LOGIN‘สายตาเขาทำให้สาวๆ ละลายได้โดยไม่ต้องทำอะไรเลย’
“นายตฤณ! ยี้!”
ไอรดาตั้งสติได้ก็เชิดหน้าอย่างรังเกียจ แม้ว่าส่วนลึกกำลังรู้สึกวาบหวามไปกับสัมผัสเร่าร้อน เรียกร้องให้ตอบสนอง
“สติมาแล้วสินะ แต่ช้าเกินไป กว่าสติคุณหมอจะมา เราสองคนก็เตลิดมาไกลแล้ว” ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง กับการแนบเนื้อบดเบียดอยู่กับผู้ชายสองต่อสองบนเตียง ทำให้คนไม่คุ้นชินพยายามผลักดันสิ่งแปลกปลอมที่บุกรุกอย่างหนัก
“ออกไปนะ นี่จะทำอะไร จะฉวยโอกาสกับฉันใช่ไหม”
“แน่นอนครับ โอกาสมา ไม่ฉวยไว้คือคนโง่”
“เลว”
“ในสายตาคุณหมอพลอย ผมเคยเป็นคนดีด้วยเหรอ”
“ก็จริงของนาย ไม่มีดี” ไอรดาถอนหายใจราวกับระอา
ตฤณว่ายิ้มๆ “นึกแล้วเชียว ถ้าคุณสติดีคงไม่คิดอยากจะขี่ผม แต่ที่ละเมอเมื่อครู่ เอาดีๆ คิดว่าขี่เจ้าโทมัสที่คุณพ่อซื้อให้คุณ หรือคิดว่าขี่พี่เมฆอยู่กันแน่ ถึงได้...”
ในขณะที่ตฤณไม่ได้ระวังตัว อุ้งมือบางๆ ของไอรดาก็ตะปบเข้าที่โหนกแก้มเขา “ไอ้คนปากเสีย!”
ตฤณกุมโหนกแก้มที่โดนปลายนิ้วของไอรดาข่วนเอา เขาพาตัวตนออกมาอยู่ในท่าเตรียมพร้อมตรงกลางหว่างขาคุณหมอสาว ถอยออกมายืดกายมองแม่ตัวแสบให้เต็มตา ไอรดาตัวเล็กแค่นี้ แล้วเขาก็ได้รับการสนับสนุนมาอย่างเต็มที่ เพราะแผนการที่ผู้ใหญ่ขอให้เธอกับเขาช่วยกันหลอกหมอครองฤทธิ์ว่าเป็นแฟนกัน และเขากับเธอมีโครงการปั๊มทายาทในเร็ววันนี้ มันไม่ใช่แผนลวงแบบที่ไอรดาเข้าใจ แต่เป็นคำสั่งลับของนายแพทย์ วินัย วรารมย์ ผู้เป็นบิดาเลี้ยงของเขา และเป็นลุงแท้ๆ ของไอรดา
‘ตฤณ ก่อนพ่อตาย พ่ออยากอุ้มหลานที่เกิดจากแกกับหนูพลอย แกจะทำให้พ่อได้ไหม’
‘คุณพ่อ’
เขายอมรับว่าตกใจมาก ไม่รู้เพราะเหตุใด ท่านถึงต้องการให้เขากับไอรดากลายเป็นคู่ผัวตัวเมียกันจริงๆ ทั้งที่รู้ว่าไอรดาเกลียดเขาจะตาย แต่ถึงท่านไม่ขอ เขาก็พร้อมจะเป็นพ่อของลูกไอรดา
