Masuk“ใจเย็นๆ รี พี่จะเบาลง ไม่ต้องเกร็งนะ” อคิณพูดซ้ำๆ ให้คนร่างเล็กค่อยๆ สงบลงทีละนิด
“พี่คิน รีเจ็บ ไม่เอาแล้วได้ไหมคะ”
ตอนนี้เธอไม่อยากเอา แต่เขาอยากเอาเธอ ไม่ได้เอาคืนนี้เขาอกแตกตายเพราะยัยเด็กนี่แน่
เสียงหวานอ้อแอ้อ้อนวอนขอร้องเมื่อความใหญ่โตคับแน่นค้างคาอยู่กึ่งกลางกายเสียว “ไม่เอาแล้วนะคะ รีไม่ไหว”
“แล้วทำไมไม่บอกพี่แต่แรกว่าเธอยังไม่เคยเอากับใคร”
ด้วยประสบการณ์อคิณรู้ได้ทันทีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธออย่างแน่นอน ไม่คิดไม่ฝันว่าความบริสุทธิ์ยังมีอยู่จริง
หญิงสาวหน้าแดงจัด“เอ่อ...ก็รีไม่ได้คิดจะให้พี่...”
“ไม่คิดจะเอากับพี่ แต่ดันมายั่ว และจะไม่ให้พี่เอา บ้าไปแล้ว”
อคิณหัวเราะหึในลำคอ
“ยัยเด็กโง่! ไม่เคยแล้วยังจะปากเก่ง เธอปลุกเร้าอารมณ์พี่ขนาดนี้แล้วใครจะปล่อยไปง่ายๆ ”
แม้เมรีจะเป็นสาวซิงแต่ก็ไม่ใช่จะไร้เดียงสาเธอรู้ว่าตอนนี้สารวัตรหนุ่มอยากเอาเธอใจจะขาด
‘คืนนี้กีไม่ฉีก ก็ขาดแล้วล่ะรีเอ๊ย’
“พีอคิณไม่อยากกินผู้ญิงแบบรีหรอก รีไม่เข้าสเป็กพี่”
“ใครบอกพี่โคตรอยากกินรีเลย อยากเอารีมานานและ แค่...” เขาไม่อยากหาเหาใส่หัว แต่ตอนนี้หัวเขามันแข็งโป๊กไปหมดถ้าไม่ได้โขกเนินอวบๆ นิ่มๆ ของเมรีเขาตายพอดี
“ไหนๆ ก็มาขนาดนี้ พี่สัญญาว่าจะไม่รุนแรงกับรี โอเคไหม” ฝ่ามือหนาลูบปอยผมเปียกชื้นปลอบประโลมร่างสั่นเทาอย่างเบามือ ใจหนึ่งก็แอบสงสาร แต่เข้ามาขนาดนี้แล้ว มีหรือเขาจะยอมถอย ให้หยุดกลางคันก็เหมือนตายทั้งเป็น
คืนนี้สารวัตรอคิณต้องรับบทหนักตั้งตัวเป็นอาจารย์พิเศษสอนฉากเลิฟซีนให้นักศึกษาสาวแซ่บที่ยังบริสุทธิ์ เอวสอบแข็งแกร่งจากการวิดพื้นบ่อยเริ่มค่อยๆ ขยับช่วงล่างเข้าออกเนิบนาบตามความถนัดอย่างใจเย็น แต่รับรองเย..เข้าเป้าหมายทุกประตู จะไม่อีหนูคนนี้ต้องผิดหวังกับเซ็กครั้งแรกเลย
“พี่ค่อยๆ เข้าแบบนี้ รู้สึกดีขึ้นไหมน้องรี” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหูหญิงสาวที่เขากำลังสั่งสอน ในหัวเต็มไปด้วยกลยุทธ์หลายกระบวนท่าที่ต้องงัดออกมาใช้วันนี้
ถึงเขาจะค่อยๆ เข้า ค่อยๆ เอาทีละนิดไม่บุ่มบ่ามรุมแรง แต่ว่ากีทำจากเนื้อนะ ไม่ได้ทำมาจากเหล็ก เจอท่อนเอ็นที่แข็งราวกับเหล็กกระทุ้งเข้ามามีเหรอเธอจะไม่แหกปากร้อง อีกทั้งมือสองข้างของสารวัตรยังสอดเข้ามาใต้ขาพับเรียวแล้วแหกกว้าง พร้อมกับกดท่อนเอ็นแข็งลงมา
