บินไปด้วยรัก(Fly with Love)

บินไปด้วยรัก(Fly with Love)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-14
โดย:  กัลปังหาจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
12บท
892views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เธอคือรักที่ลมพัดมาข่วงเวลาแค่เพียงสั้นๆ อีกไม่นานก็ต้องเลิกกัน กับความรักที่ไม่มีวันจะได้ครอบครอง เมื่อคน 3 คนต้องแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก คนหนึ่งแต่งงานเพื่อความมั่งคั่งและต้องการลืมความรักเก่าที่เจ็บปวด อีกคนจำใจแต่งงานเพื่อรักษาสถานภาพทางการเงินของครอบครัวให้มั่นคง และอีกคนแต่งงานกับคนที่พ่อแม่เลือกให้เพราะสูญเสียความทรงจำไป จึงเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความวุ่นวาย สุดท้ายใครกันจะได้ติดปีกโบยบินไปกับคนที่ตนเองรัก

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ รอยร้าวในความทรงจำ

Di ujung negeri, terdapat sebuah desa yang ramai bernama Desa Hongye, atau Desa Daun Merah, sebuah desa yang terkenal dengan para pedagang serta peziarah yang sering datang untuk berdoa di kuil kuno. Suasana pagi itu cerah, sinar matahari menyinari setiap sudut desa, sementara penduduk bersiap dengan kegiatan sehari-hari mereka.

Tak jauh dari desa itu terdapat sebuah gunung terpencil yang tersembunyi di antara kabut tebal, sepasang remaja, Ji Liong dan Hu Ling Lian berdiri di tengah hutan pinus yang sunyi. Pepohonan menjulang tinggi seakan menjadi saksi dari latihan mereka. Langit sore berwarna jingga kemerahan, memberikan suasana damai yang menipu.

Hu Ling Lian, mengenakan pakaian latihan berwarna hijau zamrud, tengah duduk bersila dengan konsentrasi penuh. Kedua tangannya terangkat, perlahan mengatur aliran napas dan tenaga dalam. Udara di sekitarnya bergetar samar, tanda bahwa ia sedang melatih Sin Kang ilmu warisan keluarga Hu yang terkenal sebagai salah satu ilmu langka di dunia persilatan.

Di depannya, Ji Liong berdiri tegak, memperhatikan dengan seksama. Wajah pemuda itu mencerminkan perpaduan rasa kagum dan kasih sayang yang tulus. Ia adalah putra dari ketua Perguruan Pedang Emas (Kim Kiam Pai), salah satu perguruan besar yang dihormati dalam dunia persilatan. Hari ini, ia hanyalah seorang kekasih yang dengan sabar membantu tunangannya mencapai potensi terbaiknya.

“Liang Koko,” suara Hu Ling Lian terdengar gemetar, memecah kesunyian. “Sepertinya aku tidak sanggup lagi melanjutkan. Tenagaku hampir habis…”

Mendengar keluhan itu, Ji Liong segera melangkah mendekat. “Lian Moi, jangan menyerah sekarang. Ini adalah tahap penting. Jika kau berhenti di sini, tenaga dalammu bisa kacau,” ucapnya dengan nada lembut namun tegas.

Hu Ling Lian menunduk, menampilkan ekspresi lemah yang membuat hati Ji Liong terenyuh. “Aku tidak bisa… sungguh tidak bisa,” ujarnya dengan napas terengah-engah.

Ji Liong terdiam sejenak, lalu mengambil keputusan. “Baiklah. Aku akan membantumu.”

Ia duduk bersila di belakang Hu Ling Lian, menyatukan telapak tangannya dengan punggung gadis itu. Dengan konsentrasi penuh, ia mulai menyalurkan tenaga saktinya ke tubuh Hu Ling Lian.

Pada awalnya, semuanya tampak normal. Aliran tenaga dalam Ji Liong terasa hangat dan stabil, membantu menenangkan aliran energi di tubuh Hu Ling Lian. Namun, tak lama kemudian, senyuman kecil muncul di sudut bibir Hu Ling Lian. Sebuah senyuman licik yang tidak dilihat oleh Ji Liong.

Di balik tampilan lembutnya, Hu Ling Lian menyimpan niat busuk. Ilmu Sin Kang yang ia pelajari membutuhkan pengorbanan besar untuk mencapai puncaknya. Dan Ji Liong, dengan tenaga dalam yang murni dan kuat, adalah sumber sempurna untuk mempercepat latihan tersebut.

