ปฐวีรักฌิชากร

ปฐวีรักฌิชากร

last updateLast Updated : 2026-01-07
By:  SuwacheeOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
14Chapters
306views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ผู้ชายอะไรปากหมา! (ไม่ชอบขี้หน้าตั้งแต่แรกเห็นแต่แล้วพรหมลิขิตก็ผลักทั้งคู่ให้มาพบกันและรักกัน)

View More

Chapter 1

ปู่อยากอุ้มหลาน

We pulled up to the rickety old house, and I felt a twinge of excitement that echoed within the sea of melancholy I had been feeling lately.

The house was by no means new or luxurious, but it was much more than I had anticipated.

We moved from California, where we had a two bedroom apartment in the worst part of town. Walking to work each day had become a constant nightmare. While I was thankful to move, I couldn't help but expect the worst.

I've lived with my mother and her husband for three years now, and to say I hate it is an understatement. I was raised by my amazing grandmother for most of my life, but unfortunately she died a few years back. The only other relative able to take me in was my mother.

'Melissa', she insists I call her. As though I'm just some child she found on the street.

Melissa and I have a non-existent relationship, which means she pretends I don't exist and I stay out of the way. The issue lies in her husband. Frank likes to drink far too much, and when he does he becomes a complete asshole. I keep my distance from Frank when he's been hitting the bottle too much.

We just moved all the way to Georgia due to a job offer Melissa had gotten. Frank could hardly hold a job, so Melissa paid most of the bills. Typically, I worked part time. I used my money to buy the necessities that Melissa refused to provide.

The new house was much bigger than I had expected. It looked pretty old, sporting chipped white paint and a crooked porch jutting out from the front of the house.

The only thing I was looking forward to regarding out cross country move, was finally having my own bedroom. My bedroom in California consisted of me hanging a curtain to block off the unused dining room. Frank insisted he needed the second bedroom as an office.

I climbed out of the car and stretched, slinging my backpack over my shoulder as I walked to the front porch. I could hear Melissa and Frank already begin to argue, but I had learned to successfully tune them out.

The front porch creaked and groaned under my feet, but I didn't mind it. Frank only ever stepped outside to run to the liquor store, so I would have plenty of time to myself on the porch.

Melissa opened the front door and stepped inside behind Frank. I wasted no time heading upstairs to my bedroom.

"The smallest room, Aurora. Don't forget it." Melissa reminded me, not that I could forget.

I went upstairs and looked around, instantly grateful I had a bathroom close to my bedroom. I felt a smile form on my face when I peeked in Melissa and Frank's room. They had their own bathroom connected to their bedroom, which meant Frank would leave me alone for a change.

Frank always pushed his boundaries with me when he was drunk. He was smart, and never did it while Melissa was around. I had a constant air of caution when I was around Frank. He had gotten handsy a few times, but when he was drunk he was easy to escape.

I walked into my bedroom and looked at the paint peeling from the walls. Once I managed to find myself a job, I could make this room a little more presentable.

I had a small fund saved up since I was old enough to get a job. While I was a straight A student, I needed a backup plan in case I didn't get a scholarship. Escaping this place the moment I turned eighteen was constantly on my mind.

I dropped my backpack on the floor and looked around. It was a small room, but it had a working door and four walls. A rickety queen sized bed sat against the far wall along with a dusty oak dresser.

I ran downstairs and grabbed my large suitcase from the trunk of Melissa's car, struggling under its weight. Melissa and Frank were still arguing, but that gave me plenty of time to wrestle my suitcase to the top of the stairs.

Everything I needed fit comfortably in my suitcase. I didn't have many clothes, but I had grown used to that sad fact.

I stuffed what clothes I owned in the dusty dresser, pulling out an outfit for school tomorrow.

Melissa had wasted no time enrolling me at the local public school. Anything to get me out of the house and out of Frank's thinning hair.

I stuffed my debit card in my back pocket and ran downstairs.

Melissa had her back turned to me, bickering at Frank as he set up the small TV in the living room.

