تسجيل الدخولمشاركة
บทนำ
تاريخ النشر:
2025-10-15 14:20:44มารยายั่วรัก เคยออกกับสนพ.มาแล้วนะคะ ตอนนี้ลงให้อ่านในฉบับปรับปรุงแก้ไขสำนวนที่ยังบกพร่องค่ะ สำหรับพล็อตและการดำเนินเรื่องไม่ได้ปรับแก้ไขแต่อย่างใด อาจมีการเปลี่ยนเนื้อหาในบางส่วนให้สมเหตุสมผลมากยิ่งขึ้นค่ะ สำหรับเรื่องนี้อาจจะไม่ดีเท่างานปัจจุบันนะคะ แต่พยายามแก้ออกมาให้ดีที่สุดค่ะขอบพระคุณมากค่ะ
/
/
/
บทนำ
แสงไฟสลัว ๆ ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางดูเงียบสงบไร้เสียงพูดคุยมีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกและเสียงกำไลที่ดังขึ้นเป็นระยะจากการสลับเรียบไพ่ ใบหน้าเหี่ยวย่นของหญิงสาววัยกลางคนถูกแต้มแต่งด้วยเครื่องสำอางจับจ้องมองแม่หมอตรงหน้าที่ก้มหน้าพลิกไพ่ยิปซีแต่ละใบอย่างใจจดใจจ่อ พลางระแวงกลัวผลที่จะออกมาไม่ดี
สายตาเริ่มแสดงถึงความกังวล นิ้วเรียวที่มีรอยเหี่ยวย่นจิกบนกระเป๋าหนังราคาแพง เมื่อเห็นแม่หมอส่ายหน้าด้วยความเครียดพร้อมก้มมองไพ่สิบใบที่ถูกพลิกออกมาถูกจัดเรียงตามตำราอย่างเรียบร้อย
“เป็นอย่างไรบ้างคะ”
เพ็ญรตีถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจ เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย
“ผลทำนายของลูกชายคุณ”
“ลูกชายของดิฉัน....”
เพ็ญรตีถาม พลางมองหน้าแม่หมออย่างรอคำตอบ เธออยากรู้ว่าชะตาของลูกชายว่าเป็นอย่างไร เพราะกำลังอยู่ในช่วงวัยเบญจเพสพอดี
“ลูกชายของคุณอาจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นกับเขา ทั้งดีและไม่ดี”
“เรื่องอะไรคะ” หล่อนถามอย่างสงสัยพลางจ้อมองรอคำตอบด้วยความหมาดกลัว ทว่าแม่หมอกลับส่ายหน้าเป็นคำตอบ
“เขาจะพบกับการสูญเสียครั้งใหญ่ ที่คุณไม่อาจแก้ไขได้ เรื่องอื่นนอกจากนี้ฉันไม่อาจบอกได้”
เมื่อได้ยินเพ็ญรตีมีสีหน้ากังวลคิดห่วงลูกชาย “แม่หมอบอกหน่อยไม่ได้หรอ ฉันจะได้ป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น ”
เพ็ญรตีถอนหายใจออกมาเมื่อได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้าแทนคำพูด “แม่หมอคะ”
“ทุกอย่างล้วนถูกกำหนดไว้แล้ว...”
ฝนตกฟ้าร้องอย่างหนักในยามเย็น แสงอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้าไปตามเวลา รถยนต์แล่นอยู่บนท้องถนนนอกตัวเมืองด้วยความเร็วสูง เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้ง หญิงสาวเจ้าของใบหน้าหวานชำเลืองมอง พร้อมเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมา นิ้วเรียวกดรับโทรศัพท์ที่หน้าจอก่อนจะเสียบบูลทูธที่หูขึ้นพร้อมยิ้มกว้างอย่างมีความสุขเมื่อรู้ว่าคนปลายสายคือใคร
[มนต์อยู่ไหนครับ ภัทรเป็นห่วง]
น้ำเสียงทุ้มจากปลายสายเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง
“ใกล้เข้าเมืองแล้วค่ะ ภัทรไม่ต้องห่วงมนต์นะ มนต์มาบ่อยค่ะ” สายตาจับจ้องมองไปที่ท้องถนน พลางยิ้มอย่างมีความสุข นึกถึงเมื่อได้กลับไปพบคนรัก
[จะให้ภัทรไปรับไหมครับ]
“ไม่ต้องหรอก อีกแค่สองสามชั่วโมงมนต์ก็ถึงแล้วค่ะ”
[มนต์ แต่ภัทรว่า ...]
