เข้าสู่ระบบแพรลดาเสียวจนง่ามขาสั่น แผ่นลิ้นทั้งสากทั้งร้อนของท่านประธานจอมหื่นไชชอนเข้ามาสำรวจกลีบสาวอย่างหิวกระหาย “อู้ววว… กลีบสวยเหลือเกินแม่คุณ คาวหอยก็หอมมาก… อ่า… ลุงชอบเหลือเกิน… ” ธำรงค์แทบคลั่งกับความงดงามตรงหน้า เขาเอามือแบะบีบแบ่งกลีบออกเป็นสองแล้วปาดลิ้นเลียสลับไปมาอย่างดุดัน จู่โจมอย่างดุดัน ไม่นานน้ำเสียวของหญิงสาวก็แตกนองออกมาอย่างไม่อาจสะกดกลั้นเอาไว้ได้ “งืออออ… ”
ดูเพิ่มเติมท่านประธาน
กระหายสวาท
ผู้เขียน
กาสะลอง
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ
หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น
ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล
และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา
อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ
……….
นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา
ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์
ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง
ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง
*เราเตือนท่านแล้ว*
ท่านประธาน
กระหายสวาท
มกราคม พุทธศักราช 2564
ที่โรงแรมหรูระดับห้าดาวแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือไอโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน ทำให้ ‘ธำรงค์’ ชายวัยสี่สิบปีผู้เป็นเจ้าของโรงแรมต้องเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหู เมื่อเห็นชื่อของเพื่อนรักปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
“เฮ้ย… ไอ้นันต์… วันนี้นึกยังไงโทรมาหากู”
ธำรงค์กรอกเสียงทักทายไปยังต้นสายด้วยสรรพนามที่สนิทสนม
“สวัสดีเพื่อน… กูมีเรื่องให้มึงช่วยหน่อย”
‘อนันต์’ กล่าวไม่อ้อม ใช้สรรพนามแทนตัวเองว่ามึงกูเพราะความสนิทสนมคุ้นเคยกันมานาน
“มีอะไรว่ามาเลยเพื่อน… ”
ธำรงค์พร้อมจะช่วย
“ยัยแพรลูกสาวกูกำลังหาที่ฝึกงาน… กูอยากให้มาฝึกที่โรงแรมมึงได้ไหมวะ จะได้ช่วยเป็นหูเป็นตาดูแลลูกสาวให้กูด้วย… ”
อนันต์บอกธุระที่ทำให้ต้องโทรมา เรียกชื่อลูกสาวสั้นๆ ว่า ‘แพร’ ชื่อจริงคือ ‘แพรลดา’
“แหมเรื่องแค่นี้เอง ได้เลยเพื่อน”
ธำรงค์ไม่ขัดข้อง
“ตอนนี้ยัยแพรลูกสาวกูเรียนมหาลัยฯ ใกล้จบแล้ว… ”
“เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ เผลอไม่กี่ปีหนูแพรกำลังจะเรียนจบแล้วหรือนี่… ”
ธำรงค์กล่าว…
ภาพเมื่อหลายปีก่อนของเด็กสาวใบหน้าสะสวย ผิวขาว ตาคม ผมยาว จมูกโด่ง ใบหน้ารูปไข่ ผุดเข้ามาในความทรงจำของธำรงค์อีกครั้ง เขาไม่เคยลืมเด็กหญิงผู้น่ารักคนนี้
“ใช่… ตอนนี้ยัยแพรกำลังเรียนอยู่ชั้นปีสี่… ปีสุดท้ายแล้ว… อีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว”
