تسجيل الدخول“งั้นเราถามเธอก่อนดีกว่า เธออยากได้อะไรไหม หมายถึงเป็นอะไรก็ได้ เรื่องอะไรก็ได้ ถ้าเราทำให้เธอได้เราจะทำให้เธอ”“หมายถึงให้ขอ?”“ครับ”“ขออะไรดีน้า~” ลิเดียร์ทำท่าครุ่นคิด โดยมีคนที่มองอยู่ยิ้มตาม“ขอได้เลย ให้ได้ทุกอย่างที่เธอขอ”“ขอทำสวยหลังคลอดได้ไหม”“แล้วอยากทำอะไรบ้าง แต่หน้าเธอสวยแล้วนะ เห็นขนมเมียไอ้หลามยังพูดว่าเธออ่ะเป๊ะ ดูดีทุกอย่างเลย”“เสริมหน้าอกดีไหม?”“เธอ… แต่มันก็เต็มไม้เต็มมือเราแล้วนะ อยากได้ใหญ่กว่านี้เหรอ?”“แล้วผู้ชายชอบผู้หญิงแบบไหน ต้องสวยแค่ไหน อกต้องบึ้ม หุ่นต้องเป๊ะ อะไรแบบนั้นไหม” อันนี้คือถามเพราะในใจเธออยากรู้จริงๆพ่อของลูกเธอหล่อขนาดนี้ เธอก็มีสิทธิ์ที่จะ กลัวหรือระแวงไหมว่าสักวันเขาจะเปลี่ยนไป หาก เจอคนที่ถูกใจหรือเจอใครบางคนที่สวยและดูดีมากกว่า“เธอกลัวว่าเราจะเจอคนอื่นที่สวยมากกว่าเธอ?” ลิเดียร์พยักหน้ารับทันที“เธอ… เรากำลังจะก้าวข้ามความรู้สึกนั้นไปด้วยกันนะ หมายถึงเรากำลังสร้างครอบครัวด้วยกัน เรากำลังจะมีลูก เธอเป็นแม่ของลูก ส่วนเราก็เป็นพ่อของลูก ความสุขที่เรากำลังสร้างด้วยกันมันมีค่ามากกว่าอะไรพวกนั้นอยู่แล้ว เราก็เคยสัญญากับเธอแล้วว่าเราจะไม่ม
ว่าที่คุณพ่อยิ้มหน้าบานเมื่อรู้ว่าเจ้าตัวน้อยที่กำลังจะออกมาลืมตาดูโลกเป็นลูกสาว ก็พอจะเคยได้ยินคำว่า หลงรักตั้งแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้ามาบ้าง แต่วันนี้ลีโอได้เข้าใจความหมายของคำคำนั้นอย่างลึกซึ้งแล้วว่ามันเป็นยังไง หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจของวันนี้ ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อน หลังจากที่ไปหาหมอตอนเช้าจนได้รู้เพศลูก หลังจากนั้นก็แวะไปทำบุญ มีถวายสังฆทาน บริจาคอะไรหลายๆ อย่าง ซึ่งเอาจริงๆเขาไม่ค่อยได้ทำอะไรพวกนั้น ได้มาทำอย่างจริงจังก็ตอนที่มีเมีย ลีโอวางโทรศัพท์ หลังจากตอบกลับข้อความที่เพื่อนส่งมาแสดงความยินดีกับว่าที่คุณพ่อที่ได้ลูกสาว จากนั้นก็เดินเข้าไปหาคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ มือเตรียมคว้าไอแพดเพื่อไปเปิดดูซีรี่ย์ หรือวาไรตี้อื่นๆ ที่ช่วยทำให้ผ่อนคลาย คิ้วสวยของลิเดียร์ขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อใบหน้าคมคายซุกเข้ากับหน้าท้องแบนราบหลังจากที่กุมมือมาที่เตียง วงแขนโอบกอดตัวเธอแบบที่ชอบทำ วางศีรษะลงบนตักนุ่ม ลีโอในตอนนี้ ขี้อ้อนที่สุดเลย “เป็นอะไร” “อยากกอดเฉยๆ” “ก็กอดมาทั้งวันเลย” ที่พูดไปไม่เกินจริง ลีโอกอดเธอทุกครั้งที่มีโอกาส ได้ยินคำถามที่แสดงถึงความห่วงใยอยู่บ่อยครั้ง มีอะไรห