“ภัทรไม่ต้องห่วงมนต์นะ”
[ครับ งั้นขับรถดี ๆ นะ ภัทรรอมนต์อยู่นะ]
“ค่ะ แล้วพบกันนะคะ”
[ครับ]
ทันทีที่วางสาย มือซ้ายแกะบูลทูธออกวางไว้ที่เดิมดวงตากลมเบิกกว้างมองไปยังถนนกว้างด้วยความตกใจ รถบรรทุกขนาดสิบล้อขับมาด้วยความเร็วสูง ตัวรถเซไปเซมาทำให้เบี่ยงหลบไม่ทัน หญิงสาวกำพวงมาลัยรถแน่นด้วยความกวาดกลัว ไม่ละพยายามบิดหักคันรถหลบรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งเข้ามาหาทว่ากลับไม่ทันเสียแล้ว
“ กรี๊ดดดดด !”
โครม !!
/
/
/
/
เรื่องนี้เเนวโรเเมนติกดร่ามาพาฟันนะคะ พระเอกสายอ่อย นางเอกสายอ่อยจ้า !
أحدث فصل
มารยายั่วรัก บทที่ 61 บทส่งท้าย (จบ)
Chapter 54 (Epilogue)หลายวันผ่านไป มาพร้อมกับข่าวการจากไปของพริมรตาเป็นที่น่าเศร้าและน่าตกใจไปพร้อมกัน เมื่อตอนเช้าที่ผ่านมานาถลดาแม่ของหญิงสาวได้โทร.มาหาเรื่องไปร่วมพิธีงานศพ เขาได้เพียงแต่ตะลึงพูดไม่ออก ไม่คิดว่าพริมรตาจะด่วนจากไปเร็วขนาดนี้ข่าวที่เขาได้รับเหมือนเป็นเงาสะท้อนยังไงชอบกล คล้ายกับพิศชามนต์ เขาไม่ได้ต้องการให้เอาชีวิตมาล้อเล่นขนาดนี้ชายหนุ่มได้แต่เอ่ยขอโทษหญิงสาวในใจด้วยความรู้สึกผิดจิรภาณินท์เดินออกมาจากห้องน้ำ มองใบหน้าคนเป็นสามีที่กำลังนั่งเศร้าเสียใจกับการจากไปของมุกวารี เธอเดินตรงเข้าไปหาสามีพร้อมนั่งลงข้างๆ“พี่ภัทรคะ คุณมุกไปสบายแล้วนะคะ” เธอพูดปลอบ“พี่เสียใจที่ทำร้ายเขา เพราะพี่...”ชายหนุ่มกล่าวโทษตัวเอง“พี่ภัทร...”“มุกวารีเป็นเพียงชื่อที่ถูกเปลี่ยนใหม่เท่านั้น จริง ๆ แล้ว มุกวารีก็คือพริมรตา...” ณัฐภัทรก้มหน้าลง เขาค่อยเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หญิงสาวผู้เป็นภรรยาฟังตั้งแต่ต้นจนจบ จิรภาณินท์นั่งฟังชายหนุ่มเล่าทั้งน้ำตา เธอไม่เคยรู้ว่าชายหนุ่มจะมีด้านที่เจ็บปวดมากถึงขนา
มารยายั่วรัก บทที่ 60 จุดจบของความรักไร้ซึ่งการรอคอย
Chapter 53สวนในบ้านที่ถูกจัดตกแต่งใหม่แทบทั้งหมดความจริงนั้นก็ดูร่มรื่นอยู่แล้ว แต่กลับยิ่งดูสวยงานกว่าเดิมเข้าไปอีก ต้นไม่ใหญ่ส่องแสงไปหิงห้อยกะพริบหลายหลายสี เสียงดนตรีขับกลอม ในงานตอนกลางคืนแขกผู้ที่มาร่วมงานต่างทยอยกันเข้ามาไม่ขาดสาย เจ้าบ่าวและเจ้าสาวยืนต้อนรับแขกหน้างาน เสียงพูดคุยพบปะกันดังขึ้นไปทั่ว เพ็ญรตีเดินออกมายืนข้างลูกชายรับไหว้แขกที่มาในงาน“ยินดีด้วยนะคะคุณเพ็ญที่มีลูกสะใภ้สวยขนาดนี้”“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ เชิญด้วยในเลยดีกว่าค่ะ”เพ็ญรตีเอ่ยพร้อมยกมือชวนก่อนจะเดินเข้าไปในงานพร้อมแขกณัฐภัทรยืนกุมมือยิ้มส่งสายตาหวานมองหญิงสาวข้างตัวแทบจะกลืนกิน