บทนำ

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้องของโรงแรมชื่อดังแห่งหนึ่ง ในย่านมหาวิทยาลัย MRT

เหตุเกิดจาก นับดาว หรือ พชิรา รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจครอบครัวที่ไม่สนใจเธอ หญิงสาวจึงตัดสินใจไปเที่ยวบาร์โฮสต์เพียงลำพัง

และเรื่องราวไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น…

คนตัวเล็กนอนราบอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ พลางหรี่ตาจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่อยู่ด้านบน เขามีผมสีเทา ดวงตาคมเฉี่ยว จมูกโด่งเป็นสัน อีกทั้งยังใส่ต่างหูรูปงูอีกด้วย

“พะ พี่ชื่ออะไรคะ” เธอเอ่ยถามย้ำเสียงสั่น เพราะเขาไม่ยอมบอกชื่อตัวเองเลย อ้างว่าเป็นกฎ แล้วอย่างนี้เธอจะครางว่าอะไรล่ะ

“ไม่จำเป็นต้องรู้ เพราะยังไงเราก็ไม่ได้เจอกันอีก” เขาตอบเสียงเรียบอย่างไม่ใส่ใจนัก

เพราะสำหรับ เพลิงกัลป์ หรือ วีรวิชญ์ เขายึดมั่นในกฎกติกาของตัวเอง ครั้งเดียวจบไม่มีซ้ำรอบสอง แต่สำหรับคนใต้ร่างในตอนนี้ เขาจะถือว่าเป็นกรณีพิเศษ เพราะเธอยังเวอร์จิ้น คืนนี้เขาจึงตั้งใจจะให้เธอได้รับความประทับใจอย่างเต็มที่

เมื่อคิดได้เช่นนั้น…เอวสอบก็เริ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่กลีบกุหลาบงามในจังหวะถี่ยิบทันที จนร่างบางโยกสั่นคลอนไปตามแรงตอกอัดของเขา

มือเล็กจิกลงบนแขนแกร่งของอีกฝ่ายเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ได้รับ ก่อนจะร้องครางออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

“อ๊าา พี่ขา หนูเสียว อื้อ~”

“ซี๊ด~ ครางหวานฉิบ”

ไม่รอช้า เพลิงกัลป์จับขาเรียวของคนตัวเล็กขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้าง พลางโน้มตัวลงไปข้างหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเหยียดขาทั้งสองข้างไปทางด้านหลัง แล้วกระแทกแก่นกายลงมาแบบเน้นๆ จนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้องไปทั่วห้อง

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

“อื้อ~ จะ จุก ลึกอ่า”

“อื้ม ซี๊ดดด”

ทั้งคู่ร้องครางออกมาด้วยความเสียดเสียว เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามบริเวณกรอบหน้าอย่างห้ามไม่ได้ ทั้งที่ภายในห้องเปิดแอร์อุณหภูมิเย็นเฉียบ

อารมณ์คุกรุ่นที่อยู่ภายในทำให้ร่างกายร้อนรุ่มจนยากจะต้านทาน ยิ่งร่างสูงได้ยินเสียงครางหวานๆ ประสานกับเสียงหน้าขากระทบกับก้นอวบ อารมณ์ดิบเถื่อนก็ยิ่งพลุ่งพล่านมากยิ่งขึ้น

เขาจับเธอพลิกไปพลิกมาหลายท่า ทั้งบนเตียง โซฟา ระเบียง และห้องน้ำ จนถุงยางอนามัยที่พกติดตัวหมดไปถึงสองกล่อง กิจกรรมร่วมรักในครั้งนี้ถึงได้หยุดลง

ทั้งคู่นอนหอบหายใจกระเส่าอยู่บนเตียงข้างกันด้วยความเหนื่อยล้า และไม่นาน ต่างฝ่ายก็ต่างผล็อยหลับลงไป...

เช้าวันใหม่

เพลิงกัลป์ลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ เมื่อแสงแดดสาดส่องผ่านผ้าม่านเล็ดลอดเข้ามาภายในห้อง ชายหนุ่มหันไปมองคนข้างกายทันที กลับพบแต่ความว่างเปล่า

หัวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น ก่อนที่เขาจะยันตัวลุกขึ้นนั่ง พลางยีผมตัวเองเบาๆ แล้วกวาดสายตามองไปบริเวณรอบๆ ห้อง

“หึ! ยัยเด็กนั่นหลอกฟันกูเหรอวะ” เพลิงกัลป์พึมพำเสียงเบาอย่างนึกขบขัน เพราะปกติต้องเป็นเขาที่ทิ้งให้คู่นอนอยู่เพียงลำพัง แต่ครั้งนี้เขากลับโดนเด็กที่ไหนก็ไม่รู้ฟันแล้วทิ้ง

ทันใดนั้น ดวงตาคมกริบก็เหลือบไปเห็นธนบัตรสีแดงวางอยู่บนโต๊ะข้างๆ ซึ่งเขาก็พอจะเดาได้ว่าคงเป็นค่าตัวที่ปรนเปรอเธอเมื่อคืน

รอยยิ้มจึงผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาทันที ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาคลี่ดู

หลังจากไล่นับเงินค่าตัวที่เธอทิ้งเอาไว้ หัวคิ้วหนาก็ขมวดแน่นโดยอัตโนมัติ

“กูตอกให้ทั้งคืน ค่าตัวห้าร้อยเนี่ยนะ แม่ง! โคตรหยามกันเลยว่ะ”