สยบเสือร้าย

สยบเสือร้าย

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-16
Oleh:  นิภาภัทรOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
70Bab
458Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เพราะ ‘ถูกหลอกให้รัก’ เธอจึงกลับมา ‘สยบเสือร้าย’ อย่างเขา “เสือร้ายงั้นเหรอ? เห็นแต่หมาตัวโตที่เลี้ยงไม่เชื่องแค่นั้น ฉันจะสยบเสืออย่างเขาให้กลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่เชื่องและซื่อสัตย์แค่กับฉันเอง” **คำเตือน ระวังจะตกเป็นเหยื่อเสือร้ายคนนี้**   เพลล์ เขาเป็น ‘เสือ’ ที่ไม่มีวันออกล่าเหยื่อเอง ส่วนเธอคือเหยื่อที่บังเอิญเจออย่างไม่ตั้งใจเท่านั้น แต่หญิงสาวกลับทำให้เสืออย่างเขาออกล่าเป็นครั้งแรก "ฉันไม่เคยบอกเธอเลยนะว่าเราคบกันอยู่ เธอแค่คิดไปเองคนเดียวรึเปล่า?"   ริต้า เธอเป็นแค่เด็กสาวบ้าน ๆ คนหนึ่งที่หลงคารมจนตกเป็น ‘เหยื่อ’ ของเสือร้ายอย่างเขาง่ายดาย เขาอาจเป็นเสือเลยต้องล่าเหยื่อ แต่เธอจะเป็นเหยื่อที่ไม่ยอมเสืออีกต่อไป...เพราะคนแบบเขาทำให้เธอต้องร้าย 📌เนื้อเรื่องไม่มีนอกกายนอกใจค่ะ ถึงพระเอกเราจะดูเป็น🐶ไม่มีเจ้าของแต่ว่าจริงๆ เชื่องแค่กับน้องคนเดียว🦮 📌ดราม่าไม่เยอะ เน้นสะใจกับเสือที่โดนสยบ🐯 📌พระเอกเรื่องนี้อึด ทน ใหญ่แบบร้องขอชีวิต🔞🔞 แบบที่ NC 5 ตอนติด🤭🔥

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ไม่ชอบคนไร้ประสบการณ์

“ขอโทษนะคะ” เสียงหวานเอ่ยทักทายชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้าด้วยความประหม่าทำให้เพลล์ที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ปรายตามองเจ้าของเสียงด้วยสายตาที่เย็นชา

ด้านหน้าของเขาตอนนี้เป็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันซึ่งกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางดูจะน้อยไปเลยหากเทียบกับแก้มที่แดงระเรื่อจากความเขินอายซึ่งปรากฏชัดเจน เพราะผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ดูสมบูรณ์แบบและตรงสเปคของเธอเป็นอย่างมาก

“ถ้าจะขอไลน์หรือไอจีหน่อยจะได้ไหมคะ?”

เพลล์สบตากับคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเช่นเดิม ก่อนจะรับโทรศัพท์ในมือของเธอมาเพื่อให้อินสตาแกรมส่วนตัวของเขาตามที่หญิงสาวต้องการ

“ชื่อ...เพลล์เหรอคะ”

ดวงตาสวยเริ่มประหม่าเมื่อเหลือบไปเห็นรอยสักบริเวณด้านข้างลำคอของชายหนุ่มซึ่งมันเป็นเพียงแค่ตัวอักษรภาษาอังกฤษแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นแต่กลับยิ่งชวนให้เขาดูน่าค้นหามากขึ้นไปอีก

ภายใต้เสื้อตัวใหญ่ที่แทบจะปกปิดความกำยำของร่างกายได้ไม่หมดนั้นจะมีรอยสักแบบนี้อยู่อีกกี่ตำแหน่งกันนะ...

“ใช่” เพลล์ตอบกลับหญิงสาวสั้น ๆ พลางสูบบุหรี่ไปด้วยอย่างไม่ใส่ใจ

“น้ำฟ้านะคะ พอดีเมื่อกี้ตื่นเต้นไปหน่อยเลยลืมแนะนำตัว”

“ว่าแต่พี่เพลล์จะไปไหนต่อหรือเปล่าคะ?” เธอถือวิสาสะเรียกคนตรงหน้าด้วยความสนิทสนมหลังจากได้รู้ชื่อของกันและกันแล้ว ขณะที่เพลล์ยังคงยืนสูบบุหรี่อยู่เช่นเดิมก่อนเขาจะลดมือลงแล้วหันหน้ากลับมาถามหญิงสาวอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก

“เป็นรุ่นน้องของฉันหรือไง?”

