ตกหลุมรักมาเฟียใจร้าย (จบ)

ตกหลุมรักมาเฟียใจร้าย (จบ)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
โดย:  วารินทร์ทิพย์จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
39บท
5.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ในวันที่ฟ้าเล่นตลก มาเฟียคนหนึ่งปรากฏตัวท่ามกลางปัญหาของเธอ เพียงต้องการเงินสักก้อน ทำให้พราวฟ้านั้น ต้องใช้เรือนร่างและอิสระแลกมาอย่างไม่มีทางเลือก ต่อให้ต้องถูกจองจำทั้งชีวิต เธอก็ไม่สิทธิ์เลือก.... เพราะสถานะของเธอเป็นเพียงเมียอัตราจ้าง แต่ใครจะรู้ว่า วันใดวันหนึ่ง เรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ทำให้เธอ.... ตกหลุมรัก มาเฟียใจร้าย อย่างไม่ได้ตั้งใจ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

01

She was running through the woods laughing at the game she was playing, looking back every so often to see how far behind her sister was, and then she saw The Man.  She came to a halt, almost tripping over a tree branch in the process as her hair whipped forward and she stared at him.  He was dressed in nothing more than a simple gray t-shirt with blue pants and what appeared to just be regular boots.  He seemed like a harmless man, but the way he stared at her made her want to run and hide from him.

He was standing and staying still, breathing heavily, reeking of something that made her gag.  “Little girl,” he had slowly said to her.

His own voice startled him and made him gag when he smelled his own breath.  The man he had feasted on was drunk, so Thomas hadn’t the need to knock him out after drinking from him.  Clearly, the smell of his alcoholism had lingered on Thomas' breath along with the man’s blood as well.

But it only bugged Thomas for a moment as he saw the girl before him, described as her sister had said.

She had long red hair that was starting to turn brown, suggesting auburn hair in the future.  Her eyes so wide with fear were starting to dull from a blue to a brown, making them a dull hazel color for now.  Her sister had said that she would be six years old, but what Thomas saw was something completely different. He saw her for what she truly was.  A warrior ready to defend her family, ready for anything that was thrown at her and ready to defend whatever was necessary.  People only saw the six year old girl, the girl that loved playing outside, the girl that was still playing with Barbie dolls at home in her room.  But Thomas saw much more than that, he saw past her looks and into the future of what she was to become.

He saw his one and only love.

Finally, the girl seemed to remember what he said to her. She gulped before replying, “Mama doesn’t want me talking to strangers.”

He roared with laughter.  “Well,” he said.  “My name is Thomas.”  His laughter cut short and Thomas smiled mischievously.  “I guess we’re not strangers, although I do not yet know your name.”

“Tam-Tammy,” she stuttered.  In three long strides Thomas was in front of her.  Yes, the plan was working perfectly so far as Tammy’s sister had suggested.  Tammy shifted uncomfortably as he sank his nails into her shoulder where he was gripping her currently.

“Can you please let me go,” she asked nervously.  She squirmed a little and wished the man would let her go so she could go back to mama for sparklers; it was almost time to light them.  Annabeth would come looking for her soon, wouldn’t she?

“What’s the rush, kiddo?” he grinned at her.  He could feel her anxiety to get back home. Oh, wouldn’t they be surprised when she was suddenly ill for the next few days?  The transformation called for her to be sick as the venom would try to take over, but her body would try to fight it off like any other disease.

“Yes.  Can you let me go now so I can return back home and-” Tammy was cut off as he bit down onto her left shoulder instead of on her neck.  Tammy cried out in pain, and saw images she didn’t understand.  A woman with two different shades of eye color… a big man wearing a suit looking disturbed… two crying infants, and then toddlers chasing each other…

He then laid the six year old on the ground as she whimpered in pain and he breathed in her face a little until she was knocked out cold.  He stood up and wiped his mouth as his fangs retracted back into his mouth.  “Welcome Tammy, to the Vampire world,” he whispered.  He tucked a strand of hair behind her ear as her hair started to transform colors more, making it now a visible auburn color.  He opened up her eyelids and saw that her eyes had now become a bright hazel color and he smiled to himself; the venom was winning the battle already.

