INICIAR SESIÓNCompartir
12
Fecha de publicación:
2026-06-29 07:28:14“แรกๆ ก็เจ็บแบบนี้ ทนอีกนิดนะ” คนที่มากด้วยประสบการณ์กระซิบบอก เขาไม่เคยทนใจเย็นอะไรกับเรื่องพวกนี้มาก่อน แต่ปุณณดาเขากลับไม่กล้ารุนแรงเพราะเธอบอบบางจนเขาไม่กล้าจะให้ช้ำแม้แต่จุดเดียว ทั้งที่กายแกร่งของตนจวนเจียนจะระเบิดตลอดเวลา
“เจ็บ...”
“กอดฉันไว้แน่นๆ ถ้าเจ็บฉันอนุญาตให้กัดไหล่ฉันได้” เขาบอกเท่านั้น อีกฝ่ายก็เอาแต่ส่ายหน้าทั้งใบหน้านองไปด้วยน้ำตา จนเขาต้องจูบซับน้ำตาอย่างไม่นึกรังเกียจแม้แต่น้อย ก่อนจะกดศีรษะเล็กซบกับบ่าของตน
“ฮื้อ...” เธอร้องอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บปวด
“กัดไหล่ฉัน” ในเมื่อเธอเจ็บเขาก็ควรเจ็บไปด้วย
ปุณณดาทนไม่ไหวจึงตัดสินใจกัดลงไปกับไหล่แกร่ง อชิรวิชญ์ก็ดันกายแกร่งเข้าไปสุดแรงพร้อมหลับตาลงด้วยความเจ็บปวดกับแรงกัดของหญิงสาว และแช่นิ่งอยู่กับที่ ในขณะกายสาวตอดรัดกายแกร่งเขาอย่างรุนแรง
อชิรวิชญ์เริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ เน้นๆ เป็นระยะ ขณะสองมือเรียวโอบกอดรัดร่างเขาไว้ พร้อมขยับสะโพกสวนกลับขึ้นมาตามกลไกธรรมชาติ และความต้องการเบื้องลึก
“เป็นยังไง หายเจ็บหรือยัง”
“เจ็บสิ เจ็บมากด้วย ปล่อยได้หรือยัง”
“ของเธอรัดของฉันไว้แน่นแบบนี้ ใครกันแน่ควรปล่อย” เขากล่าวเย้า จนเธอต้องผลักร่างออกมา “อืม...รู้สึกดีจัง ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน ทำไมเราถึงเข้ากันดีแบบนี้” แต่ไม่มีคำตอบกลับจากสาวใต้ร่าง “พร้อมนะ”
“พร้อมอะไรคะ...”
“พร้อมขึ้นสวรรค์ด้วยกันน่ะสิ” เขาค่อยๆ ถอนร่างออกมา จนหญิงสาวผวาตาม “ฉันไม่หนีไปไหนหรอก” เขาเริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆ
“เร็วกว่านี้ได้ไหมคะ ฉันทรมาน” เธอบรรยายไม่ถูกว่าต้องการให้เขาทำอะไร
“เธออาจจะเจ็บนะ”
“ฉันไม่เจ็บ แต่มันอึดอัดแปลกๆ เร็วสิคะ อย่าพูดมาก” เธอหงุดหงิดใส่จนชายหนุ่มชอบใจ เพราะรอเวลาที่กระแทกใส่กายสาวให้สาสมกับความต้องการที่รอระเบิดตลอดเวลา
“อืม...ดา” เขายกสะโพกแกร่งเข้าออกกายสาวอย่างต่อเนื่องและรุนแรงตามอารมณ์ดิบเถื่อน จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั่วห้องนอน พร้อมเสียงครวญครางของทั้งคู่ดังเป็นระยะ โดยไม่กลัวใครมาได้ยิน เพราะเรือนสาวใช้ถูกจัดแยกออกไปไกลพอสมควร นานนับชั่วโมงกว่าเปลวเพลิงสวาทจะจบลง
“ฉันต้องการเธออีกแล้ว” เขาพึมพำกับซอกคอขาว พร้อมเงยหน้าขึ้นมา