“เอ่อ...แค่คิดว่าน่าจะใช่น่ะค่ะ เพราะฟ้าเพิ่งจะอยู่ปีหนึ่งเอง”

“ถ้าพี่เพลล์ยังไม่รู้จะไปไหนต่อ ไปกับฟ้าก็ได้นะคะ”

ถ้อยคำที่ดูหาญกล้าของเด็กสาวรุ่นน้องทำให้เพลล์ยอมทิ้งบุหรี่ลง เขาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กับใบหน้าเรียวสวยจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน ซึ่งเสือผู้หญิงอย่างเขาก็สามารถมองเห็นความตื่นเต้นจากนัยน์ตาของน้ำฟ้าได้อย่างง่ายดาย

“อ๊ะ! พี่เพลล์คะ”

น้ำฟ้ายกมือขึ้นมาจับที่ต้นแขนกำยำทั้งสองข้างด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ เพลล์ก็จับตัวของเธอให้แนบชิดกับผนังด้านหลังอย่างแรงพร้อมใบหน้าหล่อเข้มที่ไล่ซุกไซ้ตามลำคออย่างอุกอาจ นานอยู่ครู่หนึ่งกว่าเขาจะยอมผละใบหน้าออกมา

“ถ้าจะมาอ่อยผู้ชายก็กล้า ๆ หน่อย ไม่ใช่แค่โดนแตะนิดเดียวก็ตัวสั่นแบบนี้แล้ว” เพลล์บอกคนตรงหน้าเสียงเข้มโดยที่ทั้งสองมือยังคงกักขังหญิงสาวเอาไว้มั่นก่อนจะเอ่ยออกไปอีกครั้งด้วยสายตาที่มืดลง

“ไม่รู้หรือไงว่าการชวนไปต่อต้องเจอกับอะไร? ถ้าไม่มั่นใจก็ไม่ควรเข้ามาชวนให้เสียเวลานะ”

“คิดว่าคนที่มาร้านเหล้าแบบนี้จะมาตามหารักแท้กันหรือไง?”

“ฟะ...ฟ้ารู้ค่ะแต่เมื่อกี้ฟ้าแค่ตกใจไปหน่อย พี่เพลล์ลองให้โอกาสฟ้าดูก่อนนะคะ” หญิงสาวยังคงพยายามร้องขอโอกาสจากชายหนุ่มตรงหน้าแม้ว่าภายในใจของเธอจะรู้สึกหวั่นกับการกระทำที่อุกอาจของเขาเมื่อสักครู่ก็ตาม

“สรุปเธอแค่อยากวันไนท์สแตนด์หรือว่าอยากเป็นเมียของฉันกันแน่?”

“แต่โทษที ฉันไม่ชอบพวกไม่มีประสบการณ์”

เพลล์ปล่อยมือออกแล้วมองสีหน้าผิดหวังของคนตรงหน้าเป็นครั้งสุดท้ายจากนั้นจึงเดินออกมาจากตรงนั้นอย่างไม่ใส่ใจอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

สำหรับเขาต้องการเพียงแค่เรื่องบนเตียงเพื่อระบายความต้องการที่จบแล้วก็จะแยกทางกันเท่านั้น มันเป็นแค่ความสัมพันธ์ที่ใช้เวลาร่วมกันไม่กี่ชั่วโมงและไม่มีทางกลับมาซ้ำอีกให้มีเรื่องน่ารำคาญใจในภายหลัง แล้วแบบนี้เขาจะต้องมาเอากับคนที่ไม่มีประสบการณ์ให้ตัวเองต้องเสียเวลาทำไม?

