ผู้หญิงคนนี้เป็นของกระทิง

ผู้หญิงคนนี้เป็นของกระทิง

last updateLast Updated : 2026-05-28
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
20Chapters
484views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"มาเป็นผู้หญิงของฉัน" ความหมายของเขานั้นแปลว่าเมีย "แล้วทำไมจ้าจะต้องเป็นด้วย" พ่อเลี้ยงกระทิงที่แสนดุร้าย × น้องจ้าสาวน้อยวิศวะจอมแก่น

View More

Chapter 1

1 กลับมาอีกครั้ง

« Hé, donne-moi les coordonnées de Louis Leroy. »

La plus belle fille de l'école m'a donné un petit coup sur le bras.

Au loin, à travers la fenêtre de la classe, une silhouette est apparue.

C'était Louis, âgé de 17 ans.

Je me suis reprise soudainement, en mettant ma main sur ma poitrine et en respirant profondément.

« Qu'est-ce qui ne va pas ? »

Celle qui m'a touchée était ma voisine, Émilie Chrétien, qui venait d'arriver à l'école et avait été élue la plus belle fille de l'école en une semaine.

Dans ma vie antérieure, elle avait aussi agi ainsi, légère et pleine de confiance, en disant : « Donne-moi ses coordonnées, je vais le conquérir en une semaine. »

À l'époque, je pensais qu'elle plaisantait.

Le soir même, je l'avais vue assise sur la table, en train d'embrasser Louis.

La statue en plâtre qui se trouvait normalement sur la table était tombée au sol, se brisant en morceaux.

Je suis revenue à la vie !

Je suis revenue à l'époque où rien n'était encore arrivé.

J'ai serré mes ongles dans ma paume, en luttant pour contrôler le tremblement de ma voix.

« D'accord, je te donne son compte Instagram. »

Dans ma vie antérieure, je ne lui avais pas donné son compte Instagram, et elle m'en avait voulu pendant longtemps.

Après quelques gestes rapides, j'ai posé mon téléphone, « Voilà, je dois réviser maintenant. Si tu n'as rien d'autre, rentre. »

Émilie, ajoutant Louis sur Instagram, m'a demandé : « Encore ? Tu n'es pas curieuse de savoir pourquoi je dis que je vais le conquérir, tu n'es pas amoureuse de lui ? »

Mon cœur s'est serré.

À 17 ans, j'avais commis deux erreurs.

La première, c'était d'être amoureuse de Louis sans oser lui avouer.

La deuxième, c'était d'avoir dénoncé sa relation avec Émilie, ce qui avait conduit à son expulsion à l'étranger.

Ainsi, il m'avait détestée, et ce, pendant huit ans.

Il avait même été prêt à me détruire pour se venger de ce qu'il considérait comme une trahison.

En repensant à cette nuit humiliante, j'ai failli vomir.

« Non, tu as mal compris, je n'ai jamais été amoureuse de lui. »

J'ai levé les yeux et fixais Émilie dans les yeux, en disant cela avec une grande sérénité.

Émilie, surprise par mon sérieux, a ensuite esquissé un sourire malicieux, « Maintenant que tu dis ça, je me sens rassurée. Je ne savais pas comment te dire que Louis et moi étions ensemble, de peur de te choquer. »

Dans ma vie antérieure, Émilie avait aussi agi de façon arrogante pour me déclarer sa possession.

Émilie était belle, avec une silhouette mince et élancée, une peau claire et délicate, et des traits magnifiques même sans maquillage.

Parmi notre groupe d'élèves plutôt ternes, elle était la rose la plus éclatante.

Émilie était très volage, et presque tous les beaux garçons de l'école ont eu une relation avec elle.

Sa personnalité était aussi flamboyante et audacieuse que son apparence.

Alors que les autres étaient occupés à se préparer anxieusement pour les examens, elle a fumé, bu, sorti dans des bars et séché les cours, loin de l'image d'un enfant modèle.

Mais une fille comme elle a eu une attirance fatale pour ceux qui suivaient les règles à la lettre.

Louis en faisait partie.

Je me suis souvenu de ma vie antérieure, juste avant ma mort.