เสียงร้องแซวของแขกที่เดินผ่านข้างหน้าเล่นพาคนข้างตัวเขาก้มหน้าม้วนบิดอาย“ยินดีด้วยนะคะ”พริมรตากลบเกลือนความเจ็บปวดทุกอย่างภายใต้รอยยิ้มหวานบนใบหน้า ด่อนเดินเข้าไปเอื้อมมือไปจับมือเขาด้วยความอาลัยรักณัฐภัทรสะบัดมือของพริมรตาออกสายตาเย็นชามองมาที่หญิงสาวตรงหน้าอย่างไร้เยื่อใย หยดน้ำตาไหล่รินอาบที่แก้มสวย ดวงตากลมมองเขาด้วยความเจ็บปวด“ขอบคุณ&r
มารยายั่วรัก บทที่ 59 พิธีแต่งงาน II
Chapter 52ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลาง จิรภาณินท์เดินพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า งานแต่งงานครั้งเดียวในชีวิตของเธอที่ดูเหนื่อยกว่าตอนเธอทำงานพริตตี้หลายเท่าตัว คงเป็นเพราะเธอเหนื่อยที่ต้องตื่นแต่เช้าและไม่ได้พักทั้งวันชายหนุ่มเดินตามเข้ามา สายตาคมมองหญิงสาวที่นั่งอยู่เก้าอี้หน้ากระจกพลางยิ้มหัวเราะออกมาก่อนจะเดินเข้าไปใกล้“รีบเปลี่ยนชุดดีกว่าครับเดี๋ยวแต่งตัวไม่ทันนะครับ”“ค่ะ แล้วพี่ภัทรไม่ไปเปลี่ยนชุดหรือคะ ตรงนี้ณินท์ทำเองได้ค่ะ จะเสียเวลาพี่ภัทรเปล่า ๆ” เธอตอบพร้อมลุกขึ้น“พี่ถอดให้นะครับ” ณัฐภัทรเอื้อมมือไปปลดเสื้อผ้าหญิงสาวออกโดยไม่รอคำตอบจากเจ้าตัวแม้แต่น้อย“อุ้ย !” หญิงสาวร้องอุทานด้วยความตกใจเมื่อมือของเขาเลื่อนชุดของเธอออก ปากร้อนโน้มลงมาพรมจูบไปตามไหล่ ลมหายใจอุ่นของเขาจรดที่ต้นคอของเธอนานสองนาน ก่อนเลื่อนลงมาที่แผ่นหลัง มือก็รวดเร็วปลดอาภรณ์ที่ปิดเรือนร่างส่วนบนออกจนหมด“พี่ภัทร !”“ชูว์” ชายหนุ่มพลิกหญิงสาวให้หันมาเผชิญหน้า นัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าสว
มารยายั่วรัก บทที่ 58 พิธีแต่งงาน I
Chapter 51เพ็ญรตีเดินเที่ยวกับจิรภาณินท์จนลืมดูเวลาว่าล่วงเลยมาเกือบห้าชั่วโมงเย็น เธอต้องยอมรับว่าคุณกันเพลินจนถูกคอ ความรู้สึกเกลียดชังในด้านลบค่อย ๆ ลดลงไปแต่ก็ไม่ถึงกับหมดในทีเดียวกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบทุ่ม เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเที่ยวถูกใจ มีลูกสะใภ้ไปด้วย...เพ็ญรตีเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับถือของเต็มไม้เต็มมือ น้อยหน่าเมื่อเห็นก็รีบวิ่งเข้ามารับของจากมือของผู้เป็นนาย“เอาไปวางไว้ที่ห้องของฉัน” เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งตามเดิมก่อนจะเดินเข้าไปในห้องรับแขก“กลับมาแล้วเหรอแม่เพ็ญ เห็นว่าไปเดินเที่ยวกับหนูณินท์มา” จินดารัตน์เอ่ยพร้อมกับยิ้มออกมา“ไม่ได้เดินเที่ยวซะหน่อยค่ะคุณแม่ ก็แค่หาเวลาให้ตาภัทรไปคุยกับหนูมุกเป็นการส่วนตัวก็เท่านั้นค่ะ” เพ็ญรตีแก้ตัว“แล้วไปกับหนูณินท์มาเป็นยังไงบ้างล่ะ” จินดารัตน์ถามเปลี่ยนเรื่องทันที เพราะไม่อยากต่อความยาว สาวความยืดเรื่องมุกวารี“ก็ดีค่ะ” เพ็ญรตีตอบ“เอาเถอะ แล้วกินข้าวมาหรือยัง” จินดารัตน์ถาม“กินแล้วค่ะ ทานก
มารยายั่วรัก บทที่ 57 ไม่เคยรัก
Chapter 50เพ็ญรตีได้รับโทรศัพท์เมื่อครู่ว่ามุกวารีจะมาหาลูกชายเพื่อคุยกัน ปรับความเข้าใจกัน เธอจึงตอบตกลงรับปากและให้ลูกชายนัดพบมุกวารีตามที่ทางฝ่ายนั้นต้องการ ก่อนจะโทรไปบอกลูกชายว่ามุกวารีขอนัดพบ ทีแรกลูกชายของเธอปฏิเสธอย่างเร็วไว แต่เธอต้องพยายามหาเหตุผลอ้างจนในที่สุดณัฐภัทรต้องยอมใจอ่อนลง ถึงจะบอกอย่างนั้นเธอก็ต้องรีบกัน จิรภาณินท์เพื่อไม่ให้ไปด้วยอย่างแน่นอน เธอต้องยอมทนอยู่กับว่าที่ลูกสะใภ้ครึ่งวัน‘ภัทรไปพบหนูมุกเถอะนะ แม่เองก็อยากจะคุยกับหนูณินท์เป็นการส่วนตัวด้วย’ความเงียบครอบคลุมพื้นที่ในร้านอาหาร ที่ห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง ทั้งที่บรรยากาศไม่ได้เป็นอย่างั้นเลยสักนิด เพ็ญรตีนั่งนิ่งแทบไม่สบตามองจิรภาณินท์ที่อยู่ตรงหน้าของเธอ“จะกินอะไรก็สั่งสิ ฉันจ่ายให้” เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงไม่เต็มใจ“แล้วคุณแม่ไม่กินหรือคะ” จิรภาณินท์ถามพร้อมกับยิ้มหวานสู้“ฉันกินไม่ลงหรอกย่ะ หล่อนอยากสั่งอะไรก็สั่งไปสิ”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวณินท์จะเสียมารยาทเปล่า”“งั้นถ้าไม่อยากกินก็ไม่ต้องกินเ
มารยายั่วรัก บทที่ 56 ไม่ตัดใจ
Chapter 49‘ยกเลิกงานแต่งซะ’ เพ็ญรตีพูดด้วยน้ำเสียงเข้ม‘หมายความว่ายังไงคะ ?’ จิรภาณินท์ถามด้วยความไม่เข้าใจ‘จะให้หมายความว่ายังไงอีก ฉันให้เธอยกเลิกงานแต่งงานนี้ซะ !’เพ็ญรตีตวาดเสียงดังจนหญิงสาวต้องผงะถอยออกห่าง‘ไม่ค่ะ ณินท์ทำไม่ได้’ เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่น‘ฮึ ! ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอต้องตอบแบบนี้ บอกมาว่าต้องการเงินเท่าไหร่ ?’ เพ็ญรตีถาม ด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองหยามเหยียด ‘เท่าไหร่ที่คิดว่าออกไปจากชีวิตลูกชายฉัน !’‘ไม่ค่ะ เงินซื้อหัวใจของพี่ภัทรไม่ได้ ณินท์รักพี่ภัทร...’‘ซื้อไม่ได้ ฮึ ! กลัวว่าที่ฉันให้น้อยไปกว่าการที่เกาะตาภัทรกินไปทั้งชาติสินะ !’ เพ็ญรตีตะคอกด้วยน้ำเสียงดูแคลนผู้หญิงตรงหน้า จะเล่นละครไปได้สักกี่น้ำ จะหลอกลูกชายเธอไปได้แค่ไหน... เธอไม่เชื่อว่าจิรภาณินท์จะบูชาความรักมากกว่าเงินทอง !‘ไม่ใช่นะคะ ณินท์ไม่ได้ต้องการ...’‘แล้วทำไมยังอยู่วุ่นวายกับลูกชายฉันล่ะ เงินสิบล้านที่คุณแม่ให้ไปมันยังไม่มากพอใช่ไหม ต