"Where do you think you're going?" Melissa snapped, turning around to face me as I opened the front door.

I resisted the urge to roll my eyes at her. She never cared where I went before.

"I'm gonna go find something for dinner." I shrugged.

I had stopped eating dinners with Melissa and Frank a long time ago. The court had made Melissa my legal guardian until I turned eighteen, so I refused to give her any of the money I worked for. Instead, I supported myself to the best of my ability.

"Get me a six pack while you're out." Frank snapped, his beady eyes narrowed at the hazy image on the TV.

I gritted my teeth together, this man was an idiot. "I'm seventeen."

I turned on my heel and walked out the front door, ignoring Frank's mumbling.

I walked out onto the main road and sighed. I had no idea where I was going. My eyes flickered left and right a few times before finally deciding to go right.

All I needed was a gas station. I could get myself a bag of chips and a bottle of water and call it a night.

I walked down the main road for maybe fifteen minutes and sighed with relief when a small corner store came into view.

That was one thing I'd miss about California. In Cali, you could walk in just about any direction and find a gas station or grocery store.

I walked into the poorly lit corner store and said hello to the cashier, a girl not much older than myself. I grabbed a bag of chips, a couple bottles of water and a granola bar and walked over to the register.

"Hi, um do you know where Westlake Highschool is?" I asked the girl as I swiped my debit card. She had to be in her early twenties. Her hair was jet black but she had a stripe of green running through it.

The girl nodded as she pressed some buttons on the register, "Sure do. Just follow this road until you reach the traffic light and turn left. You won't be able to miss it." She nodded.

"Thanks." I gave her a small smile as I took my receipt from her hand.

The girl looked up from the register, "You new around here?"

"That obvious?" I chuckled. I haven't seen much of the town, but it was clear that it wasn't the largest.

The girl nodded, a small smirk playing on her face. "Towns pretty small. Most of the people in town have houses further out in the woods." She shrugged, as if it were nothing new.

I furrowed my eyebrows, it just sounded strange. "Why not just live in town?"

"I dunno. People around here seem to like their privacy." She shrugged.

I left the corner store feeling confused and a little wary. The girl didn't give me much hope for school tomorrow. If this town really was small, there was no way I'd go unnoticed.

