LOGIN"มาเป็นผู้หญิงของฉัน" ความหมายของเขานั้นแปลว่าเมีย "แล้วทำไมจ้าจะต้องเป็นด้วย" พ่อเลี้ยงกระทิงที่แสนดุร้าย × น้องจ้าสาวน้อยวิศวะจอมแก่น
View Moreชายหนุ่มรีบเข้าไปตรวจดูความเรียบร้อยในไร่ สั่งการคนงานไว้ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง ในระหว่างที่ตัวเขาไม่อยู่ที่นี่หลายวัน เพราะนี่ก็เป็นเวลาสองปี ครบกำหนดตามสัญญาที่ตกลงไว้กับคุณยายของจ้า ด้วยความรักและความคิดถึงสุดขั้วหัวใจ ทำให้เขาต้องรีบไปเก็บเสื้อผ้าให้เร็วที่สุด เพื่อจะไปรับจ้าที่กรุงเทพ ให้มาอยู่ด้วยกันที่ไร่กระทิงทองแห่งนี้“พี่กระทิงครับ พี่กระทิง” ชาวีวิ่งมาหาเขาถึงห้องนอน“มีอะไรชาวี”“ไม่ต้องเก็บเสื้อผ้าแล้วครับ”“ทำไม ฉันต้องรีบไปหาจ้าที่กรุงเทพ ออ ฝากนายดูแลไร่แทนด้วยนะ ฉันจะไปสักสองสามวัน”“ที่ผมบอกว่า ไม่ต้องไปคือว่า...”“ทำไม”“คุณจ้าครับ”“จ้าทำไม เกิดเรื่องอะไรกับจ้า”“คุณจ้ามาที่นี่ครับ”ได้ยินชื่อคนที่กำลังคิดถึง เขาก็ไม่รีรออะไรอีกแล้ว อยากจะกอดอยากจะหอมแก้มแรง ๆ ให้หายคิดถึง สองขายาว ๆ วิ่งลงจากบันไดพลางมองหาใบหน้าสวยที่คิดถึงสุดหัวใจ“จ้า จ้ามาหาพี่แล้วใช่ไหม จ้า” สายตาคมมองซ้ายมองขวาหาร่างของคนรัก พอไม่เห็นในบ้าน ชายหนุ่มก็เดินออกไปหานอกบ้าน รอบบ้าน และสุดท้ายก็เห็นเธอจนได้ ด้วยความดีใจ เขากำลังจะวิ่งไปกอดร่างเล็กให้หายคิดถึงแต่ทว่ามีชายคนหนึ่งเดินผ่านชิงตัดหน้า เข้า
“ทำไมคุณยายต้องพูดแบบนี้ด้วยคะ ไม่เอาค่ะ ถ้าพี่กระทิงอยู่ที่ไหน จ้าก็จะอยู่ที่นั่นค่ะ”“ว่าไง นายทำได้ไหม”“ถ้าเป็นเรื่องนี้ ผมคงทำให้คุณยายไม่ได้ครับ เพราะผมรักจ้า และผมจะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้คุณยายยอมรับในตัวของผม”“ยอมทำทุกอย่างเลยใช่ไหม”“ครับทุกอย่าง”“นายกับยัยจ้าต้องห่างกัน ไม่ติดต่อกันเลย จนกว่ายัยจ้าจะเรียนจบ ถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่ หรือพวกเธอยังรักกันอยู่ละก็ ฉันจะไม่ขัดขวางความรักของพวกเธอสองคน ตกลงไหม” ็ได้“คุณยายคะ” ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่ขาดใจ คงจะเป็นจ้ามากกว่า การรอใครสักคน โดยเฉพาะคนที่รัก กว่าจะรักกันได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แล้วนี่ต้องห่างกันอีก เธอคงทนไม่ไหวแน่ ๆ“ตกลงครับ ผมจะทำตามที่คุณยายบอก แล้วถึงวันนั้นเมื่อไหร่ ผมจะมาขอน้องแต่งงาน แล้วไปอยู่ที่บ้านไร่ด้วยกัน หวังว่าคุณยายคงทำตามสัญญาที่ให้ไว้นะครับ และต้องยกน้องจ้าให้ผม โดยไม่มีข้อแม้”“คนอย่างฉันพูดคำไหนคำนั้น ไม่มีทางคืนคำ”“ไม่เอาแบบนี้นะพี่กระทิง จ้าอยากอยู่กับพี่กระทิง อย่าทิ้งจ้าไปเลยนะ” ดวงตากลมเอ่อล้นด้วยน้ำตา ที่ไหลพรากลงมาเปื้อนแก้ม สองมือน้อยกุมมือหนาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยให้เขาจากไปไหน“จ้าฟังพี่ให้ดี ๆ
รถของกระทิงจอดในลานจอดรถของคณะวิศวะ แล้วเขาก็ยืนยันที่จะตามมาส่งเธอให้ถึงที่หมายให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะไม่กลับ พอเดินมาถึงที่โต๊ะใต้ตึกคณะ เพื่อนสาวทั้งสองในกลุ่มเดียวกับจ้า ก็เข้ามาทักทาย“จ้า ใครอะแก หล่อมาก” ถึงแม้เป็นเสียงกระซิบ แต่ทว่ากระทิงกลับได้ยินอย่างชัดเจน เขาเลยยิ้มทักทายให้กับเพื่อนสาวของจ้าด้วย“พี่กระทิง”“แล้วเขาเป็นอะไรกับจ้า พี่ชายเหรอ”จ้ายิ้มให้เพื่อน ในใจคิดจะแกล้งกระทิง แต่พอเห็นสีหน้าที่ดูหงอย ๆ รอฟังคำตอบของพี่เขาแล้ว ก็แกล้งไม่ลง“อยากรู้จริงเหรอ”“อยากรู้สิ ก็เพื่อนเรามีหนุ่มมาส่งถึงคณะขนาดนี้ ไหนจะนายราเชนท์นั่นอีก เสน่ห์แรงสุด ๆ ไปเลยนะเธอ”“ราเชนท์เป็นได้แค่เพื่อนกัน แต่คนตรงหน้านี้คือ...”“คือ...” เพื่อนทั้งสองพูดพร้อมกัน“ผัว เอ้ย สามีของจ้าเอง” จ้าพูดยิ้ม ๆ กระทิงเองก็ยิ้มตาม“แหม ไม่เบาเลยนะเพื่อนเรา ยกนิ้วให้เลยค่ะ”“แน่อยู่แล้วจ๊ะ จ้าซะอย่าง”แต่พอทุกคนได้เห็นสีหน้าเศร้าของราเชนท์ ที่อยู่ด้านหลังของกระทิง ไม่รู้มาตั้งแต่ตอนไหน ได้ยินที่จ้ากับเพื่อนพูดหรือเปล่า ก็ต้องหุบยิ้มลงทันที“จ้ามาถึงนานแล้วเหรอ”“คือจ้ามาถึงสักพักแล้วน่ะเชนท์”“ถ้าอย่างนั้นเชนท์
ชายหนุ่มโน้มใบหน้าขยับเข้ามาใกล้ ๆ อีกคนก็ได้แต่เบี่ยงหน้าไปทางซ้ายทีขวาที พอเธอเผลอสบตาเข้ากับสายตาคมคู่นี้ เขาก็จู่โจมโดยการกดริมฝีปากลงมาประทับริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวล แล้วยังจะมีหน้ามาเลิกคิ้วท้าทายกันอีก“ปล่อยจ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ คนฉวยโอกาส” ร่างเล็กดีดดิ้นในอ้อมกอดของคนตัวโต ยิ่งพูดเหมือนยิ่งยุ ดูเหมือนว่าเขาจะยิ่งกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น