LOGINจากบัณฑิตซิ่วไฉเสเพลหวิดอดตาย ก้าวผ่านประตูเวลากวาดเสบียงปี 2026 กลับไปชุบชีวิตลูกเมีย และปฏิวัติเกษตรกรรมโบราณ!พลิกแผ่นดินแห้งแล้งให้ทุกคนได้กินอิ่มนอนอุ่น
View More🏙️ ครอบครัวหลี่ (พันธมิตรจากโลกอนาคต ปี 2026)
ลุงหลี่ (หลี่ฉุนกัง) : อดีตอาจารย์สอนวิชาเกษตรกรรมผู้มีสง่าราศี ใจดีและเปี่ยมด้วยเมตตา เป็นผู้รับปากถ่ายทอดวิชาความรู้ทางการเกษตรให้แก่ถังต้าเหล่ย
ป้าหลี่ (หลี่จินเหลียน) : ภรรยาของลุงหลี่ สตรีสูงวัยใจดีผู้นำพาถังต้าเหล่ยเข้าร้าน คอยช่วยเหลือ คัดสรรอาหาร และแนะนำตลาดจัดหาเสบียงให้ หลี่หลินเฟิง: บุตรชายคนเดียวของบ้านหลี่ เปิดร้านรับซื้อของเก่า เป็นผู้รับซื้อเหรียญทองแดงโบราณ 3 อีแปะจากถังต้าเหล่ยในราคา 7,500 หยวนเพื่อเป็นทุนรอน หลี่หร่านอี๋: สะใภ้บ้านหลี่ หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มและดูคล่องแคล่ว (ภรรยาของหลี่หลินเฟิง) หลี่ซูซู (อายุ 5 ปี) : หลานสาวตัวน้อยแก้มป่องของบ้านหลี่ วัยกำลังซุกซน ฉินฉือ: เพื่อนรุ่นพี่ของหลี่หลินเฟิง เบื้องหน้าอาจดูเป็นพ่อค้าทั่วไป แต่เบื้องหลังคือผู้มีอิทธิพล กว้างขวางในวงการตลาดมืด หรืออารมณ์มาเฟียที่มีเส้นสายหนาแน่น 🏠 ครอบครัวหลัก (สกุลถัง - บ้านสี่)ถังต้าเหล่ย (อายุ 24 ปี) : พระเอกของเรื่อง บัณฑิตซิ่วไฉผู้ข้ามภพ ปฏิวัติตนเองจากคนเสเพลสู่พ่อค้าผู้พลิกใต้หล้า
หมิงจู (อายุ 22 ปี) : ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของถังต้าเหล่ย อ่อนโยน อดทน และไม่เคยทอดทิ้งสามี ถังโต้วโต้ว (อายุ 4 ปี) : บุตรสาวตัวน้อยแก้วตาดวงใจ 🧓 รุ่นบุพการีท่านพ่อและท่านแม่
ถังต้าไห่ (อายุ 50 ปี) : บิดาของถังต้าเหล่ย
หลิวฟาง (อายุ 48 ปี) : มารดาของถังต้าเหล่ย ครอบครัวพี่ชายใหญ่ (บ้านใหญ่)ถังต้าซาน (อายุ 30 ปี) : พี่ชายคนโตของถังต้าเหล่ย
โจวฮุ่ย (อายุ 28 ปี) : พี่สะใภ้ใหญ่ ถังจื่อห่าว (อายุ 15 ปี) : บุตรชายของพี่ใหญ่ ครอบครัวพี่ชายรอง (บ้านรอง)ถังต้าเหอ (อายุ 28 ปี) : พี่ชายคนรอง
หลี่เหมย (อายุ 28 ปี) : พี่สะใภ้รอง ถังจื่อเซวียน (อายุ 12 ปี) : บุตรชายของพี่รอง ครอบครัวพี่ชายสาม (บ้านสาม)ถังต้าเจียง (อายุ 26 ปี) : พี่ชายคนที่สาม