This was the middle of my junior year. Once I finished the rest of this year, I only had one more to go. One more year and I could finally escape Melissa and Frank.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
14 Chapters
ปู่อยากอุ้มหลาน
ทุ่งนาเขียวขจี ต้นยางพารา ปาล์มน้ำมัน ต้นไม้ใบหญ้าทั้งสองข้างทางช่างอุดมสมบูรณ์เป็นเครื่องฟอกอากาศได้ดีทีเดียว มองไปทางไหนก็เห็นแต่สีเขียวเต็มไปหมดสดชื่นจริงๆ เวลา 6 : 30 น. วันนี้ปฐวีตื่นเช้ามาก็วิ่งออกกำลังกายตามปกติ อากาศที่นี่ตอนเช้าดีมาก อำเภอจะนะถือเป็นเมืองที่ธรรมชาติยังอยู่ครบ เพราะคนที่นี่ส่วนมากประกอบอาชีพเกษตรกรเป็นหลัก มีทั้งนาข้าว ยางพารา และปาล์มน้ำมัน เป็นพืชเศรษฐกิจหลักของคนในอำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา นายหัวปฐวีวิ่งออกกำลังกายเสร็จ ก็กลับมาอาบน้ำกินข้าวเช้า กับเฒ่าแก่เขียวและคุณนายลดา ที่วันนี้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา "วี..วันนี้จะออกไปไหนบ้างล่ะลูก" คุณนายลดาถามลูกชายหัวแก้วหัวแหวน "ไม่นี่ครับคุณแม่ วันนี้ผมยังไม่มีโปรแกรมจะไปไหน" ปฐวีตอบออกไปน้ำเสียงเรียบในขณะที่ใช้ตะเกียบคีบผักบุ้งไฟแดงมาไว้ในจาน "งั้นเราไปเยี่ยมนายหัวซันกับตาโซ่กันดีมั้ย" คุณนายลดาบอกวัตถุประสงค์ของตัวเองออกไปนายหัวปฐวีพยักหน้าเข้าใจ เคี้ยวอาหารตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะรับคำมารดา "ดีเลยครับ..ผมคิดถึงสองพ่อลูกนั่นอยู่หลายวันละ เดี๋ยวสายๆ เราไป
Read more
นิ๊กกี้
ครอบครัวของนายหัวปฐวีเดินทางมาที่อำเภอหาดใหญ่ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากอำเภอจะนะ เพื่อมาเยี่ยมครอบครัวของนายหัวซัน ที่มีลูกชายกำลังอยู่ในวัยน่ารักน่าชัง ทำให้เฒ่าแก่เขียวบ่นกับลูกชายว่าอยากอุ้มหลาน อยากมีหลานปู่กับเขาบ้าง ครอบครัวของนายหัวซันออกมาต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดีนิ๊กกี้ ณิชากร หญิงสาววัยกระเตาะอายุเพียงสิบแปดปี แต่ดูดีมีออร่า ผิวขาวสะอาดตา สูงราว 160 เซนติเมตร ตัดผมซอยสั้นสวยเก๋ ทำไฮไลท์สีแดงสดข้างละสามช่อบริเวณด้านหน้า ซึ่งมันเข้ากับรูปหน้าของเธอเป็นอย่างมาก ทำให้เธอดูน่าค้นหาขึ้นมาทันทีนิ๊กกี้..เป็นผู้หญิงที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงมากประมาณ สวย เริ่ด เชิด หยิ่ง อะไรทำนองนั้น ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวด้วยกระมัง หญิงสาวจึงค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง เพราะพ่อแม่รักและตามใจเธอจึงได้โนสนโนแคร์ ไม่ว่าป้าข้างบ้านจะพูดถึงเธอยังไงนิ๊กกี้ก็ไม่สน เธอจะทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำเท่านั้น พ่อแม่อย่าได้มาบังคับ เรียกได้ว่าสมเป็นสาวมั่นในยุค 5G เธอมีความมั่นใจในตัวเอง ไม่อ่อนปวกเปียก แต่ก็ไม่แข็งกระด้าง หญิงสาวมีสัมมาคารวะต่อผู้ใหญ่ที่มีความเป็นผู้ใหญ่เสมอ แต่ถ้าคนคนนั้นร้ายกับเธอ เธอก็ไม่ยอมเหมือนกัน เรี