เมื่อครู่ เขาฉุนจัด เรียกอยู่ได้ไอ้พี่เมฆ ไหนๆ โอกาสก็มาถึงแล้ว เขามองร่างเล็กที่เสียเปรียบอยู่มาก ยังไงๆ เขาก็เป็นไอ้คนเถื่อนของคุณหมอคนสวยอยู่แล้ว
รอยยิ้มหล่อมองคนเมาที่เพิ่งฟื้นอย่างมีนัย ปากหยักลึกบดเบียดคนเพิ่งสร่างเมา แล้วรีบฉกชิม ขบเม้มริมฝีปากนุ่มอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้ายพยายามแทรกซอนเข้าไปในโพรงปาก ไอรดาเม้มปากแน่น แต่ความวาบหวามที่เขาปลุกเร้าอย่างชำนาญทำให้ครางฮือด้วยความหวิวไหวเกินต้านทาน
ไอรดาหน้าตื่น เนื้อตัวสั่นไปหมด “แกจะทำอะไร เอาลิ้นออกไป” ไอรดาตวาดออกไป
ตฤณจ้องมองพร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไอคิวระดับหมอ น่าจะรู้ดีว่าผมกำลังจะทำอะไร คงไม่มองเฉยๆ หรอกมั้ง”
“อย่านะ ฉันฟ้องคุณแม่ คุณลุง แล้วก็พี่ฤทธิ์แน่ๆ”
หมอพลอยบอกเสียงตื่นๆ พยายามจะผลักเขาออกไปให้พ้นตัว แต่ตฤณสูงใหญ่เหมือนพี่ชายเธอ มือน้อยๆ ที่ปัดป่ายในอากาศไม่ทำให้ก้อนหินยักษ์บนร่างกายเธอขยับสักนิด
“หลังผมทำเสร็จ เชิญคุณไปฟ้องทุกคนได้เลยว่าเราทั้งคู่ร่วมมือกันทำลูก ผมว่าคุณแม่คุณ ท่านไม่ว่าหรอก ขี้คร้านจะดีใจที่ลูกสาวลงจากคานได้สักที”
“ว้าย!”
เสียงหวานอุทานด้วยความตกใจ มือบางระดมทุกตีอกแกร่งที่แน่นไปด้วยซิกซ์แพ็ก ทุบเท่าไร เขาก็ไม่สะเทือน มีแต่มือเธอที่เจ็บระบมไปหมด
“ปล่อยฉันลงจากเตียงนะ!”
ไอรดาพยายามดึงสติ ดันตัวเขาออกเพื่อจะพาตัวเองให้พ้นจากพันธนาการทางกายที่เขากักเธอไว้บนเตียง
ตฤณยิ้มมุมปาก “ถ้าคิดจะเก็บพรหมจรรย์ไว้ให้ไอ้พี่หมอเมฆของคุณ ผมว่าหยากไย่ขึ้นเปล่าๆ” แม้รู้ดีอยู่แก่ใจว่าเพราะเหตุใดหมอเมฆาถึงได้ปฏิเสธความรักของผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างไอรดา แต่ก็อดแขวะไม่ได้
“จะเก็บเวอร์จิ้นไว้จนหยากไย่ขึ้นก็เรื่องของฉัน แต่คนที่ผ่านเข้าไปได้ต้องไม่ใช่...”
