INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter 6
Fecha de publicación:
2025-01-13 01:38:18Chapter 6
“จริงเหรอเฮียที่ว่าเฮี้ยบน่ะ ผมเห็นมาหลายคนแล้ว สุดท้ายก็แพ้เงินนายอยู่ดี” จ้อยพูดตามที่เคยประสบ
“แต่เขาว่าคนนี้เป็นคนจริงนะ ไปมาหลายจังหวัดแล้ว ปราบพวกผิดกฎหมายมานักต่อนักแล้ว เป็นคนหนุ่มไฟแรงซะด้วย ไม่กลัวใคร อ้อ...ข่าวที่ได้มา ตำรวจคนนี้เป็นลูกชายอดีตรัฐมนตรีเก่าด้วยนะที่พ่วงด้วยอดีตตำรวจมือดี จับเหล่าเสือๆ เข้าคุกมานับไม่ถ้วน เส้นใหญ่ไม่เบา”
ขวัญข้าวมีสีหน้าเป็นกังวลกับข่าวที่ได้รับรู้ ตำรวจนายนี้เป็นถึงลูกชายอดีตรัฐมนตรีก็หมายความ
ว่า ต้องมีฐานะคงไม่สนเงินที่วิเศษจะให้เหมือนตำรวจนายอื่นๆ ที่ถูกชักจูงมาเป็นพวก อีกทั้งคงมีอิทธิพลจากพ่อไม่น้อยด้วย
“ตำรวจคนนี้อยู่ตำแหน่งอะไรคะเฮียกวง”
“มาเป็นสารวัตรแทนคนเก่าที่ถูกเด้งฟ้าผ่าไปเมื่อวันก่อนไง” เจ้าของร้านตอบ
“สารวัตรถูกย้าย ข่าวนี้พี่ช้างจะไม่รู้เหรอเฮีย” จ้อยตั้งข้อสงสัย
“ก็ไม่รู้นะว่าช้างรู้หรือเปล่า อั๊วได้ข่าวอะไรมาก็บอกช้าง”
“ขอบคุณเฮียกวงมากนะคะที่บอก ขวัญจะได้เอาไปเตือนพ่อกับพี่ช้าง” ขวัญข้าวพนมมือไหว้ขอบคุณเฮียกวง ก่อนจะกล่าวลา “ขวัญกับพี่จ้อยขอตัวกลับก่อนนะคะ”
จ้อยยกมือไหว้เฮียกวงเป็นการกล่าวลา จากนั้นทั้งคู่พากันเดินออกไปจากร้านดังกล่าวด้วยสีหน้าเป็นกังวล พอพ้นหน้าร้านขวัญข้าวหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า รีบติดต่อพี่ชายเพื่อส่งข่าวนี้ให้รู้ทันที
บัวรินละมือจากการเย็บผ้าเมื่อได้ยินสัญญาออดหน้าบ้าน นางลุกขึ้นยืนเดินไปหน้าประตูบ้านมองดูชายหนุ่มสองคนที่ไม่คุ้นหน้ายืนหน้าประตูรั้ว ก่อนจะเดินไปยังผู้มาเยือนทั้งสอง
“มาหาใครคะ” บัวรินถามชายรูปร่างสูงใหญ่ทั้งสอง
“ผมมาหาช้างครับ เราสองคนเป็นเพื่อนช้าง เพิ่งมาจากกรุงเทพครับ”
อดิศรตอบบัวริน บัวรินยิ้มไม่คิดหวาดระแวงกับชายแปลกหน้า เพราะคิดว่าเป็นเพื่อนบุตรชายที่มาจากเมืองหลวงจริงๆ
“ช้างไม่อยู่ค่ะ ไปต่างจังหวัดเมื่อเช้านี้แล้วไม่รู้ว่าจะกลับวันไหน”
“ว้า…เสียดายจังครับ ผมกะว่าจะมาหาช้างเต็มที่เลย แต่ผมผิดเองที่ไม่ได้โทรมาบอกช้างล่วงหน้า” อดิศรทำสีหน้าและน้ำเสียงเสียดายที่ไม่ได้เจอคชา “ว่าแต่ช้างไปจังหวัดไหนครับ”
