LOGINแอนนี่ เด็กสาววัย 19 ปี ทายาทเจ้าของโรงแรมหรู ใช้ชีวิตคุณหนูอย่างเต็มที่ แต่ในความสวยซนแฝงไว้ด้วยความอยากรู้อยากลอง เธอแอบหนีเที่ยวกลางคืนและได้พบกับ “อัครา” นักธุรกิจหนุ่มใหญ่วัย 43 ปี ที่ทั้งสุขุม ดุดัน และมีเสน่ห์ร้ายลึก จากคำชมธรรมดากลางคลับ... สู่ค่ำคืนร้อนแรงในห้องสวีท จากชายแปลกหน้ารุ่นพ่อ... กลายเป็นคนที่เธอเรียกด้วยเสียงครางว่า “ป๋า” เมื่อความสัมพันธ์ลับเริ่มมีใจจริงเข้ามาเกี่ยว... ใครกันแน่ที่กำลังตกหลุมพรางของใคร? ความต่างวัยจะกลายเป็นอุปสรรค หรือเป็นรสชาติที่ทำให้รักนี้เร่าร้อนขึ้นไปอีก
View Moreエマの躰は燃えるように熱く、息を吐くのもやっとだった。
「はぁッ……んぅっ、ぅぅッ」 発情(ヒート)がくると、いつもこうだ。 エマが理性を保とうと必死で歯を食いしばっても、躰の奥が激しく疼いて仕方ない。 すでに成人を迎えたものの、まだ十六歳のエマにとっては、若さゆえに発情がことさら辛く感じられる。 発情期がくるたびに自室に引きこもり、一人で耐え抜くしかないと思っていたのに。 「私の、可愛いエマ」 エマを覗き込む、甘い眼差し。 銀色の長い髪にルビーのような赤い瞳は、まるで月の精のようだ。 エマが密かに恋い慕う、銀髪のアルファ。 「ぁんッ、はぁッ……る、ルシアン様ッ」 「エマ。もっと声を聞かせて」 耳元で囁く甘い声に、ビクビクと躰が震えた。 この場にいるはずのない彼が、火照ったエマの躰を慰めようとしてくれてるのだ。 「ぁぁん、ぁぁっ、やぁんっ」 乱れた夜着は、エマの秘部を露わにして、もう意味をなさない。 発情したエマは全身の肌を赤く染めて、張りつめた雄から白濁の蜜をこぼし、汗と愛液でシーツを濡らす。 エマはもう何時間もの間、躰の疼きを静めるために半身を慰め、一人で果てた。 何度も達しているせいで、ルシアンの指が肌を撫でただけで、身悶えてしまう。 (もっと、触って欲しい……っ) エマは無意識に腰を揺らし、ルシアンの緩い愛撫に喘いだ。 すると、ふいに股間をひと撫でされる。 「ひゃぁぁッ! ぁ、あぁぁんッ!」 淫らな刺激に、嬌声を上げる。 エマの瞳からは、ポロポロと涙があふれた。 快楽に悶えるエマの眦に、ルシアンがそっと口づける。 そして、耳元で甘ったるく囁いた。 「私の愛しい薔薇。貴方は、大人しく愛でられていれば良いのですよ」 「ぁんっ、そ、そんな……」 首を振るが、ルシアンの手は止まらなかった。 フッと笑みを浮かべ、エマの昂ぶった雄を扱く。 「ひゃぅぅッ!!」 「ああ、もうイってしまいましたか」 ビクビクと躰が跳ね、頭が真っ白になる。 だが、絶頂を迎えた躰に、容赦なく次の快楽が襲いかかった。 「ァ、ぁぁッ……んぁぁ、ァァッ!」 ルシアンのしなやかな指が、緩んだ蕾を掻き回したのだ。 すでに愛液に濡れ、ぐっしょりとシーツを濡らしているそこは、ルシアンの指を悦んで受け入れる。 「ぁぁん、ぁぁっ、やぁんっ」 グチュグチュとイヤらしく響く水音に、耳を塞ぎたくなる。 それなのに、蕾はキュッとルシアンを締めつけ、離そうとしない。 「フフ、ここは正直ですね」 「ぁぁッ」 ルシアンのからかう声に、エマは思わずシーツに顔を埋めた。 視界からルシアンを追い出しても、中を弄る指は止まらない。 前にも、中を弄られたことはあるけど、あの時よりも、ひどく感じてしまう。 ルシアンの長い指がイイところを突くたびに、白濁が迸った。 「ァァッ……はぁ、んんっ」 「エマ、我慢せずにイきなさい」 「ひゃぁぁっ!」 ルシアンの指に攻められ、はしたなく乱れて、何度も絶頂を迎えた。 快楽に理性を溶かされるうちに、エマは淡い夢をみてしまう。 (ルシアン様が、僕を抱いて下さったら……) あの美しいルビーの瞳に射貫かれて、雄々しい昂りに最奥まで穿たれたら、どれほど甘美な絶頂を迎えられるだろうか。 想像するだけで胸が震え、思わずルシアンのシャツを掴んでしまった。 「ぁん、っ……あぁぁっ」 「エマ?」 「ルシアン、さま」 この方に、抱いて欲しい。 エマの恋心も、オメガの本能も、それを望んでいる。 だけど、わずかに残った理性が、冷たく咎めるのだ。 (……そんなこと、許されるはずない) どれほどルシアンを恋い慕っていても、エマは第二王子の婚約者だ。 王子に虐げられていようと、不貞を犯せば罪に問われる。 ルシアンだって、そんな罪を犯してまでエマを望みはしないだろう。 「ッ……ぅっ」 「エマ、泣かないで下さい」 「ぁ……」 ぼやけた視界に、ルシアンの心配そうな顔が映る。 眦から落ちる涙にようやく気付き、あわてて顔をぬぐった。 「貴方があまりに可愛いから、意地悪しすぎてしまいました」 ルシアンが、優しく頭を撫でてくれる。 困ったような顔でエマを見つめ、頬にチュッとキスをくれた。 「る、ルシアン様っ!」 「エマ。貴方の発情(ヒート)が落ちつくまで、側にいます」 「……はい」 ルシアンの言葉に、エマは微笑みを浮かべる。 