Ketika tenaga dalam Ji Liong mulai mengalir deras, Hu Ling Lian tiba-tiba mengubah tekniknya. Ia mulai menarik aliran tenaga dari tubuh Ji Liong dengan cara yang memaksa. Ji Liong merasakan keanehan itu. Ia mencoba menarik kembali tangannya, tetapi tidak bisa.

“Lian Moi… apa yang kau lakukan?” tanyanya dengan nada panik.

Namun, Hu Ling Lian tidak menjawab. Ia terus menghisap tenaga dalam Ji Liong dengan kecepatan yang meningkat, membuat pemuda itu merasakan sakit luar biasa. Wajah Ji Liong memucat, tubuhnya mulai gemetar, dan nafasnya semakin lemah.

“Lian Moi! Hentikan ini! Kau akan membunuhku!” serunya dengan sisa tenaga.

Hu Ling Lian akhirnya melepaskan tangannya dengan sebuah hentakan kuat, menyebabkan Ji Liong terlempar ke belakang dan terkapar di tanah. Tubuh pemuda itu lemas, wajahnya basah oleh keringat dingin.

“Kenapa… kenapa kau melakukan ini?” Ji Liong bertanya dengan suara serak, matanya penuh keterkejutan dan kesedihan.

Hu Ling Lian berdiri, menatapnya dengan senyuman sinis. “Maaf, Ji Liong. Kau memang berguna bagiku. Namun, setelah ini, kau bukan siapa-siapa lagi. Kau hanyalah orang cacat dalam dunia persilatan. Jangan harap aku akan bersanding denganmu.”

Ji Liong menatap Hu Ling Lian yang berbalik pergi, meninggalkan dirinya dalam keadaan hancur, bukan hanya fisik tetapi juga hati dan kepercayaan yang pernah ia berikan sepenuhnya.

Di tengah rasa sakit dan kehancurannya, tekad perlahan tumbuh di dalam hati Ji Liong. “Aku akan membalasmu!”

***

Di ujung desa Hongye, berdiri sebuah perguruan yang terkenal, Kim Kiam Pai atau Perguruan Pedang Emas. Perguruan yang dipimpin oleh Ji Bao Oek, seorang pendekar berusia paruh baya dikenal dengan julukannya Pendekar Pedang Angin. Ilmu pedang yang ia miliki merupakan hasil gubahan teknik dari perguruan Butong, tempat ia dulu belajar sebelum memutuskan untuk mendirikan perguruan sendiri.

Ji Bao Oek memiliki dua orang anak, satu orang putra bernama Ji Liong dan putrinya bernama Ji Xiu Yan. Keduanya merupakan anak berbakat mewarisi kemampuan sang ayah. Karena kemampuan mereka itu, terkadang untuk mengajar para murid, Ji Bao Oek menyerahkan kepada mereka berdua.

Hari ini Ji Bao Oek bersama rombongan menuju desa Yushi, atau desa batu giok yang melewati dua desa dari desa Hongye. Mereka berencana melakukan lamaran kepada Hu Ling Lian, putri Hu Chuan   Kepala keluarga Hu yang juga pendekar ternama bergelar Pendekar Tombak Sakti.

Setibanya di kediaman keluarga Hu, Ji Bao Oek dan rombongan disambut dingin oleh para pelayan keluarga. Wajah-wajah tak ramah itu menatap rombongan dengan penuh tanya, seolah-olah mereka tidak mengharapkan kedatangan Ji Bao Oek dan para pengikutnya. Salah seorang pelayan bahkan berani mempertanyakan tujuan kedatangan mereka.

"Apa keperluan kalian datang ke sini?" tanya pelayan itu tanpa basa-basi, mengerutkan keningnya menatap Ji Bao Oek.

Ji Bao Oek tertegun, merasa harga dirinya tersinggung. Dengan nada suara setengah membentak, ia berkata, "Kami datang sesuai dengan janji untuk melamar Nona Hu. Apa kalian tidak tahu siapa aku?"

Pelayan itu tampak ragu-ragu, lalu berkata, "Maaf, Tuan Ji. Akan tetapi, Nona dan Tuan Hu  tidak berada di kediaman saat ini. Kami tidak menerima pemberitahuan apa pun mengenai lamaran hari ini."

Ji Bao Oek mendengar itu dengan perasaan campur aduk antara marah dan heran. "Tidak berada di kediaman? Apa maksudmu? Kami telah berjanji pada keluarga Hu untuk mengadakan lamaran ini. Sampaikan kepada Pendekar Hu  Chuan bahwa kami ada di sini untuk menyelesaikan urusan keluarga kita!"