อนันต์ตอบ
“หนูแพรเรียนสาขาอะไร”
ที่ต้องถามก็เพราะธำรงค์คิดว่าจะได้ให้ฝึกงานในแผนกที่เกี่ยวข้องกับสาขาวิชาที่หล่อนเรียนมา
“เรียนเลขา… ”
อนันต์ตอบ
“ถ้าหนูแพรเรียนมาทางด้านเลขา… งั้นก็มาฝึกงานกับกูตรงโดยตรงจะดีกว่า ตอนนี้เลขาคนเก่าของกูเพิ่งลาออกไปทำกิจการส่วนตัว… ”
เขากะซวกดูดกินนมจากเต้าของเลขาสาวราวกับเด็กทารกอดอยาก ทำเอาหล่อนสยิว น้ำหล่อลื่นหลั่งออกมาจนเปียกเยิ้มไปทั้งร่องกลีบ ขมิบนิ้วแน่น“อู้ว... เยิ้มแล้วที่รักจ๋า… สู้นิ้วแบบนี้เดี๋ยวพี่จะเลียให้ดิ้น… ”แววตาดุดันและท่าทางเอาจริงของท่านประธานจอมหื่น ทำเอาอัญญาใจเต้นแรง รู้ว่าวันนี้หล่อนโดนจัดหนักแน่ๆ“อืมมม… หอม… กลิ่นสวาทของคุณกระตุ้นอารมณ์ผมเหลือเกิน… ”เขาเอานิ้วที่ชุ่มไปด้วยน้ำเสียวของเลขาสาวยกขึ้นมาสูดดม ก่อนจะอุ้มร่างของหล่อนขึ้นมานอนหงายลงบนโต๊ะทำงาน“คุณต้องรับผิดชอบ… เพราะว่าคุณทำให้ผมหิวแต่เช้า… ”ด้วยท่าทางหื่นกระหายจัด ท่านประธานเลิกชายกระโปรงของเลขาขึ้นมากองเอาไว้เหนือเอว“ขอผมดูชัดๆ… ”ธันวารูดกางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋วปลิวออกไปจากปลายเท้า เอามือดันขึ้นเข่าสองข้างของเลขาแบะอ้าเป็นรูปตัวเอ็มชิดลำตัวแล้วกดใบหน้าลงมาปาดลิ้น เสยเข้าใส่กลีบสวาทโดยที่หญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัว“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”อัญญาร้อง…น้ำเสียวแตกนองออกมาตามจังหวะตวัดลิ้น ปาดเสยขึ้นมาตามแนวยาวของร่องกลีบเสียงดังซ่วบๆ“อู้วววว… น่าเลียมาก”ฝ่ามือใหญ่ทาบลงกลางหนอกเนินอันโหนกนูน รวบเส้นขนสีดำหลบไปข้างซอกขาแล้วกระแทกชิวหา
“ขอบคุณค่ะ… ”อัญญารับเอาดอกไม้มาจัดลงใจแจกันแก้วใบใหญ่ ธันวาเดินมาที่โต๊ะตัวเอง ทรุดร่างลงนั่งบนเก้าอี้ ตามองเลขาสาวที่กำลังจัดดอกไม้อย่างตั้งอกตั้งใจ“คุณจัดดอกไม้สวยจัง… ”เขาชม“อัญชอบจัดดอกไม้ค่ะ… ”เมื่อก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัยอัญญาเคยทำงานหารายได้พิเศษที่ร้านดอกไม้แห่งหนึ่ง ตั้งแต่นั้นมาหล่อนก็ชอบการจัดดอกไม้ครู่ใหญ่ๆ ต่อมาอัญญาถือแฟ้มเอกสารสีดำมาวางลงตรงหน้าท่านประธานเหมือนเช่นทุกวันเมื่อเขามาถึง“ตารางงานของวันนี้ค่ะ… ”เลขาสาวรายงาน“มีแต่งานน่าเบื่อทั้งนั้น… ”ธันวามองดูแฟ้มแล้วเอื้อมมือมาโอบเอวของหญิงสาว“คุณธันจะเบื่อไม่ได้นะคะ… ทั้งหมดนี้นัดหมายเอาไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ… ”หล่อนย้ำ“ก็งานพวกนี้มันน่าเบื่อนี่นา… แต่ว่ามีอยู่งานนึงที่ผมไม่เคยเบื่อที่จะทำ… ”เขาเอื้อมมือมาโอบเอวของหล่อน ก่อนจะอุ้มขึ้นมานอนหงายบนตัก“อุ๊ย… ท่านคะ… ”อัญญาตกใจ…ไม่คิดว่าวันนี้จะโดนแต่เช้า แต่ดูท่าทางแล้วคงไม่รอดแน่ๆ วันนี้ท่านประธานหื่นมาก มือใหญ่สอดเข้ามาใต้ชายกระโปรง ลูบล้วงเข้ามาสำรวจพูเนื้ออูมแน่น แอ่นอ้าขึ้นมาท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ“อู้ววว… สู้มือแบบนี้เห็นทีต้องขยี้หนักๆ”มือที่โอบแผ่นห