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
70 Bab
บทที่ 1 ไม่ชอบคนไร้ประสบการณ์
“ขอโทษนะคะ” เสียงหวานเอ่ยทักทายชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้าด้วยความประหม่าทำให้เพลล์ที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ปรายตามองเจ้าของเสียงด้วยสายตาที่เย็นชาด้านหน้าของเขาตอนนี้เป็นหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันซึ่งกำโทรศัพท์ในมือไว้แน่น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางดูจะน้อยไปเลยหากเทียบกับแก้มที่แดงระเรื่อจากความเขินอายซึ่งปรากฏชัดเจน เพราะผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้ดูสมบูรณ์แบบและตรงสเปคของเธอเป็นอย่างมาก“ถ้าจะขอไลน์หรือไอจีหน่อยจะได้ไหมคะ?”เพลล์สบตากับคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเช่นเดิม ก่อนจะรับโทรศัพท์ในมือของเธอมาเพื่อให้อินสตาแกรมส่วนตัวของเขาตามที่หญิงสาวต้องการ“ชื่อ...เพลล์เหรอคะ”ดวงตาสวยเริ่มประหม่าเมื่อเหลือบไปเห็นรอยสักบริเวณด้านข้างลำคอของชายหนุ่มซึ่งมันเป็นเพียงแค่ตัวอักษรภาษาอังกฤษแค่ไม่กี่ตัวเท่านั้นแต่กลับยิ่งชวนให้เขาดูน่าค้นหามากขึ้นไปอีกภายใต้เสื้อตัวใหญ่ที่แทบจะปกปิดความกำยำของร่างกายได้ไม่หมดนั้นจะมีรอยสักแบบนี้อยู่อีกกี่ตำแหน่งกันนะ...“ใช่” เพลล์ตอบกลับหญิงสาวสั้น ๆ พลางสูบบุหรี่ไปด้วยอย่างไม่ใส่ใจ“น้ำฟ้านะคะ พอดีเมื่อกี้ตื่นเต้นไปหน่อยเลยลืมแนะนำตัว”“ว่าแต่พี่เพล
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ไม่อยากมีแฟน
“น้อย ๆ หน่อย ลืมไปแล้วหรือไงว่าตัวเองมีผัวแล้ว” เพลล์กระแทกตัวลงฝั่งตรงข้ามของเพื่อนสนิทพลางเอ่ยเย้าแหย่เธอไปด้วย ทำให้เดมี่ต้องละสายตาจากหนุ่มผมเทาที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อสักครู่แล้วหุบยิ้มลงอัตโนมัติเมื่อต้องเห็นใบหน้าเดิม ๆ ของอีกฝ่ายทุกวันถึงเพื่อนของเธอจะถือว่าหน้าตาพอใช้ได้ก็เถอะ แต่พอได้รู้นิสัยแล้วก็ยากที่จะรู้สึกเจริญหูเจริญตากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเพลล์เหมือนกันแถมแต่ละคำที่พูดออกมายังชวนให้เธอรู้สึกไม่สบอารมณ์อีกต่างหาก“ระวังโดนไอ้ดินมาลากตัวไปกดจมเตียงอีกหรอก”“นี่! อย่ามาพูดอะไรที่ไม่เป็นมงคลได้ไหม ดินไม่ทำแบบนั้นกับฉันหรอกหย่ะ”“แล้วไอ้ดินมันรู้รึยังว่าเมียตัวเองเป็นคนแบบนี้”“จะรู้หรือไม่รู้แต่ดินก็รักฉันมากอยู่ดีแหละ” เดมี่ตอบกลับด้วยความมั่นใจ“งั้นเหรอ? งั้นฉันจะลองถามมันดูก็แล้วกัน”เพลล์กอดอกแล้วมองอีกฝ่ายอย่างเหนือกว่า ก่อนแผ่นดินจะเดินเข้ามาหย่อนตัวลงด้านข้างของเดมี่พร้อมกับโอบเอวของเธอไปด้วยแบบที่ชอบทำเป็นประจำ“ไอ้ดิน เมื่อกี้เมียมึงมองหนุ่มคนอื่นว่ะ”เดมี่ถลึงตาใส่คนตรงข้ามอย่างคาดโทษ ไหนบอกว่าจะถามไง! แต่แบบนี้มันเรียกว่าฟ้องเพื่อให้เกิดปัญหาบ้านแตกชัด ๆ ท