“ต้องไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นผมนี่แหละครับคุณหมอ ถึงจะมีแรงฝ่าด่านหยากไย่ ใยแมงมุมของคุณหมอไปได้”
ไอรดาขำไม่ออก อยากจะกรี๊ดใส่หน้าเขาก็เกรงว่าสถานถารณ์ที่ย่ำแย่จะเลวร้ายไปมากกว่านี้ ดวงหน้าสวยสะบัดส่งค้อนให้ แล้วยังเบะปากใส่
“ไม่มีทาง”
“ถ้าขอดีๆ ไม่เปิดทางให้ เก็บไว้ก็ขายไม่ออก ผมหาทางเข้าเองก็ได้”
ดวงตาคมกริบจ้องเรียวขาขาวที่เวลานี้ปลีน่องเนียนกริบขาวราวกับนมสด มันทำให้ร่างกายของเขาวูบวาบ เลือดเดือดพล่านไปหมด ในสถานการณ์วาบหวามอันล่อแหลม ตฤณแทบหลุดขำพรืดออกมา เมื่อเห็นว่าไอรดารีบพามือสองข้างมาปิดตรงใจกลางระหว่างเรียวขาสองข้าง
ให้ตายเถอะ เธอคิดว่ามือเล็กๆ สองข้างมันจะปิดกั้นสายตาและความต้องการของเขาได้หรือไง คนหล่อคิดในใจ ทว่าสายตาส่องประกายวิบวับออกมา
“มองอะไร ไม่ให้”
เขาชะเง้อตามมือบางที่ปกปิดบางอย่างใจกลางลำตัว “จะเอา”
คุณหมอสาวใบหน้าร้อนผ่าว“ไอ้บ้า”
ไอรดามองเขาที่ตอนนี้ไร้เสื้อผ้าติดกาย เป็นครั้งแรกที่เธอเคยเห็นผู้ชายที่ยังหายใจอยู่เปลือยมากขนาดนี้ หน้าอกและบ่ากว้างของตฤณดูแข็งแรงทรงพลัง ดวงตาคู่สวยมองต่ำลงมาอย่างหวาดหวั่นแล้วอยากหลับตาปี๋ แต่เกิดอะไรขึ้นไม่รู้ทำให้ตาค้างกับสิ่งที่คนตัวใหญ่กอบกุมมันเอาไว้จนเต็มมือ
แก้มนวลใสร้อนผ่าวเมื่อเขาก้มลงไปมองที่มือของตัวเอง ก่อนจะระบายยิ้มที่ทำให้ไอรดาหายใจไม่ทั่วท้อง
“กลับดีๆ นะครับ ไว้ถ้าผมว่างวันไหนจะไปส่งถึงบ้านเลยนะครับ” หนุ่มลูกครึ่งไม่วายโปรยเสน่ห์ใส่สาวสวยที่ส่งยิ้มตอบรับ“บ๊าย บายค่ะ”หลังจากเธอไปแล้ว คริสโตเฟอร์ก็เร่งทำงานของเขาต่อ ชายหนุ่มก้มๆ เงย อยู่กับหน้าจอ หลังจากเทียบๆ เคียงๆ อยู่พักใหญ่ทั้งความสนใจของคอหนังในพันทิป (Pantip) บ้าง บอร์ด หรือ บ้านต่างๆ ของคอซีรีส์เกาหลี เขาก็ได้หนังน่าสนใจหลายเรื่อง ทั้ง ด็อกเตอร์ โรแมนติก2 (Dr Romantic2) และ ไหนจะต้องเตรียมรีวิวให้เจ้านายฟังว่า ซีรีส์ ด็อกเตอร์จอห์น (Doctor John) ที่หมอไอรดาเธอเคยติดนักหนา นักแสดงมีชื่ออะไรบ้าง เจ้านายจะได้มีเรื่องที่คุยกับเมียบ้างคนสนิทอย่างเขารู้นิสัยเจ้านายดี ถ้าหมดเรื่องคุย คุณตฤณคงไม่วายจะหาแต่เรื่องคลอเคลียเมีย คริสโตเฟอร์ก้มหน้าทำงานของเขาต่อไป พอสาวเจ้าผ่านไปแล้วก็รีบพิมพ์ชื่อ จีซอง และ อีเซยอง ที่เป็นนักแสดงนำในเรื่อง กลัวเจ้านายจะไปคุยผิดๆ จำชื่อนางเอกสลับเป็น ‘ยูอิ ทัตสึมิ’ งานจะเข้าไปกันใหญ่เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำแบรนด์หรูระดับไฮเอนความสูงสามนิ้วกำลังเดินตรงมาที่โต๊ทำง