“ยิ้มๆ ยิ้มแบบนี้แปลว่า?” ลีโอเอียงใบหน้ามองสบตากับคนที่นั่งอยู่สูงกว่า ก็เห็นเธอยิ้ม ยิ้มแบบที่เห็นแล้วใจละลาย“แปลว่ายอมให้แก้ผ้าเลยไหม” ลีโอถามย้ำ ตาคมหยุดมองสบตากับเธอขณะลุ้นคำตอบ “ยัง” “ยังไม่ให้แก้ตอนนี้?”“ยังไม่รีบแก้อีก” เนี่ย! พอเจอแบบนี้แล้วหน้าอย่างกูจะไปไหนรอด ชอบโว้ย ชอบแบบนี้ฉิบหาย ชอบเวลาเมียให้ท่ามันทำให้หัวใจเต้นแรงอยู่เรื่อยเลย“แก้ตอนนี้เลย สองวิ” พูดแล้วก็รีบดีดตัวลุก เข็มคงเข็มขัด รีบดึงรีบถอด กลัวแหละ กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ “สองวิเสร็จ?”“เธอหยอกแรงไป~” “ก็นึกว่าสองวิเสร็จไง” ลิเดียร์อมยิ้ม ฉีกยิ้มได้กว้างมากกว่าเก่าด้วยซ้ำ“สองวิเพื่อถอดกางเกง ถ้าเสร็จต้องสองวัน”“บ้าเหรอ! เกินไป~” ได้ยินเธอร้องเสียงหลงก็ใจฟูแล้ว ยิ้มจนแก้มแทบแตกเลย “จูบหน่อย” เธอขอ แล้วมีเหรอที่ผัวเธอจะไม่จัดให้ ลีโอพุ่งตัวเข้าไปจูบปิดปากเรียวปากเอิบอิ่มของคนที่ยิ้มให้เขา คนที่รักเขา และเป็นคนที่เขาเองก็รักเธอมาก ลีโอมอบจูบแบบใส่ใจ ละเมียดละไม ทำเหมือนค่อยๆ จูบ แต่แอบแฝงไว้ด้วยความลึกซึ้ง ร้อนแรง ลิ้นสากสอดกระหวัดเข้าไปควานหาความหวาน เกี่ยวพันลิ้นเล็กที่จูบตอบเขา แลกลิ้นจนน้ำลายใสเปรอะเป
หลายวันต่อมา ห้องพักที่อยู่ชั้นสามของผับถูกปรับเปลี่ยน ตกแต่งใหม่จนแทบกลายเป็นคนละห้องกับก่อนหน้านี้ ลีโอยอมรับเลยว่ารสนิยมแม่ของลูกคือดีมาก โทนสีของห้องเป็นสีเทาๆ แต่ไม่ได้เทาจนทำให้ดูมืดและไม่น่าอยู่ แต่มันเป็นสไตล์ที่ลีโอเองก็ชอบมาก เตียงถูกปรับไซส์ให้ใหญ่ขึ้น โซฟา ผ้าม่าน หรือแม้แต่ต้นไม้ที่เขาไม่เคยคิดจะเอามาปลูก พอมีขึ้นมามันกลับทำให้สดชื่นและสบายตาได้เป็นอย่างดี “เหนื่อยไหมเนี่ย จัดห้องทั้งวันเลย” ลีโอสวมกอดคนรักจากทางด้านหลัง กดริมฝีปากไปจุ๊บเบาๆ ที่ข้างแก้มของคนที่กำลังรดน้ำต้นไม้“ไม่เหนื่อยเลย เอาอะไรมาเหนื่อยก็มีคนช่วยทำนี่นา” คนช่วยทำที่ว่านี่ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เขานั่นแหละ เขาช่วยทุกอย่าง แค่เธอเอ่ยปากว่าอยากได้อะไร เขาจัดให้ทุกที “ห้องนี้สวยขึ้นเพราะเธอเลยนะเนี่ย ไม่เคยรู้เลยว่ามันจะน่าอยู่ขนาดนี้” “ดีใจที่ชอบนะ” ลิเดียร์หันไปบอกด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม จากนั้นไม่นานก็เปลี่ยนเป็นการมองค้อนเมื่อฝ่ามือใหญ่เลื่อนขึ้นมาบีบก้อนเนื้อกลมๆ ทั้งสองข้างของเธอสลับกันไปมา “จับเฉยๆ คิดถึง” “แค่คิดถึง?”