A half hour later, her sister –Annabeth –found Tammy curled up into a ball crying.  She immediately went to her knees in front of her sister, “Tammy! Tammy, what happened baby?”  She gently pulled her sister's head into her lap and willed her to open her eyes soon.  Tammy stirred for a little more, moaning in her sleep before finally opening her eyes and making Annabeth gasp with shock at her eyes.

Her sister licked her lips and asked in a hoarse whisper, “Is the man gone, Annabeth?” 

Annabeth shivered; she knew what happened and she was prepared for this moment.

“What man honey?  All I see is you,” Annabeth replied.  She smelled the air and noticed the blood, and examined it more closely.  Already the wound was starting to heal at a rapid pace.  Annabeth picked up her sister with ease and said, “Come on baby girl.  Let’s get that cut cleaned up, okay?  Then we can light some sparklers for you.”  Tammy nodded and held out her arms for her sister, and Annabeth picked her up and headed home.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

วารินทร์ทิพย์
วารินทร์ทิพย์
...️...️...️...️...️...️...️...️...️...️
2025-09-18 20:09:10
0
0
39
01
"พ่อคะ อย่าเป็นอะไรนะคะพ่อ...."เสียงพราวฟ้าเอ่ยขึ้นระหว่างวิ่งตามพ่อที่นอนอยู่บนรถเข็นผู้ป่วยของโรงพยาบาล ซึ่งถูกเข็นเข้ามาด้วยความเร่งรีบ พยาบาลสาวรีบนำถังออกซิเจนมาเพื่อช่วยยื้อชีวิตคนเป็นพ่อของเธอ ก่อนนำร่างเข้าห้องฉุกเฉิน'' ฝากพ่อหนูด้วยนะคะคุณหมอ อย่าให้พ่อหนูเป็นอะไรนะ"พราวฟ้าตกใจและกลัวจนมือไม้สั่น ระหว่างนั่งรอพ่อตัวเองที่หน้าห้องฉุกเฉิน ผ่านไปหลายนาที่ก็ยังไม่มีหมอคนไหนเดินออกมา ...."พราว!!"เสียงตะโกนเรียกของจอมทัพดังขึ้นจากทางด้านหลังชายหนุ่มสวมเสื้อนักศึกษากางเกงขายาวพร้อมกับสะพายกระเป๋าข้างรองเท้าผ้าใบขาดๆ ตามสไตล์เด็ก สถาปัตย์หญิงสาวหันไปตามเสียงเรียก ก่อนจะเห็นจอมทัพ ที่กำลังรีบเดินมานั่งลงข้างๆ เธอ"พ่อมึงเป็นยังไงบ้าง หมอเค้าว่าไง" พราวฟ้าส่ายหน้าไปมาเบาๆแทนคำตอบ ก่อนจะร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก" ยังไม่มีใครออกมาเลยว่ะ""มึงอย่าคิดมากน่ะเว้ย ลุงแกเป็นคนดีพระย่อมคุ้มครอง"มือหนาลูบหลังปลอบใจเพื่อนเบาๆ ก่อนประตูห้องฉุกเฉินจะถูกเปิดออก และมีหมอเดินออกมาพร้อมถือเอกสารออกมาหนึ่งฉบับ"ไม่ทราบว่าใครคือญาติของคนไข้ครับ"เสียงหมอเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับจับจ้องไปที่สองชายหญิงสลับก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
