หม้ายสาวสุดแซ่บ  กับนาย ม.ปลาย

หม้ายสาวสุดแซ่บ กับนาย ม.ปลาย

last updateLast Updated : 2025-09-12
By:  ศานิชลOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
82Chapters
1.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

View More

Chapter 1

ผิดหวัง 18++

ห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ภายในโรงแรมระดับห้าดาวที่เป็นหนึ่งในธุรกิจของตระกูลเอสเซียโน  ตระกูลมาเฟียผู้มั่งคั่งทั้งอำนาจและเงินทอง  กำลังคลาคล่ำไปด้วยแขกเหรื่อนับเกือบพันคนที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาในงานแต่งงานสุดยิ่งใหญ่ของลูกสาวคนสุดท้องของบ้านเอสเซียโน

แขกที่ถูกเชิญมาในงานนี้ก็ล้วนเป็นคู่ค้าทางธุรกิจทั้งสีดำและก็สีขาวของตระกูลกันทั้งนั้น  ที่แห่แหนกันมาดั่งสายน้ำไหลก็เพราะอยากผูกสัมพันธ์กับตระกูลเอสเซียโนให้แน่นแฟ้น  หวังพึ่งบารมีเงินและอำนาจของตระกูลนี้เพื่อสานต่อไปถึงความยิ่งใหญ่กันในอนาคต

และแขกอีกจำนวนไม่น้อยก็เป็นญาติสนิทมิตรสหายฝั่งพ่อเจ้าสาวอย่างเซนต์  ผู้ซึ่งเป็นผู้นำของตระกูล  ไม่มีใครหน้าไหนกล้าขัดคำสั่งคนผู้นี้แม้ไม่อยากมาก็ต้องมาเพราะเกรงกลัวในอำนาจของเขากันทั้งนั้น

ภายในงานถูกตกแต่งเอาไว้อย่างงดงามด้วยดอกไม้สดทั้งหมดและแซมด้วยคริสตัลเพื่อเพิ่มความวิบวับให้กับคำคืนอันหวานชื่นนี้

เรียกได้ว่าเหมือนยกสวนดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลกมาไว้ในห้องจัดเลี้ยงใหญ่แห่งนี้เลยก็ว่าได้ 

สร้างความตื่นตาตื่นให้กับแขกในงานจนเอ่ยชมกันไม่ขาดปาก  แซ่ซ้องกันยกใหญ่ราวกับเอาอกเอาใจเจ้าของงานในคำคืนนี้ที่เป็นถึงมาเฟียผู้มืออำนาจชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้

‘สวยจริงๆ’

‘สวยเหลือเกิน’

‘อิจฉาเจ้าบ่าวจริงๆ  ที่ได้ภรรยาสวยและน่ารักขนาดนี้’

และที่งดงามไม่น้อยไปกว่าสถานที่ก็คือเจ้าสาวในค่ำคืนนี้ที่กำลังยืนต้อนรับแขกเหรื่อในงานคู่กับแม่เลี้ยงของเธอ

เธอได้รับคำชมแทบไม่หยุดไม่หย่อนเลย  ถึงกับยกมือขึ้นไหว้ขอบคุณกันจนเมื่อยแขนไปแล้วในตอนนี้

‘เจ้าบ่าวไปไหน’

แต่ก็เหมือนทุกอย่างจะถูกกลบด้วยคำพูดเบาๆจากแขกบางคนที่กล้าที่จะพูดออกมาแทนการคิดในใจ  เมื่อเดินทางมาถึงหน้างานแล้วยังไม่เห็นเจ้าบ่าวเลย  ทั้งที่ก่อนจะเดินทางมาร่วมงานก็รู้ข่าวมาก่อนหน้านี้แล้วว่า  คนในตระกูลได้เสียกันเองจนต้องแต่งงานกู้หน้าขึ้นมา  แต่ทำไมพอมาถึงงานแล้วกลับไม่เจอเจ้าบ่าวล่ะ  หรือว่าผู้ชายคนนั้นกลัวจนหัวหดหนีงานแต่งไปแล้ว