Read more
ครั้งแรก
เซ็นทรัลเฟสติวัล หาดใหญ่นิ๊กกี้เดินทางมาถึงห้างดังที่อยู่ในตัวเมืองหาดใหญ่ เธอเดินเข้าห้างด้วยท่าทางมั่นใจ วันนี้เธอตั้งใจมาซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่และกินอาหารในร้านไก่ย่างเชสเตอร์กริลล์ เมื่อมาถึงหน้าร้าน หญิงสาวก็เข้าไปยืนต่อแถวเพื่อรอสั่งอาหาร เธอบอกกับพนักงานที่ยืนรับออเดอร์อยู่ตรงนั้น"ขอข้าวอบไก่ย่างหนึ่งจานกับเป๊บซี่แก้วใหญ่หนึ่งแก้วค่ะ" พนักงานคีย์ข้อมูลเข้าไปในเครื่องทันทีด้วยความรวดเร็วฉับไว เพราะลูกค้าที่ยืนต่อแถวรอสั่งอาหารก็ยังมีอีกหลายคน เธอยื่นเงินสดให้พนักงานหนึ่งพันบาท "ของคุณลูกค้าทั้งหมดสองร้อยห้าสิบบาทนะคะ กรุณารอสักครู่ เดี๋ยวอาหารพนักงานจะนำไปเสิร์ฟให้ถึงโต๊ะเลยค่ะ เชิญลูกค้าเลือกที่นั่งได้ตามสะดวกเลยนะคะ" พนักงานยื่นใบเสร็จค่าอาหารพร้อมเงินทอนมาให้เธอทันที นิ๊กกี้เช็กเงินทอนเรียบร้อยก่อนจะเดินมาหาที่นั่ง หญิงสาวเลือกที่นั่งติดกับกระจก กดเล่นโทรศัพท์ไปพลางระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟมีหญิงสูงวัยหน้าตาสวย แต่งตัวดีดูภูมิฐานบ่งบอกถึงฐานะทางบ้านว่ามีอันจะกิน เดินเข้ามาแล้วสะกิดถาม"ตรงนี้ว่างหรือเปล่าจ๊ะหนู" "เอ่อ.." นิ๊กกี้เงยหน้าขึ้น
Read more
เกลียด
เมื่อทานอาหารจนอิ่มหนำสำราญเป็นที่เรียบร้อย คุณนายลดาก็ชวนสามีและลูกชายไปเลือกซื้อของใช้ในครัวเรือนอีกสักหน่อย ก่อนจะเดินทางกลับอำเภอจะนะ ปฐวีและครอบครัวเดินลงบันไดเลื่อนเพื่อจะเดินทางกลับ ระหว่างที่ยืนอยู่บนบันไดเลื่อนนั้น นางลดาก็ชวนลูกชายคุยเบาๆ "เด็กในร้านไก่ย่างคนเมื่อกี๊น่ารักดีนะ..วีว่ามั้ย" "น่ารักอะใช่ครับผมไม่เถียง แต่ผมว่าน่าจะเป็นเด็กใจแตก" คำว่าเด็กใจแตกปฐวีพูดกระแทกเสียงออกมาหนักๆ เพราะเขาไม่ชอบการแต่งตัวของเธอนัก นางลดาหันขวับไปทางบุตรชาย ต่อว่าบุตรชายที่พูดจาไม่น่ารัก "ทำไมวีพูดถึงเขาแบบนั้นล่ะ ไม่น่ารักเลยนะ น้องเขาออกจะน่ารัก" "ก็คุณแม่ดูการแต่งตัวของเธอสิครับ เสื้อสายเดี่ยวโชว์เนื้อหนังมังสา แล้วไหนจะกางเกงขาสั้นที่สั้นมาก จนแทบจะเห็นตูดเธอแล้วกระมัง น่ารักตรงไหนครับ แล้วผมก็ทำสีทำไฮไลท์ มีตรงไหนบ้างครับที่บ่งบอกว่าไม่ใช่เด็กใจแตกอะ ผมว่าชัวร์ร้อยเปอร์เซ็น ยัยนี่ต้องเป็นเด็กใจแตกแน่ๆ""นี่แหน่" คนเป็นแม่ตีแขนล่ำๆ ของบุตรชายไปหนักๆ หนึ่งครั้ง ข้อหาพูดจาไม่น่ารัก กลับถึงบ้านเธอจะจัดอบรมลูกชายสถานหนักว่าต้องให้เกียรติผู้หญิง คนเราไม่มีสิ