Baca selengkapnya
บทที่ 3 พนักงานสาว
“อ๊ะ! เราลืมไปเลย” เดมี่ที่กำลังซบแผ่นดินอยู่ผละใบหน้าออกมาแล้วหลุดเสียงอุทานเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เรียกความสนใจจากทั้งสองหนุ่มให้มองมาที่เธอเป็นตาเดียว“มีเรื่องอะไรรึเปล่า?”“เค้านัดน้องลินไว้น่ะ น้องบอกตอนห้าทุ่มให้ไปหา”“ไปหาที่ไหน?” แผ่นดินหรี่ตามองใบหน้าสวยของหญิงสาวด้านข้างอย่างพยายามจับผิด เพราะจากการใช้เวลาอยู่ด้วยกันมานานเป็นปีจึงทำให้เขาพอจะรู้ทันในท่าทีของแฟนสาวตัวเล็กได้แม้ว่าเธอจะบอกว่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวข้องกับลลินด้วยก็ตามลลินน้องสาวเขาคงไม่มีทางทำอะไรที่ออกนอกลู่นอกทางให้ต้องกังวล แต่เดมี่นี่สิที่แผ่นดินไม่ไว้ใจกับความซุกซนของเธอเลย“ที่ห้องชั้นบนนี่แหละ งั้นเดี๋ยวเค้าไปก่อนนะถ้าเสร็จธุระแล้วจะกลับมา”เดมี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยท่าทีตื่นเต้นจนปิดไม่มิดก่อนจะหันกลับไปหยิบกระเป๋าสะพายข้างมาคล้องบ่าเอาไว้ เธอเลื่อนใบหน้าไปหอมแก้มแฟนหนุ่มเป็นการทิ้งท้ายทว่ายังไม่ทันได้ลุกขึ้นแผ่นดินก็เอือมมือมาจับแขนเอาไว้เสียก่อน“ลินนัดเธอไปทำอะไร”“ความลับของผู้หญิง ดินไม่ต้องรู้หรอก”“ฉันเชื่อแล้วว่าเวลาผู้หญิงสนิทกันจะอันตราย เดี๋ยวนี้เธอกับลินมีความลับกับฉันตลอดเลยนะ”“เค้าแค่จะไ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ริต้า
“คนนั้นใครวะ” ทันทีที่พนักงานสาวเดินออกไปเพลล์บอยหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นมาทันที เพราะว่าเขาเองกำลังรู้สึก ‘สนใจ’ หญิงสาวคนนั้นเป็นอย่างมาก“มึงหมายถึงใคร”“เด็กเสิร์ฟที่เพิ่งเดินออกไปเมื่อกี้”“มึงถามเหมือนกูจำพนักงานทุกคนที่นี่ได้เลยนะ” แผ่นดินตอบกลับไปพลางหย่อนตัวลงบนโซฟาที่เดิมไปด้วย เพราะคำถามของเพลล์ยังดูไม่ได้มีอะไรมากจึงทำให้เขาไม่ได้คิดสงสัยในสิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องเอ่ยถามออกมา“ช่วงนี้มึงมาอยู่ที่นี่บ่อยไม่ใช่หรือไง? แล้วผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่าเดมี่สั่งเหล้ามาด้วย”“ไม่มีพนักงานคนไหนจะไม่รู้จักเจ้าของกับเมียเจ้าของหรอก” แผ่นดินแสยะยิ้มเมื่อหลุบมองเหล้ารสหวานที่ถูกสั่งมาโดยแฟนสาวของเขา ดูเหมือนว่าเดมี่จะชอบเครื่องดื่มแบบเด็ก ๆ อย่างนี้จริง ๆ ถึงได้ไม่ลองอะไรแบบผู้ใหญ่ที่เขาชอบบ้างเลยแม้แต่น้อยยิ่งนึกถึงก็ยิ่งอยากกลับไปนอนกอดเมียตัวเล็กจะแย่อยู่แล้ว“สรุปว่ายังไง จะตอบคำถามของกูได้หรือยัง?”“ไอ้เพลล์ ถึงมึงจะเป็นญาติกูแต่ถ้ามาทำตัวรุ่มร่ามกับพนักงานกูก็ไม่ปล่อยไว้หรอกนะ บางทีมึงอาจจะโดนหนักกว่าลูกค้าทั่วไปด้วยเพราะเป็นคนในที่ทำผิดซะเอง”เพราะน้ำเสียงที่ดูเร่งเร้าอย่างผิดปกติของเพลล์จึง