เฉินกุ้ย (อายุ 25 ปี) : พี่สะใภ้สาม ถังจื่อรุ่ย (อายุ 10 ปี) : บุตรชายของพี่สาม 👷 กลุ่มคนงานในอาณัติ (ผู้ลี้ภัยและเด็กกำพร้า)ครอบครัวอู๋ (เด็กกำพร้า)
อู๋วั่งไฉ (อายุ 15 ปี) : พี่ชายคนโต แบกรับภาระของน้อง ๆ
อู๋เวินหนิง (อายุ 10 ปี) : น้องชายคนรอง อู๋ลั่วลั่ว (อายุ 7 ปี) : น้องสาวคนเล็ก ครอบครัวป้าเหลียนป้าเหลียน: หญิงชราผู้ถูกขับไล่ไสส่งจากชุมชนเดิม
ชิวหลิน: บุตรสาวของป้าเหลียน ครอบครัวหม่าเซ่าหม่าสิฮัน: บิดา
หม่าเจียว: มารดา หม่าเซ่า: บุตรชายคนโต หม่าชิงหรง: ภรรยาของหม่าเซ่า หม่าฉางชาง: บุตรของหม่าเซ่ากับหม่าชิงหรง หม่าฉางโจว: บุตรชายคนรอง หม่าเซิ่งอี้: บุตรชายคนที่สาม หม่าซูหลัน: บุตรสาวคนเล็กสุด เกาหลาง: ลูกเขยบ้านหม่า (สามีของหม่าซูหลัน) หม่าซุ่ยซุ่ย: ทารกน้อยวัย 4 เดือน 🌾 กลุ่มคนงานจากหมู่บ้านเถาหยวน (ครอบครัวหัวหน้าหมู่บ้าน)ผู้เฒ่าเสิ่น (เสิ่นเหวินชาง) [อายุ 58 ปี] : หัวหน้าหมู่บ้านเถาหยวนผู้สุขุม รอบคอบ
แม่เฒ่าเสิ่น (ซุนซื่อ) [อายุ 55 ปี] : ภรรยาผู้เฒ่าเสิ่น สายสืบทอดที่ 1 (บ้านลูกชายคนโต)เสิ่นกั๋วอัน (อายุ 34 ปี) : ลูกชายคนโต พี่ใหญ่ของบ้าน
หลินชิวเยี่ยน (อายุ 31 ปี) : สะใภ้ใหญ่ เสิ่นเหยียนเฟิง (อายุ 10 ปี) : หลานชายคนโต เสิ่นหลานซิน (อายุ 8 ปี) : หลานสาว สายสืบทอดที่ 2 (บ้านลูกชายคนรองและคนเล็ก)เสิ่นกวงเฉิง (อายุ 29 ปี) : ลูกชายคนรอง
เจียงอวี้เหลียน (อายุ 26 ปี) : สะใภ้รอง เสิ่นชางหมิง (อายุ 5 ปี) : หลานชายคนเล็ก เสิ่นเยว่หรง (อายุ 17 ปี) : ลูกสาวคนเล็กสุดของผู้เฒ่าเสิ่นหน่วยเงิน มูลค่าเทียบ
1,000 อีแปะ = 1 ตำลึงเงิน
10 ตำลึงเงิน = 1 ตำลึงทอง
⏱️ พื้นฐานเวลาจีนโบราณ
1 ชั่วยาม = 2 ชั่วโมง ของสากล
1 ชั่วยาม จะถูกแบ่งย่อยออกเป็น 8 เค่อ 1 เค่อ = 15 นาที ของสากล(ดังนั้น 8 เค่อ $\times$ 15 นาที = 120 นาที หรือ 2 ชั่วโมงเต็มพอดี)
⏰ การนับ "เค่อ" ใน "ยามเฉิน" (07:00 - 09:00 น.)
ยามเฉิน (辰时) คือช่วงเวลาตั้งแต่ 07:00 น. ถึง 09:00 น. เมื่อเทียบเป็นเวลาสากลแล้ว จะตรงกับเวลาดังนี้ครับ
ยามเฉิน (ตอนต้นยาม) : 07:00 น.