ธันวาย้ำคำเดิม นั่งคุยกันต่อมาอีกครู่ใหญ่ๆ ก็ขอตัวกลับ ธันวาไม่ลืมเดินมาไหว้ลาแม่ของอัญญาก่อนจะกลับออกมาทันทีที่รถจากัวร์สีดำเป็นประกายมันวับแล่นฝ่าประกายแสงแดดของตอนใกล้เที่ยงออกไปจากประตูบ้าน พิรดาที่แอบส่องท่านประธานอยู่หลังม่านหน้าต่างเงียบๆ ก็รีบปรี่ออกมาหาพี่สาว“โห… เจ้านายพี่อัญโคตรหล่ออ่ะ… หล่อน่ากินขนาดนี้จีบเลยพี่อัญจีบเลย… ”พิรดาเชียร์พี่สาวอย่างออกนอกหน้า“เห็นกระจกนั่นไหม… ”อัญญาชี้มือไปยังบานกระจกหน้าต่าง พิรดามองตาม รับมุกไม่ทัน“ทำไมคะ… ”“ส่องกระจกชะโงกดูเงา… ตื่นได้แล้วตื่น เรากับเขามันคนละชั้น… นั่นเจ้าของธุรกิจหมื่นล้าน ใครเขาจะมาสนใจลูกสาวชาวสวนอย่างพี่”อัญญาไม่เคยลืมตัว…แม้ในระยะเวลาไม่กี่วันที่ได้อยู่ใกล้ชิดท่านประธาน จะทำให้หล่อนหวั่นไหวถึงขึ้นเก็บเอามานอนฝันถึงเขาแต่มันจะเป็นไปได้ยังไง เพราะว่าความสัมพันธ์สุดลึกซึ้งที่เกิดขึ้นก็เป็นไปตามสัญญา“แต่ดูท่าทางคุณธันวาสนใจพี่อัญนะ… ”พิรดาเชื่อในความรู้สึกของตัวเอง“บ้า… เขาเห็นว่าพี่ป่วยก็เลยแวะมาดู”อัญญาว่า… ทั้งที่ใจจริงก็อยากให้เป็นอย่างที่น้องสาวพูด“ก็นั่นแหละ… ถ้าไม่ห่วงคงไม่แวะมาใช่ป่ะ”คำพูดของน้อง
“ขอบคุณค่ะ… ”“อาการไข้ดีขึ้นแล้วใช่ไหม… ”“ค่ะ… ดีขึ้นค่ะ… ”“ตัวยังร้อนอยู่ไหม… ”ธันวายกหลังมือขึ้นมาแตะหน้าผากของอัญญา“ตัวยังอุ่นๆ… ”ท่านประธานกล่าว อัญญามองสบตาเขา เห็นความห่วงใยในแววตาของคนมาเยี่ยม“บ้านอัญหายากไหมคะ… ”“ไม่ยากครับ”ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่นั้นก็มีหญิงสาวคนหนึ่งขับรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดใต้ต้นชมพู่ หล่อนชื่อ ‘พิรดา’เป็นน้องสาวของอัญญา“แม่ใครอ่ะ… ”พิรดากระซิบถามมารดาที่กำลังกวาดใบชมพู่อยู่ไม่ไกลจากม้าหินอ่อนที่ท่านประธานกับพี่สาวของหล่อนกำลังนั่งคุยกัน“เจ้านายของยายอัญ… ”อรดีกระซิบตอบกลับเบาๆ“โห… เจ้านายพี่อัญโคตรหล่ออ่ะ… ”พิรดาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปยังร่างสูงใหญ่นั้นอีกครั้ง ค่อยๆ เดินเลียบๆ เคียงๆ เข้ามาใกล้เพราะต้องผ่านม้าหินอ่อนก่อนเข้าไปในบ้าน“ดา… นี่คุณธันวาเจ้านายของพี่”อัญญาถือโอกาสแนะนำให้น้องสาวได้รู้จักกับคนมาเยี่ยม“สวัสดีค่ะ… ”พิรดายกมือไหว้ธันวา“สวัสดีครับ… ”เขารับไหว้ ส่งยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ทำเอาพิรดาแทบละลายกับความหล่อเหลาของท่านประธาน“แถวนี้บรรยากาศดีนะครับ… ”ตอนใกล้จะกลับ…ธันวาลุกขึ้นจากม้าหินอ่อน ทอดสายตาแลไปยังสวนกล้วยหอมที่