“อ๊าย..เจ็บ .พี่คินขา รีเจ็บ” เสียงร้องโอดครวญแหกปากอย่างลืมอาย ก็มันเจ็บจริงๆ พอมองลงร่างเห็นกีที่แหกกว้างเพราะการกระทำของเขา
“เธอน่าเอามากรี พี่ไม่ไหวแล้ว”
เสียงแห่งความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นเสียงครางเมื่อถูกเอวสอบของสารวัตรหนุ่มกระแทกเอาๆ แต่ผ่านมาสักพักมันกับดีขึ้น จนเปลี่ยนเป็นความเสียว เสียงโวยวายเลยกลายเป็นเหมือนส่งสัญญาณให้ชายหนุ่มเร่งเร้าจังหวะรักได้อย่างเต็มที่ อย่างน้อยความเมาก็ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดของเธอลงได้ อุ้งมือเล็กกำมือขยำขยี้ที่นอนหนาปลดปล่อยอารมณ์รักร้อนรุ่มขยุ้มที่นอนจนยับยู่ยี่ อคิณโน้มตัวลงประกบริมฝีปากหนักอย่างดูดดื่มแต่เต็มไปด้วยความดุดันจนคนตัวเล็กเกือบขาดอากาศหายใจยามเมื่อเขาถอนริมฝีปากออก
“ที่สัญญาไว้เมื่อกี๊ว่าจะเอาเบาๆ โมฆะได้เปล่าสาวน้อย สารวัตรหนุ่มขอถอนคำพูด เขาไม่อาจทำตามที่พูดได้ว่าจะนุ่มนวล เรือนร่างเพรียวบางแต่อวบเป็นบางจุดของเมรีชวนให้เสียวซ่านขยี้หัวใจขนาดนี้ จนเขาอยากเอาเธอแรงๆ ยามของเขามันถูไถเข้าไปในกีอวบๆ ของเธอมันรู้สึกดีเป็นบ้า ยิ่งเธอพยายามดิ้นรนหนีเท่าไร ส่วนนั้นของเธอยิ่งตอดรัดมันกลับยิ่งปลุกฟื้นความดิบเถื่อนในกายใหญ่ให้ลุกเป็นไฟมากขึ้นเท่านั้น ใบหน้าหล่อใสบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไม่ต่างจากหญิงสาววัยใสที่เพิ่งถูกเปิดซิง
“อ๊ะอ๊าย!...พี่คินเบาๆ หน่อยค่ะ” ร่างบางร้องครางกระเส่าไม่เป็นภาษาจนเสียงแหบเสียงแห้งเพราะถูกเขากระแทกเอาๆ จนหัวสั่นหัวคอนไปหมด ถึงแม้จะเมาแต่ก็ยังรู้สึกตัวดี เมื่อฝ่ามือสากช้อนเอวคอดขึ้นมารับแรงกระแทกกระทั้นราวกับคลื่นทะเลลูกใหญ่ซัดกระทบฝั่งเป็นระลอกราวกับคนขาดแคลน ทั้งที่สารวัตรหนุ่มไม่ได้ขาดแคลนเรื่องอย่างว่าเลย แต่ยอมรับเลยว่าตั้งแต่เกิดมาเขากระแทกใครก็ไม่มันเท่ากระแทกเธอ
“เบาค่ะพี่คิน เอาแรงจัง รีกลัวมันจะหักคา...” หญิงสาวหวีดร้อง ฝ่ามือน้อยๆ ไล่ทุบแผงอกเขา พยายามกระถดหนีแต่ก็ถูกเขาตรึงเอาไว้แล้วสาดซัดความหฤหรรษ์กระแทกกระทั้นใส่ร่างหญิงสาวไม่หยุดหย่อน
“ไม่หักหรอกรี ไหนเก่งนักไง คราวนี้จะหนีพี่ทำไม”