“คุณพ่อกับพี่แมกซ์ไปไหนเหรอคะ”

คำพูดเหล่านั้นของแขกในงานทำเอาเจ้าสาวที่กำลังปั้นหน้ายิ้มแย้มต้อนรับแขกในงานต้องแอบหันมาถามกับผู้เป็นแม่เลี้ยงด้วยความหวั่นใจ  เพราะนี่ก็เริ่มงานมาตั้งนานแล้ว  แต่ทำไมเธอยังไม่เห็นหน้าเจ้าบ่าวของเธอล่ะแถมพ่อเลี้ยงของเธอก็หายไปด้วยเหมือนกัน

“มีงานด่วนเข้ามานะจ๊ะ  เดี๋ยวพ่อกับพี่เขาก็มาแล้ว  เราต้อนรับแขกรอกันไปพลางๆก่อนนะ”

เพียงพอใจผู้เป็นแม่ยังคงปั้นหน้ายิ้มให้กับลูกสาวและตอบคำถามด้วยคำตอบซ้ำๆแบบเดิมเหมือนที่เคยตอบตั้งแต่ก่อนจะเริ่มงาน  เมื่อเธอไม่รู้จะตอบกับลูกสาวว่ายังไงนอกเสียจากคำโกหกคำโตพวกนี้

“พี่เขาไม่ได้หนีไปใช่ไหมคะ”

ซีเดย์อดไม่ได้ที่จะถามผู้เป็นแม่เลี้ยงออกไปตรงๆ  เพราะเธอหวั่นใจเหลือเกินว่าจะไม่ได้แต่งงาน  เธอดีใจไปแล้วที่ในที่สุดก็ได้มีวันนี้  เธอไม่อยากจะต้องเสียใจเลย

“ไม่หรอกจ้ะ  พี่เขาเป็นคนอยากจัดงานแต่งนี้ขึ้นมาเองเพื่อหนู  ไม่มีทางที่จะหนีไปอย่างแน่นอน  ไม่ต้องคิดมากนะ  ยิ้มเข้าไว้เดี๋ยวไม่สวยนะลูกสาวของแม่”

คนเป็นแม่ยังคงปั้นคำโกหกให้ลูกสาวได้รับฟังตั้งแต่เริ่มพูดจนกระทั่งพูดจบ  เพื่อให้ลูกสาวคนสุดท้องนี้มีความสุขที่สุดในวันแต่งงาน  อยากให้เธอได้ในสิ่งที่เจ้าสาวควรจะได้รับไม่ใช่ต้องมาทุกข์ใจตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มต้นคู่ชีวิต

“ค่ะแม่”

หญิงสาวพยักหน้ารับฟังคำพูดของคนเป็นแม่ด้วยความเชื่อฟังแม่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว  แล้วเธอก็หันไปยิ้มแย้มต้อนรับแขกเหมือนเดิมทั้งที่ภายในใจกำลังหวั่นไหวกลัวว่าเจ้าบ่าวจะไม่มารวมงานแต่ง

“พ่อกับพี่แมกซ์มาแล้ว  ดูซิเจ้าบ่าวของเราหล่อมาแค่ไหน”

เซย์เดนกับเซอร์ซีสพี่น้องคู่ฝาแฝดทายาทโดยตรงของตระกูลเอสเซียโนเดินนำหน้าพ่อของพวกเขาและพี่เขยหรือเรียกอีกอย่างว่าพี่ชายคนโตแต่คนละสายเลือดกันเพราะพ่อกับแม่ของเขารับคนคนนี้มาเลี้ยงเอาไว้ตั้งแต่แบเบาะก่อนที่พวกเขาจะเกิด

หลังจากที่พวกเขาไปเฝ้ารอทั้งสองคนที่บริเวณทางเข้างานมาสักพักใหญ่ได้แล้วเพื่อแบ่งเบาความหวั่นใจของน้องสาวคนสุดท้องที่เป็นเจ้าสาวของค่ำคืนอันแสนหวานนี้