“ป้าก็ไม่รู้จ้ะ ช้างไม่ได้บอกว่าจะไปจังหวัดไหน บอกแค่ว่าไปต่างจังหวัด” ถึงแม้ว่าบัวรินจะไม่ระแวงหนุ่มทั้งสอง ทว่านางก็ไม่เปิดเผยความจริง
“ผมสองคนตกงานน่ะครับ ช้างเลยชวนมาทำงานกับคุณวิเศษ ช้างบอกว่าคุณวิเศษมีงาน มีที่อยู่ให้ด้วย ผมสองคนก็เลยรีบขึ้นมา แต่มาพลาดที่ไม่ได้โทรมาบอกช้างก่อน เห็นทีต้องหาที่พักถูกๆ รอช้างซะแล้ว เงินก็ไม่ค่อยมีด้วย”
ชัยยุทธรีบพูดให้อีกฝ่ายวางใจมากขึ้น โดยอ้างชื่อวิเศษ ซึ่งมันก็ได้ผล บัวรินเชื่ออย่างสนิทใจ ไม่ทันที่บัวรินจะพูดอะไร รถยนต์ของจ้อยได้แล่นมาจอดหน้าบ้าน ขวัญข้าวกับเจ้าของรถก้าวลงมา
“ใครมาจ้ะแม่” ขวัญข้าวถามมารดา มองชายหนุ่มสองคนแปลกหน้าอย่างไม่ไว้ใจมากนัก
“เพื่อนพี่ช้างน่ะ เพิ่งมาจากกรุงเทพ พี่ช้างชวนมาทำงานกับนาย” บัวรินตอบ
“ผมสองคนขอตัวกลับก่อนนะครับ เอาไว้ช้างกลับมาแล้วผมจะมาหาใหม่” อดิศรรีบหาทางปลีกตัว เพราะเริ่มรู้สึกว่า ขวัญข้าวมองเขาสองคนด้วยสายตาไม่ไว้ใจ อดิศรกับชัยยุทธรีบเดินไปที่รถยนต์ทันทีที่พูดจบ โดยมีสายตาของขวัญข้าวมองตามอย่างพิจารณา
“แม่บอกสองคนนั้นหรือเปล่าคะว่า พี่ช้างไปจังหวัดไหน”
“แม่ไม่ได้บอกลูก” บัวรินตอบ “ทำไมขวัญมองสองคนนั้นแบบนั้นล่ะ”
“ตอนที่ขวัญไปเอาของให้พี่ช้าง เฮียกวงบอกขวัญว่า สารวัตคนเก่าถูกเด้ง มีสารวัตรคนใหม่มาทำงานแทน เฮียกวงยังบอกอีกว่า สารวัตรคนนี้ตั้งใจมาปราบนายโดยเฉพาะ ขวัญไม่อยากให้แม่คุยกับผู้ชายแปลกหน้าเพราะไม่รู้ว่าเป็นใคร จะเป็นสารวัตรคนนั้นปลอมตัวมาสืบข่าวหรือเปล่าก็ไม่รู้ เลี่ยงได้ก็เลี่ยงนะแม่” ขวัญข่าวส่งข่าวไม่สู้ดีนักให้มารดาฟัง คนที่ได้รับฟังมีสีหน้าเป็นกังวลขึ้นมาทันใด
“ขวัญส่งข่าวให้พ่อกับพี่ช้างรู้หรือยัง”
“ขวัญโทรไปหาพ่อกับพี่ช้างแล้วจ้ะ แต่ทั้งคู่ปิดเครื่องติดต่อไม่ได้ ขวัญกะว่าอีกสักชั่วโมงจะโทรไปใหม่”
“ช่วงนี้แม่จะไม่พูดกับคนแปลกหน้าล่ะกัน ดีนะที่ขวัญกับจ้อยมาซะก่อน ไม่อย่างนั้นแม่คงหลุดคำพูดอะไรออกไปแน่ๆ”
“ผมว่าเข้าไปคุยกันในบ้านดีกว่านะแม่ คุยในที่โล่งแจ้งมันไม่ดี”