Baca selengkapnya
บทที่ 5 ไม่สามารถทนต่อไปได้
บ้านเทพพิพัฒน์“เพลล์” เสียงเรียกจากชั้นสองของบ้านทำให้เพลล์ที่เพิ่งกลับมาในช่วงเที่ยงคืนกว่าเงยหน้าขึ้นไปมอง ซึ่งคนที่กำลังเดินลงมาคือเพียงพราวพี่สะใภ้ของเขาที่เธอยังคงทำหน้าที่ดูแลทุกคนในบ้านอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเลยแม้แต่น้อย“นี่ดื่มมาอีกแล้วเหรอ? แล้วกินอะไรมาหรือยัง”“ผมกินมาแล้ว เพราะวันนี้ไปที่คลับของเฮียเตมา”“แล้วเฮียติณนอนแล้วหรือไง?”“ใช่ นี่พี่ลงมาหาผลไม้กินสักหน่อยเพราะหมดแรงไปกับตัวเล็กทั้งวันเลย ว่าแต่เพลล์จะกินด้วยไหม? เดี๋ยวพี่ทำเผื่อให้”“ไม่เป็นไรหรอก ความจริงวันนี้ผมซื้อของเล่นมาให้ตัวแสบด้วยเหมือนกัน แต่กินเหล้ามาเลยไม่อยากเจอหลานตอนนี้” เพลล์พูดด้วยเสียงที่อ่อนลง ตั้งแต่วันแรกที่แต่งงานกับติณณภพจนถึงตอนนี้เพียงพราวยังคงเป็นพี่สะใภ้คนโตที่ดีของครอบครัวอยู่เสมอ แถมเธอยังมีหลานคนแรกที่น่ารักอย่างเพียงขวัญให้กับครอบครัวของเขา นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเพียงพราวถึงเป็นผู้หญิงที่เป็นข้อยกเว้นสำหรับทั้งเพลล์และเพลิงที่พวกเขาจะไม่กล้าต่อปากต่อคำด้วยแถมยังทำตัวสุภาพมากกว่าปกติเสียด้วยซ้ำ“ไม่ต้องซื้อมาเยอะหรอก ตอนนี้ห้องของน้องขวัญก็มีของเล่นที่เฮียซื้อมาเต็มไปหมดแล้ว เพลล์เ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 เริ่มลงมือ
“เธอ”“ที่อยู่ตรงนั้นน่ะ” เสียงเรียกของผู้ชายทำให้ริต้าที่เพิ่งเลิกงานซึ่งกำลังเก็บของของตัวเองอยู่ต้องหันกลับไปมอง เขา...คือคุณคนนั้น ที่เธอเจอเมื่อหลายวันก่อนดวงตากลมมนเบิกกว้างเพราะเธอสามารถจดจำผู้ชายคนนี้ได้เป็นอย่างดี เขาเป็นทั้งแขกวีไอพีและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเจ้านายของเธออีกด้วย"มาช่วยฉันหาของหน่อยสิ" เพลล์ไล่สายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความพึงพอใจหลังจากในที่สุดเขาก็ได้พบเธอแบบที่ต้องการ ก่อนเสือร้ายหนุ่มจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลือตามที่ได้วางแผนไว้“คุณผู้ชายมีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าคะ?” ถึงจะอยู่นอกเวลางานแล้วแต่ริต้าก็วางมือจากสิ่งที่ทำอยู่แล้วเดินเข้ามาถามเพลล์ด้วยท่าทางสุภาพเผยให้เขาได้เห็นใบหน้าสะสวยของหญิงสาวใกล้ ๆ อีกครั้งคุ้มค่าจริง ๆ กับการรอคอยเป็นชั่วโมงเพื่อทำอะไรไร้สาระแบบนี้“ฉันทำของสำคัญหาย เธอช่วยหาหน่อยได้รึเปล่า”ริต้ามองท่าทางสบาย ๆ ของคุณคนนั้นแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากจะช่วยแต่เพราะสีหน้าของเขาในตอนนี้ดูไม่เหมือนกับคนที่ทำของหายเลยมากกว่า อีกอย่าง...เธอเองก็ไม่ได้เป็นคนดูแลในโซนของลูกค้าวีไอพีด้วย ความจริงเขาน่าจะเจอกับพนักงานคนอื่นมาก่อนจะเ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 แปลกไป