02
"คุณรอเดี๋ยว ...."หญิงสาววิ่งตามไปร่างชายหนุ่มด้วย ด้วยท่าทีร้อนรน "ออกไป!"เสียงมือขวาคนสนิทของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้น ก่อนที่บรรดาลูกน้องของเขาเหล่านั้นจะรีบมาขวางร่างเธอไว้ "ฉันขอคุยกับเจ้านายพวกคุณหน่อยได้โปรดเถอะ" พราวฟ้าพยายามอ้อนวอนชายหนุ่มในชุดสูทสีดำเหล่านั้นเพื่อขอความเห็นใจ"คุณคชา ได้โปรดเถอะ ขอฉันคุยกับคุณหน่อยนะคะ"โอ๊ย...!!ร่างเล็กถูกผลักจนล้มลง ก่อนที่ประตูรถสีดำคันหรูจะค่อยๆปิด ออกช้า ๆ"ใคร?"เสียงมาเฟียหนุ่มเอ่ยถามลูกน้องคนสนิท"เธออยากจะขอคุยกับนายครับ"ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปากอย่าพอใจ เพราะเค้าเจอ คนแบบนี้มาบ่อยมาก จึงไม่รู้สึกแปลกใจมากนัก"ออกรถ!" นิคุณ มือขวาคนสนิทมาเฟียหนุ่มเอ่ยสั่ง ก่อนที่รถคันหรูจะแล่นผ่านร่างของหญิงสาวที่นั่งก้มหน้าร่ำไห้บนพื้น ถนนระหว่างที่ความหวังสุดท้ายกำลังเคลื่อนไหวจากไป... คชา...ชายตามองร่างผ่านกระจกสีดำบานหนา ..."หยุดรถ "ล้อรถยนต์หยุดหมุนตามคำสั่งของคนเป็นนายทันที เมื่อขับพ้นร่างหญิงสาวไปเพียงนิดเดียว ประตูรถลีนมูซีนถูกเปิดออกโดยมาเฟียหนุ่ม เหล่าบรรดาลูกน้องคนสนิทต่างรีบลงมาคุ้มกันคนเป็นนาย ก่อนที่มาเฟียหนุ่มนั้น จะค่อย ๆ ก้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
03
ร่างเล็กในชุดนอนสีเทาอ่อนทิ้งตัวลงบนที่นอนสีชมพูหนานุ่มแววตาคู่สวยมองเพดานไม้ ครุ่นคิดหาร้อยแปดวิธีที่จะนำเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพ่อเงินติดตัวตอนนี้มีไม่ถึงห้าร้อยด้วยซ้ำลำพังตัว คนเดียวต่อให้ ที่ทำงานสามแห่งที่ทำอยู่จ่ายเงินเดือนก็ไม่พอจ่ายอยู่ดีสิ่งเดียวที่ทำได้ตอนนี้ก็คือหาหยิบยืมจากคนรู้จัก ช่วงนี้ได้ข่าวมาว่าบ้านอาเฆข น้องชายของพ่อกำลังไปได้สวยพวกเค้าอาจช่วยเราได้บ้าง พรุ่งนี้เช้าเธอคงจะต้องลองไปคุยกับอาตัวเองสักหน่อย และต้องมีหนทางแน่ๆ หลักจากสมองครุ่นคิดวิธีออกมา พราวฟ้าก็กลับผ่อนคลายขึ้น มาบ้าง จนผล็อยหลับไปเช้าตรู่..