J'avais agrippé le col de la chemise blanche de Louis, « Louis, tu ne peux pas me traiter comme ça, même si tu me détestes, tu ne devrais pas te venger de moi de cette façon. »

Sur mon bras sont restées des cicatrices permanentes, causées par les brûlures de cigarettes et de fers à friser.

Louis m'avait regardée du haut de sa hauteur, un sourire moqueur sur les lèvres.

« Et que veux-tu que je fasse ? Si ce n'était pas pour toi, Émilie ne se marierait pas avec quelqu'un d'autre, et elle ne mourrait pas dans une clinique clandestine. »

« Tu l'as tuée, et tu oses me demander de te pardonner ? »

« Léa Bernard, tu es vraiment naïve. »

Oui, dans ma vie antérieure, j'avais révélé à ses parents la relation entre Louis et Émilie.

Louis avait été contraint de partir à l'étranger, tandis qu'Émilie, à cause de sa relation amoureuse, avait échoué à son examen d'art, et peu après son diplôme, elle était sortie avec un garçon passionné de moto.

Elle était tombée enceinte avant le mariage, son petit ami avait fugué, et ses parents l'avaient totalement ignorée.

Ne sachant quoi faire, elle avait trouvé une clinique clandestine pour avorter, mais elle n'avait pas survécu à l'opération.

Louis pensait toujours que si je n'avais pas informé ses parents, il ne serait pas parti à l'étranger.

Émilie ne serait pas morte.

Tout cela était de ma faute.

Je lui ai souri et lui ai souhaité : « C'est bien, je vous souhaite de vivre heureux ensemble pour toujours. »

Émilie m'a regardée avec étonnement, sans dire un mot.

Les jours passaient lentement, Émilie et Louis, entretenaient secrètement une relation amoureuse.

Ils agissaient comme tous les couples, séchant les cours pour aller au cinéma, se faisant des piercings et portant des bijoux exagérés, s'embrassant sur la grande roue.

Ils faisaient des courses folles à moto dans les rues.

Émilie lui a fait vivre des choses qu'il n'avait jamais expérimentées auparavant.

Ils étaient libres comme des adultes, oubliant peut-être qu'ils étaient encore des élèves.

J'ai observé tout cela d'un œil détaché.

Je n'aurais pas été assez stupide pour dénoncer leur relation à ses parents.

J'étais occupée à me préparer intensément pour le bac.

Dans ma vie antérieure, à cause de Louis, j'avais choisi de fréquenter le même lycée que lui et de devenir une élève en arts. J'avais même décidé de choisir la même spécialité que lui.

J'étais prête à le suivre et à devenir son ombre.

Mais maintenant, tout a changé. J'avais l'intention de passer de l'option arts à la voie générale.