“ฉันไม่ไหวแล้วนะ” สองมือเรียวพยายามดันแผ่นอกแกร่งออก แต่ก็ไม่สามารถต้านทานความต้องการของอีกฝ่ายได้ ราตรีนี้ยังอีกยาวไกลสำหรับสองหนุ่มสาว ที่มีแต่เสียงครวญครางด้วยความสุขสมดังขึ้นเป็นระยะๆ กว่าเปลวเพลิงสวาทจะสงบลงได้ก็เกือบครึ่งค่อนคืน
ช่วงสายของวันต่อมา
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นปลุกให้ปุณณดาเริ่มรู้สึกตัวพร้อมกับอาการชาไปทั้งร่าง เมื่อได้ยินคนข้างกายเอ่ยชื่อว่าที่คู่หมั้นสาว
“ครับลิสา” อชิรวิชญ์พูดออกมาไม่กี่ประโยคก็เดินหายตัวไปยังระเบียงห้อง
ปุณณดาจึงค่อยๆ ลืมตาตื่น พลางส่ายตามองไปยังคนที่นอนกกกอดเธอทั้งคืน มันคงไม่มีความหมายกับเขาเลยสินะ เธอยิ้มด้วยความขมขื่น ยิ่งได้ยินเขาพูดคุยด้วยน้ำเสียงมีความสุข จะมีประโยชน์อะไรที่ต้องมาตัดพ้อกับคนที่ไม่เคยเห็นค่า คิดเพียงเท่านั้นก็ขยับร่าง แค่นิดเดียวก็ปวดร้าวไปทั้งร่าง จนแทบจะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้ แต่ต้องฝืนใจลุกขึ้นและควรออกไปจากห้องนี้ไปให้ไวที่สุด แต่เพียงก้าวเท้าแตะลงพื้นเท่านั้นก็แทบทรุดลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ก่อนเหลือบมองออกไปยังระเบียงห้อง ยังคงได้ยินเสียงพูดคุยพร้อมกับเสียงหัวเราะดังมาเป็นระยะ เธอจำต้องกลั้นใจฝืนความเจ็บหยิบเสื้อผ้ามาใส่ทีละชิ้นอย่างทุลักทุเล แล้วรีบเดินออกไปจากห้องนอนของชายหนุ่มทันที จากนั้นตรงดิ่งไปยังห้องน้ำเพื่อล้างคราบคาวโลกีย์ออกให้หมด ก่อนจะทรุดลงกับพื้น เกลียดตัวเองเหลือเกินที่อ่อนแอคล้อยตามไปกับสัมผัสของอชิรวิชญ์ เขาไม่ได้นึกเสน่หา แค่ยาเท่านั้นที่ทำให้ต้องกลืนน้ำลายตัวเองแตะต้องเธอ คิดได้เท่านั้นก็ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น ไม่รู้นานแค่ไหนที่นั่งอยู่ใต้ฝักบัว ทว่าเสียงเคาะประตูดังขึ้น คาดว่าชายหนุ่มคงใช้แม่บ้านให้ขึ้นมาตาม หญิงสาวรีบคว้าผ้าขนหนูมาพันกายแล้วใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กมาโพกศีรษะไว้ก่อนเดินออกไปเปิดประตู
“ป้า...เอ่อ คุณอชิ” เธอรีบปิดประตู แต่อีกฝ่ายสอดขาแกร่งเข้ามาแทรกเสียก่อน
“คุณเข้ามาทำอะไร”
“เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
“ฉันกำลังจะอาบน้ำ และคุณเองก็ไม่ควรเข้าห้องคนอื่นแบบนี้”
“ทำไมฉันจะเข้ามาไม่ได้ ในเมื่อมันเป็นห้องนอนฉัน”
“แต่ตอนนี้คุณให้ฉันใช้ห้องนี้พัก กรุณาออกไปก่อนค่ะ ฉันอาบน้ำเสร็จก็จะตามลงไป” หญิงสาวเปิดประตูกว้าง เพื่อให้เขาออกไป แต่ชายหนุ่มกลับกระตุกแขน จนร่างบางต้องถลาตกไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา
“คุณทำบ้าอะไร”
“ฉันจะช่วยเธอใช้หนี้เอง”
“คุณรู้” หญิงสาวถามเสียงแผ่ว