จ้อยเองก็ไม่ไว้ใจชายไม่รู้จักสองคนนั้นเช่นกัน เพราะดูจากท่าทางและการแต่งกายแล้วไม่น่าจะเป็นเพื่อนกับคชา ทั้งคู่แต่งตัวเนี้ยบ บุคลิกดีเกินกว่าจะเป็นเพื่อนคนชั่ว
“งั้นเข้าบ้านกัน” ทั้งสามเดินเข้าไปในบ้าน จ้อยเดินออกมาประตูรั้วพร้อมกับแม่กุญแจดอกใหญ่ เขารีบคล้องมันอย่างแน่นหนา ราวกับว่ากลัวใครจะบุกเข้ามาในบ้าน ตามประสาคนขี้ระแวงจากการทำอาชีพผิดกฎหมาย โดยไม่รู้ตัวว่า ตนเองตกอยู่ในเป้าสายตาของคนที่ตนไม่ไว้ใจ
“เอาไงดีวะไอ้สอน” ชัยยุทธถามขณะที่ลดกล้องส่องทางไกลลง
“กลับโรงแรมก่อนค่อยว่ากัน”
อดิศรมองไปยังบ้านของคชา ในใจของเขามีแผนการบางอย่างผุดขึ้นมาในหัว เขากับชัยยุทธมาช้าเกินไป ก่อนเดินทางมาที่นี่ อดิศรได้รับข่าวจากบุญเติม สายสืบที่ให้ติดตามดูคชาว่า คชากับบิดาเดินทางออกนอกพื้นที่ บุญเติมได้ติดตามไปห่างๆ เพื่อไม่ให้เป้าหมายรู้ตัว ทว่าก็ต้องคาดกัน เพราะสองพ่อลูกเปลี่ยนเส้นทางการเดินทางเป็นทางเรือ ทำให้บุญเติมไม่สามารถติดตามต่อไปได้ อดิศรกับชัยยุทธไม่เลิกล้มความตั้งใจในการเดินทางมาชุมพร อดิศรคิดแผนล้วงข้อมูลจากคนในบ้านของคชา คิดว่าน่าจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว แต่ครั้งหน้าสองหนุ่มไม่พลาดแน่นอน
Último capítulo
พยาบาทพิศวาส Chapter 137
Chapter 137 กัลป์ประคองร่างอุ้ยอ้ายของภรรยาออกจากห้องน้ำ เขาพาขวัญข้าวมานั่งบนโซฟาปลายเตียง หยิบยาดมขึ้นมาให้เธอสูดดม จากนั้นก็ลุกเดินไปหยิบผ้าเย็นในตู้เย็นมาหนึ่งผืน นำมาเช็ดหน้าเช็ดลำคอและแขนให้เธอ “มาแพ้ท้องอะไรตอนนี้นะ จะคลอดอยู่ไม่กี่วันแล้ว” กัลป์ไม่เหนื่อยที่ต้องดูแลขวัญข้าว เขาเป็นห่วงเธอมากกว่า “ขวัญจะนอนพักก่อนไหม ถึงเวลากินข้าวเย็นพี่จะขึ้นมาปลุก” “ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญไหวค่ะ” พูดไปสูดยาดมไป “พี่ว่าเรามีลูกกันแค่สองคนก็พอ ขวัญแพ้ท้องหนักมากทั้งสองท้องเลย พี่สงสาร”หลังจากคลอดลูกชายคนแรกนามว่ากรกันต์หรือน้องกรณ์ได้หนึ่งปีกว่า กัลป์กับขวัญข้าวมีลูกอีกคน ซึ่งท้องนี้เป็นลูกสาว ขวัญข้าวมีอาการแพ้ท้องเช่นเดิม อาเจียน เวียนศีรษะ หน้ามืด อ่อนเพลียง่าย แต่ไม่เหม็นหน้าสามีเหมือนท้องแรก กัลป์จึงดูแลขวัญข้าวได้เต็มที่ ดูแลมากกว่างานในบริษัทที่ให้อดิสรรับหน้าที่ผู้ช่วยรองประธานทำงานแทนอย่างที่รู้กันว่า ครรภ์แรกกัลป์ไม่ได้ทำหน้าที่สามีสักเท่าไหร่ มาท้องนี้เขาทุ่มเต็มที่ ทำหน้าที่พ่อและหน้าที่สามีไปพร้อมกัน ซึ่งทำได้ดีมากแม้ว่าจะเหนื่อยมากก็ตาม