“เปล่า~ จริงๆ ก็…” “ก็?”“ก็อยากกินแหละ แต่รอได้ รอจนกว่าเธอจะสบายใจค่อยกินก็
“ตรงไหน ไม่เห็นจะทำอะไรแบบที่พูดเลย”“อย่ามาเฉไฉ ก็ที่พูดด้านล่างนั่นไง”“ที่บอกจะพามาต่อแขนต่อขาน่ะนะ?” ลีโอลืมตามองพร้อมกับเลิกคิ้วถาม ลิเดียร์เม้มปากก่อนจะพยักหน้ารับออกมาเบาๆ“เราก็มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้น”“ลีโอ”“ก็ถ้าเธอยังไม่ท้อง พวกนั้นมันก็จะพูดว่าพาเมียขึ้นมาจัดหนักหวังจะมีลูกทันใช้ แต่ในเมื่อเรามีแล้ว เราก็ต้องใช้คำว่าต่อแขนต่อขาไง”“ก็ไม่จำเป็นต้องพูดทุกเรื่องไง”“ก็คนมันไม่มีความลับ ไอ้พวกที่อยู่ด้านล่างก็เป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น ไม่เห็นต้องอายเลย” ลีโอคลายอ้อมกอด ก่อนจะหันตัวเข้าหาคนรัก สบตากันตรงๆ“วันนี้เป็นไงบ้าง รู้สึกอึดอัดไหม” ถามออกมาอย่างใส่ใจ ต่อไปนี้เขาจะไม่คิดอะไรเอาเองอีกแล้ว ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึก เขาจะใส่ใจและจะไม่ปล่อยผ่านเด็ดขาด“ไม่เลย ทุกคนน่ารัก จีน่าน่ารัก น้องๆ ก็น่ารัก เพื่อนเธอก็ออกจะกวนๆ เหมือนเธอแหละ ก็พอดูออกว่าจริงใจ”“จริง… พวกมันก็เป็นแบบนั้นแหละ ชอบพูดจากันแบบนั้น พูดกันแรงๆ บ้าง แต่เวลาที่เพื่อนลำบากไม่มีใครทิ้งเพื่อนเลยนะ อันนี้คือเรื่องจริง”“รู้… อันนี้ก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลย มันดีกว่าที่คิดด้วยซ้ำ ขอบคุณนะที่วันนี้
“พวกมึง…” ลีโอรวบคอของเซย์ที่อยู่ใกล้ที่สุดเข้ามากอดก่อนจะขยับตัวเข้าไปยังตรงกลางของกลุ่มเพื่อนผู้ชายด้วยกัน “อ่า ว่า?” “เดี๋ยวกูมานะ” “มึงจะไปไหน?” องศาถามพร้อมกับหรี่ตามอง ท่าทางดูร้อนรนขึ้นมาแปลกๆ เหมือนกำลังตื่นเต้นอะไรสักอย่าง เข้าใจว่าวันนี้เป็นวันที่ดีของเพื่อน มันก็น่าจะผ่านช่วงเวลานั้นไปแล้วไม่ใช่เหรอ หรือยังเหลืออะไร? “เดี๋ยวพาเมียขึ้นไปดูห้องแป๊บ” “นั่นไง กูคิดไว้แล้วไม่มีผิด” เซย์ดีดนิ้วจนส่งเสียงดัง ส่งผลให้คนที่กำลังถูกจ้องรีบอธิบายทันที “ไม่ใช่แบบนั้น