愛しい人の手でこの身を慰めてもらえるのだから、エマは幸せだった。 叶わない願いに、胸を引き裂かれたとしても。 (ーールシアン様が、僕の婚約者だったら良かったのに)เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากของเด็กน้อยสองคนวัยกำลังซนดังก้องไปทั่วสวนหลังบ้านคฤหาสน์ตระกูล "อัครโยธิน" เด็กชายและเด็กหญิงฝาแฝดหน้าตาจิ้มลิ้มน้องอลัน(แฝดพี่ผู้ชาย) และน้องอลิน (แฝดน้องผู้หญิง) กำลังวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนาน โดยมีคุณพ่อวัย 40 ปลายๆ ที่ยังดูหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยวอย่างอัคราวิ่งเหยาะๆ ตามหลัง คอยระวังไม่ให้ลูกลิงทั้งสองล้ม"ปาป๊า! จับ! จับอลิน!" น้องอลินตัวน้อยในชุดกระโปรงสีชมพูฟูฟ่องวิ่งเข้ามากอดขาคุณพ่อแน่น ส่วนน้องอลันก็วิ่งมาชนอีกข้าง"โอ้โฮ! ปาป๊าโดนรุมแล้ว! ยอมแพ้ๆ" อัคราแกล้งล้มตัวลงนอนบนหญ้านุ่ม กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับลูกแฝดจนแก้มช้ำไปหมด เขาไม่เคยคิดเลยว่าในวัยที่เพื่อนหลายคนเริ่มปล่อยตัวลงพุง เขาจะมีความสุขกับการเป็นคุณพ่อลูกอ่อนที่ต้องฟิตร่างกายให้แข็งแรงเพื่อวิ่งไล่จับลูกๆ ได้ขนาดนี้แอนนี่ นั่งมองสามพ่อลูกเล่นกันจากศาลาริมสระน้ำ ในมือถือแก้วน้ำผลไม้ปั่นเย็นชื่นใจ ร่างกายของเธอดูมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าสมัยเป็นนักศึกษา แต่ยังคงความสวยเซ็กซี่ไม่สร่าง โดยเฉพาะในชุดเดรสคลุมท้องตัวยาวที่ไม่อาจปิดบังหน้าท้องนูนป่องอายุครรภ์ 7 เดือนได้ใช่แล้ว... แอนนี่ท้องลูกคนที่สามแล้ว (หลังจากได้แฝ
บ้านหลังใหญ่ของอัคราในยามดึกเงียบสงบ แตกต่างจากบรรยากาศเร่าร้อนบนรถเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง แอนนี่เดินนำขึ้นไปที่ห้องนอนใหญ่ชั้นบน ห้องเดิมที่เธอมีความทรงจำอันแสนวาบหวามครั้งแรกกับเขา แต่ครั้งนี้เธอกลับมาในฐานะที่เปลี่ยนไป...เธอทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียงกว้าง มองอัคราที่กำลังเดินตามเข้ามาพร้อมปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่ออก"ป๋าขา... เรามาคุยกันก่อนดีกว่า" แอนนี่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังผิดคาด เธอตบที่ว่างข้างตัวเรียกให้เขามานั่งอัคราเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยอมเดินมานั่งลงข้างๆ "มีอะไรหรือเปล่าคะ? หรือยังไม่พอ... อยากต่อรอบสอง?" เขาถามยิ้มๆ มือหนาเริ่มเลื้อยมาโอบเอวเธอ"ไม่ใช่เรื่องนั้นค่ะ... เรื่องนั้นน่ะเดี๋ยวจัดให้แน่ๆ" แอนนี่จับมือปลาหมึกของเขาไว้ "หนูหมายถึงเรื่องอนาคตของเรา... เรื่องงานหนูด้วย"สีหน้าของอัคราเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น เขารับฟังอย่างตั้งใจ"ว่ามาสิ...""คือ..." แอนนี่สูดหายใจลึก "หนูยังอยากเป็นนางแบบอยู่นะคะ" ดวงตากลมโตมองเขาอย่างมุ่งมั่น "หนูรู้ว่าตอนนี้สถานะหนูเปลี่ยนไปแล้ว... เป็นคู่หมั้นป๋า เป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรม... แต่หนูรักงานนี้จริงๆ หนูไม่อยากทิ้งมันไปเฉยๆ