มือเรียวบิดไปมามองแสงสว่างอ่อนๆที่สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอน "ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีน่ะพราวฟ้า"พราวฟ้าเอ่ยอวยพรให้กับตัวเอง พร้อมกับรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้หญิงสาวเลือกที่จะสวมชุดที่สบายที่สุด "งั้นเอาเป็นชุดเสื้อยืดสีขาวกับกระโปรงกรีบรอบสีชมพูสั้นเหนือเข่าละกัน "หลังจากแต่งตัวเสร็จสิ้น ก็ไม่รอช้ารีบหยิบกุญแจมอเตอร์ไซค์เวสป้าสีฟ้าอ่อนคู่ใจที่วางอยู่เพื่อออกเดินทางไปบ้านอาของเธอพราวฟ้าสะพายกระเป๋าคู่ใจพร้อมกับสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวง่ายต่อการเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
04
"ยัยพราวฟ้าแกมาพอดีเลยเจ๊กำลังคิดถึงแกอยู่ มาๆนั่งลงก่อน แล้วทำไมหน้าแกบูดบึ้งอย่างนั้นล่ะ"" เจ๊ฮือ...."พราวฟ้าอ้าแขนเดินเข้าไปสวมกอดเจ๊ส้ม "พราวฟ้าแกร้องไห้ทำไม ไม่เอาอย่าร้องนะ มีอะไรค่อยๆพูด ไปๆ นั่งลงก่อนเดี๋ยวเจ๊ไปหยิบน้ำมาให้""ขอบคุณมากคะเจ๊ ฮึกฮึก "พราวฟ้าพลันสะอื้นไห้ เมื่อทุกอย่างที่สะสมไว้ประทุออกมา "เอานี่น้ำ แล้วเล่ามาสิว่า มันเกิดอะไรขึ้นแกมีปัญหาอะไรอยู่""พ่อเข้าโรงพยาบาลเจ๊""คุณพระ!! แล้วเป็นไงบ้าง "ต้องผ่าตัดหัวใจ ค่าใช้จ่ายห้าแสน พราวไม่รู้จะไปหาเงินจากไหนหยิบยืมใครก็ไม่ได้เลย ""โถ่พราวฟ้าเอ๊ย.... เจ๊ก็อยากช่วยแกนเพราวฟ้าแต่ลำพังเงินซื้อของในร้านแต่ละวัน แกก็รู้อยู่ หรือแกจะเบิกเงินเดือนล่วงหน้า ก่อนดีไหมเจ๊ยังพอมีเงินที่เก็บไว้จ่ายค่าทำงานให้พวกแกอยู่ ""อย่าเลยเจ๊ เงินเดือนฉัน เก้าพันยังไงมันก็ไม่พออยู่ ดี แล้วนี่จอมทัพมันไปไหนอะ""ไอ้น้องชายตัวแสบเจ๊น่ะหรอ หายหัวออกไปตั้งแต่เช้าแล้วถามก็ไม่ตอบ แต่ชั่งมันเถอะเรื่องพราวฟ้าสำคัญกว่า จะเอายังไงต่อไป ถึงเจ๊จะไม่มีเงิน ช่วยแกแต่เจ๊ก็จะคอยอยู่ข้างๆแกนะ"" ขอบคุณเจ๊มากนะคะ" พราวฟ้ายกยิ้มมอง เจ๊ส้ม คนที่เป็นด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
05
รถลีนมูซีนสีดำคันหรูขับเคลื่อนเข้ามาจอดหน้าประตูทคฤหาสน์หลังใหญ่ คชา ก้าวขาลงจากรถด้วยท่าทีเรียบนิ่ง พร้อมมือหนากุมร่างพราวฟ้าอยู่ตลอด"นายครับมีสายสำคัญโทรเข้ามาครับ"เสียงลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นพร้อมกับวิ่งมาหน้าตาตื่น "พาพราวฟ้าขึ้นไปบนห้อง "คชาเอ่ยสั่งลูกน้องอีกคนขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "เดียวฉันตามไป"ก่อนจะหันมากระซิบข้างใบหูหญิงสาวอย่างแผ่วเบา"อืม"พราวฟ้าพยักใบหน้าเชิงคำตอบ ก่อนจะเดินตามร่างสาวใช้อีกคนเข้าไปด้านใน "ที่นี่ดูใหญ่จัง"ดวงตาคู่สวยกวาดสายตามองรอบบ้าน ก่อนที่เสียงหญิงสาวคนหนึ่งจะดังขึ้นจากทางด้านหลัง"นายหญิงต้องการอะไร