“ก็คุณหมอกำลังคิดจะเบี้ยวสัญญาผม จะหนีมานอนกับแม่ ทั้งที่คืนนี้ผมจองคิว”ไอรดากำลังจะเบี่ยงกายหนีเขาไปขึ้นรถตัวเองที่จอดอยู่ไม่ห่างกัน ร่างใหญ่รวบเอวคอดของคุณหมอคนสวยเข้าหาตัวแล้วกอดรัด“รถไม่เป็นอะไร แต่ถ้าคืนนี้ ผมไม่ได้คุณหมอ ผมเป็นแน่”ร่างบางเกร็งสั่นเมื่อเห็นเขาเปิดประตูรถยนต์แล้วบอกให้เธอเข้าไปนั่ง “กลับคันเดียวกันดีกว่า ขี้เกียจขับรถไล่จับกับคุณหมอ เพราะดูแล้ว ผู้หญิงอย่างพลอยจะไม่ค่อยรักษาสัญญาทว่า ร่างหนากว่าที่อยู่หลังพวงมาลัยหรูจู่ๆ ก็ครางซี้ด ไอรดาได้ยินเสียงครางกระเส่าของเขาที่สูดปาก แล้วยังเห็นเขาเคลื่อนมือแกร่งลงไปกุมเป้ากางเกง“อาส์ อืมห์”ทำให้ไอรดาคิดเป็นอื่นไม่ได้นอกจากเขากำลังอยากขั้นสุด คงเพราะฟาดอาหารพวกนั้นแทนผมชายเธอไปมาก“นายตฤณ ฉันเข้าใจนะ ตอนนี้ ร่างกายของนายมันคงร้อนไปหมดใช่ไหม จอดรถเดี๋ยวนี้ ถ้านายจะครางขนาดนี้ ฉันขอแนะนำให้แวะลงอ่างไปซะเลย ข้างหน้ามีซีซาร์ เอ็มมานูเอล คงช่วยดับร้อนให้นายได้”“ไปจนเบื่อแล้วครับคุณหมอ”ไอรดาเบ
“ปล่อย ฉันขอร้องละ อย่า...” หญิงสาวร้องห้ามไม่ให้เขามอบความวาบหวามแสนทรมานนี้ต่ออีก เพราะทุกความเคลื่อนไหวเข้าออกทำให้เธอต้องจิกเล็บบนไหล่บึกบึนของเขาพร้อมกับอาการหลับตาปี๋จนกระทั่งดวงตาคู่คมมองเรือนร่างเย้ายวนอย่างเห็นใจ เขาจะทำให้ผู้หญิงตรงหน้าอับอายไม่ได้ มือแกร่งถอยออกจากความชุ่มชื้นอย่างแสนเสียดาย แล้วดึงขอบแพนตี้ขึ้นไปสวมกลับเข้าที่เดิม ทว่า เขากลับเปลี่ยนใจถอดมันออก รั้งชายเดรสตัวสวยลงมา แต่ไม่วายขู่ว่า“หลังกินข้าว ขากลับ ผมจะแวะกินพลอยก่อน”ไอรดามองคนหน้าหล่อตาขวาง “ไม่นะ เราจะไม่ควรให้มันเกิดขึ้นอีก”“งั้นผมจะออกไปบอกผมชายพลอยดีไหมว่าน้องสาวเขากับครอบครัว อยากโยนภาระบริหารโรงพยาบาลให้ผมชาย แต่ลึกๆ กว่านั้น ผมรู้นะที่พลอยไม่อยากเข้าไปยุ่งกับโรงพยาบาลวนารมย์เวชธานี นอกจากอยากตัดช่องน้อยอยู่อย่างสบาย รอแค่กินเงินจากกงสีของครอบครัว แต่เหตุผลหลักเพราะหมอเมฆใช่ไหม...พลอยกลัวเจอหน้าเขา ทำใจไม่ได้ที่ถูกเขาปฏิเสธรักงั้นสิ”“นาย!”มือแกร่งเคลื่อนต่ำลงไปเคล้นคลึงบั้นท้ายแน่นตึ