พยาบาทพิศวาส Chapter 136
Chapter 136พิมประภาจากไปนานหกเดือนแล้ว ทว่าจิตราวดียังทำใจยอมรับกับการจากไปของลูกสาวไม่ได้ แต่ก็ดีขึ้นบ้างในบางครั้ง เจษฏาต้องจ้างพยาบาลมาดูแลมารดาอย่างใกล้ชิด เพราะเกรงว่าจะคิดสั้นตา โดยมีสกลคอยช่วยดูแลภรรยาอีกคน“เรื่องบางเรื่องต้องให้เจอกับตัวถึงเข้าใจและสำนึก และบางครั้งว่าคนๆ หนึ่งจะรู้ตัวก็สายไปแล้ว” วชิราภรณ์พูดอย่างคนอาบน้ำร้อนมาก่อน “พอดีป้าได้โสมมากจากเกาหลี ป้าฝากไปให้คุณพ่อกับคุณแม่ด้วยนะ”“ขอบคุณครับคุณป้า” คนรุ่นลูกยกมือไหว้ “ส่วนนี้เช็คครับคุณลุง”เจษฎาส่งเช็คที่ระบุจำนวนเงินสิบล้านส่งให้ธัญญ์ที่ยื่นมือมารับไว้ ก่อนธัญญ์ส่งคืนให้เจษฏา“ลุงยังไม่รีบใช้เงิน เจตต์เอาไปหมุนก่อนก็ได้ ตอนนี้ขยายตลาดไปจีนกับสิงคโปร์ไม่ใช่เหรอ ต้องใช้เงินเยอะ ขยายกิจการต้องมีเงินสำรอง” ธัญญ์พูดอย่างเข้าใจวงจรธุรกิจ“ผมพอมีครับ คุณพ่อบอกว่า ความซื่อสัตย์และการตรงต่อเวลาเป็นเรื่องสำคัญครับ รับปากใครไว้ก็ต้องทำให้ได้ครับ”“ลุงรับไว้แล้วไง และให้เจตต์เอาไปหมุนต่อ ถือว่าเจตต์ไม่ผิดคำพูดนะ” ธัญญ์มีข้อโต้แย้ง “รับไปเถอะ ลุงอยากช่วยเจตต์จริงๆ เจตต์จำเป็นต้องใช้เงินก้อนนี้มากกว่าลุง เราสองคนช่วยเหลือกั
พยาบาทพิศวาส Chapter 135
Chapter 135 “พี่กัลป์อยากทำอะไรก็ทำสิคะ หมอไม่ได้ห้าม” กัลป์ละห่างลำคอระหง มือหยุดเคลื่อนไหว เงยหน้ามองคนพูด “ทำได้เหรอ ทำได้แน่นะ” เขาถามย้ำ รอลุ้นคำตอบ “ได้ค่ะ แต่อย่ารุนแรงนะคะ เดี๋ยวลูกตกใจ” ขวัญข้าวตอบ มองใบหน้าคมหล่อที่เวลานี้อาบด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วรอยยิ้มพลันหุบลง เขาจูบหน้าผากเธอเบาๆ “พี่ว่า พี่อดเปรี้ยวไว้กินหวานดีกว่า ตั้งแต่ขวัญรู้ว่าท้องก็แพ้ไม่หยุด หน้ามืดเวียนหัวก็บ่อย แล้วท้องก็ใหญ่มากด้วย พี่ไม่อยากให้มีอะไรผิดพลาด พี่ทนได้ ขอแค่พี่ได้กอด