หอพัก“เฮ้อ~ ดีนะที่พรุ่งนี้ไม่มีเรียนเช้า” ริต้าทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรงหลังจากถึงห้องพัก วันนี้เธอคงไม่ต้องกินข้าวแล้วเพราะอีกไม่นานริต้าคิดว่าตัวเองคงจะหลับไปอย่างแน่นอน แต่พอนอนไปได้สักพักหญิงสาวก็นึกบางอย่างขึ้นได้เธอต้องส่งบอกรุ่นพี่หนุ่มก่อนว่าเธอถึงที่หอพักอย่างปลอดภัยแล้วริต้า : ถึงห้องแล้วค่ะเพลล์ : (สติ๊กเกอร์โอเค)เพลล์ : ฝันดีนะ ‘น้องริต้า’“พี่เพลล์ตลกเหมือนกันนะ” ริต้าหัวเราะเบา ๆ กับสรรพนามใหม่ที่เพลล์จงใจพิมพ์ตอบกลับมา ในช่วงเวลาที่รอรถเธอกับเขาก็ได้พูดคุยกันบ้างจึงทำให้พอรู้ว่าเพลล์เป็นรุ่นพี่ของเธอประมาณสามปี แถมเขายังเป็นกันเองมากแม้ว่าตัวเองจะเป็นญาติกับเจ้านายของเธอก็ตาม นั่นจึงเป็นที่มาของคำเรียกที่เขาอนุญาตให้เธอเรียกเขาว่าพี่ได้ เหมือนกับที่เพลล์เองก็จะเรียกริต้าเหมือนกับรุ่นน้องคนอื่น ๆ เช่นกันในสายตาของริต้าเพลล์ดูเป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากโดยเฉพาะเวลาที่พูดถึงครอบครัวของเขา แม้จะเป็นการพูดคุยกันในช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ริต้ากลับรู้สึกถึงความเข้ากันของนิสัยเธอกับเขาได้ไม่ต่างจากตอนที่เธอเจอคนที่คุยถูกคอกันเลยแม้แต่น้อย“บ้างช่องไม่มีรึไงถึงได้มาวุ่นวายกับกับกู
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ตามจีบ
“ริต้า วันนี้เธอไม่ซื้อข้าวกลับไปกินเหรอ” ชมพู่ที่เดินมากับริต้าถามด้วยความสงสัยจากการที่หญิงสาวไม่ได้เดินไปซื้อข้าวร้านประจำแบบทุกวันแต่วันนี้ริต้ากลับเดินไปที่ด้านหน้าตึกคณะแทน อีกทั้งยังเหมือนว่าเพื่อนของเธอจะกำลังรอใครอยู่อีกต่างหาก“วันนี้เราไปกินข้าวเป็นเพื่อนรุ่นพี่น่ะ ชมพู่กลับก่อนได้เลยนะ”“รุ่นพี่เหรอ? พี่ในคณะเราอะนะ”“เปล่า...เป็นพี่ที่บังเอิญรู้จักกันน่ะ” ริต้าตอบเสียงเบา เพราะเธอไม่รู้จะเริ่มอธิบายให้ชมพู่เข้าใจยังไงดีว่ารุ่นพี่ที่เธอหมายถึงคือรุ่นพี่ที่ทั้งต่างคณะและต่างมหาวิทยาลัยกัน แถมยังเป็นครอบครัวเดียวกับเจ้านายที่ว่าจ้างเธออยู่ทุกวันอีกต่างหากวันนี้เป็นวันที่เธอกับเพลล์แชทคุยกันเหมือนกับทุกวัน ก่อนริต้าจะรู้ว่าเพลล์บังเอิญมาทำธุระแถวมหาวิทยาลัยของเธอพอดีและเขาเองก็ยังไม่มีเพื่อนกินข้าวด้วย ทำให้ริต้ายอมตกลงไปกินมื้อเย็นกับเพลล์ก่อนที่เธอจะไปทำงานต่อ“พี่คนนั้นจะมารับเธอเหรอ งั้นเดี๋ยวฉันยืนรอเป็นเพื่อนนะ”“ไม่เป็น...” ยังไม่ทันที่ริต้าจะได้ตอบกลับไป รถ Ferrari สีแดงสดก็มาจอดตรงหน้าของหญิงสาวทั้งคู่ก่อนกระจกฝั่งด้านข้างคนขับจะลดลงเผยให้เห็นคนขับที่กำลังมองมาทางพว
