Masukเพื่อความรักเธอต้องยอมทำผิดด้วยความตั้งใจ จนต้องถูกชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจกับอีกคน
Lihat lebih banyakแกร๊ก!!
หญิงสาวร่างบางหน้าตาสะสวย ผมลอนยาวสีน้ำตาลอ่อนถึงกลางหลัง ดวงตาเรียวเล็ก จมูกโด่งเข้ารับกับใบหน้าเป็นอย่างดี แต่งเติมใบหน้าด้วยลิปสติกสีแดง กำลังใส่ชุดเดรสแขนยาวสีแดงเพลิง ยกมือถือกระบอกปืนสีดำเล็งไปที่ศีรษะของสาวน้อยผู้น่ารักอีกคนอยู่ในโกดังร้างแห่งหนึ่งด้วยแววตาและอารมณ์ที่เด็ดเดี่ยว
“เธอใช่ไหม ที่ทำให้คาลอสไม่ยอมหมั้นกับฉัน”
“คะ คุณนาเดียร์”
“ถ้าไม่มีเธอ คาลอสก็คงหมั้นกับฉันไปตั้งนานแล้ว”
“หมายความว่ายังไง น้ำค้างไม่เข้าใจ”
“ตายเสียเถอะ ไม่มีเธอ คาลอสก็จะเป็นของฉันทั้งตัวและหัวใจ”
ปัง!!!
“กรี๊ดดด คลาส คุณกล้ายิงเดียร์เพราะนางชั้นต่ำนี่อย่างนั้นเหรอ”
“หุบปาก ถ้าเธอยังกล้าดีทำแบบนี้อยู่ ฉันจะไม่ไว้ชีวิตของเธอ และครอบครัวของเธอจะต้องล้มละลาย”
“กรี๊ดดดดด คลาส คุณทำแบบนี้กับเดียร์ไม่ได้นะ เรารักกันมาตั้งแต่เด็ก”
“ฉันไม่ได้รักเธอ เธอคิดไปเอง”
“ไม่จริง”
“ลอเรน มึงจับเธอไปส่งตำรวจ และเปิดโปงธุรกิจเน่าๆ ของครอบครัวนี้ให้หมดซะ”
หวัดดี ฉันนาเดียร์ เป็นว่าที่คู่หมั้นของคาลอส ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง และเขาก็เหมาะสมและคู่ควรกับฉัน ไม่สิ เราทั้งสองเหมาะสมและคู่ควรกัน ครอบครัวของเราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่พวกเรายังเป็นเด็ก ทางครอบครัวของเราทั้งสองก็มีสัญญาหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่ที่เราสองคนยังอยู่ในท้อง ตอนเป็นเด็กก็ดูเหมือนว่าฉันกับคาลอสจะรักกันดี แต่เมื่อโตขึ้นคาลอสก็เริ่มตีตัวออกห่างจากฉัน หลังจากนั้นฉันก็สืบหาความจริงจึงรู้ว่าคาลอสไม่เคยรักฉันเลย เขากลับมีผู้หญิงอีกคนที่อยู่ในใจแล้ว
‘ทำไมกันนะ ทั้งที่เธอมาก่อน’ แต่คาลอสกลับรักหญิงสาวนั่นจนหมดหัวใจ ฉันจึงตัดสินใจจะกำจัดเนื้อร้ายทิ้งออกไป โดยการลักพาตัวของคนรักของคาลอสมาจัดการและจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้ ถ้าไม่มีเธอคนนั้น คาลอสก็จะรักฉันเพียงคนเดียว แต่ฉันก็คิดผิดอย่างมหันต์ หัวใจของฉันมันรู้สึกเหมือนแตกสลาย เมื่อรู้ว่าคนที่ฉันรักเขามาตลอดระยะเวลาหลายปี เล็งปืนกระบอกสีดำยิงมาที่ฉัน เพื่อช่วยผู้หญิงคนนั้น ทำให้โลกทั้งใบของฉันกำลังจะหยุดหมุน เมื่อคาลอสเลือก ผู้หญิงคนนั้น มากกว่าเธอ
‘ฉันเสียใจ หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ฉันและเขาไม่ต้องพบเจอกันอีก ขอให้เราทั้งสองพบเจอกันเพียงแค่ชาตินี้ก็พอ’ ฉันอธิษฐานภายในใจ ก่อนที่น้ำตาของฉันจะไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดและสติของฉันก็ค่อยๆ วูบดับไป