ได้หอมและได้จูบขวัญก็พอ” แม้ใจกัลป์อยากทำตามอารมณ์มากแค่ไหน ทว่าเขาคำนึงถึงความปลอดภัยของลูกเมียเป็นอันดับแรก แค่ได้ทำตามที่กล่าวไป กัลป์ก็พอใจแล้ว ขวัญข้าวยิ้มให้ชายหนุ่มตรงหน้า หอมแก้มเขาฟอดใหญ่ “พี่กัลป์น่ารักที่สุดเลย” “แน่นอนอยู่แล้ว และน่ารักกับขวัญคนเดียว” เขาพูดจริงจากใจ จูบปากเธอหนักๆ ซ้ำๆ หลายครั้ง “รักที่สุดในโลกด้วย” “ขวัญก็รักพี่กัลป์ค่ะ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ” “ครับ เรามาเริ่มต้นกันใหม่ พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้ขวัญเสียใจและร้องไ
พยาบาทพิศวาส Chapter 134
Chapter 134“ใช่ คงไม่เหงาแล้ว เราคงปวดหัวกับหลานจอมซนของเราน่าดูนะ” ธัญญ์พูดประโยคนี้วชิราภรณ์ก็รู้ว่า สามีตัดสินใจเช่นไร“แน่นอนค่ะ กัลป์ตอนเด็กๆ ซนหยอกซะเมื่อไหร่ เล่นเอาผึ้งหัวหมุนเลย หลานคนแรกของเราก็คงซนไม่ต่างกับพ่อ” ใบหน้าวชิราภรณ์อิ่มด้วยรอยยิ้ม“เรากลับบ้านกันเถอะ ให้กล้วยไม้อยู่ดูแลช้างต่อ” ธัญญ์เอ่ยบอกภรรยา ก่อนทั้งคู่จะเดินเคียงคู่กันกลับไปบ้านหลังใหญ่ ความคิดธัญญ์ตอนนี้เปลี่ยนไป เห็นทีเขาต้องปรับเปลี่ยนอะไรบางอย่างเสียแล้ว กัลป์ก้าวเท้าเร็วๆ มายังบ้านหลังเล็ก เมื่อรู้จากพรรณพฤกษาว่า ขวัญข้าวเวียนหัวหนักมาก และเป็นลมไปเมื่อครู่ใหญ่ กัลป์ที่กำลังเดินทางกลับบ้านพอดีเมื่อมาถึงก็รีบมาบ้านหลังนี้ทันที กัลป์ร้อนใจมาก กลัวว่าเมียรักจะเป็นหนัก “แม่บัวครับ ขวัญเป็นไงบ้างครับ” กัลป์ถามบัวริน “ตั้งแต่เป็นลมไปเมื่อชั่วโมงก่อนก็ยังไม่ได้สติเลย ดีนะที่ตอนเป็นลมอยู่ในห้องน่ะ ไม่งั้นคงต้องให้นอนในห้องรับแขก” “ผมขึ้นไปดูขวัญก่อนนะครับ” ตอนนี้ขวัญข้าวหมดสติอยู่ เธอคงไม่เห็นหน้ากัลป์ จึงเป็นโอกาสดีที่เขาจะได้ชิดใกล้สาวอันเป็นที่รัก พูดจบก็เดิน
พยาบาทพิศวาส Chapter 133
Chapter 133 พรรณพฤกษามองใบหน้าคชา ชายหนุ่มที่พรากความสาว ความสดใสของตนไปเมื่อสองปีกว่าด้วยสายตาอ่อนโยน ไม่มีความโกรธแค้นสักนิดเดียว ตอนนี้จิตใจเธอผ่องใสมาก ปรับชีวิตให้เป็นปกติ ไปเที่ยว ไปกินข้าว ไปดูหนังทำกิจกรรมหลายอย่างกับครอบครัวและเพื่อน เธอจำคำพูดก่อนเขาหมดสติในป่าได้ดี ราวกับว่ามันกลืนเข้าไปในความรู้สึก