ตุ๊กตาสติทช์ถูกโยนขึ้นอีกครั้งแต่ครั้งนี้เด็กน้อยโยนแรงเกินไป ทำให้มันพุ่งไปข้างหน้าแล้วหล่นลงบนสนามหญ้าด้านหน้าโต๊ะของอคิณ มือใหญ่วางแก้วกาแฟลงก่อนก้มลงยืนมือจับ เขาพบว่าเด็กหญิงตัวน้อยวิ่งมาถึงแล้วใช้มือเล็กหมายจะเก็บ แต่ฝ่ามือใหญ่อบอุ่นกลับหยิบมันให้ก่อนแล้วดวงหน้าเล็กจ่อยเงยขึ้น ดวงตากลมใสกะพริบน้อย ๆ เมื่อสบกับใบหน้าคมคายของชายแปลกหน้า ริมฝีปากน้อยเผยอยิ้มไร้เดียงสาหวานฉ่ำ ก่อนจะเอียงคอเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ขอบคุณค่ะ”“ไม่เป็นอะไรหนูน้อยอ่ะตุ๊กตาของหนู” เขาส่งตุ๊กตาคืนให้เด็กน้อยรับไป อคิณเพิ่งรู้สึกตัวว่า เขาชอบเด็กผู้หญิง ถ้าเขายังคบกับเมรีอยู่ ป่านนี้เธอกับเขาอาจมีลูกสาวหรือลูกชายตัวเท่านี้แล้วก็ได้“คุณลุงใจดีเหมือนคุณพ่อหนูเลยค่ะ” เสียงเล็กแผ่วเบาบอกก่อนจะรับตุ๊กตาคืนแล้ววิ่งไป อคิณอมยิ้มมองตามหลังเด็กน้อยไป เพื่อนร่วมโต๊ะที่ได้เห็นท่าทางของเขาถึงกับมองหน้ากันหัวเราะเบา ๆ“อคิณ…นายอยากมีลูกขึ้นมาแล้วสินะ กลัวไม่ทันพวกฉันแล้วใช่ไหมไอ้เสือ” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านซ้ายของเขาเอ่ยขึ้น&ldq
เมรีนิ่งอึ้งถึงเขาจะดีแค่ไหน ไม่คิดว่าบอสจะโพล่งเจตนาออกมาตรงๆ ว่าอยากรับดูแลเธอกับลูก แต่เธอไม่สามารถทำแบบนั้นได้เพราะในใจยังมีพี่อคิณอยู่เต็มหัวใจ เพียงไม่นานชีวิตในต่างแดนเริ่มทำให้หญิงสาวคุ้นชินวันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วไม่นานนักเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักน่าชังถือกำเนิดขึ้นมาท่ามกลางความรักของผู้เป็นแม่ ถึงเธอจะต้องเลี้ยงลูกคนเดียวในต่างแดนแต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา ในแต่ละสัปดาห์เมรีแทบจะไม่เว้นว่างกับการต้อนรับแขก ทั้งเพื่อนร่วมงาน เพื่อนบ้าน และที่สำคัญเจ้านายแสนดีอย่างบอสลีที่ผลัดเปลี่ยนกันมาดูเด็กหญิงตัวน้อย ที่เรียกได้ว่าเป็นลูกรักของพระเจ้า เมื่อลืมตาดูโลกก็มีแต่คนรักคนเอ็นดู เกลลีไม่เคยขาดความรักเลยสักวันลูกสาวตัวน้อยของเธอยังเลี้ยงง่าย ไม่ขี้โรค ไม่งอแง ร่างกลมๆ กับใบหน้าจิ้มลิ้ม มีนิสัยเป็นเด็กอารมณ์ดีขยันสร้างเสียงหัวเราะ และรอยยิ้มให้ผู้เป็นแม่และคนรอบข้างได้เสมอ ทำให้เมรีคิดว่าชีวิตเธอถูกเติมเต็มแล้วด้วยการมีลูก‘น้องเกล หรือ เกลลี่ ชื่อจริง เกลวดี’ ทำให้เธอไม่ขาดอะไรอีก แม้แต่ความรักที่เคยโหยหามาตลอด“หม่