เพียงแค่กดกริ่งที่หัวเตียงก็จะมีสาว ๆ เข้าไปดูแลทันทีค่ะ ส่วนห้องอื่น ๆ ภายในคฤหาสน์หลังนี้ หากเป็นไปได้ คุณไม่ควรเข้า ไปเพราะนายอาจจะโกรธได้ค่ะ" " ค่ะ แต่ว่าฉันไม่ใช่นายหญิงของที่นี่นะคะ เรียกฉันว่าพราวฟ้าเฉยๆก็ได้ค่ะ"คำตอบของหญิงสาว ทำเอาหญิงสาวยกยิ้มอย่างนึกเอ็นดู "ในเมื่อนายพาคุณมาที่นี่ คุณก็คือนายหญิงของบ้านค่ะ เพราะนายไม่เคยพาใครมาที่นี่"สาวใช้เอ่ยตอบในระหว่างพาหญิงสาวเดินขึ้นบันได ระหว่างทางที่มีพรมสีครามสวยงามรองอยู่ คำพูดของหญิงสา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
06
มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต โยนใส่ตะกร้า ก่อนจะดึงผ้าเช็ดตัวสีขาวมาคลุมร่างกายท่อนล่างที่เปลือยเปล่า ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ"เธอคงไม่ได้ตกใจเลือดที่เสื้อหรอกนะ"มือหนาค้ำผนังห้องน้ำยืนรับน้ำที่ไหลลงมาบนศีรษะ ดวงตาคู่คมหลับลงรับความรู้สึกหนาวเย็น สมองครุ่นคิดภาพมากมายที่ปรากฏขึ้นในหัว กว่าจะมายืนตรงจุดนี้ได้ ต้องฆ่าคนไปมากมาย ทำให้คชามักจะฝันร้ายอยู่บ่อยครั้ง @บ้านพราวฟ้า "พราวฟ้าแกอยู่ไหม"เสียงจอมทัพตะโกนเรียกหญิงสาว ทว่าทุกอย่างเงียบสงบ "หรือว่าจะไปโรงพยาบาลวะ" ไวกว่าความคิดจอมทัพรีบขับเครื่องคันแรงบิดออกไป ทันที เมื่อเห็นว่าที่บ้านพราวฟ้าไม่มีคนอยู่ ก๊อก ! ก๊อก !เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากทางด้านนอก ก่อนจะตามด้วยเสียงเรียกของหญิงสาว"นายหญิงคะ คุณคชาให้มาเชิญลงไปทานข้าวค่ะ... นายหญิงได้ยินรึเปล่าคะ"" ทำไมเงียบไป หรือจะเกิดอะไรขึ้น แย่แล้ว !!"สาวใช้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงวิตกกังวล เมื่อไร้เสียงตอบกลับจากภายในห้อง หญิงสาวรีบวิ่งหน้าตาตื่นไปยังห้องทานอาหารทันที" แย่แล้วค่ะ"น้ำเสียฃร้อนรนทำเอาคนรอฟังอย่างมาเฟียที่นั่งอยู่หันมามองสาวใช้ที่ดูมีสีหน้ากังวล "มีอะไร ""นายหญิงค่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
07
EPISODES 7 | ข้อตกลงเช้าต่อมา...แสงแดดสาดส่องผ่านม่านราคาแพง ส่งปลให้หญิงสาวรู้สึกตัวตื่น พร้อมกับบิดเรือร่างไปมาบนที่นอนหนานุ่ม เพื่อคลายกล้ามเนื้อ"เมื่อคืนหลับสบายดีจังแหะ ป่านนี้พ่อจะเป็นไงบ้างเนี่ย หมอก็เงียบไปเลย"" ตื่นแล้วเหรอคะ..."เชี้ย..!!!