ไหลวนอยู่เช่นนั้น “ผมรักคุณ ผมขอโทษ”สองประโยคนี้แม้น้ำเสียงคชาจะเบาและขาดห้วง ทว่าพรรณพฤกษาได้ยินชัดเจน เธอเชื่อคำพูดคชา เชื่อว่ามาจากหัวใจที่แท้จริง ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่เสี่ยงตายช่วยชีวิตตน เธอยังรู้ต่ออีกว่า คชาปลอมตัวเป็นต้นเข้ามาดูแลเธอ เพื่อชดเชยความผิดที่กระทำไว้ แม้พรรณพฤกษาจำเหตุการณ์ช่วงสติหลุดไม่ได้ แต่เธอก็เชื่อว่า คชาสำนึกผิดโดยแท้จริง และนับจากวันนั้นพรรณพฤกษาดูช่วยดูแลคชาทุกวัน วันหนึ่งนานกว่าสามชั่วโมง ช่วงแรกธัญญ์ไม่เห็นด้วยกับการกระทำของบุตรสาว เพราะอย่างไรเสียคชาก็เป็นคนชั่ว คนไม่ดีที่ไม่น่าเข้าใกล้ อีกทั้งยังเป็นคนข่มเหงพรรณพฤกษา จึงไม่มีความจำเป็นต้องเอาใจใส่ดูแล แค่ให้อยู่บ้านหลังเล็กก็เพียงพอและถือว่าเมตตามากแล้ว“คุณพ่อขา กล้วยไม้เ
พยาบาทพิศวาส Chapter 132
Chapter 132อาหารเย็นมื้อนี้พิเศษอีกแล้ว ขวัญข้าวมองปลานิลสามรสและผัดผักคะน้าน้ำมันหอย มีข้าวสวยร้อนๆ อีกหนึ่งจานแล้วน้ำลายสอ เธอรู้ดีว่าอาหารสองอย่างนี้ใครเป็นคนทำ ทว่าคนทำกลับนำมาให้ตนและอยู่ร่วมลุ้นไม่ได้ ผัดผักน้ำมันหอยใส่กุ้งสด แม้ว่าผักจะสุกมากไปหน่อยแต่หน้าตาก็น่ากิน ส่วนปลานนิลสามรส เธอไม่คิดว่ากัลป์จะทอดปลาได้สวย หนังปลาคลุมเนื้อปลาสวยงาม ไม่เละ “กัลป์ตั้งใจทำเลยนะ ขวัญชิมเลย มันลุ้นอยู่” อดิสรที่ยกสำรับอาหารมาให้คนท้องเจ็ดเดือนรีบพูด ในมือถือโทรศัพท์เครื่องจิ๋วราคาไม่จิ๋ว เปิดเป็นวีดิโอคอลให้กัลป์ได้ยินและได้เห็นภาพขวัญข้าวกินอาหาร คนลุ้นไม่ได้มีแค่สองคน จักรภพกับนพดลก็พลอยลุ้นตามไปด้วย ขวัญข้าวตักเนื้อปลาสามรสขึ้นชิม ก่อนตักอีกครั้งเพื่อกินกับข้าว ยังไม่มีคำตอบของคนที่นั่งลุ้น เพราะเธอกินข้าวกับผัดผักคะน้าอีกหนึ่งคำ “เป็นไงวะ ขวัญว่าไงบ้าง” กัลป์ส่งเสียงถามผ่านวีดิโอคอล “ขวัญกำลังกินอยู่ ยังไม่ตอบเลย” อดิสรพลิกมือถือให้กัลป์เห็นขวัญข้าวกินข้าว แต่ก็รีบหมุนกลับมาตามเดิมเพราะเกรงว่าคนท้องจะเห็นหน้ากัลป์ อาการเหม็นขี้หน้ากัลป์อาจ
พยาบาทพิศวาส Chapter 68