นายแพทย์เมฆาสะดุ้งเมื่อมีเคสฉุกเฉินเข้ามาภายในโรงพยาบาล บุรุษพยาบาลในชุดสีขาว มีตราสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลประทับอยู่บนตัวเสื้อ พวกเขาช่วยกันเข็นรถผู้ป่วยหนักตรงไปยังห้องฉุกเฉิน เมฆาจึงรีบหลบทางให้ แล้วมองตามเตียงผู้ป่วยอย่างประเมินตามวิสัย เขาสะดุดตาจำได้ว่าคนที่นอนดิ้นทุรนทุราย ศีรษะเหมือนถูกของหนักกระแทก ท่าทางคงต้องเย็บหลายสิบเข็ม คือผู้ชายที่เขาได้พบวันก่อน ตอนที่บุกไปตามตัวลัยลา“นั่นมันผู้จัดการประกวดมิสอะไรนั่นไม่ใช่เหรอ...” เขาจำชื่อเวทีการประกวดไม่ได้เพราะไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเวทีขาอ่อนนัก ลัยลาเป็นหนึ่งในผู้สมัครที่ได้รับการคัดเลือก และอยู่ในระหว่างเก็บตัวหลังจากเหตุการณ์นั้น เขาจำได้ว่า กิจกรรมเรียกเหงื่อบนเตียงที่เขาทำกับเด็กสาวกินเวลานานพอทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาเซ็นเช็กเงินสดกรอกจำนวนไม่น้อยให้เธอไป เพราะรู้ว่าสิ่งที่คนใส่เสื้อกาวน์สีขาวสะอาดอย่างเขาไม่ควรจะทำนั่นคือพรากพรหมจรรย์จากเด็กสาวคนหนึ่ง เขาเชื่อว่ามันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกตาเขาพอเขาเข้าไปอาบน้ำ ตั้งใจว่าจะพาเธอกลับไปส่งที่กองประกวด พออาบน้ำเสร็จ เดินออกมาจากห้อง ลัยลาหายไปแล้
วันหนึ่งหลังจากที่ไอรดาใกล้จะสอบกลางภาค เขาติวให้ไอรดาเสร็จ กำลังจะกลับจากคฤหาสน์วนารมย์ ไอรดาได้ข่าวว่าแบรนด์ดังที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งมีที่ตั้งอยู่ใกล้บ้านเขากำลังลดราคราคาถึง 70% จึงขออนุญาตคุณหญิงวรรณามาเดินซื้อของ คุณหญิงวรรณามองออกว่าเขามีความเป็นผู้ใหญ่พอ และให้เกียรติไอรดาจึงอนุญาตไอรดา นั่งดูซีรีส์ มาในรถสลับกับท่องจำเรื่องหมวดหมู่พยาธิ แบคทีเรีย ที่เตรียมจะสอบ บังเอิญวันนั้น คนขับรถบิดาเกิดนำรถไปเฉี่ยวชน ท่านเลิกประชุมเสร็จแล้วรู้ข่าวเข้า จึงโทร.ตามให้เขาแวะไปรับท่านที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา จะได้กลับบ้านพร้อมกันๆหลังจากรับบิดาที่หน้าโรงแรม เคลื่อนรถผ่านโรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยามาได้ไม่เท่าไหร่ รถของเขาถูกรถสิบล้อบรรทุกของหนักเสียหลักพุ่งเข้าชน แม้ว่าเขาจะตั้งสติหักหลบได้ แต่ด้วยอยู่ในเลนที่อยู่ติดแม่น้ำพื้นผิวถนนค่อนข้างลื่น ทำให้รถยนต์เสียสมดุลพลิกคว่ำตกลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยาแรงสั่นสะเทือนทำให้บิดาเขากับไอรดาหมดสติไปทันที เมฆาพยายามตั้งสติหาทางออกจากรถ อันดับแรกปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองก่อนเพราะมีเวลา 2-3 นาทีก่อนที่รถจะจมดิ่ง