จนเธอเริ่มหายใจไม่ออก“ทำไม ทีเมื่อก่อนไหนอยากกอด อยากจูบพี่นักไม่ใช่เหรอ นี่ไง จ้าอยากทำอะไรก็ตามสบายเลยนะ พี่ไม่ว่า”“ไม่ค่ะ จ้าไม่อยากทำแล้ว แล้วจ้าก็ไม่ได้คิดอะไรกับพี่แล้วด้วย”“ปากแข็ง” ริมฝีปากบางถูกจูบอีกครั้ง“พี่กระทิง ทำแบบนี้อีกแล้วนะ”“ทำไมพี่จะทำไม่ได้ ก็จ้าเป็นผู้หญิงของพี่”“ไม่ใช่ค่ะ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน”“เราได้กันแล้ว พี่เป็นผัวจ้า แล้วจ้าก็เป็นเมียพี่มันก็ถูกแล้วนี่”“ไม่ใช่สักหน่อย คนพี่รักต่างหากล่ะ ถึงจะใช้คำนั้นได้ ถึงจะถูก”“ก็นี่ไงคนที่พี่รัก”“ครู....”“จ้า”“ว่าไงนะคะ”“คนที่พี่รัก คือจ้าคนเดียวเท่านั้น”เธอกำลังอึ้งจนพูดไม่ออก“ไม่เชื่อใช่ไหม ได้” กระโจนจูบเธออีกครั้ง ทำให้เธอต้องหันมามองหน้าเขาเชิงค้อน“ยัยจ้า”คุณหญิงมณ
ใบปลิวรับสมัครงานติดไปทั่วทั้งภายในไร่และนอกไร่ จนคนที่ผ่านไปผ่านมาเห็น และนำไปบอกต่อ ๆ กันปากต่อปาก เผื่อว่าใครพอจะมีลูกหลานที่สนใจเข้ามาสมัครบ้างจ้าที่กำลังปั่นจักรยานจะไปตลาดนัดซึ่งอยู่ทางเข้าหมู่บ้าน พอเห็นสิ่งที่สะดุดตาก็เลยเบรกจักรยานกระทันหันจนศีรษะแทบจะขมำ เธอจอดรถจักรยานเอาไว้พร้อมกับเดิน
ทันทีที่เปิดประตูขึ้นมาบนรถ ชายหนุ่มก็เอาแต่เหยียบคันเร่งด้วยความเร็ว แทบจะไม่สนใจคนข้าง ๆ เลยด้วยซ้ำว่าจะรู้สึกเช่นไร ขับรถโหดเหมือนโกรธใครมา ถ้าหากว่าไม่ใช่คนนั่ง ข้าง ๆ นี้“พี่กระทิงขับช้า ๆ หน่อยได้ไหมคะ จ้าหัวใจจะวายอยู่แล้ว” ถึงแม้เขาอาจจะคิดว่าเธอพูดเล่น แต่ถ้ามองมาแล้วอาจจะเห็นว่าใบหน้าขาว
จ้ากลับบ้านไปพร้อมกับชุดของกระทิง และเธอก็บอกว่าจะมาใหม่ในวันพรุ่งนี้เช้า จะมาให้เขาเห็นหน้าทุก ๆ วัน เมื่อไม่อยากเจอเธอ เขาคงต้องหาอะไรทำ จะได้ไม่ต้องเจอหน้ากันสิ่งที่กระทิงชอบทำเป็นประจำทุกเช้านั่นก็คือ การไปส่งผักและผลไม้ที่มีในไร่ โดยไม่คิดเงินสักบาท เพื่อให้แม่ครัวที่โรงเรียนขนาดเล็ก มีตั้งแต
ในเมื่อกระทิงไม่ยอมคุยกับเธอดี ๆ ก็เลยต้องหาวิธีคุยกับเขาให้รู้เรื่อง หญิงสาวเลยใช้วิธีแอบตามเขาขึ้นมาถึงบนห้องนอน เธอมองดูลาดเลาอยู่ด้านนอกประตูและเห็นว่าเขากำลังปลดชุดออกจนหมด แถมยังพันผ้าเช็ดตัวไว้ช่วงเอวอย่างเสร็จสรรพ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ที่เธอรู้ก็เพราะสายตาเจ้ากรรมมันดันไปเหลือบเห็นเอง