Pelayan itu menunduk, terlihat ragu, tetapi akhirnya ia masuk ke dalam untuk menyampaikan pesan itu. Ji Bao Oek dan rombongannya menunggu dengan perasaan yang tidak menentu. Beberapa waktu kemudian, seorang pria paruh baya dengan wajah serius keluar, Hu Chuan, Kepala keluarga Hu dan ayah dari Hu Ling Lian.

"Apa yang kau lakukan di sini, Tuan Ji?" tanya Hu Chuan dengan nada suara dingin.

"Pendekar Hu , aku datang untuk melamar putrimu, Hu Ling Lian, sesuai dengan perjanjian kita sebelumnya," jawab Ji Bao Oek tegas.

Hu Chuan menggelengkan kepala perlahan, raut wajahnya tidak berubah. "Perjanjian kita telah batal, Tuan Ji. Aku tak bisa mengizinkan putriku menikah dengan putramu, Ji Liong yang cacat itu."

Kata-kata itu seakan petir yang menggelegar di telinga Ji Bao Oek. Ia tidak menyangka akan mendapatkan penolakan mendadak seperti ini. Terlebih lagi ucapan Hu Chuan yang mengatakan anaknya cacat, padahal keadaan Ji Liong tidak kekurangan sedikitpun. 

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
12
บทนำ รอยร้าวในความทรงจำ
ชายหนุ่มเอเชี่ยนลุคยืนมองตัวเองจากกระจกเงาบานใหญ่ สิ่งที่สะท้อนออกมาจากกระจกเป็นร่างสมส่วน ไม่ผอมไม่อ้วน ใบหน้ารูปไข่ คางแหลม ตาเล็กหยี สายตาสั้นและเอียงทำให้เขาต้องสวมแว่นสายตากรอบสีดำ จมูกโด่งเป็นสัน ปากเล็กบางสีชมพูระเรื่อ เขาสวมชุดทักซิโด้แต่ยังไม่สมบูรณ์นักเพราะเขาสวมใส่เพียงแค่เสื้อสีขาวประดับหูกระต่ายสีขาว ส่วนเสื้อสูทสีดำยังคงวางพาดไว้กับโซฟา “เฮ้อ...” แบงค์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ “นี่เรากำลังจะแต่งงานกับจอร์จจริงๆ หรือ” แบงค์ถามกับตัวเองด้วยความไม่แน่ใจ งานแต่งงานของเขาไม่มีเจ้าสาวเป็นสตรีในอาภารณ์ขาวบริสุทธิ์เพราะคนที่เขาแต่งงานด้วยเป็นชายอเมริกันวัยเกือบสี่สิบปีนามจอร์จ เจฟฟเฟอร์สัน แม้ว่าคนในสังคมอาจจะสงสัยและไม่ยอมรับการแต่งงานระหว่างเพศเดียวกัน รวมถึงประเทศไทยดินแดนที่แบงค์จากมา การแต่งงานของคนเพศเดียวกันไม่มีกฎหมายมารองรับ แตกต่างไปจากดินแดนแห่งอิสระเสรี ไม่ว่าคุณจะเป็นเพศไหน รสนิยมทางเพศแบบไหน สามารถจดทะเบียนใช้ชีวิตคู่อย่างถูกต้องตามกฎหมายได้ ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่สาระสำคัญที่แบงค์จะมากังวลใจ ความจริงในใจของแบงค์ที่ไม่มีใครล่วงรู้ ความจริงในใ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 1 ฉันจะพาเธอบินไปกับฉัน(Come Fly With Me.)