ยามเฉิน 1 เค่อ: 07:15 น. ยามเฉิน 2 เค่อ: 07:30 น. ยามเฉิน 3 เค่อ: 07:45 น. ยามเฉิน 4 เค่อ (ครึ่งยาม) : 08:00 น. ยามเฉิน 5 เค่อ: 08:15 น. ยามเฉิน 6 เค่อ: 08:30 น. ยามเฉิน 7 เค่อ: 08:45 น. ยามเฉิน 8 เค่อ: 09:00 น. (สิ้นสุดยามเฉิน เข้าสู่ยามซื่อ) 💡 ตารางเทียบ 12 ชั่วยาม (สำหรับใช้ดูเวลาในนิยาย)ชั่วยาม เวลาสากล บันทึกช่วยจำในนิยาย
ยามจื่อ (子时) 23:00 - 01:00 น. ดึกสงัด / เที่ยงคืน
ยามโฉ่ว (丑时) 01:00 - 03:00 น. ปลายยามดึก / ตีสอง
ยามอิ๋น (寅时) 03:00 - 05:00 น. รุ่งสาง / เริ่มทำอาหารเช้า
ยามเหม่า (卯时) 05:00 - 07:00 น. ฟ้าสาง / ไก่ขัน / ตื่นนอน
ยามเฉิน (辰时) 07:00 - 09:00 น. อาหารเช้า / เริ่มทำงาน
ยามซื่อ (巳时) 09:00 - 11:00 น. สาย / ตลาดคึกคัก
ยามอู่ (午时) 11:00 - 13:00 น. เที่ยงวัน / แดดจัดที่สุด
ยามเว่ย (未时) 13:00 - 15:00 น. บ่ายคล้อย
ยามเซิน (申时) 15:00 - 17:00 น. เย็น / แดดร่มลมตก
ยามโหย่ว (酉时) 17:00 - 19:00 น. พลบค่ำ / พระอาทิตย์ตกดิน
ยามซวี (戌时) 19:00 - 21:00 น. หัวค่ำ / จุดตะเกียง
ยามห้าย (亥时) 21:00 - 23:00 น. ดึก / เข้านอน
📜 คำเตือนเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ 📜
นิยายเรื่องนี้เป็นผลงานที่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามมิให้คัดลอก ดัดแปลง แก้ไข ทำซ้ำ เผยแพร่ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียนโดยเด็ดขาด
การละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะโดยเจตนาหรือไม่ก็ตาม ถือเป็นความผิดทางกฎหมาย ผู้กระทำผิดจะต้องรับผิดทั้งทางแพ่งและทางอาญา
สงวนสิทธิ์ทุกประการ
หากพบเห็นการละเมิดลิขสิทธิ์ กรุณาแจ้งผู้เขียนผ่านช่องทางที่กำหนด เพื่อดำเนินการตามสิทธิ์อันชอบธรรม
เพจ: ต้าซ้อ writer
📢 คำชี้แจงและคำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหา
นวนิยายเรื่อง "ถังต้าเหล่ย พ่อค้าสองภพ" สร้างสรรค์ขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น เนื้อหาบางส่วนมีการหยิบยกเรื่องราวพล็อตแฟนตาซีและการข้ามมิติเวลามาดำเนินเรื่อง ผู้เขียนจึงใคร่ขอแจ้งรายละเอียดเพื่อทำความเข้าใจร่วมกับผู้อ่านดังนี้ครับ
1. บริบททางประวัติศาสตร์ สิ่งประดิษฐ์ และเทคโนโลยีล้ำยุค
ภายในเรื่องจะมีการปรากฏขึ้นของสิ่งของจากโลกยุคปัจจุบัน เช่น จักรยานพ่วงข้าง สามล้อเครื่อง หรือโคมไฟโซลาร์เซลล์ ซึ่งไม่มีอยู่จริงในยุคจีนโบราณ สิ่งประดิษฐ์เหล่านี้ปรากฏขึ้นตามเงื่อนไขของพล็อตเรื่องที่ตัวเอกสามารถนำสิ่งของข้ามผ่าน "ประตูแห่งกาลเวลา" กลับไปได้เท่านั้น ไม่ได้อ้างอิงตามหลักโบราณคดีหรือความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์แต่อย่างใด
2. บุคคล สถานที่ และเหตุการณ์
เนื้อหาทั้งหมดเกิดจากจินตนาการของผู้เขียน ชื่อตัวละคร ชื่อสถานที่ ราชสำนัก รัชศก และเหตุการณ์ต่าง ๆ ล้วนเป็นสิ่งสมมติที่สร้างขึ้นมาเพื่ออรรถรสในการดำเนินเนื้อเรื่อง มิได้มีเจตนาในการก้าวล่วง พาดพิง หรืออ้างอิงถึงบุคคล กลุ่มบุคคล หรือสถานที่จริงใด ๆ ในประวัติศาสตร์ทั้งสิ้น
3. คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาเฉพาะ
นิยายเรื่องนี้เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุตามเกณฑ์ที่เหมาะสม เนื่องจากบางช่วงบางตอนอาจมีการบรรยายถึงฉากโรแมนติกหรือฉากรักบนเตียง ตลอดจนการจำลองสถานการณ์ความยากลำบาก ภัยแล้ง และความอดอยาก ซึ่งถูกเขียนขึ้นเพื่อแสดงถึงพัฒนาการของตัวละครและการฝ่าฟันอุปสรรคเท่านั้น ขอให้ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
ผู้เขียนหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกท่านจะได้รับความสนุกสนาน เพลิดเพลิน และเต็มอิ่มไปกับเรื่องราวการสู้ชีวิตของถังต้าเหล่ย ขอให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น!