“พี่แมกซ์”

ซีเดย์ถึงกับยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจและปลดเอาความหนักใจทิ้งลงไปได้หมดเมื่อได้เห็นหน้าเจ้าบ่าวของเธอ

ร่างเล็กๆกับชุดพองๆที่ใส่แล้วใครๆก็ชมว่าสวยเหมือนเจ้าหญิงรีบวิ่งไปยืนข้างๆเขาด้วยความคิดถึง

“พี่ไปทำงานมาเหนื่อยไหมคะ”

และเธอก็รีบกระซิบกระซาบถามเขาออกไปด้วยความเป็นห่วง  เพราะก่อนหน้านี้เขาไปทำงานมาก็คงต้องรีบมากๆแน่เลยที่จะต้องให้งานเสร็จให้ทันเพื่อมาแต่งงานกับเธอ

ด้วยปกติเขานั้นมักทำงานจนดึกดื่นเที่ยงคืนทุกวัน  ยิ่งระยะหลังๆก่อนแต่งงานเขายิ่งงานหนักบางคืนไม่ได้กลับมานอนที่บ้านเลยก็มี

ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉยราวกับไม่มีความรู้สึกอะไรปรากฎขึ้นมาแม้มีคำถามที่แสนเป็นห่วงดังเข้ามาในโสตประสาทก็ตาม

แต่แววตาอันแสนเย็นชาของเขากลับมองไปที่เธอด้วยความเกลียดชัง  ไม่หลงเหลือความเป็นพี่ชายกับน้องสาวคนสุดท้องที่เคยดูแลกันมาก่อนหน้านี้อีกแล้ว

