี้ผักมีสติและผักรู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไร เพราะงั้นสิ่งที่ผักตัดสินใจแล้ว ผักไม่มีวันมานั่งเสียใจทีหลัง"ผักขาเอ่ยพูดสาธยายให้คนตัวสูงฟัง พลางนัยน์ตาสวยก็สบกับดวงตาคมด้วยแววตาจริงจังส่วนนายน์ที่ได้ยินน้องเอ่ยพูดแบบนั้นก็คลี่ยิ้มขึ้น ก่อนที่จะเอื้อมมือไปคว้าเอวบางแล้วดึงให้
"ฮ่า ๆ ก็พี่จองแล้วจริง ๆ นี่น๊า"ชนาธิปหัวเราะยิ้มแย้มออกมาอย่างชอบใจกับท่าทีขวยเขินของคนร่างบาง แถมมิหนำซ้ำเมื่อกี้ผักขายังเผลอเรียกเขาว่าพี่อีกต่างหาก ยิ่งทำให้นายน์นั้นชอบอกชอบใจเข้าไปใหญ่"พูดบ้าอะไรก็ไม่รู้"ผักขาบ่นพึมพำกับตัวเองเสียงเบา แต่กระนั้นตัวของผักขาก็ไม่ได้สะบัดมือข้างที่จับกับนายน์
ความคิดเห็น