หลายปีต่อมา...            ข่าวด่วน!            วิงส์แอร์เวย์เทคโอเวอร์กิจการโรงแรมรอยัลไดมอนด์...            สายการบินวิงส์แอร์เวย์ตัดสินใจซื้อกิจการโรงแรมรอยัลไดมอนด์ของตระกูลนิตยนาถสุนทรทั้งหมด หลังจากนายพิชัย นิตยนาถสุนทรถูกฟ้องล้มละลาย ทางวิงส์แอร์เวย์ยังไม่ได้แถลงการณ์อะไร หากมีความคืบหน้าอย่างไร ผู้สื่อข่าวภาคสนามจะรายงานจากสำนักงานใหญ่สายการบินวิงส์แอร์เวย์ อาคารไกรลาศ ถนนรัชดาภิเษกต่อไป...            บนชั้น 28 ของอาคารไกรลาศเป็นที่ตั้งของห้องทำงานผู้บริหารระดับสูงในสายการบินวิงส์แอร์เวย์และบริษัทในเครือ ณ ห้องประธานผู้บริหาร แบงค์กำลังยืนชมทัศนียภาพเมืองกรุงอย่างสบายอารมณ์            “ได้เวลาดื่มชาแล้วครับท่าน วันนี้เ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 เธอไม่เคยรู้...
              “ท่านผู้โดยสารคะ ขณะนี้สายการบินวิงส์แอร์เวย์นำพาทุกท่านสู่ทาอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ เพื่อความปลอดภัยของท่าน กรุณานั่งประจำที่และรัดเข็มขัดจนกว่าสัญญาณรัดเข็มขัดเหนือศีรษะของท่านดับลง สำหรับข่าวสารและโปรโมชั่นต่างๆ ของสายการบินสามารถติดตามได้ที่ https://www.facebook.com/peegoongwriter สำหรับวันนี้ขอบคุณและสวัสดีค่ะ”            แบงค์รับสัมภาระแล้วนำขึ้นไปยังสำนักงานขายตั๋วชั้น 4 ของอาคารผู้โดยสารฝากกระเป๋าไว้ที่สำนักงาน แล้วออกเริงร่าติดปีกสวยๆ เป็นผีเสื้อเริงราตรี เขาไปทีจีผับ แหล่งบันเทิงประจำของเขา แบงค์แสดงลีลาร้องเพลงได้อย่างเมามัน ในห้องวีไอพีนี้มีเพียงชีพและเด็กอาร์ม ส่วนวินไม่ได้เข้ามาในคืนนี้ ทั้งสามกินดื่มอย่างสนุกสนาน ชีพไปตกลงกับอาร์มไว้เรียบร้อยแล้ว เด็กอาร์มรับหน้าที่เป็นผู้ให้ความบันเทิงต่อแบงค์            “ผับใกล้ปิดแล้ว ท่านจะพาอาร์มไปไหนดีครับ&
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 สีสันแห่งสายลม(Colors of The Wind)
“ท่านผู้โดยสารครับ ขณะนี้เรากำลังลดระดับลงสู่ตึกเกือกม้า กรุณานั่งประจำที่ กอดนักบินให้แน่นด้วยความรักขอบคุณครับ” ตงรับหน้าที่เป็นกัปตันขับรถจักรยานยนต์สีแดงของแบงค์ เจ้าของรถกอดตงไว้เสียแน่น ทั้งคู่สวมชุดนักศึกษา เมื่อทุกพร้อม ตงปล่อยรถจักรยานยนต์ลงเนินเขาไปโดยไม่ออกแรงขับเคลื่อน ทั้งคู่ยิ้มแย้มร่าเริงมีความสุขตามประสาคนรักกัน จนมาถึงสามแยกสวนทุเรียน ตงสตาร์ทรถจักรยานยนต์แล้วขับมาถึงตึกเกือกม้า            “ถึงโดยสวัสดิภาพ” ตงจอดรถไว้ที่จอดรถ            “ขอบคุณครับ” แบงค์เอ่ย            “กัปตันตงบริการทุกระดับประทับใจ” ตงพูดเสร็จคว้าตัวแบงค์มาโอบรัดไว้ แล้วค่อยๆ จูบอย่าอ่อนโยน            ตี๊ด...            มันก็แค่ความฝัน เราสองคนรักกันได้แค่ในค
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 Bed of Lies.