หากสตรีเหล่านี้ไปแต่งกายด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นเช่นนี้ที่แคว้นต้าเยี่ย คงไม่วายถูกชาวบ้านตราหน้าว่าเป็นคนวิปลาสสติฟั่นเฟือน หรือไม่ก็เป็นผู้ที่ไม่รักษาคุณธรรมและจารีตอันดีงามของสตรีเป็นแน่ แท้จริงแล้วโลกปี 2026 ช่างเปิดเผยและไร้ขอบเขตจนเขาตามไม่ทันจริง ๆ"เห็นร้านพวกนั้นไหม นั่นร้านชานมที่วัยรุ่นชอบกันมาก ส่วนทางนั้นร้านไอศกรีมของโปรดเด็ก ๆ ร้านขนมปังนั่นก็ทำสดใหม่ทุกวัน ส่วนร้านจินหลงซวนไฉ่อวี๋ทางโน้น เป็นร้านปลาต้มผักดองขึ้นชื่อของซูโจวเลยล่ะ ลูกค้าเยอะมาก เดี๋ยวลุงจะไปสั่งไว้ก่อน เราค่อยไปเดินดูอย่างอื่น""ผมไปด้วยครับ"เมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าร้าน พนักงานในชุดเครื่องแบบสะอาดสะอ้านเดินเข้ามาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้มต้อนรับอย่างสุภาพ"สวัสดีค่ะ ลูกค้าทานที่ร้านหรือสั่งกลับบ้านคะ?""สั่งกลับบ้านครับ" ลุงหลี่บอก พนักงานจึงพาไปยังเคาน์เตอร์ที่มีจอภาพดิจิทัลแสดงรูปภาพอาหารสวยงาม คมชัดจนเห็นความชุ่มฉ่ำของเนื้อสัตว์และไอความร้อนลอยฉุย "นี่เป็นเมนูอาหารของร้านเราค่ะ""เสี่ยวเหล่ย ดูรูปสิ อยากกินอะไรเลือกเอาเลย"ต้าเหล่ยจ้องมองภาพอาหารสีสันล้วนแต่น่ากิน แผ่นภาพมันเงาตรงหน้าปรากฏอาหารหน้าตาวิจ
ระหว่างมื้ออาหาร ลุงหลี่ได้เรียบเรียงคำตอบไว้ให้ต้าเหล่ยตามข้อมูลที่หามา ทั้งยังบอกให้เขาท่องจำให้ขึ้นใจ หลังมื้ออาหารทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังสถานีตำรวจท้องที่ของเมืองซูโจว แม้ซูโจวจะเป็นเมืองที่มีชื่อเสียง แต่ในย่านที่ลุงหลี่อยู่นั้นเป็นชุมชนเก่าที่ผู้คนรู้จักมักจี่กันดี ลุงหลี่ที่เคยเป็นครูสอนที่วิทยาลัยเกษตร แต่ตอนนี้เกษียณอายุราชการแล้ว หลายสิบปีที่สะสมชื่อเสียงมา ทำให้เดินไปทางไหนก็มีแต่คนรู้จักมาทักทายเมื่อถึงสถานีตำรวจท้องที่ ลุงหลี่ก็พาต้าเหล่ยเดินตรงไปยังห้องด้านในทันที ที่นั่นชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบท่าทางกระฉับกระเฉงกำลังนั่งคีย์ข้อมูลอยู่ พอเห็นลุงหลี่เขาก็รีบกุลีกุจอเดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มกว้าง"ลุงหลี่! มาถึงแล้วเหรอครับ ที่มาของน้องก็รู้คร่าว ๆ แล้ว ที่ต้องถามวันนี้ก็พอสังเขปตามความเหมาะสมเท่านั้นครับ" ชายหนุ่มเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง คืนที่ผ่านมาเขาได้คุยกับลุงหลี่กับหลินเฟิงผ่านวิดีโอคอลแล้ว เลยพอรู้เรื่องราวคร่าว ๆ ของต้าเหล่ยบ้างแล้ว"ลุงฝากด้วยนะอี้เทียน นี่เสี่ยวเหล่ย หลานชายที่ลุงบอก"อี้เทียนหันมามองต้าเหล่ยพลางยิ้มให้อย่างเป็นมิตร "ว่าไงน้องชาย ชื่อต้าเหล