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
82 Chapters
ผิดหวัง 18++
“ไอ้แก่ไม่มีน้ำยา”เสียงประตูรถปิดดังปึงใหญ่คล้อยหลังหญิงสาวที่ก้าวขึ้นรถมาแล้วเพียงเสี้ยวนาทีตามด้วยคำด่าทอที่ไม่น่าฟังดังตามมาตัดกับน้ำเสียงหวานๆ ของคนพูดส่วนหน้าตาของคนพูดนั้นก็ไม่ต้องพูดถึง หงิกงอเสียจนหาความสวยไม่เจอเลยทีเดียวด้วยเธอนั้นกำลังโกรธเคืองเจ้าของบ้านที่เธอเพิ่งจะหันหลังเดินจากมาอย่างพ่อเลี้ยงเกษมที่ชวนเธอมาค้างคืนที่บ้านเป็นอย่างมากจนไม่อาจเก็บอาการเอาไว้ได้ก็เพราะเขานั้นไม่ทำอะไรหม้ายสาวอย่างเธอเลยทั้งที่เธอนั้นยั่วยวนเขาสุดชีวิต เธอตั้งใจมาเป็นของเขาเพื่อหวังจะครองรักกับเขาที่ก็เป็นโสดเมียเพิ่งจะตายไป แต่เขากลับชวนเธอนอนจับมือกัน“นี่แกโอเคไหมยัยพราว”กชมนหรือรุ้งเพื่อนรักของพราวมุกหันไปถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นอาการของเพื่อนไม่สู้ดีนักเธอเป็นสารถีส่วนตัวของพราวมุก ด้วยเมื่อวานเธอมาส่งเพื่อนเอาไว้และวันนี้เธอก็มารับกลับก็หวังอยากจะเห็นเพื่อนมีความสุขสมหวังในความรักกับเขาบ้างเลยทำแบบนี้ ไม่คิดว่าเพื่อนจะมีอาการไม่สู้ดีขนาดนี้ตั้งแต่ขึ้นรถมา“รีบขับรถไปเถอะน่ะ ไม่ต้องมาถามมาก”พราวมุกหันไปแผดเสียงใส่เพื่อนสาวของเธออย่างคนอารมณ์เสียเธอควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่
Read more
เฮ้อ ชีวิต
“เฮ้อ ชีวิต”หลังจากเหตุการณ์ผิดหวังเสียใจเมื่อสองวันก่อน พราวมุกก็กลับมาใช้ชีวิตปกติเหมือนเดิมของเธอ อันที่จริงที่เริ่มใช้ชีวิตปกติมาตั้งแต่วันแรกแล้วเธอตื่นแต่เช้าเข้าทำงานในฟาร์มโคนมของตัวเองโดยมีลูกจ้างช่วยเหลืออีกสองคน แต่สองคนนั้นก็มักจะลางานบ่อยๆ เพราะเมามาทำงานไม่ไหวแล้วพอตกเย็นงานในฟาร์มจบหมดทุกอย่าง เธอก็หันหน้าหาพวกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เพื่อจะได้หลับสบาย แล้ววันนี้ก็เหมือนกับทุกวันเธอเดินไปซื้อเครื่องดื่มที่ร้านค้าไม่ไกลจากบ้านของตัวเองมากนัก เป็นเบียร์เย็นๆ สองขวด ถือมาในมือหนึ่งขวดและยกดื่มมาตลอดทางอีกหนึ่งขวดพร้อมรำพึงรำพันถึงชีวิตที่ไร้คู่ของตัวเองออกมาเป็นเพลงไปด้วยตลอดทาง หวังว่าจะคลายความเหงาภายในใจของตัวเองที่ต้องอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวออกไปได้บ้าง“ตกเย็นก็กินแต่เหล้ากินแต่เบียร์ นิสัยแบบนี้ไง พ่อแม่ของแกถึงได้หนีตายไปหมด”เสียงแหลมตะโกนด่ามาแต่ไกลเมื่อสายตานั้นกวาดมองไปเห็นว่าพราวมุกที่กำลังเดินผ่านบ้านของเธอนั้นกำลังถือขวดเบียร์อยู่ในมือพร้อมกันนั้นก็มุดตัวออกมาจากใต้เพิงของต้นมะระขี้นกที่มุดตัวเข้าไปเพื่อไปเก็บหาลูกเล็กๆ ของมันมาต้มจิ้มน้ำพริกกินแต่แค่นั้
Read more