สำนักงานใหญ่ประเทศสิงคโปร์ถึงตอนนี้อนาคตของเธอกับลูกที่กำลังจะลืมตาดูโลกคือสิ่งที่สำคัญที่สุด เมรีได้พบกับเจ้านายคนใหม่ชื่อ “มิสเตอร์ลี” หนุ่มนักธุรกิจลูกครึ่งไทย-สิงคโปร์ โปรไฟล์ดีวัยไล่เรี่ยกันและที่สำคัญโสดสนิท เขาเป็นที่หมายตาของบรรดาคนใหญ่คนโตของประเทศหลายคนที่หมายมั่นว่าจะได้คนเก่งๆ อย่างเขาเป็นลูกเขย แต่ด้วยบุคลิกเย็นชาและจริงจังกับงานมากเกินไปเขาปฏิเสธการนัดดูตัวทุกครั้งเพราะคิดกว่าเป็นเรื่องไร้สาระและเสียเวลา ยิ่งผู้หญิงที่พยายามเข้าหาเขาเองก็ยิ่งทำตัวห่างไกลพวกเธอออกไป จนสาวน้อยสาวใหญ่หลายคนทนไม่ไหวกับท่าทีเมินเฉย ก็ยอมล่าถอยออกไปเอง เขาต้องการเปิดใจให้กับคนที่ใช่เท่านั้น“สวัสดีค่ะมิสเตอร์ลี ฉันชื่อเมรีเพิ่งเดินทางมาถึงวันนี้ค่ะ” เสียงหวานระรื่นหูเอ่ยทักทายด้วยภาษาสากลอย่างคล่องแคล่วยื่นฝ่ามือนุ่มออกไปสัมผัสทักทายเจ้านายคนใหม่ด้วยท่าทียิ้มแย้ม รอยยิ้มงดงาม สวยฉ่ำไปทั้งเนื้อทั้งตัวพลันทำให้หัวใจน้ำแข็งอย่างชายหนุ่มลูกครึ่งที่ไม่ได้ให้ความสนใจกับผู้หญิงสวยๆ สักเท่าไหร่ เกิดร้อนวูบวาบาวกับราวกับโดนไฟลนหลอมละลายตั้งแต่วิ
บริษัทชั้นนำชื่อดัง เป็นบริษัทที่ได้ขึ้นชื่อว่าสวัสดิการดีมากแต่ก็เข้ายากเพราะคัดบุคลากรที่มีคุณภาพ ทันทีที่ร่างระหงส์เดินเฉิดฉายเข้ามารายงานตัว หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างมองตามเป็นตาเดียวกันแพ้ให้พลังออร่าของอดีตดาวคณะบัญชีซึ่งพ่วงท้ายด้วยเกียรตินิยมเรียกว่าทั้งสวยทั้งเก่ง แม้บุคลิกของเมรีจะดูแตกต่างจากลุคนักบัญชีทั่วไปที่คุ้นตา“สวัสดีค่ะน้องเมรีใช่มั้ยคะ พี่ชื่อคริสต้านะคะเป็นผู้จัดการค่ะ” สาวใหญ่วัยกลางคนเดินเข้ามาทักทายต้อนรับสมาชิก,ใหม่ เมรีคือนักบัญชีที่สวยที่สุดเท่าที่คริสต้าเคยเห็นมาก่อน ทั้งสวย ทั้งเก่ง โปรไฟล์ดีแบบนี้หาได้ไม่ง่ายเลย ผ่านไปสิบวันความทุรนทุรายเกาะกินหัวใจของสารวัตรอคิณจนผุกร่อน แม้ว่าเขาจะเป็นตำรวจที่เก่งกาจทำคดียากๆ มากมายหลายคดี แต่ตอนนี้เขากลับเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นกับการตามหาเมรีที่ไม่เจอแม้แต่เงา หญิงสาวตัดการติดต่อกับเขาโดยสิ้นเชิง สารวัตรอคิณคิดว่าให้ตามจับผู้ร้ายยังง่ายกว่าการตามหาหัวใจตัวเองที่หลุดหายไปเสียอีกแต่เขาก็ไม่ยอมถอย เบาะแสเดียวที่มีตอนนี้คือเพื่อนสนิทอย่างอลิสเท่านั้น อคิณขับรถไปดักรออลิสาที่หน้าบ้านทุกวั