Je voulais passer le bac et suivre ma propre voie.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
20 Chapters
1 กลับมาอีกครั้ง
การได้กลับมาบ้านเกิดคือสิ่งที่ เพชรจรัส หรือน้องจ้า” หญิงสาวหน้าตาสะสวยวัยยี่สิบ ใฝ่ฝันมาโดยตลอด หลังจากที่ย้ายไปเรียนต่อที่กรุงเทพกับแม่ พักอาศัยอยู่ที่บ้านของคุณยาย แท้ ๆ ซึ่งคุณตาของเธอพึ่งเสียไปตั้งแต่ต้นปีที่แล้ว คุณยายจึงเปรียบเสมือนประมุขใหญ่ของบ้าน อีกทั้งยังมีฐานะร่ำรวย เพียบพร้อมไปด้วยเงินทองทรัพย์สินมหาศาลและคุณหญิงมณี ไม่เห็นด้วยในการกลับมาบ้านเกิดครั้งนี้ เพื่อมาทำไร่ให้ลำบากตรากตรำ แล้วอีกอย่างคุณหญิงก็หมายหมั้นว่าที่หลานเขยสุดเพอร์เฟกต์อย่าง ราเชนท์ เพื่อนชายที่สนิทสนมกับหลานสาวมาตั้งแต่เด็กขณะนี้เรียนด้วยกัน ในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาสตร์ เรื่องนี้จ้าก็รู้ดี และไม่เห็นด้วยในการจับคู่ คุณยายท่านคิดเพียงแค่ว่า ถ้าเกิดวันใดวันหนึ่ง จ้าคว้าหลานเขยทำไร่ไปฝาก ก็คงรู้สึกไม่ชอบใจนัก ดังนั้นควรจะตัดไฟตั้งแต่ต้นลมหลังจากที่จ้าเรียนจบ คุณหญิงมณีตั้งใจจะให้หลานสาวสุดที่รักเพียงคนเดียว รับช่วงต่อบริหารธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เพราะการินลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งเป็นลูกชายคนโตของป้าอมรรัตน์ ได้แต่งงานกับหญิงสาวชาวดอย ขัดใจคุณยายจนเกิดเรื่องทะเลาะกันใหญ่โต การินแค่อยากใ
Read more
2 กระทิงที่แสนดุร้าย
จ้ากำลังปั่นจักรยานเข้าไปในพื้นที่ไร่กระทิงทอง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ พลางชำเลืองมองหาเจ้าของบ้านหลังนี้ตั้งแต่ทางเข้าไร่ จนมาถึงหน้าบ้านก็ยังไร้วี่แววของกระทิง“คุณคะ ไม่ทราบว่าคุณมาหาใครเหรอคะ” หญิงวัยกลางคนเห็นท่าทางดูลับ ๆ ล่อ ๆ ของเธอ“คือหนูมาหาพี่กระทิงค่ะ” เมื่อตั้งขาตั้งจักรยานแล้วเสร็จ มือเรียวหยิบตะกร้า ที่พ่อทำขนมตาลมาฝาก อยู่หน้าตะแกรงรถจักรยานออกมา พร้อมกับส่งตะกร้าขนมให้กับป้ามน ผู้เป็นทั้งแม่นมและพ่วงด้วยแม่บ้านใหญ่หลังจากที่พ่อกับแม่ของกระทิงจากไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตั้งแต่เขาอายุย่างเข้ายี่สิบปีบริบูรณ์ แล้ววันนั้นก็เป็นวันที่จ้าไปเรียนต่อที่กรุงเทพแล้ว ด้วยภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ ทำให้กระทิงผู้ชายที่เคยอบอุ่นอ่อนโยน แสนดี กลับกลายเป็นคนเงียบครึม มีโลกส่วนตัวสูง มาจนถึงทุกวันนี้“แล้วคุณมีธุระอะไรกับพ่อเลี้ยงเหรอ” หญิงวัยกลางคนมองจ้าตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เมื่อไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนี้มาก่อน พอดูจากผิวพรรณขาวใส การแต่งกายที่สวมเพียงเสื้อสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงยีนขาสั้นสีซีด รองเท้าผ้าใบคู่ใจสีขาว เลยคิดว่านี่อาจจะเป็นพวกผู้หญิงอีกคนที่พร้อมจะเข้าหากระทิง เพราะเธอ