Read more
tiktokเป็นเหตุ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา ณ โรงแรมชื่อดังในอำเภอหาดใหญ่ วันนี้ครอบครัวของนิ๊กกี้พากันออกมาเที่ยวในตัวเมืองหาดใหญ่ย่านซอยสาม หญิงสาวจองโรงแรมเอาไว้เพื่อพักค้างคืนกับพ่อแม่หนึ่งวัน เมื่อมาถึงโรงแรมได้สักพัก หญิงสาวก็นึกอยากจะลงไปเล่นน้ำ ที่นี่มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ไว้คอยให้บริการลูกค้าที่เข้ามาพักหลายสระ เธอจึงอยากจะลงไปเล่นบ้าง "วันนี้อากาศร้อนจังเลยค่ะ นิ๊กกี้ขอไปว่ายน้ำเล่นที่สระของโรงแรมได้ไหมคะ" "ได้สิจ๊ะ ลูกออกไปเล่นน้ำให้สบายใจ เดี๋ยวเย็นๆ เราจะไปเดินเล่นที่ตลาดซีกิมหยงหาดใหญ่กันนะ" "ได้ค่ะ..หนูไปเล่นน้ำไม่นานหรอกค่ะเดี๋ยวก็ขึ้นมา งั้นหนูไปก่อนนะคะ""จ้ะ"หญิงสาวฉีกยิ้มกว้างถูกอกถูกใจเป็นอย่างมากเมื่อคนเป็นแม่ไม่ขัดใจ ส่วนคนเป็นพ่อท่านเป็นคนง่ายๆ แม่ว่ายังไงพ่อก็ว่าอย่างนั้นหญิงสาวเดินลงมายังสระว่ายน้ำ เธอเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำทูพีชสีชมพูหวาน หนุ่มๆ บริเวณนั้นหันมองกันจนตาค้างเพราะความสวยสะดุดตา ก็เจ้าหล่อนผิวขาวมีออร่าแถมหน้าตาก็น่ารักน่าชัง ด้วยผมบ๊อบซอยสั้นที่ทำให้เธอดูเปรี้ยวซ่า หน้าอกหน้าใจใหญ่จนล้นทะลักออกมานอกบราแทบจะครึ่งเต้าเมื่อมาถึงสระ ก่อนที่
Read more
แอคเคานต์นิรนาม
นิ๊กกี้ยังคงถ่ายคลิปเต้นคัฟเวอะ(cover) และลงรูปสวยๆ ในโซเชียลอยู่เป็นระยะ เจ้าของแอคเคาท์นิรนามโปรไฟล์รูปมดตะนอยตัวเล็กสีดำ ก็ยังตามคอมเมนต์จิกกัดเธออยู่ตลอดเวลา"ไอ้แอคเคาท์หลุมนั่นมันท่าจะบ้า เข้ามาเมนต์จิกกัดกันอยู่ได้ อยากจะบ้าตายรายวัน" เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน แอคเคาท์นิรนามคนนั้นก็ยังไม่หยุดเข้ามาเมนต์กวนประสาท จนตอนนี้นิ๊กกี้สุดจะทนกับไอ้นี่แล้ว "ถ้าแน่จริงมาเจอกันที่ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ ห้าโมงเย็นวันจันทร์..ฉันจะรอ" เธอเมนต์ตอบกลับไป ร้านสเต๊กลุงหยิกหาดใหญ่ เวลา 16 : 00 น. นิ๊กกี้ตัดสินใจมาก่อนเวลาเพื่อมานั่งกินอาหารดื่มด่ำกับบรรยากาศในร้าน เพราะร้านสเต๊กลุงหยิกเพิ่งมาเปิดสาขาที่หาดใหญ่ได้ไม่นานลูกค้าเต็มร้านเลย หญิงสาวนั่งกินอาหารไปสักพักเธอจึงยกนาฬิกาขึ้นดู ตอนนี้เป็นเวลาสิบเจ็ดนาฬิกา (17 : 00 น.) พ่อสุดหล่อแอคเคาท์นิรนามก็ยังไม่มาสักที"คนอะไรนิสัยไม่ดี มาก็ไม่ตรงเวลา" นิ๊กกี้พึมพำออกมา เธอจะรอจนกว่าอาหารที่สั่งมาจะหมดจาน เธอถึงจะกลับบ้าน หญิงสาวนั่งเล่นโทรศัพท์แก้เซ็งไปพลางทานอาหารไปพลางระหว่างรอ "สวัสดีครับ" เสียงทุ้