พราวฟ้าสบถคำหยาบคายออกมาเสียงดังลั่น ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ เมื่อเสียงทักทายจากสาวใช้ "เข้ามาได้ยังไงคะ"พราวฟ้าเอ่ยถาใสาวใช้กว่าเจ็ดคนยืนเรียงกันอยู่ ในมือพวกเขาล้วนมีทั้งเสื้อผ้าเครื่องสำอางและข้าวของแต่งตัวมากมาย "นาย บอกให้พวกเรามาจัดการแต่งกายให้นายหญิงค่ะ เหมือนมีเรื่องที่ต้องคุยกันเรื่องสัญญาข้อตกลงระหว่างทั้งคู่ "งั้นเเหรอ"พราวมองสาวใช้ในชุดแม่บ้านเหมือนกันทุกคนด้วยความมึงง"อืมงั้นฉันขออาบน้ำก่อนนะคะ พวกพี่ ๆ อออกไปก่อนได้ไหม""เอ่อแต่ว่า...."สาวใช้เหมือนดูจะลำบากใจที่จะออกไป ทำเอาพราวฟ้าถอนหายออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะเอ่ยประโยคถัดมา"งั้นก็ได้แล้วแต่พวกพี่เลยค่ะ"สิ่งเสียงเด็กสาว พวกนางทั้งเจ็ด ก็จัดแจงข้าวของที่นำมาราวแขวนผ้า ที่มีให้เลือกกว่ายี่สิบชุด รองเท้ารวมถึงกระเป๋าและของประดับ "เขาเอาใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
08
EPISODES 8 | อยู่ในอำนาจ"คุณคะ ฉันเป็นแค่ผู้หญิงบำเรอของคุณ ความจริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องแต่งงานกันด้วยซ้ำ”พราวฟ้าพยายามเกลียกล่อมมาเฟียตรงหน้า ทว่าชายหนุ่มกลับเอ่ยตอบเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง ฉันไม่ได้ต้องการเธอมาเป็นนางบำเรอ ฉันต้องการให้เธอมาเป็นภรรยาของฉัน ฉันไม่มีทางให้คนอื่นมองเธอไม่ดี พราวฟ้าอึ้งไปชั่วขณะ เพราะทั้งเขินอายและหวาดกลัว เธอไม่คิดว่าชายหนุ่มนั้นจะเป็นคนที่เปิดเผยความรู้สึกได้มากขนาดนี้ไฟล์ยกยิ้มมองเจ้านายผ่านกระจกบานใส หลังจากได้ยินคำพูดที่ดูมีชีวิตชีวาของเจ้านาย รถสปอร์ตแล่นเข้ามาจอดหน้าร้านเพชรขนาดใหญ่ พนักงานยืนต้อนรับหน้าประตู “สวัดดีคะท่าน เชิญด้านในค่ะ” “เธอชอบเครื่องเพชรชุดไหนเลือกได้ตามสบาย ไม่ต้องสนใจราคาเพราะฉันมีปัญญาจ่ายให้เธอได้”“เหอะ จัดให้ตามบัญชาเลยค่ะ” แล้วอย่าหาว่าพราวฟ้าคนนี้ มาขูดเลือดขูดเนื้อแล้วกัน แม่จะเล่นให้เจ๊งตั้งแต่นายยันบ่าวเลย รวยนักใช่ไหม!! พราวฟ้าจ้องมองดูแหวนเพชรเม็ดงามเหล่านั้นอีกทั้งเครื่องเพชรน้ำงามนานาชนิด ก่อนจะยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์“ เอาชุดนั้น ยกแผง ชุดนี้ด้วย แล้วก็สร้อยเพชรอันนั้น แหวนวงนั้นด้วย อันนี้ก็สวย พร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
09