มากกว่าการเดินทาง สัมผัสความสะดวกสบายกับเครื่องพาณิชย์ลำใหญ่ที่สุดในโลก แอร์บัส เอ 380 Wings Ariways We care everyone. สายการบินวิงส์แอร์เวย์ บินไปด้วยรัก…            เจฟดูโฆษณาของสายการบินวิงส์แอร์เวย์แล้วรู้สึกระทมเสียใจ โชคชะตาเล่นตลกกับเขาและแบงค์เหลือเกิน หลังจากที่ความทรงจำของเขากลับมา เขาต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างทรมานใจ ความสัมพันธ์ระหว่างเจฟกับเตยหอมแย่ลงไปเจฟเห็นภรรยาเหมือนเป็นคนอื่น เป็นคนแปลกหน้า มีเพียงความรักและรับผิดชอบให้แค่ของขวัญ ลูกสาวตัวน้อย นางจารุณี แม่ของเจฟ ผู้เจ้ากี้เจ้าการ ผู้อาศัยจังหวะทองที่ความทรงจำของลูกชายหายไปเนื่องจากอุบัติเหตุ ใส่ข้อมูลเรื่องของเตยหอมเข้ามาแทนที่แบงค์ พอความทรงจำที่หายไปกลับคืนมาเรื่อยๆ ก็ไม่มีแบงค์แล้ว เจฟเสียใจ ยังคงรักและถวิลหาแบงค์โดยตลอด ดึกดื่นคืนนั้น เจฟแยกต้วมานอนเพียงคนเดียว ให้เตยนอนหลับอยู่กับลูกอีกห้องนอนห้องหนึ่ง มานานมากแล้ว  เขา นอนไม่หลับ เอามือก่ายหน้าผากคิดอะไรมากมาย จนคิดไม่ตก เขานึกย้อนไปถึงตอนที่เขาบอกความต้องการหย่าร้างกับเต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 มีหัวใจแต่ไร้ความรู้สึก
เมื่อเครื่องบินลงสู่สนามบินเมืองตูลูส ประเทศฝรั่งเศส สิ่งที่ไม่คาดฝันมาก่อนได้เกิดขึ้น นอกเหนือจากเจ้าหน้าที่จากบริษัทแอร์บัสแล้ว ยังมีจอร์จและโรนัลด์-เลขาคนสนิทยืนต้อนรับการมาถึงของแบงค์ ตงและวินเซนต์            “ทำหน้ายังกะเห็นผี เห็นคนตายแล้วฟื้นหรือไง” จอร์จทักทายแบงค์ที่ทำหน้าประหลาดใจ            “ผมไม่คิดว่าคุณจะมาได้” แบงค์พูด “คุณดูสดใสเหมือนคนไม่ได้ป่วยเลยนะ”            “ผมค่อยเล่าให้คุณฟังที่โรงแรมก็แล้วกัน”            โรงแรมที่พักตั้งอยู่ใจกลางเมืองตูลูส เมืองแห่งนี้เป็นเมืองที่เก่าแก่ ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศติดกับประเทศสเปน ปัจจุบันเป็นเมืองอุตสาหกรรมหนักที่สิ่งแวดล้อมอยู่ในเกณฑ์ดีเป็นตัวอย่างของเมืองอุตสาหกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม       &n
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 ปักธงรบ
หลายเดือนต่อมา...             นุชจรีนั่งจิบกาแฟลาเต้อย่างกระสับกระส่ายภายในร้านกาแฟ สายตาของหล่อนจับจ้องไปที่นาฬิกาเป็นระยะๆ สีหน้าหล่อนทวีความหงิกงอจนเมคอัพเครื่องสำอางไม่สามารถปกปิดไว้ได้ มีชายผู้หนึ่งผลักประตูเข้ามาในร้าน เขามองสอดส่ายสายตาไปทั่วร้านจนหยุดสายตามามองนุชจรีแล้วเดินมาหาหล่อน            “ฉันรอเธอนานมากแล้วนะ” นุชจรีทักทายอย่างไม่สบอารมณ์            “ขอโทษทีครับ” ชายหนุ่มกล่าวขอโทษขอโพยแล้วสั่งกาแฟกับบริกรที่ยืนรอรับรายการเครื่องดื่ม “ขอสั่งเอสเพรสโซ่ร้อนครับ”            “ไหนล่ะหลักฐานที่ให้หา” นุชจรีทวงงานที่ให้ชายหนุ่มสืบมาให้            “นี่ครับ ข้อมูลทั้งหมดอยู่ในซองนี้” ชายหนุ่ม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 สงครามรัก