Read more
3 พี่เหมือนไม่ใช่คนที่เคยรู้จัก
ในเมื่อกระทิงไม่ยอมคุยกับเธอดี ๆ ก็เลยต้องหาวิธีคุยกับเขาให้รู้เรื่อง หญิงสาวเลยใช้วิธีแอบตามเขาขึ้นมาถึงบนห้องนอน เธอมองดูลาดเลาอยู่ด้านนอกประตูและเห็นว่าเขากำลังปลดชุดออกจนหมด แถมยังพันผ้าเช็ดตัวไว้ช่วงเอวอย่างเสร็จสรรพ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ที่เธอรู้ก็เพราะสายตาเจ้ากรรมมันดันไปเหลือบเห็นเอง ไม่ได้คิดจะแอบดูเขาเลยสักนิด“ปะ ไปแล้วใช่ไหม” จ้าไม่รอช้ารีบก้าวขาเข้าไปในห้องนอน กะว่าจะไปนั่งรอที่ปลายเตียง ยังไงวันนี้ก็ต้องคุยกับเขาให้ได้“ไม่อยู่ก็ดีเหมือนกัน ดูสิจะแอบเก็บอะไรเกี่ยวกับเราไว้บ้างหรือเปล่า อย่างน้อยก็ต้องมีรูปคู่ที่เคยถ่ายด้วยกันบ้างแหละ” มือเรียวทำการเปิดลิ้นชักตามชั้นต่าง ๆ จนหมดทุกชั้น หรือคิดว่าเขาจะเก็บซ่อนเอาไว้ทุกที่ แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจออยู่ดี“เป็นสก๊อยไม่พอ ยังริอาจจะเป็นหัวขโมยอีกเหรอ” กระทิงออกจากห้องน้ำ มาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็ก ซึ่งกำลังเช็ดผมเดินมาตลอดทาง“จ้าไม่ใช่สก๊อยสักหน่อย แล้วก็ไม่ใช่หัวขโมยอย่างที่พี่คิดด้วย”“เหอะ คิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดของคนอย่างเธอเหรอ ไม่มีทางสะหรอก”“ไม่เชื่อก็ไม่ต้องเชื่อ” ปากเล็ก ๆ ขมุบขมิบไปด้วย“งั้นบอกมา ขึ้นมาบนห้องฉั
Read more
4 มีคนในใจอยู่แล้ว
จ้ากลับบ้านไปพร้อมกับชุดของกระทิง และเธอก็บอกว่าจะมาใหม่ในวันพรุ่งนี้เช้า จะมาให้เขาเห็นหน้าทุก ๆ วัน เมื่อไม่อยากเจอเธอ เขาคงต้องหาอะไรทำ จะได้ไม่ต้องเจอหน้ากันสิ่งที่กระทิงชอบทำเป็นประจำทุกเช้านั่นก็คือ การไปส่งผักและผลไม้ที่มีในไร่ โดยไม่คิดเงินสักบาท เพื่อให้แม่ครัวที่โรงเรียนขนาดเล็ก มีตั้งแต่อนุบาลไปจนถึงมัธยมปลาย ได้ใช้ประกอบอาหารให้กับเด็กในโรงเรียน พอเห็นเด็ก ๆ ได้ทานอย่างมีความสุข เขาก็มีความสุขไปด้วย“พ่อเลี้ยงครับ ให้ผมไปด้วยไหมครับ” หลังจากช่วยกันนำผักไว้ท้ายรถเสร็จ น้าอินก็ถามขึ้น จะได้มีคนคอยช่วยกระทิงยกผักลงจากรถตอนที่ไปส่ง“ไม่เป็นไรครับน้า น้าคอยอยู่ทางนี้เถอะ ผมไปเองได้”“เอางั้นเหรอครับ” กระทิงพยักหน้าเบา ๆ ก่อนที่จะขับรถกระบะคู่ใจ มุ่งหน้าไปยังโรงเรียนขนาดเล็กอย่างที่ทำทุกวัน“พี่กระทิงคะ พี่กระทิง” น้ำเสียงสดใสตะโกนเรียกจากหน้าคฤหาสน์ แต่ก็ไร้เสียงตอบกลับ แม้กระทั่งป้ามนก็ยังไม่เห็น บ้านดูเงียบเหมือนกับไม่มีผู้ใดอยู่ เธอไม่กล้าเข้าไปในบ้านอย่างถือวิสาสะ เลยทำได้เพียงชะโงกหน้ามองหาเขาจากประตูหน้าบ้านเท่านั้นเป็นจังหวะเดียวกันที่ชาวี มาหาสมุดบัญชีและเอกสารสำคัญบน