ขอโทษครับป้า
“แหม่ ตั้งแต่โสดอีกรอบเนี่ย เสื้อผ้ามันหดขึ้นเยอะเลยนะ”เสียงของญาณีเอ่ยแซวผู้เป็นเพื่อนอย่างพราวมุกที่กำลังเดินออกมาจากภายในห้องนอนของตัวเองหลังจากหายเข้าไปแต่งตัวนานสองนานภายในนั้น โดยทิ้งให้เธอกับกชมนที่อาบน้ำแต่ตัวไปก่อนหน้านี้แล้วนั่งรออยู่หน้าห้องเหตุที่เธอต้องถึงกับหลุดปากพูดออกมาก็เพราะพราวมุกนั้นใส่เกาะอกตัวสั้นโชว์สะดือกับกระโปรงยีนส์ที่ก็สั้นจนเกือบเห็นแก้มก้น ควงคู่มากับรองเท้าส้นเข็มที่แหลมจนแทบจะทิ่มตาคนมองอย่างเธอจนบอดเป็นชุดที่ไม่ได้ลงทุนด้วยงบประมาณอะไรที่มากมายนักตามสไตล์คนรายได้อย่างพราวมุก แต่ดูร้อนแรงเกินเงินไปมากจนเธออดไม่ได้ที่จะพูดออกมา“ต่อให้ไม่โสดฉันก็เปรี้ยวเสมอย่ะ”พราวมุกหมุนตัวให้เพื่อนทั้งสองของเธอดูไปอีกรอบเพื่ออวดชุดอันแสนเซ็กซี่กับคำปฏิญาณตนที่เธอนั้นมักพูดเสมอเพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอได้แต่งงานมีสามีเป็นตัวเป็นตน ผู้ชายคนนั้นจะต้องตามใจเธอทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องการแต่งตัวยั่วยวนเสือและจระเข้แบบนี้ด้วยเธอนั้นไม่คิดจะเปลี่ยนอะไรเลยในตัวเองเมื่อต้องครองคู่กับใครสักคน เธอคิดจะเป็นตัวของตัวเองแบบนี้เพื่อจะได้อยู่อย่างมีความสุขกับคนที่รักเธอหมดหัวใจ
Read more
นั่งคุยกัน
“มีแฟนหรือยัง”สองมือโอบรอบต้นคอของเด็กหนุ่มไม่ห่างไปไหนเพื่อเป็นหลักให้เธอนั้นยืนเต้นตามจังหวะเพลงไปได้ ด้วยสองขาของเธอยืนเองแทบจะไม่ไหวแล้วคงเป็นเพราะพวกแก้วเล็กๆ นั้นมันออกฤทธิ์แล้วพาลให้แข้งขาอ่อนแรงไปหมดใบหน้าหวานที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางแบบจัดเต็มซบลงไปกับแผงอกกว้างของเด็กหนุ่มที่เธอเพิ่งจะรู้จักไม่ห่างไปไหน เพราะเนื้อหนังของเด็กหนุ่มมันช่างหอมหวนชวนให้คลอเคลียได้ตลอดเวลาและด้วยความไปใกล้ชิดเขามากจนดูจะเกินคู่เต้นทั่วไปนั้นทำให้เธอจำต้องระวังตัวเอาไว้ให้มาก เพราะถ้าเกิดเขามีเจ้าของอยู่แล้วเธอจะซวยเอาได้ถึงเธอจะเก่งกล้าสามารถลากเข้ามาเต้นได้ถึงตรงนี้ แต่เธอก็ไม่เก่งพอจะไปตบแย่งเขากับใครหรอกนะ เธอไม่ถนัดงานต่อสู้อะไรแบบนั้น หลีกเลี่ยงได้ก็ควรจะหลีกเลี่ยง“อะไรนะครับ”ใบหล่อเหลาและแสนจะเกลี้ยงเกลาราวตูดเด็กของเด็กหนุ่มนั้นโน้มลงมาหาหญิงสาวที่กำลังนัวเนียอยู่กับอกของเขา เมื่อหูของเขานั้นได้ยินสิ่งที่เธอพูดไม่ถนัดนักพร้อมกันนั้นก็พยายามใช้สองมือดันร่างของหญิงสาวที่เขาไม่รู้จักเธอเลยแม้แต่น้อยให้ออกห่างจากตัวเขาสักนิด ไม่ใช่มาทำตัวรุ่มร่ามกับเขาแบบนี้เขาแค่ต้องการมาเที่ยวกับเพื
Read more
มันตื่นแล้วอ่ะ 18+++