มารยายั่วรัก บทที่ 55 ยกเลิกงานแต่งงาน
Chapter 48“ทำยังไง ฉันต้องทำยังไง” พริมรตาเดินกระสับกระส่ายไปมาตั้งแต่กลับมาถึงในช่วงเที่ยง อาหารเที่ยงก็ยังไม่ถึงท้องเพราะว่ามั่วแต่คิดเรื่องของชายหนุ่มจนลืมความหิวไปหมดสิ้นแต่ทว่าเธอกลับไม่รู้ว่าต้องทำยังไง...มือสองข้างยกขึ้นกุมขมับด้วยความปวด เหมือนกันมีบางสิ่งบีบ
มารยายั่วรัก บทที่ 54 ผู้หญิงที่ใช้ร่างกายเข้าแลก
Chapter 47“พี่ภัทร...เดี๋ยวมีคนมาเห็น...” จิรภาณินท์ยกขึ้นดันไหล่เขาออกชายหนุ่มที่มีแรงมากกว่าก็ต่อต้าน และจุมพิตใบทั่วใบหน้าของเธอ พลางส่งสายตามอง หัวเราะอย่างมีเสศนัย “ไม่มีหรือครับ เพราะว่าพี่ล็อคห้องตั้งแต่เข้ามาแล้ว...”จิรภาณินท์มองชายหนุ่มที่แสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์“คนเจ้าเล่ห์ ลามก”ณัฐภัทรยิ
มารยายั่วรัก บทที่ 53 ตัดใจไม่ได้
Chapter 46หลังจากวันที่เธอรู้ว่ามีวิธีที่จะทำให้เป็นพิศชามนต์ได้เพียงอย่างเดียวคือ ต้องศัลยกรรมใบหน้าให้เหมือนเพื่อนสาว ทั้งที่จริงแล้วไม่ได้ต้องการให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เพียงแต่ว่าเธอรักเขา รักมากจนไม่สามารถรักใครได้อีก เพื่อเขาแล้วยอมทำทุกอย่าง‘พริมพูดว่าอะไรนะ!’ นาถลดาผู้เป็นแม่ลุกขึ้นจากโซฟาด้
มารยายั่วรัก บทที่ 52 ลงโทษณินท์สิคะ II
Chapter 45“ไม่กลัวพี่ลงโทษหรือไง หืม”“ณินท์อยากให้พี่ภัทรลงโทษค่ะ...ลงโทษณินท์สิคะ” เธอตอบเขาพร้อมก้มหน้าลงด้วยความอาย ใบหน้าสวยแผ่วร้อนไปทั่ว สายตาคมมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างค้นหาคำตอบ ก่อนโน้มตัวลงไปกระซิบข้างต้นคอของเธอด้วยน้ำเสียงนุ่ม“ไม่กลัวพี่หรือไงครับ”เธอเงยหน้าขึ้นส่ายหน้าสบตาเขา ไม่รู้ว่
قد تعجبك أيضًا
พันธะสัญญา วิวาห์ร้ายรัก
กวักทรัพย์เข้ากรุสมบัติ58.8K وجهات النظرเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.1K وجهات النظرท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น609.4K وجهات النظرเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน86.9K وجهات النظرม่านหมอก
นิยายของเนม181 وجهات النظرเชื่อมรักท่านประธานมาดเข้ม
เย้ายวน46 وجهات النظرเริ่มที่ร้าย ปลายที่รัก
เย้ายวน35 وجهات النظرหวานรักคุณหมอวายร้าย
มัญนิตา72 وجهات النظر