Read more
5 ฉันได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยสักนิด
ทันทีที่เปิดประตูขึ้นมาบนรถ ชายหนุ่มก็เอาแต่เหยียบคันเร่งด้วยความเร็ว แทบจะไม่สนใจคนข้าง ๆ เลยด้วยซ้ำว่าจะรู้สึกเช่นไร ขับรถโหดเหมือนโกรธใครมา ถ้าหากว่าไม่ใช่คนนั่ง ข้าง ๆ นี้“พี่กระทิงขับช้า ๆ หน่อยได้ไหมคะ จ้าหัวใจจะวายอยู่แล้ว” ถึงแม้เขาอาจจะคิดว่าเธอพูดเล่น แต่ถ้ามองมาแล้วอาจจะเห็นว่าใบหน้าขาวนั้นดูซีดเซียวแค่ไหน อีกทั้งมือเรียวที่สั่นระริกเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ พลางยกขึ้นมาทาบหน้าอกข้างซ้ายที่มีหัวใจดวงน้อย ๆ เต้นแรงโครมครามไม่เป็นจังหวะ ประหนึ่งว่าจะหลุดออกมาจากด้านนอกอย่างไรอย่างนั้น อาการดังกล่าวนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนเด็ก ตอนที่จ้าประสบอุบัติเหตุโดนรถชนแล้วเข้าโรงพยาบาลอยู่หลายวัน จ้าเลยกลายเป็นคนหนึ่งที่ตื่นตระหนกกลัวความเร็วของรถ และกลัวการขับรถเองเป็นที่สุด“งั้นเหรอ ฉันคิดว่าสก๊อยอย่างเธอ จะชอบแบบนี้ซะอีก” กระทิงยังคงไม่มองหน้าจ้าเหมือนเดิม จนเธอเองต้องเป็นฝ่ายสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และทำตัวให้เป็นปกติที่สุด อาการดังกล่าวก็เลยดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย“ถ้าพี่กระทิงพูดแล้วมีความสุข ก็เชิญพูดตามสบายเลยค่ะ” เมื่อเห็นว่าอีกคนกำลังนั่งกอดอกทำเป็นไม่สนใจเขา เท้าของกระทิงก็เลยชะลอความ
Read more
6 นายช่างประจำไร่คนใหม่ชั่วคราว
ใบปลิวรับสมัครงานติดไปทั่วทั้งภายในไร่และนอกไร่ จนคนที่ผ่านไปผ่านมาเห็น และนำไปบอกต่อ ๆ กันปากต่อปาก เผื่อว่าใครพอจะมีลูกหลานที่สนใจเข้ามาสมัครบ้างจ้าที่กำลังปั่นจักรยานจะไปตลาดนัดซึ่งอยู่ทางเข้าหมู่บ้าน พอเห็นสิ่งที่สะดุดตาก็เลยเบรกจักรยานกระทันหันจนศีรษะแทบจะขมำ เธอจอดรถจักรยานเอาไว้พร้อมกับเดินฝ่าผู้คนที่มุงดูป้ายติดประกาศ เพื่อไปอ่านข้อความนั้น“รับสมัครหัวหน้าช่างคนใหม่ประจำไร่กระทิงทอง” พออ่านเสร็จใบหน้าสวยก็กระตุกยิ้มที่มุมปากขึ้นมาทันที“เสร็จจ้าแน่พี่กระทิง ดูสิทีนี้จะไปไหนรอด”กระทิงออกตรวจผลผลลิ้นจี่ในไร่ โดยมีชาวีถือแฟ้มประวัติของผู้สมัครมาเสนอให้กับเขา แต่ดูแล้วเขาเหมือนจะไม่ถูกใจใครสักคน กระทิงเคร่งครัดเรื่องคนงานมากเป็นพิเศษในช่วงนี้ เขาจะไว้ใจใครง่าย ๆ ไม่ได้อีกแล้ว ก็เลยต้องลงมาดูด้วยตนเอง“งั้นผมขอตัวก่อนนะพี่ พอดีมีสัมภาษณ์คนที่เข้ามาสมัครงาน”“ตอนบ่ายนี้เหรอ”“ใช่ครับพี่”“งั้นฉันไปด้วย” พูดจบกระทิงก็เดินนำหน้าไปทางออฟฟิศกลางไร่“อ้าวพี่กระทิง รอผมด้วยสิครับ” ชาวีรีบเร่งฝีเท้าตามให้ทันพี่ชายช่วงบ่ายของวันผู้สมัครงานต่างมารอสัมภาษณ์ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีใครถูกใจเขา
Read more
7 เริ่มงานวันแรก
จ้าปั่นจักรยานออกมาตั้งแต่เช้าตรู่ มาพร้อมกับกระดาษแบบร่างรีสอร์ต ที่เธอออกแบบมาแล้วทั้งคืน จนไม่ได้หลับไม่ได้นอน พึ่งจะนอนก็ตอนตีสี่นี้เอง พอมาถึงออฟฟิศ ปากก็หาวหวอด ๆ ไม่หยุด ดวงตากลมโตพยายามลืมตาขึ้นมา เพื่อไม่ให้สมองเบลอไปมากกว่านี้“คุณจ้าครับ ทำไมมาตั้งแต่เช้าเลย เหลือเวลาอีกตั้งหนึ่งชั่วโมง กว่าจะเริ่มงาน” ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาชาวีก็ถามขึ้น นั่งลงที่โซฟาข้าง ๆ เธอ“คือจ้าเอาแบบร่างมาให้พี่กระทิงดูค่ะ ถ้าไม่ชอบตรงไหนจะได้แก้ให้ใหม่”“เหรอครับ งั้นผมขอดูหน่อย ถ้าผมดูแล้วโอเค พี่กระทิงก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร”“จริงเหรอคะ นี่เลยค่ะคุณชาวี”ชาวีดูแบบรีสอร์ตที่เธอเป็นคนวาด เขายิ้มออกมาอย่างพอใจในผลงานที่จ้าทำไว้ และคิดว่ากระทิงน่าจะชอบสไตล์นี้เหมือนกัน“คุณจ้านี่เก่งจริง ๆ นะครับ ผมว่าพี่กระทิงต้องชอบแน่ ๆ เลย”“จริงเหรอคะ ขอบคุณมาก ๆ นะคะคุณชาวี” ทั้งสองยิ้มให้กัน และจังหวะนั้น กระทิงก็เปิดประตูเข้ามาพอดี เขายืนกอดอกตรงหน้า มองคนทั้งคู่สลับไปมาและจ้องหน้าจ้าอย่างไม่วางตา“แฮ่ม ทำอะไรกันอยู่”ชาวีเดินเข้ามาหากระทิง พร้อมกับค่อย ๆ กางแบบรีสอร์ตให้ดู“นี่เลยครับพี่กระทิง น้องจ้าเอาแบบร
Read more
8 ใครอีกล่ะ
ช่วงบ่ายกระทิงต้องไปส่งผลลิ้นจี่ที่ในตลาดของเสี่ยชัย ซึ่งเป็นเจ้าของแผงตลาดในเมือง ทุกครั้งเขาจะไปกับชาวีด้วย แต่ในครั้งนี้น้องชายไม่ว่าง เพราะต้องไปคุยงานสำคัญอีกที่ ชาวีจึงวานให้จ้ามากับกระทิงด้วย ถือว่าเป็นการสอนงาน ให้เธอได้เรียนรู้งานไปในตัว“เธอจะตามมาทำไมก็ไม่รู้”“ก็พี่ชาวีบอกให้มาเรียนรู้งานกับเจ้านายนี่คะ”“ทีแบบนี้เชื่อฟังกันจังเลยนะ”“เมื่อกี้พี่กระทิงว่าไงนะ”“เปล่า ฉันแค่จะบอกให้เธอรออยู่ที่นี่ รออยู่ในรถ เดี๋ยวฉันจะเข้าไปส่งลิ้นจี่” พูดจบกระทิงก็เดินไปท้ายรถ ทยอยยกเข่งลิ้นจี่ที่มีทั้งหมดด้วยกันห้าเข่ง ไปส่งที่แผงของเสี่ยชัยระหว่างที่อยู่ในรถจ้าก็เปิดวิทยุฟังเพลงไปเรื่อยแก้เบื่อ ขยับร่างกายไปมาบรรเทาคลายความเมื่อยล้า ดวงตากลมมองไปรอบ ๆ ตลาด ก็พบว่ามีอาหารและของทานเล่นเยอะแยะเต็มไปหมด จนเงินในกระเป๋าเริ่มสั่น อยากจับจ่ายใช้สอยเสียแล้ว“ลงไปซื้อขนมก่อนดีกว่า ดูแล้วพี่กระทิงก็คงยังไม่มาง่าย ๆ หรอก”หลังจากที่จ้าซื้อของกินมาเต็มไม้เต็มมือ เธอก็มายืนพิงรถรอ ด้วยความที่หิวมาก มือเรียวจึงหยิบลูกชิ้นทอดมาหนึ่งไม้ เพื่อทานรองท้อง เธอถือคติที่ว่า จะไปไหนมาไหนต้องอิ่มท้องไว้ก่อน อ
Read more
9 บุคคลที่ถูกเมิน