Read more
หนีไม่พ้น
"แม่คะหนูไม่ไปไม่ได้เหรอคะ หนูอยากอยู่บ้านไม่อยากไปเลย ในงานคงจะมีแต่คนแก่ๆ ทั้งนั้นไม่เห็นจะสนุกตรงไหน" "ไม่ได้! งานนี้หนูต้องไป เพราะมันเป็นงานของคนสำคัญและอีกอย่างแม่จะได้แนะนำหนูให้เพื่อนของแม่รู้จักด้วย เขาเคยเห็นตอนหนูยังเล็กอยู่ ตอนโตยังไม่เคยเห็น อย่าเรื่องมากไปอาบน้ำเลยแต่งตัวสวยๆ ด้วยนะ "ค่ะแม่..น่ารำคาญงานคนแก่ใครจะอยากไปน่าเบื่อจะตายชัก ร้อนก็ร้อน นี่ไม่รู้ต้องไปนั่งปั้นหน้ายกมือไหว้คนโน้นคนนี้อีกกี่ชั่วโมงกว่าจะได้กลับบ้าน แม่นะแม่ไม่เข้าใจวัยรุ่นเลย..โคตรเซ็ง"สาวน้อยบ่นกระปอดกระแปดเมื่อถูกบังคับให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำ เพื่อไปร่วมงานของคนสำคัญ..สำคัญขนาดไหนกันแม่ถึงบังคับให้เธอไป คงต้องมากสินะเธอลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวตามคำสั่งของผู้เป็นมารดา ขืนชักช้าเดี๋ยวโดนบ่นไปสามวันแปดวัน เธอขี้เกียจฟังสามคนพ่อ แม่ ลูก เดินทางมาร่วมงานเปิดกิจการใหม่ของเฒ่าแก่เขียวกับคุณนายลดาที่อำเภอจะนะ เส้นทางระหว่างอำเภอหาดใหญ่กับอำเภอจะนะไม่ได้ไกลกันมาก หากเดินทางโดยใช้รถยนต์ส่วนตัวใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงนิดๆ ก็ถึงแล้ว วันนี้นายหัวปฐวีแต่งตัวหล่อเป็นพิเศษเพราะแขกผู้ใหญ่มาก
Read more
แล้วเธอก็มา
หลายเดือนต่อมา...ชีวิตคนเรานี่หนาไม่มีอะไรแน่นอน มีขึ้นมีลงอยู่ตลอดเวลา อะไรที่ว่าแน่มันไม่ได้แน่เสมอไป อะไรที่คิดว่ามั่นคงวันหนึ่งกลับสั่นคลอนก็ได้ ตัวอย่างในทีวีก็มีให้เห็นกันมากมาย บริษัทยักษ์ใหญ่ล้มละลายกันเป็นระนาว ห้างร้านพากันปิดตัวลงเพราะทนพิษเศรษฐกิจไม่ไหว ลูกจ้างถูกเลิกจ้างเอาง่ายๆ ตกงานกันทั่วบ้านทั่วเมืองนั่นเป็นความไม่แน่นอนของโลกธุรกิจ มีขึ้นมีลงผันผวนทุกวินาทีตามกลไกของดัชนีในตลาดโลก แตกต่างจากครอบครัวของนิ๊กกี้ ที่คนเป็นพ่อพลาดท่าเสียทีให้กับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว หมดสิ้นทรัพย์สินทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องนำสมบัติออกขายทอดตลาดจนหมดเกลี้ยงนั่นก็ยังไม่พอจะใช้หนี้ที่มีให้หมดลงได้นายชวนสร้างภาระมากมาย ลุ่มหลงในอบายมุข เห็นผิดเป็นชอบสร้างความเดือดร้อนให้กับตัวเองและครอบครัว หมดเนื้อหมดตัวในชั่วพริบตา        เดี๋ยวนี้การพนันมันมาอยู่ในโลกออนไลน์ มีเงินเป็นสิบล้านก็หายได้ในชั่วข้ามคืนเหตุเกิดที่เย็นวันหนึ่ง นายชวนไปนั่งดื่มเหล้ากับเพื่อนที่บ้าน พรรคพวกเลยชักชวนให้เล่นการพนันออนไลน์ ปั่นสล๊อตตาละไม่กี่ร้อย แทงไปแทงมา เงินเก็บใน