“อะแฮม ช่วยเอามือออกไปด้วยครับ”เสียงหนาเอ่ยดุหญิงสาวที่กำลังพามือของเธอมาลวนลามเขาเพื่อให้เธอเลิกทำในสิ่งที่ไม่ควรทำแต่กลับไม่ได้ยกมือขึ้นไปดึงมือของเธอนั้นออกไปเพราะก็แอบรู้สึกดีไม่น้อยที่มีมือนิ่มๆ อุ่นๆ นั้นมาสร้างความกำหนัดให้กับเด็กหนุ่มอย่างเขาอารมณ์ความต้องการแบบที่ผู้ใหญ่เขามักมีต่อกันก่อขึ้นภายในตัวเขาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อถูกเธอนั้นยั่วมา“มันตื่นแล้วอ่ะ จะให้หยุดจริงๆ นะเหรอ อืม”มือบางข้างที่ถนัดยังคงลูบวนไปมาตรงเป้ากางเกงยีนของเขาไม่ยอมขยับออกไปไหนเพราะรับรู้ได้เต็มมือเลยว่ามันกำลังสู้กับมือของเธออย่างดุเดือดภายในกางเกงนั้นส่วนมืออีกข้างนั้นไปเอื้อมไปรั้งต้นคอของชายหนุ่มให้โน้มใบหน้าลงมาหาเธอ แล้วส่งริมฝีปากบางเข้าประกบริมฝีปากหนาของเขาดูดดื่มความหวานของเด็กหนุ่มอย่างไม่นึกเบื่อด้วยติดใจในรสชาติจนอยากดูดแล้วดูดอีกไม่ต้องหยุด“อืม”ริมฝีปากหนาเผลอจูบตอบความเงอะงะของริมฝีปากบางที่เข้ามาหาเขาด้วยคำว่าอดใจเอาไว้ไม่ไหวถึงเธอจะดูไม่ใช่สเปคของ แต่ว่าเธอนั้นยั่วจนเขาอดทนต่อไปไม่ได้อีกเขาก็เป็นแค่เด็กคนหนึ่งจะไปต่อต้านผู้ใหญ่อย่างเธอได้นานสักแค่ไหน ยังไงก็แพ้เธออยู่ดี“ไปต่อก
Read more
ครั้งแรก 25+++
“อืม”เขาถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว เปิดเผยเรือนร่างเปลือยเปล่าต่อหน้าเธอโน้มร่างที่ไร้เสื้อผ้าลงหาเธอ เป็นฝ่ายประกบริมฝีปากหนาเข้าหาริมฝีปากบางก่อนบ้างดูดดื่มความหวานจากเธอที่ทำให้เขามีแต่ความต้องการอย่างไม่มีวันจบสิ้นมากลืนกินสองมือหนาก็ไม่ยอมน้อยหน้าขยับเข้าหาอกอวบขนาดกำลังพอดีกับมือของเขา บีบเคล้นอย่างหนักหน่วงเต็มแรงมือส่วนสองขาแกร่งขยับเข้าแทรกกลางหว่างขาของเธอตามสัญชาตญาณด้วยแก่นกลางลำตัวของเขามันเริ่มแข็งตัวจนไม่อาจนิ่งเฉยอยู่ต่อไปได้แล้ว“อ่ะ อื้อ”ร่างเล็กยกสะโพกขึ้นหาเขาตอบสนองความเสียวที่กำลังวิ่งพล่านไปทั้งตัวของเธอใจกลางสาวที่ไม่เคยถูกรุกรานมาก่อนเฉียดเข้าไปใกล้ท่อนเอ็นร้อนฉ่าของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจทำเอาเธอนั้นสะดุ้งไปทั้งตัวด้วยความตกใจที่ไม่เคยเจอของจริงอะไรแบบนี้มาก่อนแต่ทว่าก็ไม่ได้หยุดที่จะทำ กลับเด้งสะโพกเข้าไปหาเข้าอีกอย่างคนที่ต้องการจะเจอกับของใหญ่นั้น“อ้าส์”ท่อนเอ็นยักษ์ของเขาปวดหนึบไปทั้งลำเมื่อถูกเธอนั้นเข้ารบเร้าอย่างหนักมือหนารีบเข้าไปเคล้นคลึงเพื่อให้มันแข็งตัวเต็มที่เหมือนตอนที่ดูคลิปติดเรทที่บ้านแล้วจับมันเสียบแทงเข้าไปหาหญิงสาวที่นอ
Read more
มีแผน