หัวใจหญิงสาวหล่นวูบหายไปในพริบตาเมื่อได้ยินคนในห้องกำลังโกหกอยู่ ไม่เข้าใจเลยทำไมเขาต้องโกหกด้วย นิ้วเรียวของ เธอกดกริ่งหน้าห้องซ้ำอีกครั้งย้ำว่าสิ่งที่ได้ยินไม่ผิดหู ทันทีที่คนหลังประตูโผล่หน้าออกมาหัวใจเมรียิ่งแตกสลายเหมือนโดนปืนยิงจนหัวใจทะลุ“ทำไมคุณถึงอยู่ในห้องนี้” ริมฝีปากบางเม้มหนักเข้าหากันกัดฟันถามหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าในสภาพสวมเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยชวนให้เมรีคิดเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้“ใครมาน้ำมนต์” เสียงคุ้นเคยตะโกนถามลอดผ่านช่องประตูที่ยังไม่เปิดกว้างดี“คุณออกมาดูเองสิคะ” น้ำเสียงและท่าทางยียวนกวนประสาทชวนให้เมรีอยากจะพังประตูให้หักออกจากกัน“รี! มาได้ยังไงครับ”ใบหน้าเข้มตื่นตะลึงเมื่อน้ำมนต์เปิดประตูกว้าง สายตาเกรี้ยวกราดที่เมรีมองสารวัตรในสภาพกระดุมเสื้อยังติดไม่เสร็จอยู่ในห้องกับแฟนเก่าเห่าเก่งอย่างน้ำมนต์ยิ่งย้ำว่าเธอเข้าใจไม่ผิด หัวใจดวงน้อยโดนบดขยี้เป็นผุยผงเมื่อคืนเขายังทำทีว่าแฟนเก่าไม่มีตัวตน แต่วันนี้นังผีนั่นมาอยู่ในห้องของเขาสองต่อสอง ข่าวดีที่จะมาบอกเขาถูกกลืนหายลงไปในลำคอ&ldquo
“งั้นเล่ามาค่ะรีรอฟังอยู่ แต่พูดให้ดีๆ นะคะ” เมรีสะบัดหน้าหนีเบือนออกไปข้างกระจกรถ อคิณเหลือบเห็นภาพใบหน้าสวยทำหน้าผากย่นยู่ ดวงตาแข็งราวกับรูปปั้นหินบ่งบอกว่าเธอกำลังงอนเขาอยู่สะท้อนเงาจากกระจกอย่างชัดเจน“เรื่องมันยาวนะ ถ้าจะให้พี่เล่าคืนนี้รีคงต้องอยู่กับพี่ทั้งคืนแล้วล่ะ” อคิณแกล้งกระแซะแฟนสาวคนสวยแสนขี้หึง เผื่อจะทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นบ้าง“พี่คิน! ยังจะมีหน้ามาฉวยโอกาสอีก รีโกรธพี่จะแย่แล้วอยู่แล้วนะคะ ส่งรีกลับหอเลยค่ะไม่มีอารมณ์จะฟังแล้ว” เสียงแหลมตะคอกใส่คนพูดเล่นจนหน้าสลด ใบหน้าหวานโกรธจัดจนแทบกินคนเข้าไปได้แล้วทั้งตัว“โอเคๆ เดี๋ยวพี่ไปส่งรีกลับหอพักเลย” อคิณไม่อยากขัดใจแฟนสาวที่กำลังอารมณ์เสีย เขาทำตามคำกล่าวที่คนโบราญว่าไว้น้ำเชื่ยวอย่าเอาเรือเข้าไปขวาง ตอนนี้อารมณ์ของเมรียิ่งกว่าน้ำป่าไหลหลากลงมาจากยอดภูเขาสูงชันที่พร้อมจะพัดพาสิ่งกวนตากวนใจอย่างเขาให้หายไปได้ในชั่วพริบตา พอรถจอดเขาพยายามจะอธิบายบางอย่างและเดินตามไปส่งแฟนสาว ทว่าเสียงโทรศัพท์เบอร์แปลกที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ดังขึ้น“สวัสดีครั
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