คือกูตั้งใจจะตกแต่งห้องใหม่ แล้วจะให้เดียร์เป็นคนจัดการ เลยถือโอกาสพาเขาไปดูก่อน” “ก็เคยดูแล้วไม่ใช่เหรอวะ กูว่ามึงมีเหตุผลอื่นมากกว่า” ติณห์เอ่ยออกมาอย่างรู้ทัน “ใช่แบบนั้นซะที่ไหนล่ะ ก่อนหน้านี้เคยเห็นก็จริงแต่ตอนนั้นยังไม่มีความคิดที่จะตกแต่งใหม่ไง พอตอนนี้ความคิดเปลี่ยนมันก็ต้องดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจไง” “นี่สินะที่มาของคำว่าแถไปแบบหน้าด้านๆ” ฉลามหลุดขำ และตอนที่เพื่อนกำลังจะอ้าปากเถียงเขาจึงเดินไปแตะบ่าของเพื่อนพร้อมกับกระซิบออกมาเบาๆ “บอกกันตรงๆ ก็ได้ อะไรที่ไม่เข้าใจก็จะพยายามเข้าใจให้” “กวนตีนแล้
สุดท้ายแทนคุณก็ต้องหิ้วคนที่อยากแก้เบื่อโดยใช้วิธีเดียวกับเขาก็ตามมาที่ร้านเหล้ากับเขาจริงๆ ตอนแรกเขาตั้งใจนัดเพื่อนเพื่อคุยงาน อาจมีดื่มด้วยกันบ้างแล้วจะค้างที่คอนโดในเมืองเลย แต่พอหนีบหมอกมาด้วย เห็นทีว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว คงทำได้แค่ดื่มโซดาแทนเหล้าเพรียวๆ เพื่อที่จะได้พาอีกคนกลับถึงบ้านอย่าง
แทนคุณละสายตาจากโทรศัพท์เพื่อเงยหน้ามองคนที่เพิ่งก้าวลงมาจากชั้นสอง คนที่ตอนแรกบอกป่วยมาตอนหลังบอกอยากไปเที่ยวและขอให้เขาเป็นคนพาไปทั้งที่ปกติก่อนหน้าจะมีแต่เขามากกว่าที่เป็นคนชวนเธอ คนอยากไปเที่ยวสวมแค่เสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งใหญ่กับกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน ถ้าให้เดาวันนี้หมอกไม่แต่งหน้า แต่ก็ต้องยอมร
มื้อเช้าบนโต๊ะอาหารประกอบไปด้วยคุณย่าน้ำเพชรที่แม้จะอายุจะปาไปแตะที่เลขเจ็ดแล้ว แต่สุขภาพร่างกายก็ยังแข็งแรงสมกับเป็นคนที่รักสุขภาพและดูแลตัวเองมาเป็นอย่างดี ตำแหน่งหัวโต๊ะคือคุณย่า ที่นั่งแถบขวาคือหลานชายคนโตและคนเล็ก คนโตคือทัพพ์ เทพธาดาวัย 34 ปี ถัดออกไปคือหลานชายคนเล็กอย่าง แทนคุณ เทพธาดา ในว
ร่างบอบบางถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแรงท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนปีกขวาของตระกูลเทพธาดา ทันทีที่ประตูบานใหญ่ปิดลง หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างเล็ก ผิวขาวบางถูกประคองไปที่เตียงกว้างก่อนที่ร่างสูงแกร่งที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นแอลกอฮอล์คละเคล้า ริมฝีปากอวบอิ่มถูกฉกจูบ ถูกบดขยี้อย่าง