“ไปไหนมา”ไกรคนงานของฟาร์มโคนมขนาดเล็กของพราวมุกตะโกนดังมาแต่ไกลเมื่อเห็นเจ้าของฟาร์มนั้นกำลังก้าวเท้าลงจากรถตู้คันหนึ่งตรงที่บริเวณหน้าบ้านของเธอพร้อมกันนั้นก็ก้าวเท้ายาวๆ กึ่งวิ่งเข้าไปหาเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาที่ต้องมายืนรอให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายเดินมาหา เพราะคงเสียเวลาน่าดูด้วยเจ้านายของเขานั้นขาสั้นน่าดูเลย“ก็ไปเที่ยวมาล่ะสิ แล้วนี่ทำงานเสร็จหรือยังมายืนรอรับค่าแรงกันเนี่ย”พราวมุกหันมาแผดเสียงใส่อีกฝ่ายที่ตามจิกเธอราวกับเป็นสามีของเธอทั้งที่ก็เป็นแค่คนงานทั่วๆ ไปนี่คงเป็นเพราะกลัวเธอจะไม่จ่ายค่าแรงอีกตามเคยถึงได้ตามจิกตามกัดกันขนาดนี้เธอก็ไม่เคยมีประวัติว่าเบี้ยวเงินค่าแรงนะ แต่คนงานของเธอทั้งสองคนก็มักจะทำเหมือนเธอชอบเบี้ยวค่าแรงอยู่เรื่อยไป ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน“ใครมายืนรอรับค่าแรง มายืนรอเจ้ตั้งหาก จะให้ไปตามหมอมารักษาอีสิบสามมัน ฉันบอกให้เจ้ขายมันทิ้งไปไง เพิ่งจะหายป่วยไปเมื่อเดือนที่แล้วนี่ป่วยอีกแล้ว เปลืองค่าหมอไหมล่ะ”ไกรเริ่มต้นพูดอีกครั้งด้วยการตอบคำถามให้เจ้านายได้ฟังว่าเขามาทำอะไรตรงบริเวณหน้าบ้านตรงนี้ แล้วก็ตามด้วยการบ่นเจ้านายต่อเลยด้วยเขานั้นไม่ชอบที่พราวมุกนั้
Read more
มาทำอะไร
“เนี่ยเหรอแผนของแกอ่ะ”กชมนโวยวายเสียงดังขึ้นมาเมื่อต้องมานั่งรอในรถให้เด็กนักเรียนของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งภายในอำเภอที่เธอนั้นอยู่เลิกเรียน แล้วก็กวาดสายตามองหาเด็กผู้ชายที่เคยนอนกับเพื่อนจากเด็กนักเรียนที่จะกรูกันออกมาจากประตูโรงเรียนเมื่อถึงตอนโรงเรียนนั้นเลิกเหตุที่ต้องเป็นเธอที่จะต้องมาเป็นเพื่อนของพราวมุกทำเรื่องสิ้นคิดแบบนี้ก็เพราะว่าเธอนั้นว่างในช่วงเย็นพอดีด้วยลูกน้อยวัยประถมของเธอมีเรียนพิเศษจะเรียนเสร็จให้เธอไปรับกลับบ้านได้ก็ต้องห้าโมงเย็นนู้นแต่ถึงเธอจะว่างแต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแผนจับผู้ชายของเพื่อนถึงเป็นแบบนี้ ต้องมานั่งรอเด็กมัธยมเลิกเรียนอะไรแบบนี้ด้วยเธอคิดว่าแผนมันจะดีกว่านี้เสียอีก ดีแบบที่เจอตัวเด็กผู้ชายนั้นเลยไม่ใช่มางมเข็มหาในมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยเด็กมัธยม“ก็ใช่ไง นี่ฉันอุตส่าห์รีบรีดนมวัวให้เสร็จแล้วรีบมาเลยนะ”พราวมุกจ้องมองไปยังประตูรั้วขนาดใหญ่ของโรงเรียนมัธยมไม่ว่าตาเพื่อรอคอยเวลาที่จะมีเด็กเดินออกมานี่แหละแผนการอันแยบยลของเธอ ที่เธอนั้นใช้สมองอันน้อยนิดเท่ากับเมล็ดถั่วเขียวคิดมาแล้วเพราะถ้าไม่เจอตัวเขาก่อนว่าอยู่ที่ไหน เธอก็ไม่อาจทำอะไรได้ต่อไปอี
Read more
กวนประสาท