EPISODES 9 | คิดถึง “จอมทับรีบไปเอาอาหารมาเสริฟลูกค้าเร็ว” เสียงแหลมของเจ้าของร้านเอ่ยสั่งน้องชายตัวดี “นี่ครับ” “ทำเป็นเล่นไป เร็ว ๆ ลูกค้ารอนาน แล้ว นี่ถ้ายัยพราวฟ้าอยู่ก็ดีสิ ตั้งแต่วันนั้น มันหายไปไหนของมันนะ พราวฟ้า เจ๊อดเป็นห่วงแกไม่ได้จริงๆ” จอมทัพที่ได้ยินพี่สาวเอ่ย ก็มีสีหน้าหมองลง “ผมไม่รู้ว่าพราวฟ้าหายไปไหน แถมคุณลุงก็ถูกพาตัวไปด้วย แต่ยังไงผมก็จะหาพราวฟ้าให้เจอให้ได้ตอนนี้ผมเก็บตังได้สามหมื่นแล้ว ถ้าพราวฟ้ากลับมาผมจะรีบให้มันไปจ่ายค่ารักษา” “จอมทัพๆ ลูกค้ามาอีกแล้ว” เจ๊ส้มหันไปมองรถสปอร์ตหรูสีดำมาจอดหน้าร้าน ไฟล์วิ่งลงมาจากด้านคนขับเปิดประตูรถให้พราวฟ้า “เชิญครับนายหญิง” “” ขอบคุณค่ะ พราวขอเข้าไปคนเดียวนะคะ” พราวฟ้าเอ่ยขึ้นกับไฟล์ลูกน้องคนสนิทคนสนิทของคชา เพราะเธออยากมีเวลาส่วนตัวคุยกับพวกเขา “ครับผมจะรอนายหญิงด้านนอก มีอะไรก็เรียกผมได้ตลอด” พราวฟ้าพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ แล้วเดินเข้าไปในร้านทันที ภายในร้านตอนนี้มีลูกค้าเพียงสองโต๊ะเท่านั้น “รับอะไรดีค่ะคุณ” เจ๊ส้มเอ่ยถามระหว่างก้มหน้ารอจดออเดอร์ “เอาเค้กชาเขียวกับน้ำมะนาวเปรี้ยวจี๊ดค่ะ” “ ยัยพราวฟ้า” เจ๊ส้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
10
EPISODES 10 | เร่าร้อน ในห้องทำงานสูงสุด “ฮัลโหลครับพ่อ” “ฉันได้ข่าวมาแล้วว่าแกกำลังจะแต่งงาน ในที่สุดฉันก็จะมีหลานสืบทายาทต่อสักทีคนนี้ห้ามปล่อยให้หลุดมือไปอีกเด็ดขาด จำเอาไว้ฉันต้องการให้แกมีลูกกับเธอให้เร็วที่สุด” “ครับพ่อ…ผมถึงพยายามทำดีกับเธอให้มากที่สุด เธอจะได้ตายใจยอมตกลง พ่อไม่ต้องเป็นห่วง งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ” เสียงมาเฟียหนุ่มยังคงดังกึกก้องภายในโสตประสาทของเธอ หญิงสาวกำหมัดในมือไว้แน่น เมื่อยืนฟังสิ่งที่ชายหนุ่มพูดคุยกับพ่อของเขา จนเกือบตายใจ และหลงเชื่อว่าเขาเป็นคนดีแล้ว “ยังไงคนเลวมันก็คือคนเลวเขาจะมาทำดีกับเราทำไมกันถ้าเราไม่มีประโยชน์กับเขา” พราวฟ้าตัดสินใจเดินมานั่งลงที่โซฟาหน้าห้องทำงาน ในบริษัทของเขา “อ้าวนายหญิงทำไม ไม่เข้าไปครับ” ไฟล์เดินมาพอดี “ไม่ ฉันรอเขาตรงนี้ดีกว่า” พราวฟ้าเอ่ยขึ้นไม่ทันจบประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกโดยมาเฟียหนุ่ม มือบางกำกระเป๋าแน่น ตราบใดที่เขายังเล่นละครตบตาเธอ เธอก็จะทำตัวใสซื่อตามที่เขาต้องการ เพราะถึงยังไง ถ้าเธอไม่ท้อง ทุกอย่างก็ยังคงต้องทนต่อไปได้เรื่อยๆ “มานั่งรอตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” พราวฟ้ายกยิ้มมองการแสดงละครเป็นคนแสนด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-07-16
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status