“ฉันรู้ทุกเรื่องที่แม่กับเธอวางแผน”
“งั้นก็ปล่อยฉัน จะมายุ่งกับฉันทำไม”
“เธออยากแต่งงานเพื่อล้างหนี้งั้นหรือ”
“เอ่อ...ฉัน” ปุณณดาถึงกับอึกอักพูดไม่ออก ใช่ เธอไม่อยากแต่งงานกับลูกชายของเสี่ยธวัชชัย
“ฉันจะช่วยเธอเอง”
“คุณจะแต่งงานกับฉันเหรอคะ” เธอถามอย่างประหลาดใจ
“ฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้หรอก เธอก็น่าจะรู้ว่าฉันมีว่าที่คู่หมั้นแล้ว อีกไม่นานลิสาก็จะกลับมาแล้ว”
คำขอของมารดาก่อนสิ้นลมหายใจ ท่านขอให้เขาแต่งงานกับอลิสา ซึ่งเป็นคำขอที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ แม้ว่าความรักที่เขามีต่ออลิสามีเพียงแต่คำว่าพี่น้องก็ตาม
“นั่นสินะคะ ฉันไม่น่าถามอะไรโง่ๆ” หญิงสาวยิ้มอย่างขมขื่นใจ
“ฉันจะช่วยเธอใช้หนี้ทั้งหมดเอง” เขาวกกลับมาเรื่องนี้อีกรอบ
“คุณเกลียดฉัน เกลียดแม่ฉัน คุณช่วยฉันทำไม”
“หรือเธออยากแต่งงานกับลูกชายของเสี่ยธวัชชัยนั้นจริงๆ”
Último capítulo
ร่ายรักม่านพิศวาส 12
“แรกๆ ก็เจ็บแบบนี้ ทนอีกนิดนะ” คนที่มากด้วยประสบการณ์กระซิบบอก เขาไม่เคยทนใจเย็นอะไรกับเรื่องพวกนี้มาก่อน แต่ปุณณดาเขากลับไม่กล้ารุนแรงเพราะเธอบอบบางจนเขาไม่กล้าจะให้ช้ำแม้แต่จุดเดียว ทั้งที่กายแกร่งของตนจวนเจียนจะระเบิดตลอดเวลา“เจ็บ...”“กอดฉันไว้แน่นๆ ถ้าเจ็บฉันอนุญาตให้กัดไหล่ฉันได้” เขาบอกเท่านั้น อีกฝ่ายก็เอาแต่ส่ายหน้าทั้งใบหน้านองไปด้วยน้ำตา จนเขาต้องจูบซับน้ำตาอย่างไม่นึกรังเกียจแม้แต่น้อย ก่อนจะกดศีรษะเล็กซบกับบ่าของตน“ฮื้อ...” เธอร้องอื้ออึงในลำคอด้วยความเจ็บปวด“กัดไหล่ฉัน” ในเมื่อเธอเจ็บเขาก็ควรเจ็บไปด้วยปุณณดาทนไม่ไหวจึงตัดสินใจกัดลงไปกับไหล่แกร่ง อชิรวิชญ์ก็ดันกายแกร่งเข้าไปสุดแรงพร้อมหลับตาลงด้วยความเจ็บปวดกับแรงกัดของหญิงสาว และแช่นิ่งอยู่กับที่ ในขณะกายสาวตอดรัดกายแกร่งเขาอย่างรุนแรงอชิรวิชญ์เริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ เน้นๆ เป็นระยะ ขณะสองมือเรียวโอบกอดรัดร่างเขาไว้ พร้อมขยับสะโพกสวนกลับขึ้นมาตามกลไกธรรมชาติ และความต้องการเบื้องลึก“เป็นยังไง หายเจ็บ
ร่ายรักม่านพิศวาส 11
“ไง ถึงกับพูดไม่ออกเลยใช่ไหม นี่ไม่ใช่เวลาที่เรามาคุยกันเรื่องนี้” เขาพูดจบก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากบางอย่างหนักหน่วงเร่าร้อนอีกครั้ง ขณะปุณณดาพยายามดิ้นรนผลักไส เธอไม่ได้ต้องการแบบนั้น เพียงแต่เออออกับมารดาไปเท่านั้น“ฮื้อ...