LOGIN"เหนือไม่กล้า เหนือไม่เคย""ถ้าอย่างนั้นเหนือปิดตานะ...ปล่อยให้พวกพี่ดูแลเอง" เรื่องย่อ แสงเหนือ หญิงสาวที่สูญเสียคุณพ่อไปตั้งแต่ยังเด็ก เติบโตมากับแม่เพียงลำพัง หญิงสาวที่สดใส อ่อนโยน และจิตใจดี เดย์ ฝาแฝดคนพี่ ชายหนุ่มที่มีนิสัย มึน กวน แต่กลับยิ้มง่าย ใจดี และอ่อนโยน กับแสงเหนือแค่เพียงคนเดียว ไนท์ ฝาแฝดคนน้อง ชายหนุ่มที่มีนิสัย นิ่ง ขรึม อ่อนโยน ทะนุถนอม และพร้อมปกป้องแสงเหนือทุกเรื่อง จากเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ถูกเพื่อนต่างห้องรังแก จนสองฝาแฝดได้เข้ามาปกป้อง กลายเป็นความผูกพันธ์ที่ค่อย ๆ เติบโตไปพร้อม ๆ กัน จนกลายเป็นความรักที่เดย์ และไนท์สองฝาแฝดปักธงหัวใจ ว่าเธอจะต้องเป็นผู้หญิงของเขาไม่คนใดก็คนหนึ่ง จนเกิดเป็นเรื่องราวให้แสงเหนือต้องหัวใจเต้นแรงไปกับพวกเขาทุกครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ ก่อเกิดเป็นความรู้สึกและความรัก ที่เธอต้องยอมรับความสัมพันธ์ที่แตกต่าง หนึ่งครอบครัวยอมรับได้กับความสัมพันธ์ของเขาที่จะเดินไปด้วยกันสามคน แต่อีกหนึ่งครอบครัวที่ไม่อาจจะทำใจยอมรับได้กับความรักที่พวกเขาสามคนต้องการ
View More“ไปครับ แต่พี่สองคนจะไปให้หมอแสงเหนือคนเดียวเท่านั้น”“คนบ้า”แสงเหนือต่อว่าทั้งสองคนด้วยท่าทีเง้างอน กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก อารมณ์และความต้องการของเธอก็เริ่มไปไกลจนกู่ไม่กลับ“อ๊ะ อื้มมมม”ไนท์เอนตัวพิงบนหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้โน้มตัวตามมา ก่อนจะตะโบบจูบดูดนมทั้งสองเต้าหายเข้าไปในปาก โดยที่แ
“งั้นหันหน้ามานี้ครับ แล้วอมมันเข้าไปให้พี่หน่อย”ไนท์ที่เห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จนำไปก่อน และคิดว่าแสงเหนือพร้อมที่จะรับตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็จับร่างบางพลิกเข้าหาตัวเองมือหนาบีบคางเล็กเล็ก ๆ ให้เธออ้าปากออก ก่อนจะดันแท่งเอ็นร้อนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มนั้นทันที“อ่าส์
“อย่าใจร้ายกับผัวเลยนะครับ”ไนท์กับเดย์กลับหัวเราะในลำคอพร้อมกัน เสียงทุ้มต่ำแบบนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดจากอก“หนูไหวครับ แต่พี่ไม่ไหว”ทันทีที่พูดจบ เดย์ก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว ด้วยเรียวแขนแกร่ง ร่างเล็กของเธอถูกอุ้มจนตัวลอย ก่อนถูกวางลงบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดแสงเหนือเผลอขยับถอยจนติดหัวเ
เสียงเพลงจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ค่อย ๆ เลือนหายไปและเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน เมื่อเดย์เดินนำขึ้นบันไดหินอ่อนออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาในลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปยังห้องสวีทที่ใช้เป็นห้องหอในคืนนี้ทว่าประตูลิฟต์ยังไม่ทันได้ปิดลง ฝ่ามือหนาของไนท์ก็มาขวางเอาไว้ซะก่อน“กูไปด้วย”“หึ”ร่างสูงของคนสองก้าวออกมาจากประต
“วันแรกที่แม่ได้เจอเราสองคน แม่ยอมรับว่า แม่รับความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นไม่ได้จริง ๆ แต่สุดท้ายแม่ก็ต้องยอมรับในความรักทั้งสองคนมีให้กับเหนือ แม่คิดว่าแม่มองคนไม่ผิด ฉะนั้นจากนี้แม่ฝากดูแลน้องต่อไปด้วยนะลูก มีอะไรก็บอกก็สอนน้องด้วย แต่หากวันนั้นน้องไม่น่ารักก็ให้พาน้องมาส่งคืนแม่ดี ๆ นะ” นิถาหันกลับไป
เช้าวันต่อไป เดย์และไนท์นอนหนุนตักแสงเหนือหน้ากระท่อม หลับตาพริ้มอย่างสบายใจ ปล่อยให้มือเล็ก ๆ ลูปไปตามเส้นผมของเขาอย่างมือ ในขณะที่สายลมพัดใบข้าวลู่ไปตามแรงลม สวยงามสบายตา “เหนือครับ...หนูว่าเรารู้จักกันมานานพอหรือยังครับ” “ก็นานมากแล้วนะคะ” คนตัวเล็ก
“เหนือ เอากับข้าวไปส่งพี่เขาแล้วปิดประตูบ้านล้อกดี ๆ คืนนี้แม่จะไปถือศีลที่วัด”“จ๊ะแม่”แสงเหนือเดินตามไปส่งผู้เป็นแม่อย่างนิภาที่ใส่ชุดนุ่งขาวห่มขาว เพื่อเตรียมไปถือศีลที่วัดในหมู่บ้านในวันพระใหญ่ เหมือนอย่างเช่นทุกครั้ง เพื่อสร้างบุญสร้างกุศลให้กับคนที่ล่วงลับไปก่อนไม่นาน รถซาเล้งของยายน้อยก็มาจ
วัวเกือบสิบตัวเดินนำหน้าไปอย่างเชื่องช้า บางครั้งก็หยุดก้มกินหญ้าตรงนั้นที ตรงนี้ที จนสองแฝดที่เดินตามอยู่ด้านหลังเริ่มเมื่อยขาและเมื่อยตัวตาม ๆ กัน อีกทั้งแสงแดดก็เริ่มร้อนระอุ จนไนท์เริ่มยกมือขึ้นปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก“มึงว่าถ้าไอ้สองตัวนั้นรู้ว่ากูกับมึงมาเลี้ยงวัวแบบนี้จะเป็นไงว่ะ”ไนท์หันกลับไ