สองเดือนต่อมา…งานแต่งงานของทั้งสองได้จัดขึ้นในคฤหาสน์ของลอเรน ที่ตอนนี้ได้กลายเป็นเรือนหอของเขาและเธอ ในตอนแรกเขาต้องการที่จะจัดอย่างยิ่งใหญ่ แต่ว่าหญิงสาวไม่ต้องการให้ข่าวนั้นต้องการแพร่ออกไป เพราะเธอและครอบครัวของเธอได้ตัดขาดความสัมพันธ์ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอให้เหตุผลกับชายหนุ่มว่า ขอให้ชีวิตแย่ๆ ของเธอมันได้ตายไปพร้อมกับเธอคนเก่า เธอขอขาดการติดต่อทั้งหมดกับผู้เป็นพ่อของเธอ เพราะพ่อของเธอก็ตัดสินใจเลือกครอบครัวใหม่ของเขาแล้วธุรกิจและบ้านทั้งหมดของแม่เธอ ก็ได้คืนกลับมา เพราะสามีของเธอเป็นคนจัดการ เมื่อเธอได้ยินว่าเขาทำทุกวิถีทางตามความปรารถนาในครั้งนั้นของเธอ เธอก็รู้สึกตกหลุมรักเขาเพิ่มขึ้นอีก ลอเรนคนเก่าแสนโหดร้าย ที่เธอเคยรู้จักได้หายไปแล้ว เหลือเพียงผู้ชายอบอุ่นที่คอยให้ความรักกับเธอและลูกในทุกๆ วันบรรยายกาศงานแต่งเล็กๆ จัดขึ้นอย่างอบอุ่น เพื่อนพ้องของฝั่งลอเรนก็ได้มาร่วมยินดีกับเธอ และฝั่งเธอก็มีพงษ์ เพื่อนที่แสนดีจากบนดอย เดินทางมาแสดงความยินดีด้วยเช่นกัน“ขอบคุณที่พงษ์มางานของพวกเรานะ”“เรายินดี ว่าแต่เดียร์ นี่เขาเรียกว่าบ้านจริงๆ หรือ ทำไมมันใหญ่ต่อขนาดนี้ มันใหญ่เกือ
“จะ จริงเหรอไอ้เตอร์” ลอเรนถามออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเขาได้ยินหัวใจเขาแทบจะหยุดเต้น เขาดีใจจนแทบจะเก็บมันไว้ไม่อยู่“เออ ขยันมีนะมึงกูยังไม่มีเมียเลย แซงกูไปล่ะ” วิเตอร์พูดปนขำออกมาลอเรนฉีกยิ้มกว้าง ดวงตาของเขาแดงกล่ำอีกครั้งวันนี้ทำไมความรู้สึกของเขามันหลากหลายอารมณ์จังเลยนะ เมื่อเช้าก็ร้องไห้เพราะเป็นห่วงนาเดียร์ ตอนนี้ก็ร้องไห้ที่ได้ยินว่าเดียร์ตั้งครรภ์‘พระเจ้า เขาอยากตะโกนขอบคุณออกมาดังๆ ให้ได้ยินทั่วโรงพยาบาลนี้ไปเลย’“เดียร์ครับ เรากำลังจะมีลูกกันอีกคนแล้วนะครับ” ลอเรนหันไปสวมกอดนาเดียร์ ในตอนนี้นาเดียร์ก็ตะลึงเช่นเดียวกัน เธอยอมช่วยเขาในวันนี้ที่ลำธารแค่ครั้งเดียวเอง ทำไมถึงติดง่ายดายขนาดนี้นะ“ฉันต้องยอมรับนายเป็นพ่อของลูกจริงๆ แล้วใช่ไหม” หญิงสาวพูดแซวออกมา“ใช่ เฮียจะเป็น จะเป็นพ่อของลูกเดียร์ ถึงจะมีอีกสิบคน เฮียก็เลี้ยงไหว” เขาพูดออกมาทั้งน้ำตา“ขี้แยจังวะ กูนึกว่านาเดียร์มีลูกชาย” วิกเตอร์พูดออกมา“มึงไม่มีลูกไม่มีเมีย มึงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของกูหรอก ว่ามันมีความสุขขนาดไหน” ลอเรนเงยหน้าไปยักคิ้วใส่พื่อนของตน“อย่าให้กูมีบ้างก็แล้วกัน”จากนั้นวิกเตอร์ก็อธิบายเกี่ย