ปล่อย”“อย่าดิ้น” เขากัดฟันสั่งเสียงเครียด“ปล่อยฉัน”“เธอต้องการฉัน และฉันก็ต้องการที่จะปลดปล่อย” ใช่ร่างกายเขาจวนเจียนจะระเบิดออกมาแล้ว ยิ่งได้กลิ่นกายสาวที่หอมกรุ่นของปุณณดา ก็ยิ่งทำให้เขาควบคุมร่างกายเอาไว้ไม่อยู่“คุณเกลียดฉัน คุณทำกับฉันแบบนี้ทำไม” เขาเกลียดเธอกับแม่มาก ก็ไม่ควรมายุ่ง เพราะหากเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับเธอ พ่อเขาคงต้องบีบบังคับให้รับผิดชอบแน่“ฉันไม่อยากแตะต้องตัวเธอนักหรอก” ชายหนุ่มเค้นคำพูดออกมา แต่ใบหน้าคมกลับซุกไซ้ที่ซอกคอขาว คำพูดและการกระทำช่างสวนทางกันสิ้นเชิง “ก็ปล่อยสิ”“ฉันปล่อยเธอไม่ได้ งั้นฉันอา
ร่ายรักม่านพิศวาส 10
“วีก็โทร.ไม่ค่อยติดค่ะ คงติดเพื่อนใหม่” มนัสวีพูดเป็นนัยๆ “เพื่อนใหม่ ใครหรือครับ”“อีกหน่อยลิสาคงพามาให้รู้จักเองค่ะ”“มีปัญหากันหรือครับ” อชิรวิชญ์คิดว่ามนัสวีคงแอบน้อยใจอลิสาที่มีเพื่อนใหม่แทนตน ตามประสาคนเคยสนิทกัน“วีชินแล้วค่ะ มาดื่มกันดีกว่า”“ครับ” เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเสียน้ำใจ โดยไม่มีโอกาสเห็นแววตาที่พึงพอใจของมนัสวีที่แอบมองมา“พี่อชิจะกลับกรุงเทพฯ วันไหนคะ”“อืม...พรุ่งนี้พี่ว่าจะกลับแล้ว”“น่าเสียดายจัง” มนัสวีเอ่ยเสียงแผ่ว แต่เชื่อว่าค่ำนี้ผ่านไป เธอต้องรั้งเขาอยู่ด้วยทั้งอาทิตย์แน่ จนเขาปฏิเสธไม่ได้เชียว“พี่มีงานที่กรุงเทพฯ ต้องรีบกลับไปเคลียร์ ไว้มีโอกาสพี่จะพาไปเลี้ยงข้าว”“จริงๆ นะคะ ห้ามผิดสัญญา”“ครับ นี่จะสี่ทุ่มแล้วพี่คงต้องขอตัวกลับก่อน” เขาเอ่ยพร้อมมองหาปุณณดา ไม่รู้คุยโทรศัพท์วางแผนจับเขากับมารดาเสร็จหรือยัง“จะกลับแล้วหรือคะ” มนั
ร่ายรักม่านพิศวาส 9
ตลอดทั้งวันปุณณดาได้เรียนรู้งานจากอชิรวิชญ์ไม่น้อย และที่ได้รู้อีกอย่างชายหนุ่มจริงจังกับงานมากแต่ก็เป็นที่รักของลูกน้องด้วยเช่นกัน“พอไหวไหม”“คะ” หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องของชายหนุ่มจนไม่ทันฟัง“ฉันถามว่าเธอพอจะทำไหวไหม”“ไหวสิคะ ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่พร้อมลุยงานได้ทุกอย่าง”จากประสบการณ์หลังสูญเสียบิดาไป ทำให้เธอต้องทำงานพาร์ตไทม์เพื่อส่งตนเองเรียนจนจบ สำหรับเงินประกันที่บิดาทำทิ้งไว้ มารดาเป็นคนจัดการเองทั้งหมด เธอแทบไม่มีสิทธิ์เข้าไปแตะต้องอชิรวิชญ์กลับนิ่งอึ้งไป มองหญิงสาวด้วยสายตาพิจารณาใหม่อีกครั้ง พร้อมครุ่นคิดถึงเรื่องที่เธอคุยกับมารดาเรื่องที่จะจับเขาแต่งงาน จนเขาสับสนไปหมด อันไหนเรื่องจริง อันไหนอุปโลกน์ขึ้นมากันแน่ ตลอดหนึ่งสัปดาห์เมื่อเห็นเบอร์โทรศัพท์ของมารดาทีไร ปุณณดาก็ต้องสะดุ้งตกใจเสียทุกครั้ง ค่ำคืนนี้ก็เช่นกันที่เธอเดินทางมาเปิดตัวโครงก
ร่ายรักม่านพิศวาส 8