กระทิงมาถึงบ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิด และเขาก็ยังตอบตนเองไม่ได้เหมือนกัน ว่ามีอะไรที่ทำให้คนอย่างเขาอารมณ์ไม่ดีถึงเพียงนี้“เธอจะทำอะไรมันก็เรื่องของเธอ แล้วเราจะมานั่งหงุดหงิดทำไม”“ช่างสิ จะไปสนใจทำไม” พร้อมกับล้มตัวนอนก่ายหน้าผากบนโซฟาแต่พอได้ยินเสียงคนคุยกันที่หน้าบ้าน เป็นเสียงที่คุ้นหู เขาไม่รีรอที่จะหยัดกายลุกนั่ง แล้วเดินออกไปตามเสียงนั้น“นี่ค่ะป้ามน พ่อฝากขนมมาให้ ฝากให้เขาด้วยนะคะ” จ้าถือตะกร้าขนมในมือส่งให้แม่บ้านใหญ่“เขา” ป้ามนย้ำถามอีกครั้ง“ใช่ค่ะ เขาคนนั้น”“คุณกระทิงน่ะเหรอคะ”จ้าพยักหน้าเบา ๆ กล่าวลาป้ามนเสร็จแล้ว เธอก็รีบขี่จักรยานกลับบ้าน เพราะยังไม่อยากพบหน้าใครบางคนแถวนี้ ในเมื่อเขาเมินเธอมาตลอด เธอก็จะลองเมินเขาดูบ้าง ลองดูสิว่ากลายเป็นบุคคลที่ถูกเมินจะรู้สึกอย่างไร“เธอ...” กระทิงมาถึงก็เห็นว่าเธอขี่จักรยานออกไปจนถึงหน้าไร่“น้องจ้าฝากขนมมาให้ค่ะ เธอยังบอกอีกนะคะว่าฝากให้เขาด้วย”“ฝากให้เขา”“ก็คุณกระทิงนั่นแหละค่ะ” ป้ามนพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในครัว“เขาอย่างนั้นเหรอ หึ ยัยเด็กนี่” ทำให้กระทิงรู้สึกหงุดหงิดเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว เมื่อรู้สึกว่าโดนเมิน ทุกครั้งจ้า
Read more
10 ตกเป็นเมียของกระทิง
ถึงจะเป็นจูบที่ไม่ประสีประสา แต่ทำไมเขากลับชอบใจอย่างบอกไม่ถูก หลังจากที่เธอผละจูบไปแล้ว ก็เอาแต่มองหน้าเขาด้วยสายตาเว้าวอน สายตาตัดพ้อบางอย่างทำให้เขารู้สึกได้“จ้าอยากทำตามหัวใจตัวเองสักครั้ง ก่อนที่จะ...”“จะอะไร”“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร”มือบางค่อย ๆ ลูบไล้ใบหน้าคมไปทั่วกรอบหน้า“เธอ...”“จ้ารักพี่กระทิงนะคะ”ไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอพูดออกมา คือการสารภาพรักหรือเพียงเพราะเมาไม่ได้สติกันแน่ แต่ชายหนุ่มกลับชอบฟัง อยากได้ยินในตอนที่เธอมีสติครบถ้วนมากกว่า ไม่ใช่ว่าเมาแล้วพูดไปเรื่อย ตื่นขึ้นมาก็ยังจำที่ตนเองพูดไว้ไม่ได้ร่างกายของทั้งสองแนบชิด ดวงตาสองคู่ประสานเป็นหนึ่งเดียว ใบหน้าคมโน้มเข้ามาใกล้ ๆ รู้สึกถึงลมหายใจอุ่น ๆ ที่ใช้ร่วมกัน เป็นเพราะฤทธิ์เหล้าที่สั่งสมภายในร่างกาย หรือว่าความเป็นชายที่ถูกปลุกขึ้นมา กระทิงถึงอยากสัมผัสมากกว่านี้ มากกว่าการจูบทว่ามือหนายกมาลูบไล้ใบหน้าเนียนใส พวงแก้มอมชมพูแสนหวาน ที่ยังคงจ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบ ริมฝีปากหยักได้รูปถูกป้อนจูบอันแผ่วเบานุ่มนวล แฝงไปด้วยความร้อนแรง ทั้งสองแลกจูบซึ่งกันและกัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยัดกายลุกนั่ง และถอดเสื้อผ้าของตนเองโยนลงไ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status