20.00 น. ณ คฤหาสน์ตระกูลคุณอรรถ เสียงเครื่องยนต์คู่ใจของอัคราดังแว่วเข้ามาแต่ไกล ก่อนที่รถหรูจะจอดเทียบท่าหน้าประตูใหญ่ แอนนี่ที่ยืนรออยู่รีบวิ่งลงบันไดมาด้วยท่าทางร่าเริง ผิดกับคุณอรรถที่ยืนกอดอกทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ด้านบน โดยมีมินนี่ (ที่แอบทำเนียนเกาะแขนคุณอรรถอยู่ห่างๆ) ยืนส่งยิ้มให้กำลังใจเพื่อนรัก อัคราก้าวลงจากรถในชุดลำลองดูสบายตา เสื้อเชิ้ตพับแขนโชว์นาฬิกา เขาไหว้คุณอรรถอย่างนอบน้อมตามมารยาท "สวัสดีครับคุณอรรถ... ผมมารับน้องตามที่นัดไว้ครับ" "จะไปนอนค้างเลยเหรอ?" คุณอรรถทักท้วงเสียงเข้ม คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น "มันจะดูไม่งามรึเปล่าแอนนี่? ยังไม่ได้หมั้นเป็นทางการเลยนะลูก ถึงจะตกลงกันแล้วก็เถอะ พ่อไม่อยากให้ใครเอาไปนินทา" แอนนี่เดินเข้าไปกอดแขนพ่อ อ้อนเสียงหวานพร้อมกับงัดไม้ตายทางเหตุผลออกมาสู้ "โธ่... แด๊ดดี้ขา... อย่าหัวโบราณสิคะ" แอนนี่ทำตาปริบๆ "หนูก็แค่ไปเรียนรู้งานบ้านงานเรือน... ไปทำความคุ้นเคยกับที่ทางไว้ก่อนไงคะ ยังไงอีกไม่นาน หนูก็ต้องไปเป็นนายหญิงของที่นั่นอยู่ดี จะให้หนูไปแบบเงอะๆ งะๆ ขายหน้าเขาแย่เลย" เธอหันไปขยิบตาให้มินนี่ทีหนึ่ง ซึ่งมินนี่ก็รู้หน้าที่สุดๆ ร
เย็นวันเสาร์ที่อากาศกำลังดี แอนนี่จัดแจงบอกแม่บ้านให้เตรียมอาหารมื้อพิเศษ เพราะวันนี้เธอชวน"มินนี่" เพื่อนสาวคนสนิทสุดซี้ปึ้กเพียงคนเดียวของเธอมาทานข้าวที่บ้าน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนานเพราะมัวแต่ไปวุ่นวายกับเรื่องราวความรักอันเร่าร้อนกับป๋าอัครารถสปอร์ตสีแดงแล่นเข้ามาจอดที่หน้ามุขคฤหาสน์ มินนี่ก้าวลงจากรถในชุดเดรสรัดรูปสีแดงเลือดหมูที่ขับผิวขาวโอโม่ให้โดดเด่น เว้าหน้าโชว์เนินอกอวบอิ่มและผ่าข้างสูงจนเห็นต้นขาขาวเนียน สมฉายา 'มินนี่ตัวแม่' ประจำคณะ"ฮายยย! คุณนายแอนนี่! ไม่เจอนาน ราศีคุณนายจับวิบวับเลยนะยะ!" มินนี่ทักทายเสียงใส เดินเข้ามากอดเพื่อนรักแล้วหอมแก้มซ้ายขวา"เวอร์ตลอดแกอะ เข้าบ้านก่อนเถอะ หิวจะแย่แล้ว" แอนนี่หัวเราะ ควงแขนเพื่อนเดินเข้าไปในห้องรับแขกแต่ทว่า... ก้าวแรกที่มินนี่เดินพ้นประตูเข้าไป สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับร่างสูงโปร่งของชายวัยกลางคนที่กำลังเดินลงมาจากบันไดพอดีคุณอรรถในชุดลำลองสบายๆ เสื้อโปโลสีขาวสะอาดตาที่พอดีตัวจนเห็นมัดกล้ามแขนที่ยังคงตึงกระชับจากการออกกำลังกาย กางเกงสีครีม ผมสีดอกเลาที่ถูกเซตทรงเปิดหน้าผากอย่างดี ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่มีริ้วรอยแห่งวัยเพียง