ไอรดากระถดหนีไปติดประตู ทำสีหน้าจะร้องไห้ เพราะสัมผัสได้ว่าตะขอบราเซียของเธอ ถูกมือวายร้ายของเขาปลดไปตอนไหนไม่รู้ มือหยาบๆ เพราะตฤณชอบทำงาน ไม่ใช่ใช้เพียงแค่จับปากกาเซ็นอนุมัติ แล้วเวลานี้มันลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังนวลเนียนโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้ตัว “เป็นอะไรไปพลอย ทำไมกระเถิบไปติดประตูแบบนั้น กลัวอะไรพี่ พี่ไม่กัดพลอยหรอก” ไอรดาเม้มขบริมฝีปาก “ไม่กัด แต่ล้วง ทั้งลูบ ไม่หยุด จะไม่ให้พลอยกลัวได้ไง” ตฤณเพิ่งรู้สึกตัวตอนนี้เอง ว่ามือไม้เขามันไวอย่างไม่รู้ตัวเวลาที่อยู่ใกล้เมีย ดวงตาคมมองมือที่จับพวงมาลัยอยู่ข้างเดียว แล้วก็เห็นจริงตามที่เมียพูด มืออีกข้างตอนนี้มันกำลังเขี่ยยอดทับทิมจนไอรดาชักสีหน้าเหมือนกับว่าถูกบังคับให้นั่งรถมากับไอ้พวกบ้าก้าม “เอ่อ พี่ขอโทษ พอด
ตฤณขู่ในลำคอ แต่เจ้าของแขนเรียวที่ยื่นแขนมาควงกอดแขนล่ำๆ ของเขาไว้กลับเอ่ยถาม“ตอกอะไรหรือคะที่รัก”ตฤณมองสาวสวยที่เกาะแขนเขาจนน่ารำคาญ ใบหน้าหล่อเปลี่ยนสี ผุดรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ ดวงตาวิบวับ เป็นประกาย“ไม่มีอะไร ผมกำลังคิดว่าบริเวณส่วนที่กำลังก่อสร้าง บริษัทผ
ใบหน้าหล่อเหลาของตฤณเหยียดยิ้มขึ้นเล็กน้อย หลังจากให้พยาบาลสาวประจำห้องพยาบาลในโรงงานโทร.ไปแจ้งไอรดาว่าเขาได้รับบาดเจ็บ ก็รอเธออย่างใจเย็นที่สุด บริษัทของเขาอยู่ห่างจากไอด้า คลินิก สาขาที่ไอรดาเข้าตรวจประจำไม่ถึงสิบกิโลเมตร ถ้าขับรถแค่ไม่ถึงสิบห้านาทีก็ถึงแล้ว
ทั้งที่เขารู้สึกว่าล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง ข้อมือและหัวเข่าขวารู้สึกแปลบๆ ขึ้นมา แต่ก็ไม่วายหันไปสั่งงานกับโปรเจ็กต์ไซต์เอ็นจิเนียร์[1] (Project Site Engineer) ที่สีหน้าตื่น วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา“คุณทรงศักดิ์ ช่วยกำชับผู้รับเหมาให้ตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยของเครื่องจักรต่างๆ ด้วย
ซีรีส์เรื่องนี้สนุกมาก ทว่า ไอรดาที่เป็นฝ่ายชวนผู้เป็นแม่ดูกลับดวงตาปรือปรอย สีหน้าเหมือนมีเรื่องคิดหนัก ทำให้คุณหญิงวรรณาที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันหันเหสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์มามองที่ลูกสาว ไอรดายังไม่รู้ตัวว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องอยู่“เรากับตาตฤณไปถึงไหนกันแล้





![ล่ารักบอสเถื่อน [ซีรีส์ชุดคนเถื่อน 3]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