ผ่านมาแล้วหนึ่งเดือน… ร่างกายของชายหนุ่มที่ป่วยก็ดีขึ้นและหายเป็นปกติแล้ว ตลอดระยะเวลาที่พาหญิงสาวกลับมาจากดอย เขาก็ปฏิบัติตัวเป็นสามีและพ่อที่ดี ไม่เที่ยวเตร่ ไม่ดื่ม และไม่สูบบุหรี่ จนเพื่อนๆ ของเขายังต้องตกใจพ่อและแม่ของชายหนุ่มก็มาเยี่ยมเยียน แวะมาพาหลานของตนไปเที่ยวอยู่บ่อยครั้ง ท่านทั้งสองดีใจมากๆ ที่ได้ลูกชายของเขากลับคืนมา พร้อมยังมีภรรยาที่แสนดีและหลานที่แสนน่ารักให้กับพวกเขา ต่อไปนี้พวกท่านทั้งสองไม่ต้องกังวลเรื่องใดๆ จะมีเพียงแต่ตอนนี้ กำลังถกเถียงกันเรื่องส่งไอริสเข้าโรงเรียน“ไม่ต้องกังวล ค่าใช้จ่ายการเล่าเรียนป๊ากับม๊าจะดูแลให้ทั้งหมดเอง” วิเวียนพูดออกมา พร้อมกับตักเค้กรสบลูเบอร์รี่เข้าปากของหลานสาวที่ห้องนั่งเล่น“ขอบคุณค่ะ คุณย่า เค้กอร่อยที่สุดในโลกเลย”“อร่อยใช่ไหมจ๊ะ งั้นกินเยอะๆ นะ ย่าจะให้คนไปต่อแถวซื้อมาให้หนูไอริสอีก ร้านนี้ดังมากเลยนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ คุณย่า ไอริสกินอะไรก็ได้ ไม่ต้องไปต่อแถวนานๆ” “น่ารักจังเลย หลานสาวของย่า” วิเวียนพูดพร้อมใช้มือลูบผมของหลานสาวด้วยความเอ็นดู“คุณแม่ครับ ผมเกรงใจ เรื่องค่าใช้จ่ายของไอริส ผมขอจัดการเอง”“ใช่ค่ะ คุณท่าน เดียร์ขอจ
เสียงละเมอของเขาทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ แต่ก่อนเธอจะตกอยู่ในภวังค์คำพูดของเขา คิ้วของเธอก็ขมวดเข้าหากันอย่างเห็นได้ชัดเจน‘เขาเป็นอะไรหรือเปล่านะ’ เธอมองดูตามตัวของเขาก็พบว่ามีจุดแดงๆ เหมือนผื่นขึ้นตามตัว ก่อนจะใช้มือสัมผัสที่หน้าผากของเขา ก็ทำให้เธอยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่“นะ นาย ลอเรน” ตัวของเขาร้อนราวกับไฟ เธอชะงักมือออก และรีบโทรหาวิกเตอร์ทันทีเท้าของเธอไวกว่าความคิด รีบวิ่งไปยังห้องครัว สั่งให้แม่บ้านน้ำกะละมังและผ้าผื่นเล็กขึ้นมา โดยไม่ลืมที่จะบอกให้ลูกน้องของเขาเคลื่อนย้ายเขาไปยังเตียงขนาดใหญ่ที่เธอเอนกายนอนก่อนหน้านี้“ทุกคนออกไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวเดียร์ดูแลเอง ฝากดูไอริสด้วยนะคะ อย่าให้เธอเข้ามาใกล้ เพราะกว่าว่าจะติดไข้จากพ่อของเขา” เธอหันไปพูดกับแม่บ้านและลูกน้องของชายหนุ่ม“รับทราบครับ/ค่ะ นายหญิง”ในขณะที่รอวิกเตอร์เดินทางมายังคฤหาสน์แห่งนี้ เธอจึงได้เอื้อมมือไปหยิบผ้าชุบน้ำหมาดๆ มาเช็ดตามตัวของชายหนุ่ม เพื่อหวังว่าอุณหภูมิในร่างกายของเขาลดน้อยลงบ้าง‘ทำไมถึงเป็นไข้สูงขนาดนี้นะ หรือเป็นเพราะว่าวันนั้นเขานั่งเฝ้าเธอและลูกที่อยู่ด้านนอกทั้งคืนกัน เหตุการณ์ใ