เป็นเวลาพลบค่ำพอดีที่ตงลงจากรถตู้ข้ามสะพานลอยมายืนรอตรงปากทางซอยพิเศษ เขายืนรอได้ไม่นานเท่าไหร่ก็มีรถเก๋งคันกลางเก่ากลางใหม่คันหนึ่งมาจอดเทียบข้างถนนระยะประชิดกับเขา            “ขึ้นมาเถอะ” แบงค์คือคนขับรถเก๋ง เปิดกระจกเชื้อเชิญให้ตงขึ้นรถ ตงจะเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับแต่เจ้าภีมเด็กน้อยนั่งอยู่ ตงไปเปิดประตู            “ไม่ยักกะรู้ว่าคุณขับรถเป็นด้วย เห็นไปไหนมาไหนก็มีคนขับรถให้หรือไม่ก็ใช้ระบบขนส่งมวลชน” ตงทักหลังจากนั่งรถเรียบร้อยแล้ว            “มีอีกหลายเรื่องของผมที่คุณยังไม่รู้” แบงค์พูดเปรยขับรถไปอย่างช้าเพื่อให้ตงได้ซึมซับกับบรรยากาศสองข้างทางซอยพิเศษที่เปลี่ยนแปลงไป            “เด็กนี่เป็นหลานคุณเหรอ” ตงถาม            “ไม่ใช่ ลูกผม” แบงค์ตอบ  &nbs
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 Me and The Devil.
เมื่อเครื่องบินลงจอดที่สนามบินสุวรรณภูมิในเวลาบ่ายแก่ๆ แบงค์เปลี่ยนใจไม่ไปพบวินที่ทีจีผับและนัดพบเจอตง ตามตารางงานวันนี้ตงทำงานเที่ยวบินจากเชียงใหม่เวลาดึก เที่ยวสุดท้ายของวัน แบงค์ถอดเสื้อสูท ผูกไทค์สีส้มติดบัตรเจ้าหน้าที่เช็คอินลงช่วยงานฝ่ายเช็คอินในบริเวณชั้นผู้โดยสารขาออกเพื่อเป็นการฆ่าเวลารอตง จนเวลาล่วงเลยมาถึง 5 ทุ่มเศษๆ ตงก็ขึ้นมารับแบงค์ ทั้งสองออกจากสนามบินด้วยรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงก์มาสู่สถานีปลายทางพญาไท            “หิวมั้ยครับ” แบงค์ถามตงในระหว่างเดินลงจากสถานีรถไฟฟ้าพร้อมกับตง            “หิวอ่ะ” ตงตอบ “ผมอยากกินผัดไทย”            “ผัดไทยตอนเกือบเที่ยงคืนนี่ต้องผัดไทยประตูผีที่เดียวแล้วล่ะ เรียกแท็กซี่ไปร้านผัดไทยประตูผีก็แล้วกัน”            แบงค์และตงเรียกแท็กซี่มาร้านผัดไทยประตูผีย่านสำราญราษฎร์ สั่งผัดไทย หมูสะเต๊ะ น้ำส้ม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 วันเกิดของตงวันตายของจอร์จ
“ใครมีปืนเถื่อน มาขายฉันได้ไหมคะ พูดจริงนะจ๊ะจะซื้อไปยิงอกคน” นุชจรีนั่งกึ่งนอนบนเก้าอี้เอน เธอเหนื่อยทั้งกายทั้งใจ สุดแค้นคนชั่วที่พรากสามีสุดที่รักไปให้ตนนอนกอดทะเบียนสมรสต่างกอดสามี นุชจรีสู้ทนทวงสามี ตากหน้าจนด้านชา ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตงกลับมาแต่มืดมนเสียเหลือเกิน เธอไม่อาจข่มตาหลับ จิตใจไม่อยู่ในภาวะปกติ เธอตอบโต้คนที่ขัดใจเธอได้อย่างแสบสรร การมีศัตรูเป็นแบงค์ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่กำจัดออกไป การทำลายชื่อเสียง การไปพูดจาดีๆ ขอสามีคืน การลักพาตัวคนในครอบครัวของแบงค์ ผลลัพธ์ที่ได้คือการยื้อสถานภาพความเป็นสามีภรรยาของตงกับเธอไว้ไประยะหนึ่ง พอเกิดเรื่องไฟไหม้ที่บ้านพ่อแม่ รู้ดีว่าแบงค์อยู่เบื้องหลังแต่เหมือนคนน้ำท่วมปากไม่กล้าบอกเหตุ หากพูดไปกลายเป็นขว้างงูไม่พ้นคอจะต้องบอกถึงเรื่องการลักพาตัวน้ำและภีม ผ่านมาเรื่อยๆ การอยู่เงียบๆ ดูสามีตนเองเล่นชู้กับชายอื่นอย่างมีความสุข เธอได้แค่เจ็บแค้นและรอเวลาเหมาะสมต้องสะสางแค้นในสักวันหนึ่ง            ว่าด้วยเรื่องการยิงปืนไม่ใช่เรื่องยากและเรื่องง่าย การที่นุชจรีตัดสินใจเรียนยิงป
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status