“ไม่ได้เจอหมายความว่ายังไง ก็แกไปทำงานกับเขา และไหนจะอยู่บ้านพักตากอากาศด้วยกันอีก”“ก็ใช่ แต่ดาไม่ได้ออกไปทำงานด้วย”“ทำไมล่ะ แกเป็นเลขาฯ ก็ควรตามไปสิ”“ดาตื่นมาเขาก็ออกไปแล้ว ไม่รู้จะให้ดาตามมาทำไม”“จะทำอะไรก็รีบๆ ล่ะ” ปลายสายเริ่มกังวลกลัวแผนจะไม่สำเร็จ“ทำไมล่ะคะ หรือเจ้าหนี้มาทวงเงินแล้ว”“เปล่าหรอก แม่ได้ข่าวว่าอลิสากำลังจะเดินทางกลับมาเร็วๆ นี้ แต่ไม่รู้ว่าวันไหน”“แม่...ดาอยากคุยกับคุณธวัชชัย ขอเบอร์โทรศัพท์ให้ดาหน่อยได้ไหม”“แกจะไปคุยอะไรกับเขา”“ก็คุยเรื่องขอผ่อนผันหนี้สินของพ่อไงคะ”“เขาไม่มีทางยอมแน่ แม่เคยลองคุยแล้ว” หทัยทิพย์พยายามหว่านล้อมบุตรสาว ขืนให้เบอร์โทรศัพท์ของเสี่ยธวัชชัยไปมีหวังความแตก “ถ้าแกโทรศัพท์ไปคุย เขาคงพูดโน้มน้าวให้แกยอมแต่งงานกับลูกชายเขา”“ดาแค่จะโทรศัพท์ไปขอผ่อนผันหนี้เท่านั้น เขาคงไม่บีบให้ดาแต่งงานกับลูกเขาหรอก”
ร่ายรักม่านพิศวาส 7
“ฉันก็ไม่แน่ใจ ฉันเห็นพี่อชิถือกระเป๋าให้ด้วย”“ก็พี่อชิเขาเป็นสุภาพบุรุษ” อลิสากล่าวแก้ ทั้งที่ในใจเริ่มสงสัยว่าอชิรวิชญ์พาสาวที่ไหนไปภูเก็ตด้วย“น่าจะไม่มีอะไรอย่างที่เธอว่าจริงๆ งั้นฉันไม่กวนล่ะ เธอสนุกต่อเถอะ”“อืม...” อลิสานิ่งเงียบไปแม้ปลายสายจะวางไปแล้ว“เป็นอะไรที่รัก” นิโคลัสหนุ่มเมืองผู้ดีที่เป็นทั้งเพื่อนและคู่นอนของอลิสา ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งคู่มีเพียงมนัสวีเท่านั้นที่รู้“คุณกลับไปเถอะนิค” อารมณ์วาบหวามของอลิสาหายไปตั้งแต่เรื่องอชิรวิชญ์เข้ามากวนใจ แต่อีกฝ่ายกลับเข้ามาโลมเล้าจนอลิสาครวญครางเสียงออกมายามถูกปลุกเร้าอารมณ์ ก่อนจะเตลิดลืมเรื่องของว่าที่คู่หมั้นไปชั่วขณะ เพราะมีสิ่งเร้าใจอยู่เบื้องหน้า ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับนิโคลัสเกิดขึ้นเมื่องานวันเกิดปีที่แล้ว จากเด็กสาวเรียบร้อยในอดีตกลับกลายเป็นสาวร้อนรักยามอยู่กับชายหนุ่มที่เป็นทั้งเพื่อนสนิทและคู่นอนภูเก็ต&nbs
También te puede gustar
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.1K vistasท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น609.3K vistasรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat73.9K vistas(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก120.7K vistasเพื่อนกัน แต่เกินเลย 3p
ฉัตรชบา/ณิสา112 vistasนางร้ายคนนี้ขอบายเธอ
Tie.Earn206 vistasซ้อนแผนรักไอ้หนุ่มบ้านไร่ ซ่อมหัวใจสาวบ้านนา
คุณธิดา113 vistasท่านประธานมาดขรึมพ่ายรักเมียเด็ก
ทรายสีรุ้ง 36 vistas