Baca selengkapnya
บทที่ 9 สายเปย์
“รองเท้าแบบนี้ใส่สบายหรือไง” เพลล์เหลือบมองรองเท้าผ้าใบที่ริต้าสวมใส่แล้วถามขึ้นมา เขาจำได้ว่ามันเป็นคู่แบบเดียวกับที่หญิงสาวใส่ตอนไปทำงานด้วยแต่ว่าในสายตาของเขามันดูจะไม่ค่อยสบายเท่าไรนัก“ก็...ปกตินะคะ”“แต่พี่ว่ามันดูไม่ค่อยสบายเท่าไหร่นะ”ริต้าก้มมองรองเท้าของตัวเองพลางขมวดคิ้วไปด้วย เพราะเธอก็รู้สึกว่ามันใส่สบายและยังก้าวเดินได้สะดวกด้วย โดยเฉพาะเวลาที่ใส่ไปทำงานหรือในบางวันที่ต้องขึ้นรถขนส่งสาธารณะริต้าก็รู้สึกว่ามันคล่องตัวมากสำหรับวันที่รีบเร่งของเธอ หรือรองเท้าคู่ละไม่กี่พันจะไม่ค่อยถูกใจคนรวยแบบเขางั้นหรือ?“แป๊บนะ เดี๋ยวพี่พาไปที่หนึ่งก่อน”“ที่ไหนเหรอคะ?”“เดี๋ยวถึงแล้วก็รู้เอง ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่ใช่ไหม” เพลล์เหลือบมองนาฬิกาเพียงนิดแล้วจึงเลี้ยวรถเข้าไปในใจกลางเมืองซึ่งมีของที่เขาตั้งใจซื้ออยู่ จนกระทั่งรถราคาแพงเคลื่อนตัวมาถึงห้างสรรพสินค้าดังเพลล์จึงเดินมาเปิดประตูรถให้กับริต้าที่ยังคงนั่งงงอยู่“ลงมาสิ”“พี่เพลล์จะมาซื้ออะไรเหรอคะ”“มีของที่อยากได้นิดหน่อย ลงมาเป็นเพื่อนพี่ได้ไหม?” ริต้าลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายก็ยอมก้าวขาลงจากรถ ระหว่างนั้นสายตาของหญิงสาวก็ลอบสัง
Baca selengkapnya
บทที่ 10 คู่แข่ง
บ้านเทพพิพัฒน์“มีแต่ผักแบบนั้นจะอร่อยหรือไง?” เสียงที่คุ้นเคยทำให้เพียงขวัญที่กำลังกินแพนเค้กอยู่เงยหน้ามองตาแป๋ว ต่างจากติณณภพที่เตะเข้าที่ขาของน้องชายอย่างแรง เพราะเพียงพราวภรรยาของเขาอุตส่าห์พยายามเป็นอย่างมากในการจะทำให้ลูกไม่รู้ว่ามีผักอยู่ในอาหารที่กิน“ไอ้เพลล์ หุบปาก!”“เฮียคะ ลูกอยู่ด้วยนะ”เพลล์กระตุกยิ้มตอนเห็นพี่ชายคนโตโดนพี่สะใภ้ของเขาปราบจนอยู่หมัด ก่อนจะยกแก้วไวน์แล้วยื่นไปด้านหน้าใกล้กับหลานสาว“ชนแก้วกันหน่อยสิ”เพียงขวัญหยิบขวดนมขึ้นมาด้วยสองมือเล็กแล้วยื่นไปชนแก้วกับอาของเธอเบา ๆ เธอเคยทำแบบนี้กับเขาบ่อยเลยรู้แล้วว่าต้องทำยังไงหากเพลล์ยื่นแก้วมาแบบนี้“สอนหลานแต่ละอย่างนะ” เพลิงส่ายหน้าเอือมหลังเห็นการเข้าขากันได้ดีระหว่างอาเจ้าเล่ห์กับหลานสาวไร้เดียงสาตรงหน้า อุตส่าห์คิดว่าช่วงวันธรรมดาที่เพลล์ไม่ได้กลับมาบ้านจะมีนิสัยดีขึ้นบ้างแต่พี่ชายของเขาก็ยังนิสัยเสียและทำตัวไร้สาระเหมือนเดิม“เบา ๆ หน่อยนะเพลล์ ถ้าหลานแม่โตมาเหมือนเพลล์แม่รับไม่ได้หรอกนะ”“พูดแบบนี้แล้วผมไม่ใช่ลูกแม่รึไง”“แม่ยังมีลูกอีกสองคนนะ แต่หลานแม่มีแค่คนเดียว”ทุกคนหัวเราะออกมากับคำพูดของอาภัสราที่พ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status