เมื่อหยาดเหงื่อหยดสุดท้ายของคนงานซึมผ่านเสื้อผ้า ต้าเหล่ยก็เดินเข้าไปหาพวกเขาพร้อมรอยยิ้ม"ลำบากพวกพี่ ๆ แล้วครับ นี่เป็นสินน้ำใจเล็กน้อย รับไว้เถอะครับ" เขาหยิบธนบัตรใบละ 100 หยวนจำนวน 5 ใบ ออกมาส่งให้คนงานคนละใบ"โอ้! ขอบคุณมากครับ ครั้งหน้าเรียกใช้พวกเราได้เต็มที่เลย!" คนงานทั้ง 5 ตาโต รีบรับเงินพลางก้มหัวขอบคุณซ้ำ ๆ เพราะเงิน 100 หยวนสำหรับพวกเขานั้นนับเป็นค่าแรงที่เกือบจะเท่ากับทำงานทั้งวันเลยทีเดียวต้าเหล่ยพยักหน้าให้ เมื่อทุกคนจากไปหมดแล้วเขาก็รีบปิดประตู ของทุกอย่างในโกดังถูกเก็บเข้ามิติภายในพริบตา โกดังที่เคยแน่นขนัดว่างลงเพียงชั่วอึดใจ"เรียบร้อย!"ต้าเหล่ยเดินออกจากโกดังมุ่งหน้ากลับไปยังร้านของป้าหลี่ เมื่อไปถึงก็พบว่าหลินเฟิงนั่งจดจ้องหยก 3 ชิ้นบนโต๊ะราวกับต้องมนต์สะกด ทันทีที่หลินเฟิงเห็นต้าเหล่ย ก็รีบเดินปราดเข้าไปโอบไหล่เด็กหนุ่มจนต้าเหล่ยสะดุ้งเล็กน้อย"เสี่ยวเหล่ยน้องรัก! นายมันคือเทพเจ้าโชคลาภของพี่จริง ๆ!" หลินเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น"...""หยก 3 ชิ้นนี้... นายจะขายให้พี่ได้ไหม?""ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วครับ เรื่องราคาเอาตามที่พี่เห็นสมควรได้เลย""น้องพี่ รับ
ต้าเหล่ยพยักหน้าเรียบ ๆ เขาเปิดกระเป๋าสะพายข้างแล้วหยิบเงินธนบัตรใบละ 100 หยวนปึกใหญ่ออกมา นับวางลงบนโต๊ะไม้ของเถ้าแก่ทีละหมื่นจนครบยอด เถ้าแก่เฉินมองเงินปึกนั้นพลางลูบหน้าตัวเองเบา ๆ "รอเดี๋ยวลุงจะออกใบเสร็จให้เลย เส้นก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่อบแห้งพวกนี้ลุงให้เป็นของแถม มีน้ำมันพริกพวกนี้ด้วยนะ แค่ลวกเส้นคลุกน้ำมันพริกก็อร่อยเหาะแล้ว เผื่อจะเอาไปเสนอเจ้านาย ของพวกนี้ก็อยู่ได้หลายวันเหมือนกัน!"เถ้าแก่เฉินหยวนเส้นก๋วยเตี๋ยวกับเส้นหมี่อบแห้งให้ต้าเหล่ยเต็มถุงหิ้วใบใหญ่ ยังมีน้ำมันพริกแถมมาอีก 3 กระปุก"ขอบคุณครับเถ้าแก่" เสร็จจากร้านขายข้าวสาร ต้าเหล่ยก็มุ่งหน้าไปที่ร้านขายผักต่อร้านผัก (3 ร้านติดกัน) "เสี่ยวเหล่ยมาดูผักก่อนสิ วันนี้เขียว ๆ สด ๆทั้งนั้นเลย" แม่ค้าผักร้านแรกตะโกนเรียก ต้าเหล่ยเดินเข้าไปดูพลางมองร้านข้าง ๆ อีกสองร้าน "ผมสั่งผักรวมหลายอย่างครับ กะหล่ำปลี ผักกาดขาว หัวไชเท้า ฟักทอง พริกหยวก แล้วก็ผักใบเขียว จัดมาให้ผมร้านละ 350 กิโลเลยครับ ขอสดที่สุดนะ" "350 กิโล! ทุกร้านเลยเหรอจ๊ะ!" แม่ค้าทั้งสามร้านประสานเสียงกันด้วยความตกใจ "ครับ เจ้านายของผมจะเอาไปบริจาคที่ชนบทครับ ถ้