Read more
อ้อยเข้าปากช้าง
เหตุผลที่นิ๊กกี้ไม่สามารถอยู่บ้านตัวเองได้ก็เพราะบ้านโดนพ่อกับแม่ขายไปแล้วต้องย้ายออกเลย ณ เวลานั้น นายชวนติดหนี้การพนันจนแม้แต่บ้านก็ไม่มีให้อยู่ ครอบครัวของเธอสิ้นเนื้อประดาตัวเป็นบุคคลล้มละลาย ติดหนี้จนไม่มีเงินใช้ ต้องหลบหนีไปประเทศเพื่อนบ้าน        เวลา 11 : 00 น. วันจันทร์ ณ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา        สามคนพ่อ แม่ ลูก เดินทางมาถึงบ้านของคุณนายลดา ลักษณะเป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นมีรั้วกั้นรอบทิศทางตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณสองไร่กว่าๆ สมฐานะเศรษฐีเมืองใต้ผู้มีกิจการมากมายโดยเฉพาะปาล์มน้ำมันนิตยาลงไปกดกระดิ่งหน้าบ้านเพื่อส่งสัญญาณให้คนในบ้านได้รับรู้ คนตัวเล็กหน้าตาบึ้งตึงอยู่ตลอดเวลาตั้งแต่นั่งรถมาจากหาดใหญ่ เธอไม่อยากมาอยู่ที่นี่เลยให้ตายเถอะ        ติ๊ง..ต่อง..ติ๊ง..ต่อง..เสียงกรีดร้องของกระดิ่งดังขึ้นสามครั้ง คุณนายลดาเดินออกมาหน้าบ้านเปิดประตูต้อนรับผู้มาเยือนด้วยตัวเอง เพราะนิตยาได้โทรศัพท์มาปรึกษาเรื่องที่จะฝากนิ๊กกี้ไว้ที่นี่สักระยะเมื่อสามวันก่อน คุณนายลดายิ้มอ่อนให้กับเพื่อนรักทั้งสองและลูกสาว        "มากันแล้วเหรอคะ เข้าไป
Read more
พ่อแม่เป็นใจ
2 วันต่อมา....ปฐวีออกจากบ้านไปทำงานตั้งแต่หกโมงเช้า เพราะวันนี้เขาต้องคุมคนงานตัดปาล์มน้ำมันล็อตใหญ่ ร่างสูงก้าวเดินฉับๆ ไปหาคนงานชายที่ยืนตัดปาล์มอยู่ใกล้ๆ แถวนั้น"ไอ้ชาติ..ไอ้ยักษ์อยู่ไหนวะ""ไม่ทราบครับนายหัว""งั้นมึงไปตามไอ้ยักษ์ให้มารายงานตัวกับกูหน่อย..กูมีงานจะให้มันทำ""ได้ครับ"นายชาติก้าวเดินไปจากตรงนั้นรีบตามหายักษ์ทันที ปฐวีนั่งลงบนเก้าอี้ใต้เพิงพัก ไม่นานชาติกับยักษ์ก็เดินกลับมา"ผมมารายงานตัวแล้วครับ นายหัวมีอะไรจะใช้ผมเหรอครับ" ยักษ์เอ่ยถามทันทีที่เดินมาถึงเจ้านาย"เดี๋ยวมึงขับรถกลับไปที่บ้านกูหน่อย คุมคนงานที่ลานไม้จนถึงเที่ยงแล้วค่อยกลับมา กูไม่ค่อยไว้ใจคนงานต่างด้าวที่เพิ่งรับเข้ามาสักเท่าไหร่""ได้ครับนายห้ว"ยักษ์เป็นลูกน้องมือขวาของนายหัวปฐวี เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดี บุคลิกดิบเถื่อนเหมือนโจรใต้ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำจนเกือบดำ ไว้หนวดไว้เครารุงรังไม่ต่างกับมหาโจร คนงานทุกคนล้วนเกรงอกเกรงใจรองลงมาจากเจ้านายเลยทีเดียวยักษ์ขับรถเลี้ยวเข้ามาในบ้านเพื่อคุมคนงานตามคำสั
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status