พราวมุกเริ่มต้นวันใหม่ของเธอด้วยการตื่นแต่เช้าเพื่อรีบทำงานในฟาร์มโคนมให้เสร็จภายในช่วงครึ่งวันเช้าแล้วพองานทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยเป็นอย่างดีแล้ว เธอก็รีบขับรถออกจากบ้านในทันทีเพื่อเดินทางไปที่โรงเรียนที่ตั้งอยู่ห่างจากบ้านของเธอถึงสามสิบโลวันนี้เธอเดินทางไปคนเดียวเพราะมีแผนการขั้นที่สองในหัวเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้ให้เพื่อนรักคนใดคนหนึ่งเดินทางไปด้วย เพราะเกรงว่าช่วงที่แผนการกำลังดำเนินไปนั้นเธออาจจะต้องทิ้งเพื่อนให้อยู่ตามลำพังเธอไม่อยากให้เพื่อนดูเหงาในระหว่างที่เธอไม่อยู่ เธอก็เลยเลือกที่จะไปคนเดียวเสียดีกว่า เพราะที่โรงเรียนนั้นก็ไม่ได้มีอะไรน่ากลัวไปกว่าเธออีกแล้วพราวมุกเดินทางมาถึงที่โรงเรียนมัธยมก่อนที่โรงเรียนนั้นจะเลิกเรียนเสียอีก เธอเลยมีเวลาขับรถไปเก็บยังที่ที่ห่างไกลบริเวณหน้าโรงเรียนแล้วตัวเธอถึงเดินเท้าเปล่ากลับมายังบริเวณหน้าโรงเรียน หาที่นั่งรอที่เหมาะสมที่จะไม่มีใครเห็นเธอ แล้วเฝ้ารอเวลาเลิกเรียน“แล้วเจอกันที่สนาม”เสียงของนักเรียนชายคนหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางกลุ่มนักเรียนชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังเดินออกมาจากภายในโรงเรียนการพูดคุยของนักเรียนชายกลุ่มนั้นเป็นการนัดแนะกันจะไป
Read more
แม่ไม่ปลื้ม
“คิดเหรอว่าคนอย่างพราวมุกจะยอมแพ้ ฝันไปเถอะ”หลังจากแยกจากเด็กหนุ่มแล้วนั้น พราวมุกก็ขับรถวนไปวนมาอยู่แถวโรงเรียนมัธยมนั้นสองสามไปจนถึงสี่ห้ารอบก็ว่าได้ก่อนจะเดินทางกลับบ้านของเธอจงใจให้เขานั้นเห็นว่าเธอยังอยู่แถวนั้น และกลับมาพบเธออีกก่อนที่จะกลับบ้าน ด้วยเธอนั้นได้โปรยเสน่ห์ใส่เขาเอาไว้ก่อนจะแยกจากกันแต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นวี่แววของรถของเขาแม้แต่นิด ยิ่งรอก็ยิ่งมืดเธอเลยจำต้องกลับไปรอต่อที่บ้านของเธอสุดท้ายแล้วหลังจากรอมาหนึ่งคืนก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าเขานั้นจะตามหาเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนเธอจะไร้ตัวตนสำหรับเด็กหนุ่มอย่างเขาไปแล้วแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอยอมแพ้อะไรง่ายๆ หรอกนะ เพราะตั้งมั่นเอาไว้แล้วว่าจะได้เขามาครอบครอง สาวแก่อย่างเธอก็ต้องทำทุกอย่างให้ได้มา ไม่อย่างนั้นมันอาจเสียชื่อเสียงหม้ายสาวอย่างเธอที่สะสมมาตั้งห้าปีแล้วก็ว่าได้พราวมุกเตรียมออกไปที่โรงเรียนมัธยมตามปกติเหมือนกับสองวันก่อนหน้านี้ หลังจากที่เธอนั้นดูแลฟาร์มโคนมและขายนมในฟาร์มเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่วันนี้มีพิเศษขึ้นมานิดหน่อย ด้วยเธอไปได้ชุดนักเรียนหญิงมอปลายมาจากญาณีที่ไปหยิบยืมของหลานสาวมาให้เธอจัดการแต่ง
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status