Chapter 68“ฉันบอกเธอตรงนี้เลยนะว่า ฉันไม่เคยรักเธอเลย ไม่แม้แต่จะคิด ที่ฉันทำลงไปทั้งหมดเพราะใช้เธอเป็นสะพานให้ตามตัวไอ้ช้างเจอต่างหากล่ะ ฉันถึงได้ให้เธอคุยกับแม่ แล้วค่อยๆ หลอกถามแม่เธอ แต่แม่เธอก็ปิดความลับซะแน่น ไม่ยอมบอกความจริงหรือว่าไม่รู้จริงๆ ก็ไม่รู้ ฉันก็เลยต้องฝืนความรู้สึก ฝืนใจตัวเองท
Última actualización : 2026-03-25พยาบาทพิศวาส Chapter 65
Chapter 6520.30 น. ณ ห้องชุดของกัลป์ อดิสรกับพลเดินเข้ามาในห้องชุดสุดหรูพร้อมกับของกินหลายถุง พลเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องครัวเพื่อนำอาหารจัดใส่จาน ส่วนอดิสรเดินไปหาขวัญข้าวที่นั่งมองเมืองหลวงยามค่ำคืนด้วยอาการเหม่อลอย สองสามวันมานี้อดิสรสังเกตเห็นความผิดปกติของขวัญข้าว ไม่สดใส
Última actualización : 2026-03-25พยาบาทพิศวาส Chapter 60
Chapter 60“วิที่รัก” ความสงสัยเกิดขึ้นในใจขวัญข้าว คำว่าที่รักไม่ต้องแปลก็รู้ว่าหมายถึงอะไร เป็นคำที่บ่อยครั้งกัลป์พูดกับตน ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะตนเป็นคนรักของกัลป์ แต่ที่แปลกคือ นิกเนมนามว่าวิที่โทรเข้ามา เหตุใดกัลป์ถึงระบุชื่อต่อท้ายว่า ที่รัก หากจะแปลความหมายเป็นอย่างอื่นก็ไม่มี
Última actualización : 2026-03-24พยาบาทพิศวาส Chapter 61
Chapter 61 “จะหนีพี่ไปจริงๆ เหรอ ไม่อยากอยู่กับพี่หรือไง” ขวัญข้าวคลี่ยิ้ม หอมแก้มกัลป์ที่หน้าเข้มเล็กน้อย เธอสวมกอดเขา ซบหน้ากับอกกว้าง “ขวัญไม่หนีพี่กัลป์ไปไหนค่ะ ขวัญจะอยู่กับพี่กัลป์จนกว่าพี่กัลป์ไม่ต้องการขวัญ ถ้าวันหนึ่งวันใดพี่กัลป์ไม่ต้องการขวัญแล้ว ปล่อยขวัญกลับบ้าน
Última actualización : 2026-03-24
También te puede gustar
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.5K vistasพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่236.3K vistasพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย123.1K vistasคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี104.7K vistasพันธะรักหมอร้าย
Kim Nayeol581 vistasเกียร์รักลูกคลื่น
Moondaytime 259 vistasสาวน้อย...ของคุณอา
ภูตะวัน80 vistasหย่าสามีชั่วเพื่อเป็นตัวท็อป
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง82 vistas
